บทที่ 83 อาคาอินุผู้เปลี่ยนไป
บทที่ 83 อาคาอินุผู้เปลี่ยนไป
บทที่ 83 อาคาอินุผู้เปลี่ยนไป
ซอลคว้ากล้องส่องทางไกลจากมือของเรย์ลีย์อย่างไม่เกรงใจ แล้วมองไปตามทิศทางที่เรย์ลีย์ชี้
ไล่สายตาไปตามแนวชายเกาะ เขาเห็นเรือรบลำหนึ่งซ่อนตัวอยู่ไกลลิบ หากไม่เพ่งมองให้ดีจริงๆ ก็คงยากจะสังเกตเห็น
ยืนอยู่หัวเรือคือร่างงามผมดำ ผลงานชิ้นเอกที่เขาสร้างขึ้นในสงครามมารีนฟอร์ด: อาคาอินุ ‘จิ’
“อาคาอินุคนนั้นไปซ่อนหัวอยู่ที่ไหนกันแน่ คิดจะมาเก็บเศษซากหรือไง?”
“อาจจะใช่ หลังจากสิ่งที่นายทำไว้ โรเจอร์ เด็กอาคาอินุนั่นเกลียดนายเข้าไส้ ถ้ามีโอกาส เธอฆ่านายแน่ แล้วจะยังล่าหนวดดำต่อไหม?”
คำของเรย์ลีย์ทำให้ซอลตกอยู่ในห้วงความคิด เขาอยากล่าหนวดดำ ด้วยความเร็วของเรือรบ โอกาสที่เรือผุพังของหนวดดำจะสลัดเขาหลุดนั้นแทบไม่มี เว้นเสียแต่จะใช้พลังของผลสั่นสะเทือนปั่นทะเล
แต่การมี ‘หมาแดง’ อีกตัวซ่อนอยู่ในเงามืด คอยสอดแนมตลอดเวลา น่ารำคาญอย่างยิ่ง หากเธอโผล่มาก่อกวนกลางศึกดุเดือด จะเพิ่มตัวแปรมากมาย
“พักการล่าหนวดดำไว้ก่อน เข้าหาอาคาอินุดู ถ้าเธอเปิดฉากโจมตี ยิ่งดี กำจัดศัตรูระดับพลเรือเอกก็สำคัญไม่แพ้จัดการหนวดดำ”
“นายเป็นคนตัดสินใจ”
เมื่อเรือรบใต้เท้าซอลหันหัวมุ่งไปทางอาคาอินุ เรือรบของอาคาอินุกลับเร่งความเร็วหนีไปเร็วยิ่งกว่าเดิม ชัดเจนว่าเรือรบประจำตำแหน่งของพลเรือเอกถูกดัดแปลงมาแล้ว ความเร็วจัดอยู่ในระดับแนวหน้าของท้องทะเล
เห็นปฏิกิริยาของอาคาอินุ ซอลก็ขมวดคิ้ว เข้าใจสถานการณ์ทันที หากเธอมาเพียงก่อกวน ตอนนี้เขาจำต้องล้มเลิกการไล่ล่าทั้งสองฝ่าย
ถ้าไม่ใช่เพราะพลังที่เหลือของโรเจอร์ต่ำ เขาคงไล่หนวดดำต่อไปแล้ว ถึงตอนนั้น ต่อให้มีศัตรูเพิ่มอย่างอาคาอินุ เขาก็ไม่หวั่น
“ขึ้นเกาะก่อน ดูเหมือนจะมีใครถูกมัดอยู่ ไปดูสถานการณ์กัน”
เมื่อเรือรบเทียบท่า หนวดดำกับพวกก็ออกเรือหนีไปแล้ว เห็นว่าซอลไม่ไล่ตาม กลุ่มคนจิปาถะนั้นก็อดประกาศกร่างไม่ได้
“ไอ้โรเจอร์บัดซบ ช่างมันก่อน เดี๋ยวไปยึดอาณาเขตหนวดขาวก่อน เศษซากยุคเก่าไม่น่ากลัวหรอก”
“พอชั้นได้สถานะหนึ่งในจักรพรรดิแล้ว จะค่อยสะสางบัญชีกับมัน ฮ่าๆ!”
เห็นได้ชัดว่าสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดดำยังไม่รู้ว่าซอลคือจักรพรรดิคนใหม่ที่เพิ่งได้รับการยกย่อง...
ขณะเดียวกัน อาคาอินุสวมชุดทำงานรัดรูป ผมดำยาวรวบไปด้านหลัง เรือนร่างโค้งเว้าถูกปกคลุมด้วยเสื้อผ้าอย่างมิดชิด แต่เส้นสายที่ไหวระลอกยังดึงดูดสายตา
เครื่องแบบหญิงสีแดงที่ถูกปรับแต่งใหม่ทำให้เธอดูสง่างามเด็ดเดี่ยว ราวภาพลักษณ์สตรีนักอาชีพ
ยืนอยู่หัวเรือ อาคาอินุเฝ้าสังเกตการเคลื่อนไหวของซอลกับพวก เธอเคยคิดจะรอให้ทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บล้มตายแล้วค่อยเป็น ‘นกขมิ้นจับตั๊กแตน’
ไม่คาดว่าความคิดจะล้มเหลว ถูกฝ่ายตรงข้ามจับได้เสียก่อน เมื่อเป็นเช่นนี้ เธอทำได้เพียงเลี่ยงการปะทะชั่วคราว เพราะรู้ดีว่าเธอสู้ซอลไม่ได้ ยิ่งมีราชันมืด เรย์ลีย์ อยู่ด้วยยิ่งแล้วใหญ่
ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่คิดปล่อยซอล เป้าหมายที่เธอเกลียดเป็นอันดับสอง ให้หลุดมือ
ตอนนี้เธอทำได้เพียงก่อกวน ไม่อาจลงมือกับกลุ่มหนวดดำได้ดังใจ เธอรู้ดีว่าหนวดดำกับโรเจอร์เป็นศัตรูถึงตาย ทั้งในทางการและส่วนตัว
“โรเจอร์ เมื่อชั้นกุมอำนาจกองทัพเรืออย่างแท้จริง ชั้นจะชำระบัญชีกับพวกแกทั้งคู่”
พลเรือตรีใต้บังคับบัญชาก้าวเข้ามารายงาน
“พลเรือเอกอาคาอินุ เราพบร่องรอยกลุ่มโจรสลัดวัวดำในน่านน้ำใกล้เกาะลี่ซาน ท่าน...เอ่อ คุณ...เราไม่ไล่ล่าราชาโจรสลัดจริงหรือ?”
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา สิ่งที่ทำให้กองทัพเรือตึงเครียดที่สุด คือราชาโจรสลัดผู้นี้ จักรพรรดิคนใหม่
เผชิญคำถามของผู้ใต้บังคับบัญชา อาคาอินุยิ้มหวานกะทันหัน ใบหน้าละเอียดอ่อนงามสง่า ราวกุหลาบที่เบ่งบาน
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ใต้บังคับบัญชาถึงกับตะลึง เขาติดตามพลเรือเอกอาคาอินุมาหลายปี ไม่เคยเห็นรอยยิ้มเจิดจรัสเช่นนี้ บางที การที่พลเรือเอกอาคาอินุกลายเป็นผู้หญิง ก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด
“ไม่จำเป็น การไล่ล่าโจรสลัดชั่วร้ายสำคัญก็จริง แต่ความปลอดภัยของพวกคุณสำคัญที่สุด ในฐานะผู้บังคับบัญชา ชั้นมีหน้าที่ปกป้องพวกคุณ”
ถ้อยคำอ่อนโยนของอาคาอินุทำให้ทหารเรือจำนวนมากเป็นไปตามที่เธอคาด ดวงตาเอ่อด้วยน้ำตาซาบซึ้ง หลังปฏิสัมพันธ์ไม่กี่วัน เธอก็จับทางการอยู่ร่วมกับผู้ใต้บังคับบัญชาในตัวตนใหม่ได้แล้ว
“พลเรือเอกอาคาอินุ เป็นพวกเราที่ฉุดรั้งคุณ เราจะติดตามคุณไปตลอดชีวิต”
“พลเรือเอก ผมผิดเองที่เคยสงสัยคุณ”
เผชิญปฏิกิริยาหลากหลาย อาคาอินุเพียงยิ้มรับ ปล่อยให้ผ่านไป ราวกับเป็นคนละคนกับอดีต
“เอาล่ะ ชั้นรับรู้ความจงรักภักดีของพวกคุณแล้ว ตอนนี้ไปจับโจรสลัดรายอื่นกัน สถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีเวลาให้เสีย”
ทหารเรือทั้งหมดตั้งตรง ทำความเคารพ ขวัญกำลังใจพุ่งสูง
“ครับผม คุณอาคาอินุ...”
ทหารเรือกลับสู่ตำแหน่ง ควบคุมเรือรบฝ่าลมคลื่น ไม่นานก็เริ่มกระซิบกันเอง
“รู้สึกว่าคุณอาคาอินุเป็นคนดีขึ้นนะ”
“ชั้นก็คิดอย่างนั้น ช่วงไม่กี่วันนี้ ผลงานของพลเรือเอกไม่ด้อยกว่าเดิมเลย พวกที่กองบัญชาการนั่นพูดเพ้อเจ้อ บอกว่าพอเป็นผู้หญิงแล้วอ่อนแอ เป็นพลเรือเอกที่อ่อนที่สุดในสาม ชั้นจะไปอุดปากพวกมันเองตอนกลับ”
“ใช่ คุณอาคาอินุทั้งสวยทั้งเก่ง เป็นเทพธิดาในใจชั้นเลย ใครกล้าหมิ่นประมาท ชั้นไม่ยอมแน่”
พอคำว่า ‘เทพธิดา’ หลุดออกมา ทหารเรือรอบข้างก็เงียบกริบในทันที ต่างจ้องเขม็งไปที่ผู้พูด สีหน้าราวกับไม่อยากเชื่อ ‘เด็กนี่หัวมีปัญหาหรือเปล่า?’
อาคาอินุไม่ใส่ใจเสียงซุบซิบ เธอหันมองท้องทะเล แววตาฉายประกายผิดแปลก
ใช่แล้ว เธอเปลี่ยนไปจริงๆ หลังพ้นช่วงสับสนคลุ้มคลั่งจากการกลายเป็นผู้หญิง เธอค่อยๆ ถูกอัตลักษณ์และสรีระใหม่หล่อหลอม เธอเริ่มดูแลชำระล้างและจัดแต่งรูปลักษณ์ที่ไม่เคยสนใจมาก่อน
สิ่งที่ทำให้เธอเปลี่ยนอย่างถึงราก คือแนวคิดร่วมของเซ็นโงคุกับผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลโลก พวกเขาตั้งใจให้อาโอคิยิขึ้นเป็นจอมพลเรือคนถัดไป เรื่องนี้เธอรับไม่ได้โดยสิ้นเชิง
การเป็นจอมพลเรือคือเป้าหมายทั้งชีวิต เธอยอมทุ่มทุกอย่างเพื่อมัน จึงเริ่มปรับตัวสู่บุคลิกปัจจุบัน
ต่อหน้ารัฐบาลโลกและผู้คนทั้งโลก เธอจะแสดงพลังไม่ด้อยกว่าเดิม จากนั้นใช้วิธีเหล็กเลือดและความแข็งแกร่งข่มขวัญโจรสลัด และสุดท้ายใช้ท่าทีเห็นแก่ประชาชนดึงใจทหารเรือ
เพียงสิบวัน ศักดิ์ศรีของเธอในกองทัพเรือกลับพุ่งสูง ไม่ได้ตกต่ำ ทหารเรือที่เคยหวาดกลัวเธอเริ่มเอนเอียงเข้าหาอย่างน่าอัศจรรย์ ชื่อเสียงของเธอค่อยๆ ทะยานสู่ระดับใหม่
เมื่อนึกถึงการพลิกเกมจากสถานการณ์อับจน เลือดฝาดก็ผุดขึ้นบนแก้มของอาคาอินุด้วยความตื่นเต้น
“อาโอคิยิ เมื่อชั้นถ่วงน้ำหนักของกระแสใหญ่ลงใส่นาย ชั้นอยากรู้จริงว่านายจะทำหน้ายังไง จอมพลเรือคนต่อไปต้องเป็นชั้นเท่านั้น”
ไม่ว่าใช้วิธีใด เธอจะเป็นจอมพลเรือคนใหม่ให้ได้ ต่อให้ผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลโลกเชื่อว่าผู้หญิงไม่เหมาะกับตำแหน่งจอมพลเรือก็ตาม...
โปรดติดตามตอนต่อไป