บทที่ 111 ไคโดบุกโจมตี

บทที่ 111 ไคโดบุกโจมตี

พวกเขากลับไปยังอาคารกองบัญชาการ เมื่อถึงตอนนั้นเองเอซจึงถามถึงแผนการของโจซึ เขาไม่รู้สถานการณ์การรบล่าสุดจริง ๆ

เมื่อนึกถึงสภาพการณ์อันเลวร้ายตรงหน้า โจซึพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“โจรสลัดร้อยอสูรนำทัพโดยไคโดเองจริง ๆ ทีมที่มาด้วยมีออลสตาร์ แจ็ค กับ ควีน ส่วนคิง เพลิงพิโรธ น่าจะอยู่เฝ้าวาโนะ โทบิโรปโปถูกส่งมาสี่คน ได้แก่ ฮูส์ฮู แบล็กมาเรีย ซาซากิ และอุลติที่เพิ่งเลื่อนขั้น กองกำลังลูกน้องรวมแล้วประมาณสามสิบลำ”

เมื่อได้ยินกำลังรบของศัตรู เอซอดกังวลไม่ได้ เขาไม่ใช่มือใหม่ในโลกใหม่อีกต่อไป และรู้ดีว่าฝ่ายตรงข้ามทุ่มกำลังมากกว่าครึ่งหนึ่ง

“กำลังระดับนี้ พวกเราไม่มีทางหยุดได้เลย โจซึ นายคิดจะทำยังไง จะถอยต่อแล้วทิ้งเกาะปลากระโทงดาบหอกดำเหรอ? ที่นี่เป็นเกาะเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสองในอาณาเขตของพวกเราเลยนะ”

โจซึส่ายหน้า บอกเป็นนัยว่าพวกเขาจะไม่ถอย สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว

“เราไม่ถอย เราจะรอการเสริมกำลัง ซอลส่งข่าวมาว่าเขาจะมาถึงภายในหนึ่งชั่วโมง แค่เขามา พวกเราก็ไม่ต้องกลัวไคโดแห่งร้อยอสูร อีกอย่าง ตอนนี้โจรสลัดร้อยอสูรเพิ่งยึดเกาะบีคได้ ยังต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเกาะปลากระโทงดาบหอกดำ”

นอกจากเอซกับอีกหนึ่งคน ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรู้ข่าวนี้กันหมด ชื่อของซอลทำให้พวกผู้ใต้บังคับบัญชาพบเสาหลักในใจ

“ไม่ต้องห่วง เอซ ตามแผนแล้ว พวกเราจะไม่เป็นอะไร”

“ใช่ ๆ”

ข่าวของซอลทำให้ทุกคนดีใจ มีเพียงสีหน้าของเอซที่แข็งค้างไปชั่วขณะ ดูเหมือนจะต่อต้านการมาถึงของซอลเล็กน้อย

“โรเจอร์จะมาด้วยเหรอ? ด้วยพลังของเขา บางทีอาจหยุดศัตรูได้จริง ๆ ก็ได้ อย่างน้อยไคโดก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่ต่อสู้ของเขาเสมอไป”

วิธีที่เอซเรียกโรเจอร์ทำให้แววตาของรูจสั่นไหว แต่เธอไม่ได้พูดอะไร

เธอรู้ดีถึงความขุ่นเคืองในใจลูกชายต่อโรเจอร์ ในอนาคตคงต้องพึ่งตัวเธอเองในการคลี่คลายรอยร้าวระหว่างพ่อกับลูก ยิ่งได้ยินว่าโรเจอร์กำลังมา เธอก็ยิ่งเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อการพบหน้าสามีอีกครั้งหลังจากยี่สิบสามปี

หากจะมีสิ่งใดที่ทำให้เธอไม่สบายใจ ก็คือข่าวบางอย่างที่เอซเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้…

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ลมและคลื่นด้านนอกทวีความรุนแรงขึ้น คลื่นสูงนับร้อยเมตรซัดกระหน่ำเข้าท่าเรือซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำทะเลที่ปั่นป่วนท่วมพื้นที่ลุ่มต่ำหลายแห่ง โชคดีที่เกาะปลากระโทงดาบหอกดำคุ้นชินกับสภาพอากาศสุดขั้วมานาน มาตรการป้องกันยังพอรับมือได้

สาวผมบลอนด์มองออกไปนอกหน้าต่าง ทะเลที่เดือดพล่านทำให้รู้สึกอึดอัด นี่เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่เธอได้เห็นสภาพอากาศของโลกใหม่ อากาศสุดขั้วแบบนี้ ซึ่งในสี่ทะเลอาจไม่เจอสักครั้งในสิบปี กลับเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวันของโลกใหม่

“ริง… ริง…”

เสียงเด็นเด็นมูชิดังขึ้นในห้องอันเงียบสงัด โจซึรับสายแล้วฟังข่าวจากปลายสาย สีหน้าดีใจจนอดไม่ได้ เมื่อวางสาย เขารีบรายงานข่าวดีให้ทุกคนที่รออยู่

“ข่าวดีมาก! มาร์โคส่งข่าวมาว่าโจรสลัดบิ๊กมัมถอยทัพโดยไม่มีเงื่อนไข ข้อตกลงสุดท้ายคือจากนี้ไปหนึ่งปี ทั้งสองฝ่ายห้ามยั่วยุความขัดแย้ง พวกเราแค่รับเงินค่าไถ่คาตาคุริกับพวกอีกแปดพันล้านเบรีก็พอ”

เงื่อนไขเช่นนี้แทบจะเป็นเงื่อนไขของผู้ชนะ และยังเป็นชัยชนะครั้งแรกของซอลนับตั้งแต่ก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิ

กองเรือสังกัดที่เดิมทีมีความกังวลเล็กน้อย ในวินาทีนั้นก็ยอมรับจากใจจริง

การถอยของชาร์ล็อต ลินลิน หมายความว่าวิกฤตสิ้นสุดแล้ว เหลือเพียงโจรสลัดร้อยอสูรที่เคลื่อนไหวเพียงลำพัง ซึ่งไม่น่ากลัวอีกต่อไป ตอนนี้แค่รอซอลมาถึงก็อุ่นใจได้อย่างแท้จริง

ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรดังมาจากสายฝนหนักด้านนอก แม้มีลมฝนกั้น เสียงนั้นก็ยังชัดเจน ทำให้ทุกคนชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นสีหน้าทุกคนก็เปลี่ยนเป็นเลวร้าย เพราะพวกเขารู้ดีว่าเสียงนั้นเป็นของใคร

“เสียงคำรามนั่นของไอ้สารเลวไคโดใช่ไหม? ทำไมโจรสลัดร้อยอสูรมาถึงเร็วขนาดนี้?”

“หรืออาจไม่ใช่กองโจรสลัดร้อยอสูร บางทีไคโดอาจไล่ตามมาคนเดียว คนบ้าแบบเขาก็ทำเรื่องแบบนี้ได้”

เมื่อเสียงคำรามใกล้เข้ามา ทุกคนรีบออกไปด้านนอก พวกเขาเว้นระยะห่างกัน กลัวว่าจะถูกไคโดกวาดล้างในคราวเดียว พลังทำลายล้างของผลปีศาจของสี่จักรพรรดิเป็นที่ประจักษ์ทั่วท้องทะเล

มีข่าวลือว่า การโจมตีเพียงครั้งเดียวของไคโดสามารถทำลายยอดเขาทั้งลูกให้ราบได้

เหนือท่าเรือรอง ทุกคนเห็นหัวมังกรยักษ์โผล่ออกมาจากเมฆดำ ตามมาด้วยร่างมังกรสีน้ำเงินยาวเกือบพันเมตร สายฟ้านับไม่ถ้วนฟาดฟันอยู่ในเมฆดำ ทว่าพลังอัสนีของสวรรค์กลับไม่อาจทิ้งรอยดำไว้บนเกล็ดมังกรได้แม้แต่น้อย แสดงให้เห็นถึงการป้องกันอันน่าสะพรึงของร่างมังกร

ในขณะนั้น ภาพตรงหน้าทำให้ผู้คนรู้สึกว่าพายุลูกนี้ถูกสร้างขึ้นโดยมังกรฟ้าตัวนี้เอง แผ่แรงกดดันไม่รู้จบ

“เซฮ่าฮ่าฮ่า! โจซึ พวกลูกน้องใหม่ของโรเจอร์ ในที่สุดก็ถูกข้าจับได้แล้ว!”

เสียงของไคโดดังก้องไปทั่วท้องฟ้า เสียงคำรามอันน่ากลัวถึงกับทำให้สายฝนช้าลงเล็กน้อย โจซึขบกรามแน่น จ้องศัตรูอย่างเดือดดาล พูดกันตามตรง เขามีความแค้นกับไคโดอยู่แล้ว คนสำคัญจากอดีตของเขาเคยถูกไคโดสังหาร

โจซึฝืนกดความโกรธ ตะโกนกลับไปหาไคโด

“ไคโด โจรสลัดบิ๊กมัมถูกเรย์ลีย์กับมาร์โคผลักดันกลับไปแล้ว และทั้งสองฝ่ายประกาศหยุดยิงอย่างเป็นทางการ เหลือแค่โจรสลัดร้อยอสูรของนายที่ยังบุกอาณาเขตของพวกเรา นายคิดจะเปิดศึกหนึ่งต่อหนึ่งกับพวกเราจริง ๆ เหรอ?”

ข่าวการหยุดยิงของชาร์ล็อต ลินลิน ทำให้ไคโดชะงักไปชั่วครู่ แม้เขาจะโกรธกับการถอยชั่วคราวของบิ๊กมัม แต่ก็ยังเผยรอยยิ้มเยาะ

“ฮ่า ๆ ข้าไม่สนใจว่าแม่เฒ่าลินลินจะตัดสินใจยังไง คราวนี้ข้าจะจับพวกเศษซากหนวดขาวทั้งหมด แล้วเกาะปลากระโทงดาบหอกดำก็จะกลายเป็นอาณาเขตของข้า!”

“พายุบิดมังกร!”

เมื่อร่างมังกรของไคโดหมุนวน วอร์เตอร์สปาวต์เกือบสิบลูกที่เชื่อมฟ้ากับทะเลก็ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำ พายุหมุนพัดพาสิ่งมีชีวิตทะเลจำนวนมากขึ้นสู่ฟ้า แล้วกวาดเข้าหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว

“ไอ้สารเลวไคโด”

ในที่นั้น มีเพียงสองคนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติจะถ่วงเวลาไคโดได้ แต่พลังต่อสู้ระยะประชิดล้วน ๆ ของโจซึไม่อาจนำมาใช้กับมังกรฟ้าที่บินอยู่ได้ เอซที่มีสติจึงคิดจะถอดเสื้อเพื่อท้าสู้ทันที แต่ถูกรูจคว้าแขนไว้

“เอซ ชั้นจะไม่ห้ามถ้านายอยากสู้เพื่อทุกคน แต่นายไม่รู้สถานการณ์ของตัวเองหรือไง? นายห้ามถอดเสื้อ”

เอซมองเสื้อของตัวเอง แล้วมองไคโดที่บินอยู่บนฟ้า ได้แต่ยอมรับอย่างหงุดหงิด

“เข้าใจแล้ว แม่ ชั้นจะไม่ถอดเสื้อสู้”

ภายใต้ความห่วงใยของคนที่รัก เอซแยกออกจากฝูงชน กระโดดขึ้นไปบนหลังคาอาคาร หมัดของเขาลุกโชนด้วยเปลวไฟบ้าคลั่งอย่างรวดเร็ว

เปลวไฟที่อัดแน่นระเบิดขึ้นทันทีเมื่อเอซปล่อยหมัด

“ตายซะ ไคโด! หมัดเพลิง!”

เสาไฟขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่มังกรฟ้าที่อาละวาดอยู่บนฟ้า การโจมตีที่สามารถทำลายเรือรบขนาดใหญ่ได้ กลับเหมือนเพียงการเกาให้ไคโดคันเท่านั้น ตัวตนของผู้โจมตีกลับทำให้เขาตื่นเต้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไฟต์ฟิสต์ เอซ ลูกชายของไอ้เฒ่าโรเจอร์ คราวนี้ให้ข้าช่วยสั่งสอนลูกชายจองหองแทนมันก็แล้วกัน!”

“ลมหายใจความร้อน!”

ไคโดพ่นเปลวเพลิงมังกรเข้าปะทะกับหมัดเพลิงยักษ์ เปลวไฟขนาดใกล้เคียงกันปะทะกัน แต่ในชั่วขณะนั้น ภาวะคานงัดที่เอซคาดหวังกลับไม่เกิดขึ้น ลมหายใจความร้อนของไคโดบดขยี้หมัดเพลิงด้วยพลังเหนือชั้น และระเบิดใส่เอซโดยตรง

โปรดติดตามตอนต่อไป