ตอนที่ 33 : ทำไมไม่บังคับแก้ไขไปเลยล่ะ?

ตอนที่ 33 : ทำไมไม่บังคับแก้ไขไปเลยล่ะ?

ประมาณสิบนาทีต่อมา โนวัคก็มาถึงหน้าสมาคมผู้ทำสัญญาได้อย่างราบรื่น

ไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ซูชิงบอกกับโนวัค "ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็เข้าไปกันเถอะ..."

ทว่า จังหวะที่ซูชิงกำลังจะก้าวเท้า เสียงผู้ชายยียวนกวนประสาทก็ดังขึ้น "โย่! นี่มันนายน้อยโนวัคที่ถูกถอนหมั้นไม่ใช่เหรอ?"

แม้ในน้ำเสียงจะเรียกโนวัคว่า "นายน้อย" แต่กลับไม่มีความเคารพแฝงอยู่เลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูชิงอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองโนวัค

ถอนหมั้น? บุตรแห่งโชคชะตา?

คุณพระ นี่มันเสี่ยวฮั่วฮั่วชัดๆ! (ตัวเอกแนวกำลังภายในที่มักมีพล็อตโดนถอนหมั้น)

แต่แล้ว คิ้วเรียวสวยของเธอก็ขมวดลงเล็กน้อย

รู้สึกเหมือนกลิ่นของปัญหาจะลอยมาแต่ไกล!

เธอหันกลับไปมอง เห็นชายผมบลอนด์หน้าซีดเซียวเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา โดยมีผู้หญิงควงแขนอยู่ทั้งสองข้าง

โนวัคจ้องเขม็งไปที่ชายผมบลอนด์ "วิลิน..."

ความคิดของซูชิงขยับ และ 'ดวงตาแห่งสรรพรู้' ก็ทำงาน

【วิลิน เกรย์】

【สถานะ】 : บุตรชายคนที่สามของเคานต์เกรย์แห่งจักรวรรดิออเรเลีย

【ความแข็งแกร่ง】 : มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาว

【สปิริตคู่สัญญา】 : เถาวัลย์ภูตเซินหลัว

ซูชิงเลิกคิ้วเล็กน้อย

ทำไมลูกชายเคานต์ถึงข้ามเขตมายังเขตปกครองของเคานต์คนอื่น?

ยิ่งไปกว่านั้น เธอคุ้นชื่อเคานต์เกรย์อยู่บ้าง

ก่อนหน้านี้ในป่าธรรมชาติ แฮม ผู้ที่มีความคิดสกปรกต่อเธอกับอีฟ ก็เป็นลูกชายของเคานต์เกรย์เช่นกัน

ซูชิงกวาดตามองรอบตัววิลิน แต่ไม่เห็นสปิริตเลย

คนคนนี้มั่นใจขนาดนั้นเชียว? ออกไปข้างนอกโดยไม่พาสปิริตออกมาด้วย?

ทันทีที่ซูชิงหันกลับมา วิลินก็ชะงักค้างไปในทันที

เขาสาบานได้เลยว่าไม่เคยเห็นสาวน้อยที่งดงามเท่าซูชิงมาก่อน

เขาไม่เคยพิศวาสสาวน้อยร่างเล็กมาก่อน แต่ทันทีที่เห็นซูชิง เขาก็เปลี่ยนความคิด

ใบหน้าจิ้มลิ้มไร้เดียงสาที่งดงามหยดย้อย และเท้าเปล่าเล็กๆ ขาวผ่องนั่น... กระตุ้นอารมณ์เขาขึ้นมาทันที!

ซูชิงรู้สึกรังเกียจสายตาของวิลิน จึงถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ

และการกระทำนี้เองที่ทำให้วิลินคิดว่าซูชิงกลัวเขา คิดว่าเธอกำลังหวาดกลัว

วิลินผลักผู้หญิงข้างกายออก และในขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปหาซูชิง โนวัคก็ขยับตัวมาขวางหน้าเธอไว้อย่างเงียบๆ

สาวน้อยบอบบางจู่ๆ ก็กลายเป็นชายร่างถึกบึกบึน สีหน้าของวิลินเย็นชาลงทันที

"โนวัค แกคิดจะขัดความสุขฉันอีกแล้วเหรอ?"

โนวัคพูดเสียงเย็น "วิลิน นี่คือเพื่อนร่วมทีมของฉัน ถ้าแกคิดจะแตะต้องเธอ ต้องข้ามศพฉันไปก่อน!"

แม้ว่าซูชิงจะไม่ตกอยู่ในอันตรายแม้ไม่มีเขา แต่เขาก็ต้องแสดงจุดยืนที่เหมาะสมออกมา

"ใช่! ไอ้หนู พูดแบบนั้นแหละถูกต้องแล้ว แสดงความรับผิดชอบของเจ้าออกมา!" โคอันต์ส่งเสียงเชียร์ในหัว

โนวัคพูดไม่ออกในใจ

เขาแค่รู้สึกว่าในฐานะเพื่อนร่วมทีม นี่คือสิ่งที่ควรทำ

พอโคอันต์พูดแบบนี้ เขาเลยรู้สึกว่าการกระทำของตัวเองดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือชอบกล

ซูชิงมองแผ่นหลังของโนวัคตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

เธอไม่คิดว่าโนวัคจะออกหน้าปกป้อง

สีหน้าของวิลินเปลี่ยนไป เขาไม่คิดว่าสาวน้อยคนนี้จะเกี่ยวข้องกับโนวัค

ทันใดนั้น ไฟแห่งความริษยาก็ลุกโชนในใจ

ทำไมโนวัคถึงได้เจอแต่สาวสวยตลอดเลยวะ!

โนวัคเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของวิลิน จึงพูดเสียงเย็น "ทำไม? อยากมีเรื่องเหรอ?"

'เถ้าถ่านจักรพรรดิ' ข้างกายเขาเรืองแสงจางๆ

วิลินมองโนวัคอย่างไม่สบอารมณ์ สายตาพยายามมองทะลุตัวเขาไปหาซูชิงด้านหลัง

เขากวาดตามองรอบๆ และเห็นว่ามีคนมุงดูพวกเขาอยู่พอสมควร

ส่วนใหญ่เป็นผู้ทำสัญญา

เรื่องสู้กันย่อมเป็นไปไม่ได้ ลำพังตัวเขาคนเดียวเอาชนะโนวัคไม่ได้แน่ ขืนสู้ไปก็มีแต่จะขายหน้าตัวเองเปล่าๆ

สุดท้าย วิลินก็ได้แต่พูดอย่างดุร้ายว่า "เออ ได้! โนวัค! แกก็จะลงแข่งการประลองผู้ทำสัญญาด้วยใช่ไหม? อย่าให้ฉันเจอแกในสนามก็แล้วกัน!"

ตัวคนเดียวเขาอาจจะสู้โนวัคไม่ได้ แต่ถ้าเจอกันในสนามประลอง มันก็คนละเรื่อง

โนวัคมีเพื่อนร่วมทีม เขาก็มีเพื่อนร่วมทีมเหมือนกัน

เขามั่นใจว่าเพื่อนร่วมทีมของเขาแข็งแกร่งกว่าของโนวัคแน่นอน

วิลินเดินจากไปอย่างหัวเสีย

ผู้หญิงที่ถูกเขาผลักออกเมื่อครู่ก็รีบเดินตามไป

ไทยมุงเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรสนุกให้ดูแล้ว ก็ค่อยๆ แยกย้ายกันไป

หลายคนแอบชำเลืองมองซูชิงหลายครั้งก่อนจะเดินจากไป

ซูชิงมองไปทางที่วิลินเดินจากไป ดวงตาไหววูบเล็กน้อย

ภาพลวงตาที่มองไม่เห็นแผ่เข้าปกคลุมวิลิน

วิลินเดินต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขาถูกดึงเข้าสู่โลกแห่งภาพลวงตาเรียบร้อยแล้ว

ซูชิงละสายตากลับมา

เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ภาพลวงตานั้นจะทำงาน

แน่นอนว่าเธอไม่ได้จะเอาชีวิตวิลิน มันยังไม่ถึงขั้นนั้น

โนวัคหันกลับมาพูดกับซูชิง "ขอโทษด้วยครับ ถ้าผมเร็วกว่านี้อีกนิด เราอาจจะไม่เจอเขาก็ได้"

ซูชิงส่ายหน้า ไม่ใส่ใจ

"ไปกันเถอะ ลงทะเบียนครั้งนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ"

พูดจบ เธอก็ดึงอีฟเดินเข้าไปในสมาคมผู้ทำสัญญา

โนวัคเดินตามหลัง เกาหัวแกรกๆ ด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ระหว่างทางมาที่นี่ เขาเห็นประกาศมากมายที่ซูชิงติดไว้

ประกาศหลายใบเริ่มเหลืองซีด บ่งบอกว่าซูชิงและอีฟรอเขามานานมากแล้ว

ผู้คนเดินขวักไขว่ในสมาคมผู้ทำสัญญา

คนส่วนใหญ่มุงกันอยู่ที่หน้ากำแพงที่แปะใบว่าจ้างต่างๆ ไว้เต็มไปหมด

สมาคมผู้ทำสัญญา ก่อตั้งร่วมกันโดยศาสนจักรและสามจักรวรรดิใหญ่ เพื่อบริหารจัดการผู้ทำสัญญาโดยเฉพาะ

ในวันปกติ หน้าที่หลักของสมาคมผู้ทำสัญญาคือการรับและออกใบว่าจ้างภารกิจ

ใครก็ได้ ตราบใดที่จ่ายไหว ก็สามารถมาแปะประกาศว่าจ้างที่นี่ได้

อย่างไรก็ตาม เฉพาะผู้ทำสัญญาเท่านั้นที่มีสิทธิ์รับงาน

ทั้งสามเดินผ่านกำแพงภารกิจและกวาดตามองคร่าวๆ

ใบว่าจ้างที่อยู่บนสุดมีรูปจิ้งจอกเก้าหาง และด้านล่างคือข้อมูลภารกิจ :

【สืบหาข้อมูลเกี่ยวกับสปิริตระดับมายาที่เพิ่งปรากฏตัวในป่าธรรมชาติ】

【ค่าตอบแทนตกลงกันได้】

ยิ่งไล่ลงมาด้านล่าง ค่าตอบแทนก็ยิ่งลดลง

แน่นอนว่าความยากก็ลดลงตามไปด้วย

ซูชิงเลิกคิ้ว ไม่คิดว่าข้อมูลของเธอจะมีค่าขนาดนี้

พวกเขาเดินผ่านกำแพงภารกิจมาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่ง

ป้ายเขียนว่า "สำนักงานลงทะเบียนการประลองผู้ทำสัญญา"

เนื่องจากใกล้หมดเขตรับสมัครแล้ว จึงแทบไม่มีคนอยู่เลย

ซูชิงผลักประตูเข้าไป ข้างในมีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่

เพียงแค่คิด 'ดวงตาแห่งสรรพรู้' ก็ทำงาน

【ไคหลี่】

【สถานะ】 : สมาชิกสมาคมผู้ทำสัญญาจักรวรรดิออเรเลีย, นักบวชแห่งศาสนจักร

【ความแข็งแกร่ง】 : มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาว

【สปิริตคู่สัญญา】 : นกสปิริตเพลิง

สมาชิกของสมาคมผู้ทำสัญญาโดยทั่วไปมักเป็นคนของศาสนจักรหรือสามจักรวรรดิใหญ่ที่มาควบตำแหน่ง

"กริ๊ง..."

ขณะที่ซูชิงเดิน เสียงกระดิ่งทองคำที่สดใสก็ดังขึ้น

ไคหลี่ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้นมองโดยสัญชาตญาณ

วินาทีที่เห็นซูชิง เขาชะงักไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด

แต่ด้วยประสบการณ์ชีวิตกว่าครึ่งศตวรรษ เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

เขาเหลือบมองเท้าเปล่าและกระพรวนทองคำที่ข้อเท้าของซูชิง พลางถอนหายใจในใจ

คนหนุ่มสาวสมัยนี้นี่สรรหาทำอะไรแปลกๆ กันจริง...

เขาส่ายหน้าไล่ความคิด ไคหลี่พูดว่า "ส่งตราประจำตัวผู้ทำสัญญาของพวกเจ้ามา แล้วไปยืนบนวงเวทย์พร้อมกับสปิริต"

ทั้งสามทำตามคำแนะนำทีละคน

โนวัคมองซูชิงอุ้มจิ้งจอกพรานใจก้าวขึ้นไปบนวงเวทย์ คิ้วขมวดเล็กน้อย

ไหนเธอบอกว่าจะไม่ใช้สปิริตธรรมดาไง?

"ไอ้หนู นั่นไม่ใช่สปิริตระดับทั่วไป ดูดีๆ!" โคอันต์เตือนเขา

ไม่ใช่สปิริตระดับทั่วไป?

ขณะที่เขากำลังจะเพ่งดู วงเวทย์ใต้เท้าของพวกเขาก็เปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้า

ในเวลาเดียวกัน ตราประจำตัวผู้ทำสัญญาทั้งสามอันในมือของไคหลี่ก็เรืองแสงขึ้น

ในตอนนี้ หน้าจอแสงของระบบก็เด้งขึ้นมาในหัวของซูชิง

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบตราประจำตัวผู้ทำสัญญาแบบกำหนดเองกำลังถูกสแกน กำลังแก้ไขผลลัพธ์การสแกน...】

【การแก้ไขเสร็จสิ้น! กำลังซิงโครไนซ์ข้อมูลการแก้ไขไปยังฐานข้อมูลสมาคมผู้ทำสัญญา...】

【...การแก้ไขถูกขัดขวาง!】

【เริ่มการบังคับแก้ไข...】

【...การแก้ไขเสร็จสมบูรณ์!】

มุมปากของซูชิงกระตุกในใจ

ให้ตายสิ โชว์แฮกสดๆ เลยเหรอเนี่ย

ตอนแรกเธอคิดว่าที่ระบบบอกว่าตรานี้เชื่อมต่อกับข้อมูลภายในของสมาคม จะเป็นวิธีการขั้นสูงอะไรสักอย่าง ที่แท้ก็คือการแฮกวงเวทย์ของพวกเขานั่นเอง

แสงจากวงเวทย์และตราประจำตัวผู้ทำสัญญาฉายออกมาพร้อมกัน ปรากฏเป็นข้อความลอยอยู่เหนือศีรษะของทั้งสามคน