บทที่ 53 โรเจอร์ ปะทะ การ์ป

บทที่ 53 โรเจอร์ ปะทะ การ์ป

“ปล่อยให้ชั้นจัดการเอง เซ็นโงคุ”

สึรุ จอมพลเรือหญิง ก้าวขึ้นสู่แท่นประหารจากด้านหลัง ระหว่างทางเธอมองเอซเพียงแวบเดียวก่อนจะเบือนสายตาหนี เรื่องของรุ่นน้องผู้นี้ เธอทำได้เพียงเก็บเงียบไว้ในใจ

มือเหี่ยวย่นยกเด็นเด็นมูชิขึ้น ออกคำสั่งล่าสุดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

“ยกเลิกแผนกำแพงเหล็ก ให้เจ้าหน้าที่ตั้งแต่ยศผู้บังคับการขึ้นไปรวมกำลังหลัก แล้วบดขยี้โจรสลัดที่กระจัดกระจายทีละกลุ่ม”

ถึงตอนนี้ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวแยกกำลังออกไปทั่ว พาซิฟิสต้าไม่อาจบีบกองเรือรอบนอกให้เข้ามาในอ่าวชั้นในได้ แผนล้อมปราบเดิมจึงไม่อาจดำเนินต่อ

ทางเลือกเดียวคือเปลี่ยนรับเป็นรุก หยุดหดกำลัง แล้วใช้พาซิฟิสต้าร่วมกับกำลังหลัก ออกกวาดล้างโจรสลัดที่กระจายตัวอยู่

ในขณะนั้น ยอดฝีมือระดับตำนานสี่คนแห่งท้องทะเลค่อย ๆ เดินเข้าหากัน ทุกคนรอบข้างต้องถอยห่างโดยอัตโนมัติ แรงกดดันจากออร่าของพวกเขาหนักหนาจนหายใจแทบไม่ออก

“จอมพลเรือจับมือกับพลเรือโทการ์ป… นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้เห็นภาพนี้?”

พลเรือตรีกองบัญชาการคนหนึ่งมองสองตำนานฝ่ายกองทัพเรือด้วยทั้งความตื่นเต้นและความกังวล ตั้งแต่วันที่ทั้งคู่ร่วมรบเคียงบ่า ยังไม่เคยมีใครต้านทานได้

แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม คู่ต่อสู้ก็ไม่ใช่ธรรมดา ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก หนวดขาว ผนึกกำลังกับ ราชาโจรสลัด โรเจอร์ การจับคู่ที่แทบไม่เคยเกิดขึ้นในโลกนี้

ตำนานแห่งท้องทะเลสองคนยืนเคียงข้างกัน ไม่ปรากฏมาหลายสิบปี บางทีมีเพียงพันธมิตรในอนาคตของจักรพรรดิทั้งสอง ชาร์ล็อต ลินลิน กับ ไคโด ในอีกสองปีให้หลัง ที่พอจะเทียบเคียงได้

สงครามไม่รู้จักการดวลอย่างยุติธรรม ทันทีที่คิซารุและอาคาอินุกำลังจะเข้าร่วม นกฟีนิกซ์สีน้ำเงิน มาร์โค ก็โผล่มาขวางคิซารุไว้อีกครั้ง

“ชั้นปล่อยให้นายไปกวนพ่อกับพวกเขาไม่ได้”

“ช่างน่ารำคาญจริง ๆ นะ อมตะฟีนิกซ์ มาร์โค”

แววตาของคิซารุหรี่ลง แสงคมวาบวับ แม้แต่เขาเองก็เริ่มเดือดจริงหลังสู้มานาน แผลที่อกยังเต้นระริกด้วยความเจ็บ

เปลวไฟสีครามปะทะลำแสง เกิดการระเบิดวูบวาบราวดอกไม้ไฟ

เมื่อคิซารุถูกสกัด เหลือเพียงอาคาอินุ แต่ทันทีที่เขาขยับ ดาบทรายของคร็อกโคไดล์ก็แทงทะลุร่าง ลาวากระเซ็นหยด ๆ เมื่อคืนสภาพจากธาตุ เขาพบว่าตนไม่อาจหลุดออกมาได้

ไม่ใช่แค่คร็อกโคไดล์ มังกี้ ดี. ลูฟี่ พร้อมจินเบและอีวานคอฟ กำลังจะถึงแท่นประหาร หากไม่หยุดพวกเขาไว้ตอนที่ยอดฝีมือคนอื่นถูกดึงรั้ง ผลลัพธ์ย่อมเลวร้ายเกินคาด

“นรกสุนัข”

แขนลาวาแปรเป็นสุนัขยักษ์กระโจนใส่ทั้งสาม ไม่มีใครกล้าเผชิญความร้อนอำมหิตของอาคาอินุตรง ๆ

โดยไม่รู้ตัว กองทัพเรือถูกดึงกำลังจนตึงมือ ถึงขั้นไม่อาจแบ่งยอดฝีมือสักคนเดียวได้

บรรยากาศที่ท่าเรือหนักอึ้ง การต่อสู้อื่น ๆ ไม่อาจรบกวนทั้งสี่ได้ ด้วยฮาคิราชันย์ เพียงการยืนอยู่ก็เหมือนทำให้อากาศแข็งค้าง

การ์ปจ้องซอลไม่วางตา ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ตะโกนออกมา

“โรเจอร์ แกมาที่นี่ทำไม! ชั้นเห็นการประหารแกกับตา มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”

ซอลเงียบไปครู่หนึ่ง เหลือบเห็นอีกสองคนมองมาอย่างอยากรู้ ว่าเขาหายไปทำอะไรตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาคิดในใจ จะบอกตรง ๆ ว่าชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าโรเจอร์ทำอะไรอยู่ ชั้นเป็นคนข้ามโลกมา?

เขามั่นใจว่า อีกสามคนยอมเชื่อว่าเขาสติแตกยังจะง่ายกว่าเรื่องข้ามโลก แม้แต่โคลนยังน่าเชื่อกว่า ยอดฝีมือระดับนี้ต่างดื้อดึงยิ่ง จะโน้มน้าวแทบเป็นไปไม่ได้

“…การ์ป นั่นไม่ใช่เรื่องของนาย สิ่งที่ควรพูดคือเอซ คืนนั้นนายสัญญาไว้ แต่สุดท้ายนายก็ล้มเหลว นายผิดคำพูด”

คำกล่าวหาทำให้การ์ปกัดฟัน สีหน้าอัปลักษณ์ เขาทำผิดคำสัญญาจริง และยิ่งไปกว่านั้น เขาเลือกทอดทิ้งหลานของตัวเอง ความรู้สึกผิดและความเจ็บปวดกัดกินหัวใจ

เซ็นโงคุเห็นเพื่อนเก่าจมอยู่กับความรู้สึกผิด รู้ดีว่าปล่อยไว้ไม่ได้ หากวีรบุรุษแห่งกองทัพเรือหมดใจและเริ่มสงสัยตัวเอง ผลลัพธ์ย่อมหายนะ

“การ์ป นายอยากยืนดูพวกมันรื้อมารีนฟอร์ด ทำลายทุกอย่างที่กองทัพเรือยืนหยัดไว้หรือ ที่นี่คือบ้านของครอบครัวทหารเรือนับหมื่น และโรเจอร์ ซ่อนตัวมานาน ทอดทิ้งภรรยาและลูก ต้องมีความลับดำมืด เขาหลอกลวงทุกคน”

“…”

เมื่อนึกถึงการหลอกลวงของโรเจอร์ ความโกรธของการ์ปก็ปะทุอีกครั้ง

“โรเจอร์ ต่อให้นายไม่พูด ไอ้แก่คนนี้จะบังคับให้นายพูดเอง!”

หนวดขาวใช้กล้ามเนื้อห้ามเลือด พลางสวนกลับทันที

“กุรารารา เซ็นโงคุ สงครามนี้พวกแกเป็นคนเริ่ม อย่าทำเป็นบริสุทธิ์ โศกนาฏกรรมเมื่อยี่สิบสองปีก่อน กองทัพเรือเป็นฝ่ายก่อ แล้วตอนนี้ยังกล้าหยิบมาพูดอีกหรือ!”

“พอได้แล้ว คลื่นสั่นสะเทือน”

หนวดขาวเปิดฉาก หมัดอัดพลังสั่นสะเทือนฟาดอากาศ คลื่นอำมหิตพุ่งใส่เซ็นโงคุอย่างหยุดไม่อยู่

“หึ พุทธะสะเทือน”

เซ็นโงคุแปรร่างเป็นพระพุทธรูปทองคำยักษ์ ฝ่ามือปลดปล่อยแรงกระแทกมหาศาล ปะทะกันเกิดแรงสั่นสะเทือนซัดผู้เคราะห์ร้ายปลิวว่อน

ทั้งสองพุ่งเข้าหากัน เซ็นโงคุกับหนวดขาวคือคู่ปรับเก่า ครั้งอดีตที่แย่งชิงความเป็นใหญ่ เขาเป็นฝ่ายไล่ล่า ปะทะกันนับครั้งไม่ถ้วน ต่างจากโรเจอร์กับการ์ป ตรงที่คู่นี้ไม่มีมิตรภาพ

ลมกรรโชกพัดเสื้อผ้าของซอลและการ์ป แม้มีคำถามค้างคา การ์ปรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาพูด มีเพียงหมัดเท่านั้นที่จะตัดสิน

สายฟ้าสีแดงเข้มแตกเปรี๊ยะรอบหมัดเหล็ก การ์ปกระโดดขึ้นฟ้า ซัดหมัดตรงใส่ศัตรู

“โรเจอร์ รับหมัดนี้จากชั้น!”

ฮาคิอันน่าสะพรึงไหวเปลี่ยนรูป นี่ไม่ใช่ฮาคิราชันย์ขั้นสูงธรรมดา

“หุนหันเหมือนเดิม การ์ป”

ซอลรู้ดีถึงธรรมชาติของหมัดอัดฮาคิราชันย์ของการ์ป และพลังทำลายล้างอันน่ากลัว ชายผู้นี้ตั้งใจลบเขาและโจรสลัดด้านหลังให้สิ้นในหมัดเดียว

ซอลก้าวเท้าหน้า พื้นดินแตกกระจาย เขาจับดาบด้วยสองมือเป็นครั้งที่หาได้ยาก ภายใต้การแผ่ของฮาคิราชันย์ แม้แต่ก้อนหินยังสั่นสะท้าน ออร่าดั่งเปลวเพลิงสีแดงเข้มห่อหุ้มเอซ ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีชาด จ้องเงาบนฟ้า

นี่คือพลังเต็มที่ที่แท้จริงของเขา

“หลบเทพ”

“กาแลกซี่ อิมแพ็ค”

ท่าไม้ตายอัดฮาคิราชันย์สองสายปะทะกันด้วยเสียงกัมปนาท เขย่าโลก ทำลายทุกสิ่งรอบข้าง กวาดทั้งทหารเรือและโจรสลัดกระเด็น

ฮาคิราชันย์อำมหิตพุ่งฉีกฟ้า เปิดท้องนภากว้างในพริบตา ผลลัพธ์สะเทือนยิ่งกว่าการปะทะฮาคิขั้นสูงทั่วไป

ณ จุดปะทะ ราวกับมีม่านไร้รูปกั้นไว้ เกิดภาวะคานกัน พร้อมสายฟ้าสีแดงเข้มแตกกระหน่ำไม่สิ้นสุด

มารีนฟอร์ดที่บอบช้ำจากหนวดขาว รับไม่ไหวอีกต่อไป ภายใต้การชนกันของฮาคิราชันย์ระดับสูงสุด เกาะทั้งเกาะแตกร้าวเป็นรอยลึกผ่ากลาง

ตรงจุดที่ทั้งสองปะทะ เกิดหลุมยักษ์กว้างหลายสิบเมตร

โปรดติดตามตอนต่อไป