บทที่ 2 ภารกิจฉุกเฉิน

หลี่ชินอู่แทบนั่งไม่ติด เขาไม่ได้เกรงกลัวความตาย เพราะถึงตายไปก็แค่กลับไปเกิดใหม่ที่รังลับ แต่สิ่งที่เขากลัวจับใจคือการสูญเสียปืนไรเฟิลอัตโนมัติกระบอกนี้ไปต่างหาก

เสียงฝีเท้าของทั้งสองฝ่ายดังกระชั้นเข้ามาเรื่อยๆ หลี่ชินอู่วิ่งพล่านราวกับมดบนกระทะร้อน

ทันใดนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นหลุมระเบิดขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเศษเนื้อและกองเลือด ประกายความคิดแล่นวาบ เขาไม่รอช้า กระโจนลงไปในหลุม คว้าแขนขาดๆ จากศพทางซ้ายมาพาดอก แล้วกวาดเอาลำไส้จากศพทางขวามาโปะทับหน้าท้อง จากนั้นก็ละเลงเลือดและคราบสกปรกจนทั่วใบหน้า เอียงคอ แลบลิ้น แฝงตัวกลมกลืนไปกับซากศพได้อย่างแนบเนียน

ทันทีที่เขาซ่อนตัวเสร็จ ทหารทั้งสองฝ่ายก็โผล่พ้นขอบสนามเพลาะมาประจันหน้ากัน วินาทีนั้นไม่มีใครลังเล ต่างฝ่ายต่างสาดกระสุนใส่กันทันที!

โดยเฉพาะจ่าฝูงของฝ่ายป้องกันที่ถือ "ปืนไรเฟิลเลเซอร์"—อาวุธที่หาได้ยากในกองทัพทั่วไป ลำแสงเลเซอร์เจาะทะลุหน้าอกทหารกบฏจนเป็นรูขนาดเท่ากำปั้น อวัยวะภายในถูกเผาไหม้จนสุก ส่งผลให้ศัตรูสิ้นใจในทันที!

ทว่ามีเพียงจ่าฝูงเท่านั้นที่ครอบครองอาวุธร้ายแรงนี้ ลูกทีมคนอื่นยังคงใช้ปืนไรเฟิลกระสุนดินขับมาตรฐาน ซึ่งอำนาจการทำลายล้างต่ำกว่ามากและมักถูกเกราะชีวภาพดัดแปลงของพวกกบฏสะท้อนออกไป

ฝั่งกบฏเองก็ใช้อาวุธผสมปนเป ทั้งปืนไรเฟิลอัตโนมัติ ปืนลูกเลื่อน และปืนลูกซอง แม้อานุภาพจะด้อยกว่า แต่พวกเขาก็ทดแทนด้วยจำนวนคนที่มากกว่าโข

การปะทะดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงกรีดร้องและเสียงปืนดังระงม หลี่ชินอู่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ท่ามกลางกองซากศพ

สิบห้านาทีต่อมา เสียงระเบิดลูกสุดท้ายดังกึกก้อง ก่อนที่สมรภูมิจะตกอยู่ในความเงียบสงัด

หลี่ชินอู่รอต่อไปอีกห้านาที เมื่อมั่นใจว่าไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา หัวใจเขาก็พองโต ตายกันหมดแล้วงั้นรึ?

เขาลืมตาขึ้นกวาดมองรอบตัว สนามเพลาะเกลื่อนไปด้วยร่างไร้วิญญาณ—ศพกบฏในชุดสีเทาและทหารฝ่ายป้องกันหมวกเขียวนอนตายทับถมกัน

"ได้เวลาปล้นแล้วโกยแน่บ~~"

หลี่ชินอู่ร้องวู้วฮู้วพลางปัดเศษซากเลือดเนื้อออกจากตัว แล้วเริ่มมหกรรมเก็บกวาดสนามรบ

เขาเมินพวกกบฏแล้วพุ่งเข้าหาศพทหารฝ่ายป้องกันทันที คว้าหมวกเกราะมาสวมเป็นอย่างแรก

ชื่อ: หมวกเกราะกันกระสุนกองพันป้องกันดาว

มูลค่าอ้างอิง: 500 ตั๋วปุ๋ย

ระดับการป้องกัน:

โอกาสแฉลบ: ปานกลาง

ความทนทาน: 30/30

วัสดุ: เซราไมต์

น้ำหนัก: 2.2 กก.

จากนั้นเขาถอดเกราะจากศพที่ดูสภาพดีที่สุดมาสวมทับ

ชื่อ: เสื้อเกราะกันกระสุนเบากองพันป้องกันดาว

มูลค่าอ้างอิง: 1,500 ตั๋วปุ๋ย

ระดับการป้องกัน:

ความทนทาน: 45/50

วัสดุ: เซราไมต์

น้ำหนัก: 6.2 กก.

สุดท้ายเขาหยิบปืนไรเฟิลของทหารฝ่ายป้องกันขึ้นมา

ชื่อ: ปืนไรเฟิลอัตโนมัติมาตรฐานกองพันป้องกันดาว

มูลค่าอ้างอิง: ประมาณ 3,500 ตั๋วปุ๋ย

น้ำหนัก: 4.5 กก.

การคุมแรงดีดแนวตั้ง: 68

การคุมแรงดีดแนวนอน: 52

สรีรศาสตร์: 52

ความเสถียรของอาวุธ: 53

ความแม่นยำ: 60

ความนิ่งเมื่อยิงระดับเอว: 72

ระยะหวังผล: 600 เมตร

ความเร็วปากกระบอก: 1050

โหมดการยิง: อัตโนมัติ, ทีละนัด

อัตราการยิง: 750

ขนาดกระสุน:

อำนาจการยิง: สูง

ปืนไรเฟิลมาตรฐานกระบอกเดียวมีค่าถึง 3,500 หน่วย! หลี่ชินอู่ดีใจจนเนื้อเต้น เขาโยนขยะอื่นทิ้งจนหมด แล้วหันมาโกยปืนไรเฟิลอย่างบ้าคลั่ง

หนึ่ง สอง สาม สี่—เขาคล้องปืนสี่กระบอกไว้รอบคอ น้ำหนักรวมกว่า 20 กิโลกรัมทำให้เขาเริ่มหายใจหอบ

แต่เขาแบกไหว! การขนของมีค่ากลับจุดถอนตัวคือกฎเหล็กของเกม "ค้นหา ต่อสู้ ถอนตัว" นี้อยู่แล้ว!!

"ช่างเป็นวันที่สดใสอะไรเช่นนี้~"

หลี่ชินอู่ดึงปืนกระบอกที่ห้าออกมาจากศพทหารที่หัวระเบิดแล้วคล้องเพิ่มเข้าไป ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดขึ้นได้ เดี๋ยวนะ จ่าฝูงคนนั้นมีปืนเลเซอร์ไม่ใช่เหรอ?

แม้ปืนเลเซอร์จะถูกล้อว่าเป็น "ไฟฉาย" แต่นั่นมันเมื่อเทียบกับอสุรกายระดับตำนาน ในสนามรบปกติ อาวุธนี้คือมัจจุราชชัดๆ

แบตเตอรี่หนึ่งก้อนยิงได้ถึง 200 นัด ลำแสงสามารถเจาะทะลุร่างมนุษย์และแผ่นเหล็กหนา 20 มิลลิเมตรได้สบาย—นี่มันระดับปืนกลหนักในยุคสหัสวรรษที่ 3 ชัดๆ แต่ที่นี่มันเป็นแค่อาวุธประจำกายทหารราบ!

หลี่ชินอู่เดินวนหาทั่วบริเวณ ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องหาศพจ่าฝูงให้เจอ เขามาอยู่ในโลกวอร์แฮมเมอร์กว่าสามเดือนแล้วยังไม่เคยได้จับปืนเลเซอร์เลย ว่าแต่กระสุนเลเซอร์นี่นับเป็นระดับไหนนะ? ระดับ 4 หรือเปล่า?

เขาเดินวนหาศพนายสิบแต่ไม่พบ ขณะที่กำลังงุนงง เสียงกุกกักก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เขาหมุนตัวกลับไปสบเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต

"เฮ้ย! แกยังไม่ตายเรอะ!"

หลี่ชินอู่จ้องมองนายสิบฝ่ายป้องกันที่ร่างโชกเลือด นั่งพิงมุมสนามเพลาะ ปลายกระบอกปืนเลเซอร์ชี้ตรงมาที่เขา

ความกลัวแล่นพล่านไปทั่วร่าง เขาตะโกนก้องในใจ: ไม่นะ! ฉันไม่อยากของตก!

"อย่ายิง! ฉันไม่ใช่กบ—"

พูดยังไม่ทันจบ นายสิบคนนั้นก็เหนี่ยวไก

ลำแสงความร้อนสูงพุ่งเข้าใส่หน้าอกหลี่ชินอู่อย่างจัง หน้าอกเขาร้อนวูบ สมองขาวโพลน มั่นใจว่าต้องถูกส่งกลับโกดังรอเกิดใหม่แน่ๆ

ทว่า... เขากลับไม่หมดสติและไม่รู้สึกเจ็บปวด มีเพียงกลิ่นไหม้ฉุนกึกเตะจมูก

ก้มลงมองก็พบว่าลำแสงเลเซอร์ได้หลอมละลายปืนห้ากระบอกที่แขวนอยู่บนอกจนเสียหายยับเยิน พลังงานส่วนเกินที่เหลือปะทะเข้ากับเกราะที่เพิ่งใส่ แต่ก็เจาะไม่เข้า

"ไอ้ลูกหมาเอ๊ย!!"

หลี่ชินอู่ระเบิดอารมณ์ เขากระโจนเข้าถีบยอดอกนายสิบจนหงายหลัง แล้วกระทืบซ้ำที่มือซึ่งกำปืนเลเซอร์จนอีกฝ่ายร้องลั่น

นายสิบนั่นบาดเจ็บสาหัสจากการรบอยู่แล้ว ย่อมต้านทานแรงแค้นระยะประชิดของหลี่ชินอู่ไม่ไหว จึงถูกซ้อมจนน่วม

หลี่ชินอู่ดึงมีดดาบปลายปืนจากเอวอีกฝ่ายมาถือ เมื่อเห็นว่าศัตรูหมดฤทธิ์แล้ว เขาจึงคว้าปืนเลเซอร์มาสะพาย แล้วเอามีดจ่อคอหอยเตรียมปลิดชีพ

ทำไมเขาไม่ใช้ปืนเลเซอร์ยิงทิ้ง?

เพราะเขาไม่แน่ใจว่าปืนนี้มี "ระบบล็อครหัสพันธุกรรม" หรือไม่ เทคโนโลยีของแต่ละดวงดาวในจักรวรรดินั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว บางที่ปืนเลเซอร์ก็ใช้ได้เลย บางที่ก็ไฮเทคถึงขั้นล็อคเจ้าของ

ขณะที่เขากำลังจะลงมือสังหารแล้วหนีไปที่จุดถอนตัว เสียงระบบ "ค้นหา ต่อสู้ ถอนตัว" ในหัวก็ดังขึ้น

ติ๊ง! ภารกิจฉุกเฉิน: ช่วยเหลือสิบโทรูดอร์เซน

สิบโทรูดอร์เซนคือนายทหารชั้นประทวนอาวุโสที่กองทัพให้ความสำคัญ

ผู้บังคับบัญชาสัญญาว่าจะเลื่อนยศให้เขาเป็นร้อยตรีหากเขานำทีมยึดสนามเพลาะ 2563 คืนได้สำเร็จ แต่ดูเหมือนครั้งนี้เขาจะล้มเหลว

เป้าหมายภารกิจ: คุ้มกันสิบโทรูดอร์เซนกลับสู่แนวป้องกันของกองทัพ

รางวัล: จุดถอนตัวรูดอร์เซน (คุณสามารถใช้เขตป้องกันของรูดอร์เซนเพื่อถอนตัวกลับรังลับได้ ในฐานะผู้มีพระคุณ ย่อมได้รับสิทธิพิเศษ)

รางวัล: ปลดล็อกคอนเนคชั่น "รูดอร์เซน" (สามารถซื้อขายไอเทมเฉพาะและรับภารกิจพิเศษจากเขาได้)

รางวัล: ค่าชื่อเสียงฝ่ายกองกำลังป้องกันดาว +10