บทที่ 27: กุญแจสู่ห้องลับ

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและแลกเปลี่ยนคำทักทายตามมารยาท หลี่ชินอู่โยนท่อเหล็กทิ้งแล้วกลืนหายเข้าไปในฝูงชน

เขาเดินอารมณ์ดีมุ่งหน้าไปยังสมาคมน้ำบริสุทธิ์ แต่ยังไม่ทันเห็นร้าน ก็เห็นแถวของเหล่า "หนูสลัม" ยืนต่อคิวรอน้ำยาวเหยียด

คราวนี้คนเยอะยิ่งกว่าเดิม แถวยาวตั้งแต่ร้านค้าขอบเขตมหาลิฟต์ลากยาวไปจนถึงชุมชนแออัด กะด้วยสายตาน่าจะเกินพันคนสบายๆ

ขณะที่หลี่ชินอู่กำลังจะเดินเนียนไปกับฝูงชน เขาเห็นเรย์โนลด์ยืนโบกมือเรียกอยู่ พร้อมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกว่าสิบคนที่ถือกระบองไฟฟ้าครบมือ หลี่ชินอู่เดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้ม

เรย์โนลด์เองก็ยิ้มแก้มปริ เห็นได้ชัดว่าเขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่ตึกขยะแล้ว เพราะที่นั่นห่างออกไปแค่สองสามกิโลเมตรเท่านั้น

เรย์โนลด์หัวเราะร่า "คุณชาย 'ธุรกิจซื่อสัตย์' ลงมือไวดีนี่นา!"

หลี่ชินอู่ไม่ได้สนใจฉายาใหม่ เขาเข้าประเด็นทันที "รางวัลของฉันล่ะ?"

"ตามมาสิ"

เรย์โนลด์พาหลี่ชินอู่เข้าไปยังส่วนลึกของร้านค้าสมาคมน้ำบริสุทธิ์ประจำสลัมชั้นล่าง ต้องเข้าใจก่อนว่าเขตปลอดภัยของสลัมชั้นล่างนั้นเป็นเรื่องตลก ต่อให้ฆ่ากันตายหรือเผาบ้านเผาเมืองก็ไม่มีใครสน

แต่ร้านค้ารอบมหาลิฟต์นี้บริหารโดยคนจากเนสต์ชั้นกลาง เป็นเหมือนเส้นเลือดใหญ่ที่ชนชั้นสูงประทานลงมาให้สลัม ที่นี่จึงเป็นเขตปลอดภัยของจริง

ใครกล้ามาก่อเรื่องในร้านพวกนี้ กองกำลัง PDF และผู้รักษากฎหมายจะไล่ล่าชนิดพลิกแผ่นดินหา จนไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนแน่

ดังนั้น การที่หลี่ชินอู่เดินเข้าไปในร้านจึงสร้างความฮือฮาให้พวกหนูสลัมที่ยืนต่อคิวอยู่ไม่น้อย

ร้านของสมาคมน้ำบริสุทธิ์นั้นเรียบง่าย มีแค่ท่อส่งน้ำขนาดมหึมาที่ต่อออกมาจากโครงสร้างตึก แล้วให้คนงานกรอกน้ำใส่ถังเซรามิตเกรดต่ำแจกจ่าย ก็แค่นั้น

เรย์โนลด์พาหลี่ชินอู่เข้ามาในออฟฟิศด้านหลัง ชี้ไปที่กล่องลังกระดาษใบหนึ่ง "เอ้า รางวัลของนาย"

หลี่ชินอู่เปิดกล่องดู ข้างในมีเม็ดยาฟอกน้ำ 100 เม็ดห่อพลาสติกอย่างดี และไส้กรองน้ำอีก 10 อัน

เขายิ้มออก... ด้วยของพวกนี้ เขาจะมีอิสรภาพทางการใช้น้ำในสลัมชั้นล่างอย่างสมบูรณ์แบบ

ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น ค่าความประทับใจของผู้ติดต่อเรย์โนลด์ อัปเกรดจาก Lv0 เป็น Lv1 ปลดล็อกสินค้า:

ไส้กรองน้ำ, เม็ดยาฟอกน้ำ, เครื่องกลั่นหมักดอง, เครื่องดื่มชูกำลัง, ถุงน้ำ, ยีสต์หมักเหล้า

เครื่องดื่มชูกำลังนี้เหมือนกับในเกม Dark Zone Breakout เป๊ะ คือกินแล้วฟื้นฟูค่าความอึดจนเต็ม

จากค่าความอึดปัจจุบันของหลี่ชินอู่ที่วิ่งได้ 3 กิโลเมตร ถ้าหมดแรงแล้วกระดกเจ้านี่สักขวด ก็วิ่งต่อได้อีก 3 กิโล เป็นตัวช่วยชั้นยอดในการวิ่งข้ามแผนที่ ราคาขวดละ 10 คูปองปุ๋ย

ส่วน "เครื่องกลั่นหมักดอง" เป็นชิ้นส่วนอัปเกรดเครื่องกรองน้ำ ทำให้เพิ่มฟังก์ชันการหมักบ่มได้

หลี่ชินอู่ตาลุกวาว เขาชี้ไปที่เครื่องกลั่นหมักดองที่วางอยู่มุมออฟฟิศ "ไอ้นั่นขายเท่าไหร่?"

เรย์โนลด์มองตามแล้วหัวเราะ "อ๋อ ไอ้นั่นเหรอ? ฉันซื้อมาจะลองหมักเหล้ากินเองยามว่าง แต่ไม่รู้ทำไมหมักออกมาแล้วเปรี้ยวจี๊ด รสชาติห่วยแตก เลยวางทิ้งไว้นั่นแหละ ทำไม นายอยากได้เหรอ?"

หลี่ชินอู่พยักหน้า "ขายไหม?"

เรย์โนลด์ครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ของมันรกที่ฉันอยู่แล้ว แถมเป็นของมือสอง... เอาเป็นว่านายจ่ายมา 5,000 แล้วเอาไปฟรีๆ เลย"

หลี่ชินอู่นับเงิน 5,000 ยื่นให้อย่างไม่อิดออด เรย์โนลด์ใจป้ำน่าดู เครื่องมือสภาพนี้ดูยังไงก็แพงกว่านั้นเยอะ นี่คงขายให้ในราคาเศษเหล็ก

เรย์โนลด์รับเงินยิ้มๆ ในฐานะผู้ดูแลระดับล่างของสมาคม เงินแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา

ตอนซื้อมาเขาจ่ายไปตั้ง 50,000 แต่เขาเล็งเห็นว่าคนทำงานสกปรกอย่างหลี่ชินอู่จะมีประโยชน์ต่อเขาในอนาคต ถ้าหลี่ชินอู่อยากได้ เขาก็หาข้ออ้างยกให้ถูกๆ เพื่อซื้อใจ

จากนั้นเรย์โนลด์หยิบเครื่องดื่มชูกำลังสองขวดออกมาจากกล่องใต้แขน ส่งให้หลี่ชินอู่ขวดหนึ่ง ส่วนตัวเองเปิดอีกขวดจิบ

"นี่เป็นเครื่องดื่มยอดฮิตในเนสต์ชั้นกลาง กินแล้วกระปรี้กระเปร่าทั้งวัน ต่อให้ทำงานดึกดื่นก็ไม่ง่วง ลองดูสิ"

หลี่ชินอู่ดึงห่วงเปิดกระป๋องแล้วจิบ รสชาติหวานๆ ซับซ้อน เหมือนกระทิงแดงแต่เข้มข้นกว่าหลายเท่า อร่อยดีเหมือนกัน

แต่ตอนนี้ค่าความอึดเขาเต็มอยู่ เลยยังไม่เห็นผลอะไร

หลี่ชินอู่เอ่ย "รสชาติดีนะ มีอีกไหม? ฉันขอซื้อหน่อย"

เรย์โนลด์ยกกล่องเครื่องดื่มทั้งลังขึ้นมาจากใต้โต๊ะ

"ลังนี้มี 20 กระป๋อง เหลืออยู่ 18 กระป๋อง คิดกระป๋องละ 10 เหรียญละกัน"

หลี่ชินอู่นับเงิน 180 ยื่นให้ เรย์โนลด์รับไว้

เรย์โนลด์ไม่ได้สนเงินเล็กน้อยนี้ แต่เขารู้จักการวางตัว บางครั้งคนเราจ่ายเงินให้เพราะไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณ ถ้ามัวแต่ปฏิเสธไม่รับเงิน จะดูเหมือนเรากำลังพยายามผูกมัดเขา... หรือต้องการชีวิตเขาแทน

หลี่ชินอู่ชอบการแลกเปลี่ยนด้วยเงินตราที่ตรงไปตรงมาแบบนี้ เขาถามต่อ "มีงานอื่นให้ทำอีกไหม? จะงานในสลัมหรือนอกไฮฟ์ซิตี้ก็ได้ ฉันรับหมด"

เรย์โนลด์ลังเล เขามีงานสำคัญอยู่ในมือชิ้นหนึ่ง แต่จะมอบให้คนโหดเหี้ยมตรงหน้านี้ทำดีไหมนะ?

เห็นอีกฝ่ายลังเล หลี่ชินอู่จึงเสริม "ฉันทำงานก่อน เก็บเงินทีหลัง นายบอกมาเถอะว่างานคืออะไร ถ้าทำไม่สำเร็จ ฉันไม่คิดเงิน"

เรย์โนลด์นึกย้อนไปตอนที่คนคนนี้ลงลิฟต์มากับเขา ดูยังไงก็เหมือนหนูสลัม แต่ทำไมถึงขึ้นไปเนสต์ชั้นกลางได้? มีเส้นสายเหรอ? แถมรายงานจากพวกนักเลงเมื่อกี้... หมอนี่ทำงานเกินเป้าด้วยซ้ำ ความโหดเหี้ยมนั่น... "อืม มีงานอยู่ชิ้นหนึ่ง ไม่รู้ว่านายจะสนใจไหม"

หลี่ชินอู่ถาม "งานอะไร และเท่าไหร่?"

"ก่อนสงคราม สมาคมน้ำบริสุทธิ์ของเรามี 'สถานีตรวจสอบคลื่นน้ำ' อยู่ใกล้ๆ กับ 'ทะเลสาบเก็บน้ำ' สถานีนั้นรับผิดชอบตรวจจับการกระเพื่อมของน้ำใต้ดินในรัศมีหลายร้อยกิโลเมตรและบันทึกข้อมูลไว้ในแผงความจำ"

"แต่พวกกบฏบุกมาเร็วเกินไป ช่างเทคนิคของเราหนีไม่ทัน เลยไม่ได้เก็บแผงความจำออกมา ก่อนที่สถานีจะแตก"

หลี่ชินอู่ร้องอ๋อ

"นายอยากให้ฉันไปกู้แผงความจำกลับมา?"

เรย์โนลด์พยักหน้า

"ใช่ ทะเลสาบเก็บน้ำจริงๆ แล้วคือทะเลสาบที่เกิดจากท่อระบายน้ำใต้ดินมารวมกัน ซึ่งซับซ้อนมาก"

"การเข้าใจโครงสร้างท่อเหล่านั้นสำคัญมากต่อการสูบน้ำของไฮฟ์ซิตี้ นายคงเข้าใจนะว่าแผงความจำนั้นสำคัญแค่ไหน"

หลี่ชินอู่พยักหน้า แล้วขยี้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้เป็นสัญลักษณ์

เรย์โนลด์กล่าวต่อ "ถ้านายเอาแผงความจำกลับมาได้ ฉันให้ 100,000 และของทุกอย่างที่อยู่ในสถานีตรวจสอบคลื่นน้ำ นายเอาไปได้เลย"

หลี่ชินอู่ถามอย่างงุนงง "ไม่ได้บอกเหรอว่าสถานีถูกพวกกบฏยึดไปแล้ว? ยังจะมีของเหลืออยู่อีกเหรอ?"

เรย์โนลด์ล้วงกุญแจจักรกลออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้หลี่ชินอู่

"สถานีแบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนบนดินกับใต้ดิน ส่วนใต้ดินถูกล็อกด้วยประตูเหล็กกล้า ถ้าไม่มีกุญแจก็เข้าไม่ได้ นอกจากพวกกบฏจะหาทางเอาระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชันมาเป่าประตู"

หลี่ชินอู่รับกุญแจมา ระบบแจ้งเตือนดังขึ้น

ติ๊ง! ได้รับไอเทมภารกิจ: กุญแจชั้นใต้ดินสถานีตรวจสอบคลื่นน้ำ ความทนทาน 1/1

เขาเก็บกุญแจใส่กระเป๋า มองหน้าเรย์โนลด์ แล้วกล่าว

"ตกลง ฉันรับงานนี้ เตรียมเงินแสนรอไว้ได้เลย"