บทที่ 94 บทสนทนากับบิ๊กมัม

บทที่ 94 บทสนทนากับบิ๊กมัม

เลือดของวานเดอร์ เดคเคน ชาวมนุษย์เงือก ไหลนองไปทั่วพื้น เรือโจรสลัดอายุหลายร้อยปีลำนี้ ได้สูญเสียเจ้านายไปอย่างแท้จริง

ซอลสะบัดเลือดออกจากคมดาบ เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดของชิราโฮชิ เขาจึงเอ่ยขึ้น

“ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจ ก็หันหลังไป ไม่ต้องมองก็ได้”

ซอลเข้าใจดีว่า เจ้าหญิงตัวน้อยผู้บริสุทธิ์ ย่อมรู้สึกอึดอัดเมื่อเห็นชาวมนุษย์เงือกถูกสังหารเป็นครั้งแรก

ทว่า ชิราโฮชิส่ายหน้า และเบิกตากว้าง

“ไม่ค่ะ พี่ซอลทำทั้งหมดนี้เพื่อหนู หนูช่วยอะไรไม่ได้ อย่างน้อย หนูก็อยากเห็นกับตาตัวเอง ว่าพี่ทำอะไรเพื่อหนูบ้าง”

การเดินทางสองวันได้เปลี่ยนเจ้าหญิงไป เธอไม่ใช่เด็กน้อยที่ซ่อนตัวในห้องแล้วร้องไห้อีกต่อไป

รอยยิ้มบางปรากฏบนริมฝีปากของซอล

“งั้นเหรอ ดูเหมือนเธอจะเติบโตขึ้นมากทีเดียว”

ในขณะนั้น วาดัตสึมิ “โอนิวโดะ” ที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่รอบเรือ ในที่สุดก็สังเกตเห็นชิราโฮชิ ในความมึนงง เขารู้สึกได้ว่าเจ้านายของตนอาจกำลังตกอยู่ในอันตราย ร่างกายใหญ่โตดุจภูเขาจึงพุ่งเข้ามาเต็มกำลัง หวังจะคว้าชิราโฮชิออกจากเรือโจรสลัด

“วื้ด…”

มวลน้ำทะเลบิดตัว เกิดระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ แผ่ออกมาจากตัวเรือ

แรงกดดันอันน่าสะพรึงจากฮาคิราชันย์ถาโถมใส่วาดัตสึมิ ทำให้ร่างมหึมาทรุดลงคุกเข่าข้างหนึ่ง ลุกขึ้นไม่ได้ในทันที ดวงตาเล็กจ้อยเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

“น…นี่มัน…”

ซอลยืนอยู่บนหัวเรือ ถือดาบด้วยมือเดียว ก้มมองสบตาวาดัตสึมิ เมื่อเวลาผ่านไป แรงกดดันบนบ่าก็หนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ จนหายใจติดขัด สายตาแห่งจิตสังหารของซอลเย็นเยียบ

ท้ายที่สุด ความหวาดกลัวก็เอาชนะความตั้งใจจะช่วยเจ้านาย ยักษ์ใต้ทะเลจึงหันหลังหนี แต่ซอลไม่ยอมปล่อยเขาไป อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ อาศัยระลอกคลื่นของน้ำ ซอลกระโดดขึ้นไปบนศีรษะของวาดัตสึมิ แล้วปล่อยหมัดที่เคลือบฮาคิเกราะใส่กะโหลกอย่างจัง

“ตึง…”

แรงสั่นสะเทือนกระจายผ่านน้ำทะเล ร่างมหึมาของวาดัตสึมิแข็งค้างในทันที ราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ

เสียงของซอลดังมาจากบนหัว

“ยอมสยบ หรือ ตาย เลือกเอา”

เกือบถูกหมัดนั้นทำให้หมดสติ วาดัตสึมิใช้สมองเล็ก ๆ คิดอย่างเร่งด่วน เมื่อเผชิญการบีบบังคับของซอล ในที่สุดเขาก็เลือกยอมสยบ ด้วยสติปัญญาที่ต่ำกว่าคนทั่วไป วาดัตสึมิหวาดกลัวฮาคิราชันย์อย่างถึงที่สุด…

ไม่นาน ภาพของยักษ์สูง 80 เมตรที่ลากเรือด้วยเชือกก็ปรากฏในความลึก กลายเป็นลูกน้องของผู้ที่ตนหวาดกลัว กลับทำให้วาดัตสึมิรู้สึกโล่งใจมากกว่าหดหู่ บนเรือนั้นมีซอลและชิราโฮชินั่งอยู่

ซอลนั่งขัดสมาธิ อาหารที่วานเดอร์ เดคเคนเก็บไว้ถูกนำมาวางตรงหน้า หากไม่ใช่เพราะไม่อยากทิ้งเรือที่เต็มไปด้วยสมบัติ และไม่รู้เส้นทางกลับเกาะมนุษย์เงือกในทะเลลึกมืดมิด เขาคงสังหารวาดัตสึมิไปแล้ว

ทรัพย์สินที่วานเดอร์ เดคเคนสะสมจากการปล้นสะดมตลอด 20 ปี วันนี้ตกเป็นของซอล ประเมินคร่าว ๆ ได้ราว 1.5 พันล้านเบรี ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย

ขณะซอลกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย ชิราโฮชิก็ใช้นิ้วจิ้มแก้มป่องของเขาเป็นระยะ เด็กสาวที่รบกวนการกินของคนอื่น กลับยิ้มอย่างน่ารักโดยไม่รู้ตัว

ซอลจำต้องหยุดกิน แล้วถามอย่างจนใจ

“เป็นอะไร ชิราโฮชิ นึกเรื่องดี ๆ อะไรขึ้นมาเหรอ”

“ไม่ค่ะ พี่ซอล หนูแค่…หนูแค่รู้สึกว่า…”

ชิราโฮชิลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจ

“พี่ซอล หนูขอขึ้นเรือโจรสลัดของพี่ได้ไหมคะ หนูอยากเห็นโลกที่สวยงาม เกาะฟ้าที่เหมือนความฝัน เกาะที่มีสัตว์หายาก แล้วก็เผ่าพันธุ์กับวัฒนธรรมที่แตกต่างทั่วโลก”

ได้ยินเช่นนั้น ซอลตกใจจนพ่นอาหารออกมา เจ้าหญิงน้อยแห่งเกาะมนุษย์เงือกอยากเป็นโจรสลัดกับเขา นี่เกินความคาดหมายจริง ๆ

ดูเหมือนการเล่าเรื่องชีวิตของโรเจอร์ตลอดสองวันที่ผ่านมา จะเย้ายวนใจเด็กสาวใสซื่ออย่างชิราโฮชิมากเกินไป

“แค่ก ๆ ชิราโฮชิ ทำไมถึงอยากขึ้นเรือของชั้นล่ะ ทะเลภายนอกอันตรายนะ ไม่กลัวเหรอ”

ใบหน้าน่ารักตอบกลับอย่างจริงจังในทันที

“หนูไม่กลัวค่ะ หนูเชื่อว่าพี่ซอลจะปกป้องหนู และหนูเองก็จะเข้มแข็งขึ้น แบบนี้ไม่ได้เหรอคะ”

“ไม่ใช่ว่าไม่ได้…”

สีหน้าที่น่าสงสารน่าเอ็นดูนั้น ทำให้ซอลปฏิเสธได้ยาก ทว่า ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่อาจตอบตกลง อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้

การออกทะเลเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับทั้งครอบครัวของเธอ ควรกลับไปปรึกษากันก่อน อีกอย่าง บางทีชิราโฮชิอาจแค่ใจร้อนหลังฟังเรื่องเล่า

ซอลใช้เกปโปก้าวเข้าไป ลูบศีรษะชิราโฮชิ ผมยาวสีชมพูของเธอนุ่มลื่นราวไหม

“ถ้าเธออยากขึ้นเรือของชั้นจริง ๆ ชิราโฮชิ ชั้นยินดีต้อนรับมาก แต่ตอนนี้ เธอยังตัดสินใจแบบนี้ไม่ได้ ต้องกลับไปคุยกับครอบครัวก่อน เอาอย่างนี้นะ พอเธออายุครบ 16 ปี ถ้ายังอยากออกทะเลเป็นโจรสลัด ชั้นจะมารับเธอ นั่นคือสัญญาของเรา”

ได้ยินเช่นนั้น ชิราโฮชิลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ ในโลกของราชาโจรสลัด ผู้ชายบรรลุนิติภาวะราว 18 ปี ผู้หญิงราว 16 ปี ซอลจึงเลื่อนคำขอของเธอออกไป

“ได้ค่ะ พี่ซอล นั่นคือสัญญาของเรา หนูเชื่อว่าหนูจะไม่เปลี่ยนใจ”

【ตัวละครระดับ SSS ได้สร้างอารมณ์เชิงบวกต่อโฮสต์ ระดับความเป็นมิตรสูง รางวัล: ค่าประสบการณ์ 800,000】

【เลเวลอัป: เลเวล 91 (376,321 / 2,500,000)】

การเลื่อนเลเวลทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด แต่ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้เพิ่มขึ้น ทำให้หัวใจซอลหนักอึ้ง หลังเลเวล 90 ทุกเลเวลต้องใช้ EXP เพิ่มอีก 500,000 จากเลเวล 99 ไป 100 ต้องใช้ถึง 7 ล้าน EXP

เหตุการณ์เขย่าโลกหนึ่งครั้ง ให้ EXP แค่ราว 10 กว่าล้าน สงครามมารีนฟอร์ดทั้งครั้งก็เพียง 20 กว่าล้าน บางทีเขาควรลองแตะวงการสื่อ เพื่อขยายช่องทางเก็บเกี่ยว EXP?

ทันใดนั้น เด็นเด็นมูชิในกระเป๋าซอลก็ดังขึ้น นี่คือเครื่องที่เขายึดมาจากคาตาคุริ

“น่าจะเป็นบิ๊กมัมสินะ ช่างช้าเหลือเกิน”

ซอลรับสาย เด็นเด็นมูชิเปลี่ยนรูปร่างเป็นใบหน้าของชาร์ล็อต ลินลิน ตามคาด ก่อนที่เขาจะพูด เสียงทุ้มต่ำของบิ๊กมัมก็ดังมา

“แกเป็นใคร แกทำอะไรกับลูกของชั้นทั้งสามคน รวมถึงคาตาคุริ”

เสียงนั้นต่ำแหบ แฝงความรู้สึกเหมือนภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ

ต่อคำถามนั้น ซอลตอบกลับอย่างสงบ เขาไม่กลัวชาร์ล็อต ลินลิน

“พวกเขาอยู่ในมือชั้นทั้งหมด ถ้าเธออยากได้ตัวกลับไป ลินลิน เธอต้องจ่ายค่าไถ่”

เสียงที่คุ้นเคยทำให้บิ๊กมัมที่ปลายสายหรี่ตา แววตาอันตรายวาบขึ้น

กว่ายี่สิบปีก่อน เธอเคยติดต่อกับโจรสลัดระดับตำนานหลายคน และยังได้ดูการถ่ายทอดสดสงครามมารีนฟอร์ด เธอแยกแยะเสียงนี้ได้ทันที

“โรเจอร์ ไอ้สารเลว! แกกล้าจับลูกของชั้นเหรอ แกคิดจะเปิดสงคราม”

เสียงคำรามอันมหาศาลระเบิดออกมาจากเด็นเด็นมูชิ จนซอลต้องรีบเอามันออกห่าง ชิราโฮชิเองก็ผวากับเสียงของหญิงน่ากลัวนั้น และถอยไปอีกนิด

โปรดติดตามตอนต่อไป