บทที่ 18 : วิลสัน : เกือบไปแล้ว รอดตายหวุดหวิด

แม้ระบบจะวิจารณ์อย่างไร้ความปรานี

แต่ต่อให้เป็นก้อนหิน มันก็เป็นก้อนหินที่ 'สวยแต่รูป' เอาเรื่อง

เอาไว้ประดับหัวเรือหรือด้ามพายก็น่าจะดูดีไม่น้อย?

เน้นความสวยงามเป็นหลัก

ขณะเก็บมันเข้าคลังระบบ หร่านอี้สังเกตเห็นเครื่องหมายบวกปรากฏขึ้นข้างตัวเลือก 【ชิ้นส่วนเสริม】

เมื่อกดเข้าไปดู

รายการปลดล็อกใหม่ก็ปรากฏขึ้นข้างๆ 【อุปกรณ์กรองน้ำชีวภาพ】

【รอการปลดล็อก : โมดูลแสงสว่างชีวภาพ (LV.0)】

【เงื่อนไขการปลดล็อก :】

【1. สารเรืองแสง (5/5)】

【2. ของเหลวชีวภาพเรืองแสง (16/10)】

【3. กระดูกประการัง (10/5)】

【4. แต้มวิวัฒนาการ (2/2)】

【ฟังก์ชัน : แหล่งกำเนิดแสงชีวภาพที่สร้างจากโคโลนีสิ่งมีชีวิตเรืองแสงและโครงสร้างกระดูกประการัง สามารถขับไล่ความมืดได้อย่างต่อเนื่อง】

ดวงตาของหร่านอี้เป็นประกาย

แหล่งกำเนิดแสงชีวภาพ?

แหล่งกำเนิดแสงเสถียรที่ไม่สิ้นเปลืองเชื้อเพลิง หมายความว่าเขาไม่ต้องก่อกองไฟเพื่อเอาแสงสว่างอีกต่อไป ช่วยประหยัดไม้ไปได้โข

ที่สำคัญที่สุดคือ หากมีแสงสว่างเพียงพอ

สัตว์ประหลาดที่กลัวแสงอย่างงูประหลาดเมื่อคืน อาจจะเลิกราวีพวกเขาไปเลยก็ได้

ไม่มีอะไรจะมีประโยชน์ไปมากกว่านี้อีกแล้ว!

หร่านอี้นับแต้มวิวัฒนาการ จากหนอน 16 ตัวเมื่อครู่ เขาเหยียบตายไป 9 และเคลาส์หวดไป 7

ตอนนี้เขามีแต้มวิวัฒนาการ 11 แต้ม

"ปลดล็อก!"

【ปลดล็อกชิ้นส่วนเสริมสำเร็จ!】

【โมดูลแสงสว่างชีวภาพถูกติดตั้งลงบนยานพาหนะโดยอัตโนมัติ】

เคลาส์เริ่มทำใจเรื่อง 'เรือมีชีวิตและงอกอวัยวะได้' เอาไว้บ้างแล้ว จึงมองดูจุดที่กำลังขยับเขยื้อนอย่างใจเย็น

ความเคลื่อนไหวคราวนี้ยิ่งใหญ่กว่าตอนเครื่องกรองน้ำเสียอีก

กระดูกประการังหลายชิ้นปูดโปนออกมาจากหัวเรือด้านซ้าย ตรงข้ามกับเครื่องกรองน้ำ พวกมันสานตัวกันยืดยาวออกไป ก่อตัวเป็นโครงทรงกลมกลวงขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล

กระบวนการนี้แผ่กลิ่นอายมีชีวิตชีวาน่าขนลุก ราวกับเรือกำลังตื่นจากการหลับใหลและลอกคราบ

ทันใดนั้น ใจกลางทรงกลมก็ค่อยๆ สว่างขึ้น

มันเป็นแสงนวลตาฟุ้งกระจาย แต่ความสว่างนั้น... ช่างน้อยนิดจนน่าใจหาย

มันส่องสว่างได้แค่รัศมีครึ่งเมตร อาบใบหน้าหร่านอี้และหัวเข่าเคลาส์ด้วยแสงสีเขียวจางๆ ได้อย่างพอดิบพอดี

ดูราวกับไฟวิญญาณที่ลอยล่องอยู่ในป่าช้า

เคลาส์ : "..."

หร่านอี้ : "..."

ช่องแชทเงียบกริบไปสองวินาที ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยถล่มทลาย

【ฮ่าฮ่าฮ่า! นึกว่าเป็นสปอตไลท์ชีวภาพ ที่แท้ก็โคมไฟสร้างบรรยากาศหัวเตียง!】

【ขำจนจะขิต ไฟแค่นี้หนูยังไม่กลัวเลยมั้ง?】

【อย่าบูลลี่น้อง! เขาเรียกว่าบรรยากาศ! นั่งตกปลาข้างโคมไฟดวงน้อยตอนกลางคืน โรแมนติกจะตาย!】

【ด้วยแสงไฟผีสิงแบบนี้ สิ่งที่ตกได้น่าจะเป็นผีพรายมากกว่านะ...】

หัวข้อ 【ชิ้นส่วนเสริม】 ด้านล่างมีการอัปเดตข้อมูลจริงๆ

【โมดูลแสงสว่างชีวภาพ (LV.0)】

【ฟังก์ชัน : ให้แสงสว่างต่อเนื่องระดับอ่อนผ่านโคโลนีสิ่งมีชีวิตเรืองแสง รัศมีส่องสว่างปัจจุบัน : 0.5 เมตร】

【ประเมิน : ไนท์ไลท์ชีวภาพสุดชิค ช่วยให้คุณไม่เผลอเหยียบหน้าเพื่อนร่วมทีมเวลาลุกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก ปล. สัตว์บางชนิดที่ชอบแสงอาจจะถูกใจโคมไฟใหม่ของคุณมาก ขอให้โชคดี】

หร่านอี้โกรธระบบจนอยากจะหัวเราะ

เขาหันไปเห็นสีหน้าเคลาส์ที่เหมือนจะบอกว่า "ฉันกะแล้วเชียว"

ความรู้สึกไม่ยอมแพ้ก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"มองโลกในแง่ดีเข้าไว้"

"อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องก่อกองไฟเพื่อทำกิจกรรมตอนกลางคืนแล้ว"

เคลาส์ลองคิดดู มันก็สะดวกขึ้นจริงๆ นั่นแหละ เขาจึงพยักหน้ายอมรับคุณค่าของ 'โคมไฟหัวเตียง' อย่างเคร่งขรึม

"นายพูดถูก"

【เคลาส์ นายเปลี่ยนไปแล้ว!】

【ช่วยไม่ได้ อยู่กับปีศาจนานๆ อะไรๆ ก็ดูดีไปหมดแหละ】

【สองคนนี้มานั่งวิเคราะห์โคมไฟกลางคืนกันเป็นจริงเป็นจัง ตลกชะมัด】

แม้ผลลัพธ์จะผิดคาดไปหน่อย แต่ความคืบหน้าก็คือความคืบหน้า หร่านอี้รีบเปลี่ยนเรื่อง

"ไม้พายเป็นไงบ้าง?"

เคลาส์ชูไม้พายที่มีเส้นสายโค้งมนเรียบเนียนขึ้นด้วยความภูมิใจลึกๆ

"ก็พอถูไถ" น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย แต่ดวงตาสีเทากลับฉายแววคาดหวังโดยไม่รู้ตัว

เหมือนเด็กประถมที่รอคำชมจากคุณครู

"ระดับนี้ไม่เรียกว่าแค่ 'ถูไถ' แล้ว" หร่านอี้รับมาลองกวัดแกว่งสองสามที เอ่ยชมอย่างไม่เสียดายคำพูด

"นี่มันงานศิลปะชัดๆ เกินความคาดหมายของฉันไปไกลเลย คุณเคลาส์"

มุมปากของเคลาส์กระตุกยิ้มขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ แต่เขาก็รีบดึงหน้ากลับมาเคร่งขรึม คว้าไม้พายคืนแล้วเดินไปที่กราบเรือ

"ฉันต้องทดสอบประสิทธิภาพการใช้งานจริง"

พูดจบ เขาก็จุ่มพายลงน้ำ หัวเรือหมุนตามการบังคับอย่างว่าง่าย มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ

【"ผมเป็นวิศวกร ไม่ใช่ช่างไม้"】

【ตัวแทนหมู่บ้าน 'ปากไม่ตรงกับใจ' ชัดๆ】

เมื่อความคล่องตัวของเรือได้รับการปรับปรุง ก็ถึงเวลาเดินหน้าสะสมทุนรอนแบบดั้งเดิมกันต่อ

หร่านอี้จับ 'วิลสัน' มาวางไว้ใกล้ๆ หันหน้ามะพร้าวเปื้อนยิ้มเยียวยาจิตใจออกสู่ทะเล แล้วเริ่มเหวี่ยงเบ็ดต่อ

【ขอประกาศเปิดตัว 'สามเหลี่ยมเหล็กแห่งการเอาชีวิตรอดทางทะเล' อย่างเป็นทางการ!】

【คนหนึ่งรับผิดชอบตกปลา คนหนึ่งรับผิดชอบเทคนิคและงานย่าง ส่วนอีกคน... เอ่อ รับผิดชอบความน่ารัก】

【วิลสัน : วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องทำงานหนักเพื่อแจกความสดใสสินะ】

【พวกนายว่า วันนี้ท่านเทพจะตกอะไรแปลกๆ ขึ้นมาได้อีก?】

...

【ตรวจพบเป้าหมายที่ย่อยสลายได้ : กระดูกสันหลังของสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิด】

【ย่อยสลายจะได้รับ : เศษกระดูก *1】

【ยืนยันการย่อยสลายหรือไม่?】

"ย่อยสลาย"

เคลาส์จดจ่ออยู่กับการพายเรือโดยไม่วอกแวก

สำหรับเขาตอนนี้ ตราบใดที่สิ่งที่ตกขึ้นมาได้ไม่ดิ้นกระแดว์ๆ หรือระเบิดใส่หน้า เขาก็รับได้หมด

หร่านอี้ถอนหายใจแล้วเหวี่ยงเบ็ดลงไปใหม่

สักพัก ก็มีความเคลื่อนไหวอีกครั้ง

เขาดึงขึ้นมาดู เป็นรองเท้าส้นสูงข้างหนึ่ง ส้นสูงปรี๊ด 10 เซนติเมตร เรียวแหลม มีสาหร่ายห้อยรุงรังติดมาด้วย

"..."

【ตรวจพบเป้าหมายที่ย่อยสลายได้ : อุปกรณ์ทรมานที่แช่น้ำทะเล】

【หมายเหตุ : บางทีคุณอาจตามหาเจ้าของมันเจอ แต่เธออาจไม่ใช่คนที่คุณอยากเจอสักเท่าไหร่】

【ย่อยสลายจะได้รับ : หนังเน่าเปื่อย *1, โลหะ *1】

นี่มันอะไรกันนักกันหนา? วันนี้จะได้กินข้าวไหมเนี่ย?

หร่านอี้กดเลือกย่อยสลายด้วยสีหน้าตายด้าน

เบ็ดถูกเหวี่ยงลงทะเลอีกครั้ง

"นายชอบตกปลาจริงๆ สินะ..."

เคลาส์สัมผัสได้ชัดเจนว่าหร่านอี้กำลังหงุดหงิด แต่ก็ยังเห็นเขานั่งโยนเบ็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น

"นายไม่เข้าใจหรอก" ดวงตาของหร่านอี้เหม่อลอย "นี่คือปรัชญา"

ปรัชญา?

นี่มันอยู่นอกเหนือขอบเขตความรู้ของเขา เคลาส์พายเรือเงียบๆ รักษาความเร็วให้เรือน้อยมุ่งหน้าขึ้นเหนืออย่างมั่นคง

หร่านอี้ดึงเชือกป่านที่วันนี้ตกได้แต่รองเท้า มะพร้าว และแมลงกลับมาอย่างปลงตก

บางทีโชคของวันนี้อาจจะหมดแล้วจริงๆ

ขณะที่หร่านอี้กำลังครุ่นคิดว่าจะเชือด 'วิลสัน' กินประทังชีวิตดีไหม จู่ๆ เคลาส์ก็หยุดมือ

"หร่านอี้! ดูนั่นสิ!"

เขาลุกขึ้นยืนมองไปในระยะไกลด้วยความไม่แน่ใจ

หร่านอี้มองตามทิศทางนั้น บนผืนน้ำสีคราม มีจุดสีดำเล็กๆ ผลุบๆ โผล่ๆ ตามแรงคลื่น

"กล่องเสบียง?"

"น่าจะใช่!" น้ำเสียงของเคลาส์ตื่นเต้นจนปิดไม่มิด

เมื่อพายเรือเข้าไปใกล้ โครงร่างของจุดสีดำก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น

มันคือกล่องไม้ที่ลอยปริ่มน้ำ บนกล่องพิมพ์ลายเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ และยังมีร่มชูชีพที่แฟบลงแล้วติดอยู่ด้วย

【เชี่ย! กล่องเสบียงจริงๆ ด้วย! ดวงมาแล้ว!】

【รีบเปิดดูเร็ว! ขอร้องล่ะ อย่าให้เป็นป้าย 'ขอบคุณที่ร่วมสนุก' เลยนะ!】

【กล่องสุ่มกลางทะเล! ความสุขของนักเสี่ยงดวง!】

【สาธุ ขอไม้เถอะ! ขอไม้สักร้อยท่อนไปเลย!】