บทที่ 14 : โบกมือลาวันคืนแห่งการดื่มน้ำค้าง

"ไฟ!"

เคลาส์ไม่สนใจความร้อน พุ่งตัวเข้าใส่กองไฟแล้วคว้าท่อนไม้ที่ติดไฟแดงวาบออกมา

หร่านอี้ที่พยายามสลัดแผ่นไม้แต่ไม่เป็นผล รีบเปลี่ยนมาใช้น้ำหนักตัวและแผ่นไม้กดเจ้า 'วุ้น' นั้นแนบลงกับฝาโลง

"เผามัน เร็วเข้า! ฉันจะกดไม่ไหวแล้ว!"

เจ้าสิ่งนั้นทั้งเหนียวและลื่นราวกับก้อนเมือก มันพยายามแทรกตัวผ่านรอยแยกของแผ่นไม้เพื่อหนี

เคลาส์ไม่รอช้า ทิ่มปลายไม้ติดไฟลงไปที่ส่วนหัวโปร่งแสงของมันอย่างโหดเหี้ยม

"ฟู่—"

ราวกับลูกโป่งน้ำถูกนาบด้วยเหล็กเผาไฟ ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกลิ่นเหม็นไหม้ สิ่งมีชีวิตโปร่งแสงบิดเกร็งอย่างรุนแรงก่อนจะหดตัวลงอย่างรวดเร็ว แล้วระเบิดโพละกลายเป็นแอ่งของเหลวเหนียวหนืดเดือดปุดๆ ขาเล็กๆ ของมันขาดกระเด็นเกลื่อนพื้น

【คุณได้สังหารทากวุ้นทะเลกลายพันธุ์ ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 1 แต้ม】

【ประกาศทั่วโลก : ผู้เล่นหมายเลข 100 จากแคว้นมังกร ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 1 แต้ม! กำลังคำนวณรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ...】

【รางวัลสำหรับพลเมืองแคว้นมังกรทุกคน : พลังจิต +0.01!】

【ประกาศทั่วโลก : ผู้เล่นหมายเลข 33 จากแคว้นฮันส์แคท ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 1 แต้ม! กำลังคำนวณรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ...】

【รางวัลสำหรับพลเมืองแคว้นฮันส์แคททุกคน : พลังจิต +0.01!】

【ได้อีกแต้มแล้ว! คืนนี้ KPI พี่โลงศพพุ่งกระฉูดเลยวุ้ย!】

【แค่นี้... จบแล้วเหรอ? หน้าตาดูน่ากลัว นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็ไก่อ่อนนี่หว่า】

【แหวะ ถึงจะชนะก็เถอะ แต่ก้อนเมือกนั่นน่าขยะแขยงชะมัด!】

【เคลาส์จะอ้วกแล้วมั้ง ฮ่าฮ่าฮ่า!】

หร่านอี้นั่งยองๆ เอาไม้จิ้มแอ่งของเหลวนั้น แล้วก้มลงไปดมฟุดฟิดก่อนจะขมวดคิ้ว

"ดูท่าจะกินไม่ได้แฮะ"

เคลาส์ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ

โชคยังดีที่เขาไม่ต้องมาร่วมวงชิมรสชาติ 'สไลม์' กับ 'ลูกพี่' คนใหม่

ความตึงเครียดและความสิ้นหวังในช่องแชทถ่ายทอดสดของแคว้นฮันส์แคทเมื่อครู่ มลายหายไปในพริบตา

【พระเจ้าช่วย เราได้รางวัลพลังจิตด้วย!】

【คนแคว้นมังกรคนนี้... คำไหนคำนั้นจริงๆ!】

【ฉันขอถอนคำพูดแย่ๆ ทั้งหมด เขาคือนักรบที่แท้จริง!】

ในขณะเดียวกัน ช่องแชทฝั่งญี่ปุ่นและแคว้นกิ่งไม้เต็มไปด้วยคำเหน็บแนมด้วยความอิจฉาริษยา

【เกมสำคัญขนาดนี้ ยังมีกะจิตกะใจจะกินอีกเรอะ?】

【ชิบะ! น่าสะอิดสะเอียนที่สุด!】

แต่ความคิดเห็นเหล่านั้นก็ถูกกลบจนมิดด้วยคลื่นมหาชนจากแคว้นฮันส์แคทที่แห่กันเข้ามาปกป้อง

【หุบปากไปซะ! พวกแกเข้าใจคำว่าเอาชีวิตรอดหรือเปล่า? คุณหร่านอี้เขาแค่เป็นคนมองโลกตามความเป็นจริง!】

【ก็ดีกว่าไอ้หน้าโง่บางคนที่พยายามลอบกัดแล้วกลายเป็นอาหารปลาไปแล้วไม่ใช่หรือไง?】

【ถ้าไม่ใช่เพราะคุณหร่านอี้ เคลาส์ตายไปนานแล้ว! เขาคือมิตรสหายของแคว้นฮันส์แคท!】

บนเรือ หร่านอี้ไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งจะได้กลุ่มแฟนคลับนานาชาติเพิ่มขึ้นมา

ถ้ากินไม่ได้ ก็ต้องไม่เสียของ

ภายใต้สายตาหวาดผวาของเคลาส์ หร่านอี้เอื้อมมือออกไปทำท่าจะแตะกองเมือกนั้น

เสียงของเคลาส์แทบจะหลงคีย์

"อย่าจับมันนะ!"

【ตรวจพบเป้าหมายที่ย่อยสลายได้ : ซากทากวุ้นทะเลกลายพันธุ์】

【ย่อยสลายจะได้รับ : ของเหลวหนืด *3, ระยางค์ฉีกขาด *10, เยื่อกรองชีวภาพความหนาแน่นสูง *1】

【ยืนยันการย่อยสลายหรือไม่?】

"ยืนยัน"

วินาทีถัดมา ของเหลวที่ทำให้เคลาส์ขนลุกขนพองและเศษขาที่กระจัดกระจาย ก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าหายวับไปในพริบตา

คราวนี้เคลาส์ไม่ได้ตกใจ แต่กลับถอนหายใจอย่างโล่งอกแทน

ปีศาจใช้วิธีการของปีศาจจัดการกับเมือกน่าขยะแขยง นับเป็นเรื่องประเสริฐสุดๆ สำหรับคนรักความสะอาดอย่างเขา!

【สไตล์หลักของพี่โลงศพฉันคือ 'ถอนขนห่านที่บินผ่าน' —เอ้ย ไม่ใช่สิ เรียกว่า 'รักษ์โลก' ต่างหาก】

【เคลาส์ : ขอบคุณสวรรค์ ฉันไม่ต้องขัดพื้นเรือแล้ว】

【ท่าทางคล่องแคล่วขนาดนี้ อดสงสัยไม่ได้ว่าท่านเทพเคยทำงานทำความสะอาดมาก่อนหรือเปล่า】

【คนข้างบน เขาเป็นหมอ! เข้าใจคำว่าเทคนิคปลอดเชื้อไหม?!】

หร่านอี้ย่อมไม่รู้ว่าอาชีพของเขาถูกชาวเน็ตจับเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายรอบแล้ว

ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเห็น 'เยื่อกรองชีวภาพความหนาแน่นสูง' จึงรีบนำมันออกมาจากคลังเก็บของทันที

มันมีขนาดประมาณฝ่ามือ ลักษณะเหมือนหนังหมูโปร่งแสงหนาๆ ที่พับทบกัน ตรงกลางมีโครงสร้างคล้ายรังผึ้งถี่ยิบ

นี่เอาไว้ทำอะไร?

หร่านอี้กลับไปที่หน้าหลักของแผงควบคุมระบบ และพบว่าใต้เมนูเดิมที่มีเพียง 【ย่อยสลาย】, 【วิวัฒนาการ】 และ 【คลังเก็บของ】

มีตัวเลือกย่อยใหม่ปรากฏขึ้นภายใต้ 【วิวัฒนาการ】 นอกเหนือจาก 【ยานพาหนะ】 :

【ชิ้นส่วนเสริม】

เมื่อกดเข้าไป แผงควบคุมใหม่ก็ขยายออกเบื้องหน้า

【รอการปลดล็อก : อุปกรณ์กรองน้ำชีวภาพ (LV.0)】

【เงื่อนไขการปลดล็อก :】

【1. เยื่อกรองชีวภาพความหนาแน่นสูง (1/1)】

【2. ของเหลวหนืด (3/3)】

【3. แต้มวิวัฒนาการ (3/2)】

【ฟังก์ชัน : เปลี่ยนน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืดที่ดื่มได้ผ่านโครงสร้างเยื่อกรองแบบพึ่งพาอาศัย】

【ใช้ทรัพยากรเพื่อปลดล็อกชิ้นส่วนเสริมนี้หรือไม่?】

น้ำจืด!

เขาเลือก "ตกลง" โดยไม่ลังเล

【ปลดล็อกชิ้นส่วนเสริมสำเร็จ!】

【อุปกรณ์กรองน้ำชีวภาพถูกติดตั้งลงบนยานพาหนะโดยอัตโนมัติ】

สิ้นเสียงแจ้งเตือน พื้นผิวส่วนหนึ่งของเรือบริเวณท้ายลำก็เริ่มขยับเขยื้อนราวกับมีชีวิต

เคลาส์ที่เพิ่งจัดกองไฟเสร็จหันมาเห็นภาพนี้พอดี—

ส่วนหนึ่งของฝาโลงค่อยๆ ปูดนูนขึ้นมา งอกออกมาเป็นวัตถุคล้ายดอกไม้ทะเล มันโปร่งแสงทั้งชิ้น และถ้าไม่นับ 'กลีบ' ที่ขยับไปมาตลอดเวลา รูปร่างของมันก็ดูเหมือนชามก้นตื้นใบหนึ่ง

"..."

เขาอดไม่ได้ที่จะขยับหนีไปอีกฝั่ง พยายามอยู่ห่างจากสิ่งประหลาดนั้นให้มากที่สุด

เรือของหมอนี่เหมือนเจ้าของไม่มีผิด... น่าขนลุกไปซะทุกอย่าง

หร่านอี้ใช้นิ้วจิ้มมันเบาๆ

ผิวสัมผัสเด้งดึ๋งและอุ่นนิดๆ

ข้อมูลภายใต้หัวข้อ 【ชิ้นส่วนเสริม】 อัปเดตขึ้นมาทันที

【อุปกรณ์กรองน้ำชีวภาพ (LV.0)】

【ฟังก์ชัน : เปลี่ยนน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืดที่ดื่มได้ผ่านโครงสร้างเยื่อกรองแบบพึ่งพาอาศัย ปริมาณการผลิตปัจจุบัน : 0.6 ลิตร/วัน】

【ประเมิน : โบกมือลาวันคืนแห่งการดื่มน้ำค้างได้เลย ปล. ด้วยความหวังดี อย่าคิดจะใช้น้ำนี่อาบเชียวนะ】

วันละ 0.6 ลิตร

ถึงจะไม่มาก แต่นี่คือเส้นเลือดใหญ่ที่จะต่อลมหายใจให้เขาและเคลาส์รอดตาย

หร่านอี้มองเจ้า 'ดอกไม้ทะเล' นี้ด้วยความชื่นชม

ทว่า แม้เคลาส์จะพยายามคุมสีหน้าเต็มที่ แต่ความรังเกียจก็ฉายชัดออกมาทางแววตา

"นั่น... นั่นคืออะไร?"

"เครื่องกรองน้ำ"

"เครื่องกรองน้ำ?"

ภาพจำของเครื่องกรองน้ำในหัวเคลาส์คือท่อ ถัง และไส้กรอง ไม่ใช่... เขาเลือกที่จะเงียบ

ในช่องแชทฝั่งแคว้นมังกร

【วันละ 0.6 ลิตร! แค่นี้ก็พอประทังชีวิตแล้ว!】

【ฮ่าๆๆ ดูหน้าเคลาส์สิ สติแตกไปแล้วมั้ง?】

【ไม่พูดถึงเรื่องอื่นนะ ดีไซน์นี่มันล้ำเกินไปไหม ฉันรู้สึกเหมือนเดี๋ยวตามันจะลืมขึ้นมามองหน้าฉันยังไงไม่รู้】

【คำประเมินนี่ฮาสุดๆ โดยเฉพาะคำเตือนเรื่องอาบน้ำ】

【แค่ 0.6 ลิตร คิดจะอาบน้ำนี่หรูไปหน่อยมั้ง】

จางกวงเหว่ยเองก็มองดูเครื่องกรองน้ำรูปร่างคล้ายเนื้องอกโปร่งแสงนั้นด้วยความขยะแขยงเล็กน้อย

แต่ศาสตราจารย์หลี่ซูกลับตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

"ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด นั่นน่าจะเป็นรูปแบบกลายพันธุ์ของ 'ทากทะเล (Salp)' ค่ะ"

"ทากทะเล?" จางกวงเหว่ยงุนงง

"เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่พบได้ทั่วไปในทะเล กินอาหารด้วยการกรองค่ะ ระบบการกรองของมันมีประสิทธิภาพสูงมาก สามารถกรองแบคทีเรียและไมโครพลาสติกออกได้!"

เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วศูนย์บัญชาการ...

บนเรือลำน้อย

"ประสิทธิภาพมันต่ำไปนิด"

หร่านอี้ละนิ้วออกมา พลางอธิบายอย่างใจเย็น

"แต่เดี๋ยวก็มีโอกาสอัปเกรด"

เคลาส์รู้สึกว่าถ้าอัปเกรดไปมากกว่านี้ เรือลำนี้อาจจะงอกขาแล้วเดินได้ แถมยังอาจจะมีสมองคิดเองได้ด้วยซ้ำ

หร่านอี้ตรวจเช็คทรัพยากรในคลังเก็บของ

【เนื้อนกนางนวลสด *6 (2 วัน), จงอยปากแข็งแรง *1, เศษกระดูก *5, เชือกป่านชำรุด *1, เชือกป่าน *1, เศษผ้า *2, ไม้แปรรูป *3, ระยางค์ฉีกขาด *10, แต้มวิวัฒนาการ *1】

ปัญหาตอนนี้คือเหลือไม้แปรรูปแค่ 3 หน่วย

การซ่อมเรือและก่อกองไฟผลาญทรัพยากรไปเยอะมาก จำนวนที่เหลืออยู่ไม่พอซ่อมเรืออีกรอบด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะอัปเกรดยานพาหนะเลย!

ในมหาสมุทรอันเวิ้งว้างนี้ ไม้หายากยิ่งกว่าทองคำ... ดูเหมือนว่าจนกว่าจะเจอแผ่นดิน หรือเจอ 'ผู้ใจบุญ' รายต่อไป พวกเขาคงจุดไฟพร่ำเพรื่อไม่ได้อีกแล้ว

เขาลุกขึ้น เปิด 'ประตูห้องโดยสาร' แล้วลากซากปลาดาบออกมา

ไหนๆ ไฟก็ยังติดอยู่ รีบจัดการเรื่องปากท้องก่อนไฟดับดีกว่า