ตอนที่ 207 ศึกกลางน้ำ

"พี่สาวคาดหวังกับเนื้อย่างของน้องชายโย่วหลินเอามากๆ เลยนะ~"

อวี๋ฉางอิงรอยยิ้มกว้างขึ้น นางยกแขนซ้ายขึ้นทันควัน แขนกลพลันปรากฏออกมาในชั่วพริบตา

เจียงเสวียนเยว่ไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่เรียกตรีศูลอาวุธคู่กายออกมาอย่างเงียบเชียบ

เซียวเจ๋อชวนเองก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้แล้วเช่นกัน

ส่วนฉือเยว่ ครั้งนี้เขาไม่ได้หลับ สายตาของเขาจับจ้องไปยังมังกรปีศาจปฐพีที่กำลังพุ่งเข้ามา แววตาดูเฉยชา โดยมีตัวเขาเป็นจุดศูนย์กลาง เถาวัลย์สีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มพวยพุ่งออกมา ราวกับกำลังแยกเขี้ยวกางกรงเล็บอย่างเกรี้ยวกราด

ในขณะนี้เสิ่นเยียน มือหนึ่งกุมกระบี่เทพหงส์วิญญาณ ด้านหลังของนางปรากฏร่างมังกรวารีสีดำทมิฬ ยิ่งขับเน้นให้ร่างของนางดูบอบบางเหลือเกิน ใบหน้าของนางสงบนิ่งจนดูน่ากลัว รัศมีเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากร่าง ทำเอาผู้คนไม่อาจเมินเฉยได้เลย

พวกเขาทั้งแปดคนยืนตระหง่านอยู่เช่นนั้น ราวกับเป็นอสุราปีศาจผู้สูงส่งที่เข้าสู่โหมดสังหาร

มังกรปีศาจปฐพีเดิมทีโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด แต่เมื่อเห็นฉากที่พวกเขากางตาข่ายรอให้มันมาติดกับ ร่างของมันก็ชะงักกึกทันที

เจ้าพวกนี้... คิดจะฆ่าข้า?!

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ ไม่รู้ทำไมในใจของมังกรปีศาจปฐพีถึงได้เกิดความหนาวเหน็บจนขนลุกซู่ เสียงหนึ่งดังขึ้นจากก้นบึ้งของจิตใจว่า หนีไปซะ!

ทั้งที่พลังฝีมือของมันสูงกว่าพวกมนุษย์เหล่านี้ แต่มันกลับเกิดความรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา

ในขณะที่มังกรปีศาจปฐพีกำลังตื่นตระหนกและลังเล เสิ่นเยียนดูเหมือนจะมองความคิดของมันออก คิ้วเรียวขมวดลงเล็กน้อย นัยน์ตาหงส์สีดำสนิทฉายแววสังหาร นางเอ่ยเสียงเย็น

"ลุย!"

"รอคำนี้มานานแล้ว!"

จูเก่อโย่วหลินน้ำเสียงตื่นเต้น

ร่างของเสิ่นเยียนพุ่งทะยาน นำพาอูอิ่งมังกรวารีบุกเข้าประชิดมังกรปีศาจปฐพีอย่างรวดเร็ว โดยมีเผยอู๋ซู เซียวเจ๋อชวน และเจียงเสวียนเยว่ตามติดไปติดๆ

อวี๋ฉางอิงและจูเก่อโย่วหลินแยกย้ายกันไปทางด้านข้าง อวี๋ฉางอิงรับหน้าที่โจมตีด้วยอาวุธลับ ส่วนจูเก่อโย่วหลินควบคุมเส้นใยวิญญาณเพื่อลอบสังหาร

เวินอวี้ชูยังคงยืนอยู่ที่เดิม ดีดสายฉินโบราณอย่างไม่รีบร้อน

ฉือเยว่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ร่างของเขาพลันกลายเป็นแสงสีเขียวสายหนึ่ง เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ก็ไปโผล่อยู่ด้านหลังของพวกเสิ่นเยียนแล้ว

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

เถาวัลย์แหลมคมพุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมา พันธนาการมังกรปีศาจปฐพีจากทุกทิศทุกทาง

รูม่านตาของมังกรปีศาจปฐพีหดเกร็ง คิดจะหนีก็สายไปเสียแล้ว

เสียงฉินบรรเลง คลื่นน้ำโหมกระหน่ำ

เส้นใยวิญญาณพุ่งทะยาน โลหิตย้อมแดงฉาน

แรงกดดันจากอูอิ่งมังกรวารีแผ่ปกคลุม ข่มขวัญมังกรปีศาจปฐพีให้ชะงักไปชั่วขณะ และในเวลาไม่กี่วินาทีนั้นเอง สี่คนคือ เสิ่นเยียน เผยอู๋ซู เจียงเสวียนเยว่ และเซียวเจ๋อชวน ก็ระดมโจมตีใส่มัน

ตูม ตูม ตูม

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

บาดแผลบนตัวมังกรปีศาจปฐพีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มันโกรธจัด ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ซัดกระแทกพวกเขาจนถอยร่นไปช่วงหนึ่ง แต่ในขณะที่มันกำลังจะโจมตีสวนกลับ ทะเลจิตสำนึกของมันก็เกิดความเจ็บปวดแปลบปลาบ

เป็นการโจมตีด้วยเสียง!

"โฮก"

มังกรปีศาจปฐพีคำรามด้วยความเจ็บปวด ร่างมังกรสะบัดไปมา ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนมหาศาลในป่าปะการัง เสียง ตูม ดังขึ้น ปะการังรอบบริเวณแทบจะถูกราบเป็นหน้ากลอง กลิ่นอายพลังจากตัวมันกดดันให้พวกเสิ่นเยียนต้องถอยร่น

อวี๋ฉางอิงยิงอาวุธใส่ร่างมังกรปีศาจปฐพี ทว่าตอนนี้อาวุธลับของนางแทบทำอะไรมันไม่ได้แล้ว

เพราะมังกรปีศาจปฐพีได้คลุ้มคลั่งไปแล้ว!

เสิ่นเยียนรู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาวูบหนึ่ง เมื่อนางเห็นนัยน์ตาสัตว์ร้ายคู่นั้นค่อยๆ มีน้ำตาสีเงินไหลซึมออกมา สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เอ่ยเสียงเครียด

"อย่าให้มันใช้วิชาลวงตาได้!"

"อูอิ่ง!"

พูดจบ เสิ่นเยียนก็พลิกตัวขึ้นขี่บนหลังของอูอิ่งทันที แล้วสั่งให้อูอิ่งพาตนพุ่งฝ่าวงล้อมการป้องกันของมังกรปีศาจปฐพีเข้าไป

ฟันฉับเดียว ผืนน้ำถูกผ่าออกเป็นสองฟาก!

หัวของมังกรปีศาจปฐพีถูกคมกระบี่ฟันเข้าเต็มๆ มันคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะอ้าปากรวบรวมพลังคลื่นแสงยิงใส่ทิศทางของเสิ่นเยียนและอูอิ่ง

ปัง

อูอิ่งกระโดดทะยานขึ้นด้านบน หลบการโจมตีนี้ไปได้

"ฉางอิง ยิงตาของมัน!"

อวี๋ฉางอิงได้ยินเสียงของเสิ่นเยียนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย นางเก็บแขนกล ประสานอินด้วยสองมืออย่างรวดเร็ว เรียกคันธนูจิตศาสตราออกมา จากนั้นง้างสายเล็งไปที่ดวงตาของมังกรปีศาจปฐพี

มังกรปีศาจปฐพีย่อมได้ยินคำพูดของเสิ่นเยียนเช่นกัน มันทั้งเกลียดทั้งโกรธแค้นเสิ่นเยียน พลางป้องกันการโจมตีที่จะพุ่งมาที่ดวงตา

อวี๋ฉางอิงยิงออกไปหนึ่งดอก

มังกรปีศาจปฐพีหลบได้

ความสนใจของมังกรปีศาจปฐพีถูกดึงดูดไปที่อวี๋ฉางอิง นัยน์ตาสัตว์ร้ายหรี่ลง ความอันตรายแผ่ซ่านออกมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำ ร่างของมันขยับวูบ เพียงพริบตาเดียวก็ไปปรากฏอยู่ด้านหลังอวี๋ฉางอิง

มังกรปีศาจปฐพีอ้าปากกว้าง เขี้ยวแหลมคมหมายจะงับศีรษะของอวี๋ฉางอิง

ในเสี้ยววินาทีนั้น อวี๋ฉางอิงร่างแข็งทื่อ เลือดในกายเย็นเฉียบ ไม่ทันได้คิดสิ่งใด เพราะความเร็วของมังกรปีศาจปฐพีนั้นรวดเร็วเกินไป

นี่คือความน่ากลัวของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง!

ในขณะที่เขี้ยวของมังกรปีศาจปฐพีกำลังจะเจาะทะลุศีรษะของอวี๋ฉางอิง

"อวี๋ฉางอิง!"

คนอื่นๆ ร้องเสียงหลง

เส้นใยวิญญาณจำนวนหนึ่งพุ่งเข้ามาขวางปากของมังกรปีศาจปฐพี แต่กลับถูกมันกัดจนขาดสะบั้น

เถาวัลย์สีเขียวหลายเส้นพุ่งเข้าพันธนาการร่างของอวี๋ฉางอิง หวังจะดึงนางให้พ้นจากปากมังกร แต่ความเร็วในการไล่ล่าของมังกรปีศาจปฐพีนั้นเร็วกว่า

ชั่วขณะหนึ่ง สถานการณ์ตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง!

เจียงเสวียนเยว่ เผยอู๋ซู และเซียวเจ๋อชวน สามคนขยับกายหวังจะเข้าไปขวางการโจมตีของมังกรปีศาจปฐพี

"เจิง เจิง เจิง"

เวินอวี้ชูดีดสายฉินเร็วยิ่งขึ้น การโจมตีด้วยเสียงทวีความรุนแรง

แต่มังกรปีศาจปฐพีราวกับเสียสติไปแล้ว พลังฝีมือกลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

ร่างที่แข็งทื่อของอวี๋ฉางอิงเริ่มฟื้นตัวกลับมาบ้างแล้ว นางเปลี่ยนร่างเป็นหุ่นเหล็กกำยำทันทีเพื่อหวังจะหนีรอดจากปากมังกรให้เร็วที่สุด แต่กลับถูกกรงเล็บมังกรข้างหนึ่งกดตรึงเอาไว้แน่น

หากไม่ใช่เพราะมีเกราะเหล็กต้านทาน ร่างกายของนางคงถูกกรงเล็บอันคมกริบแทงทะลุไปแล้ว

มังกรปีศาจปฐพีอ้าปากงับลงมาที่นาง

"ไม่"

ในช่วงเวลาแห่งเส้นยาแดงผ่าแปดนั้นเอง เด็กสาวชุดม่วงผู้หนึ่งไม่รู้ว่าไปปรากฏตัวอยู่บนหัวของมังกรปีศาจปฐพีตั้งแต่เมื่อใด มือหนึ่งกำกระบี่เทพหงส์วิญญาณปักลงไปในดวงตาข้างขวาของมังกรปีศาจปฐพีอย่างแรง

"อ๊ากกก!"

มังกรปีศาจปฐพีกรีดร้องโหยหวน

ความเจ็บปวดทำให้มังกรปีศาจปฐพีหมดแรง กรงเล็บมังกรคลายออกจากอวี๋ฉางอิงโดยไม่รู้ตัว

เจียงเสวียนเยว่ขยับตัวเข้าไปรับร่างของอวี๋ฉางอิงเอาไว้

หลังจากความเจ็บปวดผ่านพ้นไป ความโกรธแค้นก็ลุกโชนขึ้นมาในใจมังกรปีศาจปฐพี มันระเบิดพลังมหาศาลออกมาซัดกระแทกเสิ่นเยียนจนกระเด็น จากนั้นกรงเล็บมังกรก็ตวัดใส่เสิ่นเยียนอย่างรุนแรง

ฉึก

เสิ่นเยียนหลบไม่พ้น แผ่นหลังถูกกรงเล็บมังกรอันแหลมคมกรีดเป็นแผลยาวเหวอะหวะ ลึกจนน่ากลัว

เลือดสดๆ ทะลักออกจากมุมปากของนาง ก่อนจะถูกน้ำชะล้างจนเจือจางหายไป

"เสิ่นเยียน!"

"เยียนเยียน!"

พวกเผยอู๋ซูรีบพุ่งเข้ามาบังหน้าเสิ่นเยียน แล้วเข้าปะทะกับมังกรปีศาจปฐพี

ส่วนอูอิ่งเมื่อเห็นเสิ่นเยียนได้รับบาดเจ็บ ในใจก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วรีบเข้าร่วมวงต่อสู้เพื่อจัดการกับมังกรปีศาจปฐพีทันที

"เจ้านาย!"

เจดีย์สยบมารเก้าชั้นที่เดิมทีเฝ้าเจ้าไข่ดำอยู่ พอเห็นเสิ่นเยียนบาดเจ็บสาหัส ก็รีบพุ่งมาข้างกายนาง

เสิ่นเยียนหน้าซีดเผือด

"เอายามาให้ข้าขวดหนึ่ง"

เจดีย์สยบมารเก้าชั้นรีบกลับเข้าไปในมิติพลังพิเศษ แล้วคว้ายาออกมาขวดหนึ่งส่งให้เสิ่นเยียนอย่างรวดเร็ว

เสิ่นเยียนรีบดื่มมันลงไป แผลที่หลังยังคงปวดแสบปวดร้อน แต่พละกำลังเริ่มฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็ว

นางเงยหน้าขึ้นมอง เห็นกระบี่เทพหงส์วิญญาณของนางยังปักคาอยู่ที่ตาขวาของมังกรปีศาจปฐพี ยังไม่ได้ถูกดึงออกมา

แววตาของนางเข้มลึกขึ้น

"จิ่วจวน วันนี้มาลองสะกดสัตว์วิญญาณกันเถอะ"