บทที่ 18 ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากเก่งขึ้นมากกว่านี้!
บทที่ 18 ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากเก่งขึ้นมากกว่านี้!
คาบวิชาเสกคาถานี้ เป็นคาบเรียนร่วมกันของบ้านเรเวนคลอกับกริฟฟินดอร์
อีธานมาถึงก่อนเวลาเกือบชั่วโมงเต็ม
พอเดินเข้าห้องเรียนไปก็แน่นอน… ไม่มีใครอยู่เลยนอกจากเขา
อีธานกวาดตามองห้องเรียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ห้องเรียนเป็นลักษณะลดหลั่น มีโต๊ะยาวสองแถวโอบล้อมแท่นสอน
สองข้างห้องมีชั้นหนังสือสูงเรียงราย อีธานเดินไปดู พบว่าส่วนใหญ่เป็นตำราของโรงเรียน บางส่วนก็เป็นอุปกรณ์สอน เช่น โมเดลเวทมนตร์สามมิติ
เขานั่งลงที่แถวแรกใกล้แท่นสอนที่สุด เปิดตำราแล้วอ่านอย่างสนใจ
...
เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง นักเรียนคนที่สองก็เดินเข้ามา
“อีธาน?”
ได้ยินเสียงเรียกด้วยความประหลาดใจ อีธานหันไป เห็นตามคาด เฮอร์ไมโอนี่ ตัวแม่ด้านการเรียน
สุดยอดนักเรียนที่สามารถยกระดับไอคิวของสามทหารเสือขึ้นมาได้คนเดียว
“อรุณสวัสดิ์ เฮอร์ไมโอนี่” อีธานยิ้มทัก “เธอมาก็เช้าเหมือนกันนะ”
“......”
เฮอร์ไมโอนี่ไปไม่ถูกเลย
เธอนึกว่ามาก่อนใครตั้งครึ่งชั่วโมงก็นับว่าเช้ามากแล้ว
แต่ไม่คิดว่าอีธานจะมาก่อนหน้าอีก!
ทั้งเก่งทั้งขยัน
คู่แข่งคนนี้น่ากลัวจริง ๆ
เฮอร์ไมโอนี่มองอีธานลึก ๆ ทั้งหวั่นไหวทั้งชื่นชม
ก่อนจะนั่งลงฝั่งกริฟฟินดอร์ วางตำราลงดัง โครม! แล้วก้มหน้าศึกษาต่อ
ซี้ด..ทำไมผู้หญิงคนนี้มองเขาเหมือนจะกินเขาเข้าไปทั้งตัวแบบนั้นล่ะ?
อีธานเกาศีรษะมึน ๆ ไม่ได้คิดอะไรมาก
เอาเถอะ… เขาไม่เข้าใจโลกของพวกบ้าการเรียนหรอก..
...
คนที่สามที่มาถึงคือศาสตราจารย์ฟลิตวิก
พอเห็นว่ามีนักเรียนมาก่อนเขาเสียอีก ศาสตราจารย์ก็ถึงกับตะลึง แต่ตามมาด้วยรอยยิ้มพอใจ
“เพราะความขยันนี้ บ้านกริฟฟินดอร์และเรเวนคลอจะได้บ้านละ 2 คะแนน”
ดวงตาของเฮอร์ไมโอนี่ลุกวาวทันที กำลังจะเอ่ยว่า “ขอบคุณค่ะ ศาสตราจารย์” แต่กลับได้ยินอีธานพูดขึ้นก่อน
“ต่อให้พวกเราเป็นพ่อมดน้อยที่ขยันแค่ไหน ก็ยังต้องการศาสตราจารย์คอยชี้แนะ เพื่อไม่ให้เราหลงทางกลางมหาสมุทรแห่งความรู้ครับ”
อีธานพูดด้วยสีหน้าขึงขังจริงจัง
เฮอร์ไมโอนี่หันขวับ มองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา
นี่มันอีธานคนเดียวกับที่พูดจาลึกลับน่าขนลุกคนนั้นจริงเหรอ?!
อีธาน นายทำให้ฉันสับสนแล้วนะ!
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเองก็อึ้งไปเช่นกัน เพราะแทบไม่เคยได้ยินคำพูดตรงไปตรงมาแบบนี้
หน้าแดงขึ้นทันที
โอ้ เด็กคนนี้… ทำไมชอบพูดความจริงออกมาดื้อ ๆ กันนะ..
“แฮ่ม อีธาน… ขอเพียงเธอรักษาความกระหายใคร่รู้ไว้ และไม่หลงทาง เธอก็จะบรรลุเป้าหมายได้แน่นอน”
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกให้กำลังใจด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก่อนรีบเปลี่ยนเรื่องทันที
“เอาล่ะ… ยังมีเวลาอีกหน่อยก่อนเริ่มเรียน ถ้าใครมีคำถามก็ถามมาได้เลย”
เฮอร์ไมโอนี่ตาลุกวาวอีกครั้ง
เธอมีคำถามเป็นกระบุงที่อยากถาม!
แต่คราวนี้เธอกลับไม่ได้พูดก่อน แค่เงยหน้ามองอีธานแทน
และแน่นอน อีธานก็ทำท่าเหมือนจะถามคำถามเช่นกัน
เฮอร์ไมโอนี่โฟกัสเต็มที่ ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเองก็พลอยรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ว่าอีธานจะถามปัญหาลึกซึ้งอะไรออกมา…
อีธาน: “ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากหาเงินครับ”
เฮอร์ไมโอนี่: “…?”
“ว่า… ว่าไงนะ???”
ชั่วขณะนั้น เฮอร์ไมโอนี่คิดว่าอีธานกำลังพูดเป็นรหัสลึกลับบางอย่าง ที่เธอแม่มดน้อยสายเลือดมักเกิ้ลไม่เข้าใจ
แต่พอเห็นศาสตราจารย์ฟลิตวิกเองก็มองอย่างมึนงง เฮอร์ไมโอนี่ถึงรู้ว่า… ไม่ใช่แค่เธอที่งง
“หาเงิน… เหรอ?”
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเหมือนจะเจอคำถามที่ ลงดินที่สุดตั้งแต่เกิดมา กว่าจะตั้งสติได้ก็ใช้เวลาไปตั้ง 2–3 วินาที
“โอ้ ที่เธอหมายถึงก็คืออยากทำงานพิเศษในโรงเรียนใช่ไหม?”
สายตาของเขาเผลอกวาดมองชุดนักเรียนที่เก่า ๆ ของอีธาน
อีธานพยักหน้า
“เรื่องนั้นจัดการง่ายเลย ที่ฮอกวอตส์มีงานเล็ก ๆ โพสต์ไว้ให้นักเรียนเสมอ อย่างเช่นช่วยอาจารย์ทำธุระ งานจิปาถะ เก็บวัตถุดิบ ฯลฯ”
“งานเหล่านี้จะประกาศไว้บนบอร์ดกลางโถงใหญ่ทุกเช้าวันจันทร์ เพราะวันนี้เพิ่งเปิดเทอม วันแรก อาจจะยังไม่มี แต่อย่างน้อยตอนเที่ยงเธอลองไปเช็คดูได้”
อีธานพยักหน้า “โอเคครับ เข้าใจแล้ว ขอบคุณศาสตราจารย์”
เขารู้แล้วเชียว ฮอกวอตส์ต้องมีระบบทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบนี้อยู่แน่!
หาเงินค่าขนมไปด้วย แถมยังได้ประสบการณ์ความรู้เพิ่มอีกด้วย
นี่มันวิธีส่งเสริมการเรียนรู้ของฮอกวอตส์ชัด ๆ!
…
สามคนพูดคุยกันต่ออีกหน่อยเรื่องหลักการร่ายคาถา
อีธานสนใจ โมเดลสามมิติของเวทมนตร์ เป็นพิเศษ เพราะมันคือพื้นฐานที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการเสกคาถา
แถมเพราะได้รับการศึกษาจากโลกก่อน เขาเลยเข้าใจโมเดลซับซ้อนได้ง่ายขึ้น
…
อีกไม่นาน เหล่านักเรียนกริฟฟินดอร์ก็ตะกุกตะกักวิ่งเข้าห้องเรียน ก่อนคาบจะเริ่มไม่กี่นาที
“เอาล่ะ เด็ก ๆ ก่อนจะเริ่มเรียน เรามาเช็กชื่อกันก่อนนะ” ศาสตราจารย์ฟลิตวิกพูด
พอเรียกชื่อ แฮร์รี่ ศาสตราจารย์ก็ร้องกรี๊ดเหมือนแฟนเกิร์ล แล้วตกจากกองหนังสือที่ยืนอยู่
“วิงการ์เดียม เลวิโอซา!”
อีธานโบกไม้กายสิทธิ์ คว้าชุดศาสตราจารย์ไว้กลางอากาศแล้วดึงกลับขึ้นมา
“คาถาลอยตัวสมบูรณ์แบบ! เรเวนคลอได้อีกสองคะแนน!”
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกร้องด้วยความดีใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชมที่มองอีธาน
นี่คือลูกศิษย์บ้านเดียวกับเขา ดาวดวงใหม่แห่งเรเวนคลอ!
ศาสตราจารย์รู้สึกภาคภูมิใจสุด ๆ
อีกฝั่งหนึ่ง เฮอร์ไมโอนี่กำไม้กายสิทธิ์แน่น แอบหงุดหงิด
ทั้งคาบเธอแทบชูมือตอบทุกคำถาม จนศาสตราจารย์ฟลิตวิกแทบตามไม่ทัน
“ดูสิ!” รอนกระซิบกับแฮร์รี่พลางบ่น “ดูอีธานสิ ทั้งอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ฉันว่านะ หมอนั่นรู้อยู่แล้วหมดทุกอย่างที่อาจารย์สอน!”
แฮร์รี่เหลือบมองรอนที่ตาเป็นประกายแล้วหัวเราะเบา ๆ “แล้วนี่นายกลายเป็นแฟนคลับอีธานไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย?”
“ไม่ใช่นะ…!” รอนรีบเถียงอัตโนมัติ ก่อนจะพึมพำต่อ “…ก็แค่เรื่องธรรมดาของมนุษย์น่ะ”
“ฮะฮะฮะ”
…
ฝั่งกริฟฟินดอร์บรรยากาศยังขำ ๆ
แต่ฝั่งเรเวนคลอกลับจริงจังสุด ๆ
พูดง่าย ๆ ทุกคนที่เข้ามาเรเวนคลอต่างคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุด
ทว่า… แค่เห็นอีธานที่นั่งแถวหน้า หลังตรงราวกับแยกตัวออกจากโลกแล้ว
ทุกคนก็รู้สึก เร่งด่วน ในใจ
ดูสิ!
ยังมีคนที่ทั้งเก่งกว่า และทำงานหนักกว่าพวกเธออีก!
แล้วพวกเธอมีสิทธิ์อะไรถึงจะมาขี้เกียจเล่า!
และแล้ว…
การแข่งขันเงียบ ๆ ของเหล่านกอินทรีหัวแข็งก็แพร่กระจายออกไป
แข่งสิ! แข่งกันให้สุด ๆ ไปเลย!!
บนแท่นสอน ศาสตราจารย์ฟลิตวิกมองใบหน้าตั้งใจจริงของนักเรียนแล้วอดซาบซึ้งไม่ได้
เขามีลางสังหรณ์….
ปีนี้จะเป็นปีที่เรเวนคลอ รุ่งเรืองที่สุด!
...
เสียงระฆัง ดัง..ดัง…กังวานก้อง
คาบวิชาเสกคาถาสองชั่วโมงติดจบลงแล้ว
สำหรับอีธาน เวลาเหมือนผ่านไปแค่ชั่วพริบตา
เขามองโน้ตในตำราที่เต็มไปด้วยลายขีดเขียนเหมือนภาพวาด แล้วก็อดชมคุณภาพการสอนของฮอกวอตส์ไม่ได้
สมแล้วที่เป็นโรงเรียนเวทมนตร์ที่ดีที่สุดของอังกฤษ อธิบายเนื้อหาที่ซับซ้อนในตำราให้เข้าใจง่ายได้ขนาดนี้
แม้ว่าคาบแรกจะยังเป็นเพียงบทเกริ่นนำ พูดถึงประวัติการพัฒนาคาถา และความสัมพันธ์เชิงตรรกะเบื้องหลังการร่ายเวท
แต่อีธานก็ได้ประโยชน์มากมายมหาศาล
เขาหมุนเล่นไม้กายสิทธิ์ รู้สึกถึงการไหลเวียนลึกลับของเวทมนตร์ภายใน ปลายไม้เปล่งประกายแสงวูบเล็ก ๆ ออกมาเป็นพัก ๆ
บางที…ในด้านเกรด เขาอาจไม่ใช่อันดับหนึ่ง
แต่ในด้านการต่อสู้จริง อีธานมั่นใจว่าไม่มีเพื่อนรุ่นเดียวกันคนไหนเทียบได้แน่!