ตอนที่ 29 : คลื่นใต้น้ำที่กำลังก่อตัว

ตอนที่ 29 : คลื่นใต้น้ำที่กำลังก่อตัว

"แน่นอนสิ... เอาเถอะ นายพูดถูก"

เป้าหมายของพวกเขาคือการหยุดยั้งสงครามระหว่างกลุ่มโจรสลัดผมแดงและกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม แต่ตอนนี้ผมแดงยังไม่โผล่หัวมาเลย พวกเขาจะทำอะไรได้?

"เซ็นโงคุนี่ก็จริงๆ เลย ปล่อยให้ไอ้เวรผมแดงกับยัยแก่คลั่งลินลินตีกันให้ตายไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ? พอพวกมันเสียหายหนักทั้งคู่ เราค่อยออกไปเก็บกวาดให้เรียบ ก็เพอร์เฟกต์แล้ว!"

"ดูตอนนี้สิ พวกมันยังไม่ทันเริ่มสู้กัน เราก็ต้องมาเล่นบทผู้รักษาสันติภาพซะแล้ว เหอะ!"

อันที่จริง แทนที่จะมาเป็นคนกลาง การ์ปอยากจะไปร่วมวงกับบิ๊กมัมกระทืบแชงค์ให้เละซะมากกว่า

ถ้าเขาสามารถส่งกลุ่มโจรสลัดผมแดงทั้งก๊กลงคุกอิมเพลดาวน์ได้ เจ้าเด็กเปรตลูฟี่คงเลิกดื้อดึงที่จะเป็นโจรสลัดสักที

อาโอคิยิไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงแค่หยิบขวดโคล่าจากถังน้ำแข็งเล็กๆ ข้างเก้าอี้ชายหาดขึ้นมาจิบ

"ความกังวลของท่านจอมพลเซ็นโงคุใช่ว่าจะไร้เหตุผลนะครับ คุณการ์ป" อาโอคิยิหันไปมองทางท็อตโต้แลนด์ ประกายความเคร่งขรึมวาบผ่านดวงตา

"ข่าวกรองจากหน่วย CP ชัดเจนมาก บิ๊กมัมขโมยโรดโพเนกลีฟสีแดงมาจากเผ่ามิ้งค์บนเกาะโซ"

"โพเนกลีฟงั้นเหรอ..." การ์ปแคะขี้มูก สีหน้าไม่เปลี่ยน "แล้วไง?"

อาโอคิยิส่ายหน้า "โรดโพเนกลีฟที่อยู่ในมือบิ๊กมัม มีความหมายแตกต่างจากตอนที่มันอยู่ในมือแชงค์อย่างสิ้นเชิงครับ"

"บิ๊กมัมอาจจะมีความทะเยอทะยาน แต่เธอขาดคนอย่างโรเจอร์ที่สามารถอ่านอักษรโบราณได้ และเธออาจจะไม่ได้มีความมุ่งมั่นที่จะค้นหาลาฟเทลเหมือนอย่างโรเจอร์"

"แต่แชงค์ต่างออกไป เขาเคยเป็นลูกเรือของโรเจอร์ ถ้าหินก้อนนั้นตกไปอยู่ในมือเขา ตัวแปรมันจะเยอะเกินไป"

การ์ปพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างไม่ยี่หระ เขาไม่ค่อยสนใจไอ้สมบัติลับบ้าบอนั่นหรอก แต่เขารู้ดีว่ารัฐบาลโลกและเบื้องบนของกองทัพเรืออ่อนไหวกับเรื่องนี้แค่ไหน

"งั้นไอ้หนูผมแดงก็เลยบุกมาเคาะประตูบ้าน?" การ์ปกระดกชาเข้าปาก "ยื่นคอออกมาเพื่อเพื่อนเผ่ามิ้งค์ แล้วก็ถือโอกาสเอาหินกลับไปด้วย? ฟังดูสมเป็นมันดีนี่"

ในโลกใหม่ไม่มีความลับ โดยเฉพาะในสถานที่ที่คนพลุกพล่านและหลากหลายอย่างท็อตโต้แลนด์

ข่าวที่ราชินีแห่งท็อตโต้แลนด์ ชาร์ล็อต ลินลิน ได้ครอบครองโพเนกลีฟ ถูกรายงานไปยังรัฐบาลโลกเมื่อหลายวันก่อนโดยสายลับ CP ที่แฝงตัวอยู่ในท็อตโต้แลนด์ ซึ่งดึงดูดความสนใจอย่างมาก

ตามข่าวกรอง โรดโพเนกลีฟก้อนนี้มาจากเกาะโซ กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมจึงสร้างศัตรูอย่างกลุ่มโจรสลัดผมแดงขึ้นมา และกลุ่มโจรสลัดผมแดงอาจจะเปิดศึกกับกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

โลกใหม่นั้นปั่นป่วนอยู่แล้ว และการต่อสู้ระหว่างกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิก็เป็นเรื่องปกติ อย่างไรก็ตาม แม้พวกเขาจะสู้กันแย่งชิงอาณาเขตได้ แต่จะปล่อยให้พวกเขาสู้กันเรื่องโพเนกลีฟไม่ได้

เพราะนั่นเท่ากับเป็นการบอกคนทั้งโลกว่า ถ้าอยากเป็นโรเจอร์คนต่อไป ต้องตามหาโพเนกลีฟ ถ้าเป็นแบบนั้น ทุกอย่างจะดิ่งลงสู่ความโกลาหล

ดังนั้น กลุ่มโจรสลัดผมแดงและกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมจะสู้กันไม่ได้และถ้าต้องสู้ ก็ต้องเป็นเรื่องแย่งชิงอาณาเขตเท่านั้น

การ์ปและอาโอคิยิ สองสุดยอดกำลังรบของกองทัพเรือ จึงต้องรีบรุดมายังน่านน้ำใกล้ท็อตโต้แลนด์ข้ามคืนเพื่อเตรียมพร้อมหยุดยั้งสงครามครั้งนี้โดยเฉพาะ

"สิ่งเดียวที่ผมงงคือ ทำไมท็อตโต้แลนด์ถึงทุ่มเทจัดงานแต่งงานใหญ่โตทั้งที่กำลังจะเกิดสงคราม พวกเขาไม่กลัวกลุ่มโจรสลัดผมแดงเลยเหรอ?"

การ์ปโบกมือ "นายคิดผิดแล้ว รู้ไหมว่าทำไมเราถึงทำได้แค่อยู่ห่างจากท็อตโต้แลนด์ขนาดนี้?"

"เอ่อ..."

การ์ปหัวเราะ "เพราะน่านน้ำของท็อตโต้แลนด์เต็มไปด้วยโฮมี่ของบิ๊กมัม แถมยังมีระบบเฝ้าระวังสารพัดรูปแบบใต้ทะเล กองกำลังศัตรูหน้าไหนที่เข้ามาในท็อตโต้แลนด์จะถูกตรวจจับได้ทันที"

"เข้าใจแล้วครับ กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมไม่ต้องตื่นตัวตลอดเวลา เพราะพวกเขาจะรู้ทันทีที่กลุ่มโจรสลัดผมแดงเหยียบเข้ามาในท็อตโต้แลนด์"

การ์ปพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก เขาลุกขึ้นยืนมองออกไปที่ทะเลกว้าง ไตร่ตรองว่าไอ้เวรผมแดงจะกล้ามาที่ท็อตโต้แลนด์จริงๆ หรือไม่

และถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นจริงๆ ในฐานะทหารเรือ พวกเขาควรจะแทรกแซงสงครามครั้งนี้อย่างไร?

สองวันต่อมา เมืองเนย

"คูลดาวน์ โหมดเครื่องดูดฝุ่น!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของรัสเซล คูลดาวน์ก็อ้าปากกว้าง ขณะที่รัสเซลจับตัวมันไว้ มันทำหน้าที่เหมือนเครื่องดูดฝุ่น ดูดขยะทั้งหมดตรงหน้าเข้าไป

ไม่นาน กองขยะภูเขาเลากาก็ถูกคูลดาวน์ดูดจนเกลี้ยง รัสเซลตบหัวคูลดาวน์ด้วยความพึงพอใจ "ทำดีมากเจ้าหนู ไปคายขยะที่บ่อขยะซะ"

"โอเค้"

คูลดาวน์ไถลไปกับพื้น พุ่งตรงไปยังบ่อขยะของเมืองเนย

เมื่อเห็นภาพนี้ กาเล็ตต์ก็เอามือปิดปากด้วยความประหลาดใจ เจ้าสิงโตทะเลตัวนี้ฟังก์ชันเยอะเกินไปแล้วมั้ง?

"พี่เขย คูลดาวน์ไม่ใช่ผู้ใช้พลังผลปีศาจจริงๆ เหรอคะ? ท้องมันจุของเยอะขนาดนั้นได้ยังไง?"

รัสเซลยักไหล่ "ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าแต่ ฉันขอให้เธอเตรียมปลาสดไว้ให้ไม่ใช่เหรอ? เสร็จรึยัง?"

"แน่นอนค่ะ เดี๋ยวฉันให้คนเอามาให้เดี๋ยวนี้เลย" กาเล็ตต์พยักหน้ายิ้มๆ แล้วหันหลังเดินไป

แม้ก่อนหน้านี้จะมีเรื่องขุ่นข้องหมองใจกับรัสเซลเรื่องคูลดาวน์ แต่ตลอดสองวันที่ผ่านมา รัสเซลแสดงความรับผิดชอบของลูกผู้ชายออกมาให้เห็นจริงๆ เขารีบไปจัดการทุกอย่างที่จำเป็นต้องทำ

การที่เมืองเนยฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว ส่วนใหญ่ต้องขอบคุณความช่วยเหลือของรัสเซลและคูลดาวน์

ด้วยเหตุนี้ ความคิดเห็นของกาเล็ตต์ที่มีต่อพี่เขยคนนี้จึงเปลี่ยนไป แม้ตอนแรกเธอจะไม่ชอบท่าทีของเขา แต่พอลองคิดในมุมของเขา อย่างน้อยรัสเซลก็ปกป้องครอบครัวของเขาและกล้าที่จะรับผิดชอบ

ผู้ชายที่แข็งแกร่ง หล่อเหลา มีความรับผิดชอบ และพึ่งพาได้นี่มันสามีในอุดมคติชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

น่าเสียดายที่รัสเซลเป็นพี่เขย และเธอเป็นน้องเมีย... ไม่นาน คูลดาวน์ก็กลับมาจากบ่อขยะ เมื่อเห็นตะกร้าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยปลาสด มันก็ส่ายหัวและหางด้วยความตื่นเต้นทันที ส่งเสียงเห่าดังลั่น

"ปลา!!!"

"ฮ่าฮ่า กินเลย! ของแกทั้งหมดนั่นแหละ!"

คูลดาวน์พุ่งเข้าใส่ปลาสดราวกับหมาบ้า เขมือบพวกมันทั้งหมดในพริบตาและย่อยสลายในทันที

"กาเล็ตต์ ในเมื่อการซ่อมแซมเมืองเนยเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันจะกลับไปที่เมืองน้ำผลไม้ก่อนนะ ถ้ามีปัญหาอะไรอีก มาหาฉันได้ตลอดเวลา"

ติ๊ง~ ค่าความชอบของกาเล็ตต์ +3 ค่าความชอบปัจจุบัน: 20/100

กาเล็ตต์เม้มริมฝีปากแดงระเรื่อและยิ้ม "ขอบคุณค่ะ พี่เขย พี่นี่จริงๆ เลย..."

ทันใดนั้น หอยทากสื่อสารของรัสเซลและกาเล็ตต์ก็ดังขึ้นพร้อมกัน ทั้งคู่ดูเหมือนจะรู้ตัว รอยยิ้มหายวับไปทันที

รัสเซลรับสาย มันมาจากสมูทตี้

"รัสเซล เราเพิ่งได้รับข่าว กลุ่มโจรสลัดผมแดงปรากฏตัวในน่านน้ำท็อตโต้แลนด์แล้ว แม่ใหญ่เรียกตัวผู้บริหารระดับสูงทุกคนของตระกูลชาร์ล็อตให้มารวมพลังกันเพื่อจัดการกลุ่มโจรสลัดผมแดง..."

"นับฉันด้วย ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?"