บทที่ 3 การถอนตัวที่สวยงาม

คมมีดของหลี่ชินอู่จ่อแนบกับลำคอของนายสิบฝ่ายป้องกันดาว แต่ไม่ได้กดลึกเข้าไปแม้แต่น้อย

ปลดล็อกจุดถอนตัว แถมยังปลดล็อกคอนเนคชั่นใหม่อีก... เชี่ยเอ๊ย คุ้มโคตร!

ต้องเข้าใจก่อนว่าในตอนนี้ หลี่ชินอู่มี "จุดถอนตัว" เพียงแห่งเดียว คือปล่องระบายอากาศขนาดยักษ์ที่เชื่อมต่อลงสู่สลัมใต้ดิน ซึ่งกว้างขนาดที่รถถังเลแมนรัสสองคันวิ่งสวนกันได้สบายๆ ใกล้ๆ กันนั้นมีป่ารกทึบที่เขาสามารถใช้ไต่ลงไปยังก้นบึ้งของนครรวงผึ้งเพื่อกลับไปยังที่ซ่อนตัวได้

ส่วน "คอนเนคชั่น" หรือคนติดต่อ เขาก็มีเพียงพ่อค้าตลาดมืดจากแก๊งใต้ดินคนหนึ่งเท่านั้น หมอนั่นรับซื้อทุกอย่าง (ส่วนใหญ่เป็นขยะ) และขายทุกอย่าง (ซึ่งก็เป็นขยะอีกนั่นแหละ)

ดังนั้น เมื่อมีโอกาสปลดล็อกจุดถอนตัวและคนติดต่อใหม่ หลี่ชินอู่จึงไม่มีทางปฏิเสธข้อเสนอนี้เด็ดขาด

เขารีบประคอง "รูดอร์เซน" นายสิบฝ่ายป้องกันขึ้นจากพื้นเพื่อตรวจดูอาการ แต่รูดอร์เซนกลับดิ้นรนขัดขืนพร้อมตะโกนด่าไม่หยุด

"ไอ้คนทรยศ! แกต้องตาย!"

หลี่ชินอู่เริ่มรำคาญ จึงตบหน้าฉาดใหญ่ไปสองทีเพื่อเรียกสติ

"หุบปาก! ทรยศบ้านป้าแกสิ! ฉันมันก็นักเก็บขยะจากสลัมเว้ย! แค่มาหาของเก่าในสนามรบ! แด่องค์จักรพรรดิ... ถ้าฉันเป็นกบฏ ป่านนี้มีดปาดคอหอยแกไปนานแล้ว!"

สิ้นเสียงตะคอกของหลี่ชินอู่ อีกฝ่ายก็หยุดดิ้นและมองหน้าเขาด้วยความตกตะลึง

"ทีนี้ก็อยู่นิ่งๆ ซะไอ้เวร ฉันจะห้ามเลือดให้ แล้วเราต้องรีบชิ่งกันทั้งคู่ แกคงไม่อยากโดนพวกกบฏลากไปข่มขืนแล้วฆ่าหรอกนะ?!"

รูดอร์เซนเงียบลง หลี่ชินอู่เริ่มสำรวจบาดแผล พบรอยกระสุนที่มือขวาจนเละ และอีกนัดที่น่องซึ่งเลือดกำลังไหลโกรก

หลี่ชินอู่ฉีกผ้าจากศพมาพันมือรูดอร์เซนอย่างลวกๆ แล้วปั้นผ้าอีกชิ้นเป็นก้อนยัดอุดรูฝังกระสุนที่น่องแบบสดๆ รูดอร์เซนเจ็บจนตัวลอย กัดฟันแน่นจนแทบแตก แต่ก็กัดฟันทนไม่ขยับตัว หลี่ชินอู่ใช้ผ้าอีกหลายผืนมัดทับแผลที่ขาแน่นหนาจนเลือดหยุดไหล

เอาล่ะ อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ตายแล้ว แต่ปัญหาคือจะพาหนียังไง?

รูดอร์เซนตัวหนักอย่างต่ำเจ็ดสิบกิโลกรัม หลี่ชินอู่แบกขึ้นหลังวิ่งไม่ไหวแน่ แถมอาวุธกองพะเนินพวกนี้อีกล่ะ ขืนทิ้งไว้ก็เท่ากับมาเสียเที่ยวเปล่าๆ

เขากวาดตามองไปรอบๆ พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับรถเข็นโลหะคันเล็กที่จอดอยู่ตรงมุมสนามเพลาะ น่าจะเป็นรถขนดินสมัยขุดคู

เขาไม่รอช้า เข็นรถขึ้นมาบนแนวคู กวาดปืนไรเฟิลมาตรฐานทั้งสี่กระบอก ถอดแม็กกาซีน กระชากลูกเลื่อนคัดกระสุนในรังเพลิงออกโยนใส่รถเข็น แล้วลากสังขารของรูดอร์เซนขึ้นไปกองรวมกัน

"อย่าหาเรื่องใส่ตัวนะหมวด ผมจะไปส่งที่แนวป้องกัน แล้วผมก็จะชิ่งทันที"

พูดจบ หลี่ชินอู่ก็จับด้ามรถเข็นเตรียมออกวิ่ง

"เดี๋ยวก่อน..."

จู่ๆ รูดอร์เซนก็เอ่ยขึ้น หลี่ชินอู่หันกลับไปมอง

"ป้ายชื่อของเพื่อนร่วมทีมผม... เก็บมาให้หน่อย"

การกระทำที่ผ่านมาช่วยยืนยันให้รูดอร์เซนมั่นใจแล้วว่าชายคนนี้ไม่ใช่กบฏ เพราะถ้าใช่ เขาคงกลายเป็นศพไปนานแล้ว บางทีหมอนี่อาจเป็นแค่ "นักเก็บกวาด" จริงๆ อย่างที่พูด เขาเคยได้ยินเรื่องพวกนี้มาบ้าง—พวกหนูสกปรกจากสลัมใต้ดินที่ลอบมุดผ่านรอยแตกของนครรวงผึ้งขึ้นมาขโมยของบนพื้นผิว

หลี่ชินอู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินกลับไปที่กองศพ กระชาก "ด็อกแท็ก" หรือป้ายระบุตัวตนออกจากคอศพทหารฝ่ายป้องกัน แล้วโยนใส่ตักรูดอร์เซน

"ติดหนี้ผมอีกหนึ่งนะ"

หลังจากนั้นคือมหกรรมการลากรถอันยาวนาน หลี่ชินอู่ต้องลากชายฉกรรจ์หนักเจ็ดสิบโลพร้อมปืนอีกห้ากระบอก เล่นเอาเหนื่อยรากเลือด

ทว่าต้องยอมรับอยู่อย่างหนึ่ง ดาวเกษตรกรรม 496b แห่งนี้มีสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยม ท้องฟ้าสีคราม พืชพรรณเขียวขจี และป่าไม้ร่มรื่น ภาพทิวทัศน์ที่ดูธรรมดาในยุคสหัสวรรษที่ 3 กลับกลายเป็นความหรูหราที่หาได้ยากยิ่งในยุคสหัสวรรษที่ 40 แต่ผู้คนบนดาวนี้กลับได้เห็นมันจนชินตา

หลี่ชินอู่ลากรถเข็นวิ่งฝ่าทุ่งนา พอ "หลอดความอึด" หมดเขาก็หยุดพัก พอฟื้นตัวก็วิ่งต่อ ระหว่างทางค่าพละกำลังของเขาเพิ่มขึ้น 1 แต้ม (จาก 10 เป็น 11) และความอดทนเพิ่มขึ้น 2 แต้ม (จาก 10 เป็น 12)

เขาลากรถมาหยุดพักที่แอ่งกระทะเล็กๆ รูดอร์เซนสลบเหมือดไปแล้วเพราะเสียเลือดมาก

หลี่ชินอู่หยิบน้ำและอาหารจากเป้ออกมากิน พลางเปิดแผนที่ในสมองขึ้นมาเช็กระยะทางภารกิจ

แผนที่ในหัวของเขาคล้ายกับเวลายกดูลายแทงในเกม Dark Zone มันละเอียดมาก ระบุทั้งจุดถอนตัวและตำแหน่งภารกิจ ตอนนี้เขาอยู่ห่างจากเป้าหมายภารกิจเพียง 2 กิโลเมตร ถัดไปอีก 2 กิโลเมตรคือแนวป้องกันของกองทัพ และไกลออกไปคือนครรวงผึ้งที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้า

แต่จุดถอนตัวของเขาน่ะรึ... อยู่ห่างออกไปถึง 20 กิโลเมตร เขาครางออกมาเบาๆ สงสัยวันนี้ขาได้ลากดินแน่

หลังยัดบิสกิตไปสองห่อและซัดน้ำไปครึ่งขวดจนค่าความอิ่มและน้ำเต็ม 100% หลี่ชินอู่ก็ออกเดินทางต่อ

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ท้องนภาของดาว 496b ประดับประดาด้วยดวงดาวนับล้าน นานๆ ทีจะมีวัตถุขนาดมหึมาพาดผ่านขอบฟ้า นั่นคือสถานีอวกาศและเรือรบ

ตอนนี้หลี่ชินอู่อยู่ห่างจากแนวป้องกันประมาณ 300 เมตร พื้นที่แถบนี้เต็มไปด้วยกับระเบิดและลวดหนาม มองเห็นหอสังเกตการณ์และสปอตไลท์ส่องสว่างอยู่ไกลๆ พร้อมทหารเดินลาดตระเวน

หลี่ชินอู่เข็นรถเทรูดอร์เซนลงกับพื้น แล้วตบหน้าเรียกสติ

"ตื่นได้แล้วแม่เจ้าหญิงนิทรา! ถึงบ้านแล้วโว้ย!"

รูดอร์เซนยังสะลึมสะลือ หลี่ชินอู่จึงเทน้ำที่เหลือครึ่งกระติกราดหน้าจนอีกฝ่ายตื่นเต็มตา

ทันทีที่เห็นแสงไฟสปอตไลท์ รูดอร์เซนก็รู้ว่าตัวเองรอดแล้ว เขาดึใจจนเตรียมจะตะโกนเรียกพวกพ้อง แต่หลี่ชินอู่รีบตะครุบปากไว้แน่น

"ชู่ว! อย่าแหกปาก! รอให้ฉันไปก่อนแล้วค่อยเรียก!"

เขาไม่อยากโดนทหารจับตัวได้ พวกขี้ข้าผู้ว่าการดาวพวกนี้อาจทำอะไรบ้าๆ กับ "คนชั้นต่ำ" ที่แอบหนีขึ้นมาจากสลัมอย่างเขาก็ได้

รูดอร์เซนกลืนน้ำลายพยักหน้ารับปาก หลี่ชินอู่จึงยอมปล่อยมือ

นายสิบหนุ่มมองหน้าผู้มีพระคุณด้วยแววตาซับซ้อน

"ผมติดหนี้ชีวิตคุณ คุณชื่ออะไร?"

หลี่ชินอู่ชี้ที่หน้าตัวเอง

"ใช่ นายติดหนี้ชีวิตฉัน เพราะงั้นจำหน้าฉันไว้ให้ดี แล้วก็จำชื่อฉันไว้ด้วย... 'นักเก็บขยะ หลี่ชินอู่' จำใส่สมองไว้ แล้วหาโอกาสตอบแทนซะในวันข้างหน้า... เอาล่ะ ฉันไปละ นับหนึ่งถึงร้อย พอฉันไปไกลแล้วค่อยตะโกนขอความช่วยเหลือ เจอกันเมื่อชาติต้องการ"

พูดจบ หลี่ชินอู่ก็คว้ารถเข็นแล้วสับตีนแตกวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

รูดอร์เซนมองตามแผ่นหลังที่ไกลออกไปพลางพึมพำ "นักเก็บขยะ หลี่ชินอู่... ฉันจะจำไว้... เดี๋ยวนะ แล้วปืนเลเซอร์ของฉันล่ะเฮ้ย!?"

หลี่ชินอู่วิ่งแบบไม่คิดชีวิต ผลาญหลอดความอึดไปกว่าสิบรอบกว่าจะหยุดพักหายใจ เขามองปืนไรเฟิลสี่กระบอกและปืนเลเซอร์ในรถเข็นด้วยความปลาบปลื้มจนอยากจะลงไปนอนกลิ้งกับพื้น

"อิ่มจุกๆ อิ่มจุกๆ งานนี้รวยเละ!"

เขาฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะวิ่งเหยาะๆ ไปยังจุดถอนตัว ดูเหมือนความสุขจะช่วยให้หลอดความอึดฟื้นตัวเร็วขึ้นด้วยซ้ำ

ก่อนรุ่งสาง เขาเดินทางมาถึงปล่องระบายอากาศใต้ดินในป่าทึบแห่งหนึ่ง

มันคือท่อยักษ์ทำจากโลหะและเซราไมต์ขึ้นสนิม ส่วนหนึ่งของโครงสร้างนครรวงผึ้งที่ผู้สร้างอาจหลงลืมไป ท่อที่ขาดการบำรุงรักษาชำรุดทรุดโทรมจนเกิดช่องทางที่เชื่อมดิ่งตรงสู่ก้นบึ้งของนคร

เมื่อหลี่ชินอู่มุดเข้าไปในท่อ ตัวเลขนับถอยหลังสีเขียว 10 วินาทีก็ปรากฏขึ้นในครรลองสายตา

ทันทีที่นับถึงศูนย์ ร่างของเขาก็หายวับไป ก่อนจะไปปรากฏตัวอีกครั้งในห้องมืดทึบ ณ ชั้นล่างของสลัมใต้ดิน

ข้อความบรรทัดหนึ่งเด้งขึ้นมาในสายตาของหลี่ชินอู่

การถอนตัวสำเร็จ ปฏิบัติการยอดเยี่ยม นำทรัพยากรมูลค่า 36,300 ตั๋วปุ๋ยกลับมาได้ ภารกิจเสร็จสิ้น ปลดล็อกคอนเนคชั่น: รูดอร์เซน