บทที่ 82 เผชิญหน้าหนวดดำอีกครั้ง

บทที่ 82 เผชิญหน้าหนวดดำอีกครั้ง

เรือรบค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้เกาะร้าง เกาะนรกเพลิงครอน ซึ่งเป็นจุดใต้สุดของอาณาเขตของซอล

เวลาผ่านไปหลายวัน ข่าวคราวของสงครามมารีนฟอร์ดได้แพร่กระจายเต็มที่ ผ่านการโหมกระหน่ำของหนังสือพิมพ์นับไม่ถ้วน ซอลได้รับค่าประสบการณ์ส่วนใหญ่จากเหตุการณ์นั้นมาแบบไม่ต้องออกแรง แม้อัตราการเติบโตของค่าประสบการณ์ภายหลังจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด

【ตัวละครระดับ S สร้างอารมณ์ปกติ (เชิงลบ) ความเป็นปรปักษ์ขั้นต้นและขั้นกลาง (ตกใจ) ต่อโฮสต์ เพิ่มค่าประสบการณ์ 12,000】

【ตัวละครระดับ A และ B สร้างอารมณ์ปกติ (เชิงลบ) ความเป็นปรปักษ์ขั้นต้นและขั้นกลาง (ตกใจ) ต่อโฮสต์ เพิ่มค่าประสบการณ์ 11,400 และ 131,800】

【ตัวละครระดับ C และ D สร้างอารมณ์ปกติ (เชิงลบ) ความเป็นปรปักษ์ขั้นต้นและขั้นกลาง (ตกใจ) ต่อโฮสต์ เพิ่มค่าประสบการณ์ 1,298,357 และ 6,926,802】

【ค่าประสบการณ์รวม: 8.52 ล้าน】

【เลเวลอัป: เลเวล 88 (684,308/1,700,000)】

รวมแล้วเกือบสิบล้านคนได้สร้างค่าประสบการณ์จากอารมณ์ ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาที่อ่านข่าวเฉยๆ โดยไม่เกิดอารมณ์ใดๆ พวกเขายังดิ้นรนเพื่อปากท้องและเสื้อผ้า ใครจะไปสนใจราชาโจรสลัดกันเล่า

รางวัลที่ซอลได้รับนั้นใจกว้างยิ่ง เขาเลเวลอัปไปถึงห้าครั้ง ค่าสามมิติแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากอีกระลอก ขอเพียงเพิ่มเลเวลอีกแค่สอง เขาก็แทบไม่มีเหตุผลต้องหวาดกลัวใคร และพลังจะเข้าใกล้ช่วงที่เขาปรากฏตัวครั้งแรกในสงครามมารีนฟอร์ด

ทันใดนั้น เสียงของเรย์ลีย์ก็ขัดความคิดของซอล

“โรเจอร์ นั่นใช่ซานฮวน วูล์ฟหรือเปล่า ซานฮวน วูล์ฟ?”

ความเคลื่อนไหวอันมโหฬารดึงดูดสายตา ทันทีที่ซอลและพวกค้นพบ ซานฮวน วูล์ฟก็พุ่งดำน้ำลงทะเล หายวับไปโดยเหลือเพียงฟองอากาศไม่กี่ฟอง การที่ผู้ใช้ผลปีศาจดำน้ำเช่นนี้ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ

“ไอ้ร่างยักษ์นั่นเอง ถ้าเขาอยู่ หนวดดำน่าจะอยู่ด้วยใช่ไหม?”

ความคิดนั้นทำให้แววสังหารวาบขึ้นในดวงตาของซอล ภัยคุกคามในอนาคตจากหนวดดำ ทีช ต่อเขานั้น สูงกว่าจักรพรรดิอย่างไคโดหรือบิ๊กมัมอย่างชัดเจน

“เรย์ลีย์ ฆ่าล้างกลุ่มโจรสลัดหนวดดำที่นี่เถอะ ปล่อยพวกทะเยอทะยานนี้หนีไปไม่ได้”

“ในเมื่ออยากเก็บพวกมันไว้ ชั้นก็ยินดีช่วย ชั้นเพิ่งกลับมาหนุ่มอีกครั้ง ยังไม่ได้สู้เต็มกำลังเลย”

เรย์ลีย์พิงราวเรือ ออร่าเริ่มก่อตัวพร้อมปะทุ

เรือรบทั้งลำเร่งความเร็ว พุ่งตรงสู่เกาะอย่างรวดเร็ว ทำให้สีหน้าของกลุ่มหนวดดำที่กำลังหลบหนีเปลี่ยนไปเล็กน้อย แวน ออเกอร์รีบเอ่ยถาม

“กัปตัน เรือรบเร็วเกินไป แบบนี้สลัดไม่หลุดแน่ ชัดเจนว่าโรเจอร์ต้องการเก็บพวกเราไว้ทั้งหมด”

“ไอ้โรเจอร์บัดซบ คิดว่าชั้น หนวดดำ เป็นลูกไก่หรือไง?”

หนวดดำหยุดฝีเท้า พลังสั่นสะเทือนรวมแน่นที่กำปั้นทั้งสอง ก่อนจะชกอัดใส่อากาศสองข้าง ทำให้แรงสั่นสะเทือนอันน่ากลัวแผ่กระจายอย่างรวดเร็ว

ตึง!

“แผ่นดินไหวทะเล...”

ระดับน้ำทะเลลดฮวบ ดึงความสนใจของซอล พร้อมกันนั้น คลื่นยักษ์สองลูกสูงถึง 300 เมตรก่อตัวขึ้นสองฟาก ก่อนถาโถมเข้าใส่เรือรบด้วยพลังมหาศาล

คลื่นยักษ์ไม่ได้ทำให้ซอลหรือเรย์ลีย์สะทกสะท้านแม้แต่น้อย มีเพียงทหารเรือที่ควบคุมเรือรบเท่านั้นที่ตื่นตระหนก ภัยพิบัติระดับนี้เทียบได้กับสภาพอากาศผันผวนของนิวเวิลด์

คลื่นใกล้เข้ามา เรย์ลีย์กำดาบแน่น เอ่ยถามอย่างสงบ

“เอายังไง จะจัดการคนเดียว หรือแบ่งกันคนละฝั่ง?”

ซอลตอบด้วยการกระทำ เดินไปทางซ้าย ปล่อยด้านขวาให้เรย์ลีย์

“นายจัดการคนเดียวไม่ได้หรือ?”

“พลังของชั้นยังไม่พอ จะแก้ตัวแบบนี้พอได้ไหม?”

“...ใครจะไปเชื่อ แก่เอ๊ย”

ทันทีที่คลื่นยักษ์กำลังจะบรรจบและถล่มลงมา ลำแสงดาบสองสายฉีกทะลวงคลื่น แยกภัยพิบัติออกเป็นสองส่วนจากกึ่งกลาง ทะเลปั่นป่วนอยู่อึดใจ ก่อนจะค่อยๆ สงบ และสายฝนโปรยลงมาจากฟ้า

เมื่อคลื่นล้มเหลว หนวดดำที่ชะลอฝีเท้าเพื่อดูผลลัพธ์ก็รีบเร่งกลับไปรวมกับพวกพ้อง แถมยังนำหน้าหนีไปก่อนใคร

“บัดซบ วันนี้ไม่ใช่วันสู้พวกมัน ไม่งั้นชั้นจะให้รู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร”

“กัปตัน นายทำได้จริงหรือ?”

“หุบปากไป...”

ซอลยืนที่หัวเรือ ยกดาบด้วยมือเดียว เป็นมารยาทที่จะตอบแทน เขาจึงดึงพลังของโรเจอร์ที่เหลืออยู่ออกมาโดยตรง

【เลเวล: 88+12】

เลเวล 100 พลังที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนเอ่อล้น แม้แต่การ์ปหรือหนวดขาวก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ในยามนี้ เงาซ้อนของแขนปรากฏขณะเขาฟาดปล่อยคลื่นกระแทกมหาศาล

“หมัดฮาคิราชันย์”

ผืนน้ำถูกฉีกเป็นร่องใหญ่ไม่ยุบตัวอยู่นาน แรงกระแทกทำลายภูเขาลูกเล็ก และพุ่งตรงใส่หนวดดำ

“บัดซบ ปืนลม!”

หนวดดำยกกำปั้นอีกครั้ง ปล่อยคลื่นสั่นสะเทือน ทั้งสองคลื่นชนกันกลางอากาศ แต่คราวนี้ ปืนลมที่เคยไว้ใจได้กลับไม่ให้ผลตามคาด

แรงปะทะของปืนลมต้านไว้ได้ชั่วครู่ ก่อนถูกหมัดฮาคิราชันย์บดขยี้ แม้แรงจะอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงพุ่งใส่กลุ่มหนวดดำ

“เป็นไปได้ยังไง...”

“โจมตีพร้อมกัน!”

สมาชิกหลายคนของกลุ่มหนวดดำตะลึงกับพลังของหมัดฮาคิราชันย์ แต่ยังลงมือทัน ตั้งใจผนึกกำลังรับการโจมตี

ในพริบตา คมฟัน หมัด และท่าทางหลากหลายกระหน่ำใส่คลื่นที่อ่อนแรงลงมากแล้ว

ตูม!

หน้าผาพังถล่ม ฝุ่นควันตลบ และไฟที่ลุกไหม้รอบๆ ดับลงไปไม่น้อย เมื่อหนวดดำและพวกปรากฏในสายตาซอลอีกครั้ง ทุกคนเปรอะฝุ่น ดูยับเยิน แต่โดยรวมยังไม่บาดเจ็บ

ชิลิวแห่งสายฝนเผยสีหน้าหนักอึ้งเป็นครั้งแรก ปกติเขานิ่งขรึมยากจะเห็นอารมณ์

“โรเจอร์แข็งแกร่งถึงขนาดนี้จริงหรือ เป็นไปได้ยังไง...”

“อย่าพูดอีก หนีไป! แค่โรเจอร์คนเดียวก็อันตรายแล้ว ยังมีราชันมืด เรย์ลีย์ อีก นี่อันตรายเกินไป”

ทันใดนั้น ลาฟฟิตต์ผู้เฝ้าดูการณ์ก็เห็นบางอย่างผ่านกล้อง ทำให้ใบหน้าซีดเผือด

“ระวัง มันมาอีกแล้ว!”

กลุ่มหนวดดำโกลาหลในทันที สีหน้าหนวดดำเคร่งขรึม กำปั้นรวบรวมพลังสั่นสะเทือนถึงขีดสุด เขา หนวดดำ ไม่ใช่คนอ่อนแอ... ในสายตาซอล เขาแทบจะเห็นอีกฝ่ายหยิบเจ้าแห่งท้องทะเลออกมา คิดไม่ให้พวกมันได้พักหายใจ ซอลจับด้ามดาบด้วยสองมือ พลังสีชาดพวยพุ่ง

อย่างไรเสีย พลังที่เหลือบนดาบเอซก็พอสำหรับการฟาดเต็มกำลังเพียงสามครั้ง ใช้มันบดขยี้กลุ่มหนวดดำย่อมคุ้มค่า

ขณะซอลกำลังจะปล่อยเจ้าแห่งท้องทะเลอีกครั้ง เรย์ลีย์กลับส่งสัญญาณเตือน เขาหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาจากไหนไม่รู้ และพบสถานการณ์ไม่คาดคิดไกลออกไป

“โรเจอร์ เรือรบของกองทัพเรือจอดอยู่อีกไม่ไกล คนที่นำทีมดูเหมือนจะเป็นอาคาอินุ”

เมื่อได้ยินข่าว การแทรกแซงฉับพลันของกองทัพเรือบีบให้ซอลหยุดการโจมตี ท้ายที่สุด เขายังไม่รู้ว่าผู้ที่นำทีมมีแค่อาคาอินุเพียงคนเดียวหรือไม่

โปรดติดตามตอนต่อไป