บทที่ 19 ผู้หญิงใจร้าย

บทที่ 19 ผู้หญิงใจร้าย

ขณะที่ซอลถูกนักรบหญิงพาตัวไป โบอา แฮนค็อก ผู้เคยโอหังเหนือใครกลับทรุดตัวลงบนโซฟา สีหน้าซับซ้อนถึงขีดสุด อดีตที่นางพยายามปกปิดอย่างยากลำบาก กลับถูกชายคนหนึ่งมองทะลุ ความจริงข้อนี้นางยอมรับไม่ได้อย่างยิ่ง

โบอา ซานเดอร์โซเนียลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม

“พี่ใหญ่…เราควรจัดการชายคนนั้นยังไงดี?”

“ประหาร”

น้ำเสียงของแฮนค็อกเด็ดขาด “ห้ามให้เขามีโอกาสแพร่งพรายข้อมูลเด็ดขาด หากเขากล้าพูดจาเหลวไหลในระหว่างการพิจารณาคดี ชั้นจะลงมือเอง”

คำพูดสั้น ๆ แสดงถึงความเดือดดาลของนางอย่างชัดเจน

ในเวลานั้นเอง กลอริโอซาเดินเข้ามา สีหน้าดูประหลาดอยู่บ้าง

ทันทีที่มาถึงหน้าประตู นางก็สวนกับซอลที่ถูกนักรบคุจาจับกุม ความรู้สึกที่เห็นเขากลายเป็นนักโทษช่างเหนือจริงเสียเหลือเกิน

ทว่าเขายังยิ้มและทักทายนางอย่างสงบ ไม่ได้ดูเหมือนนักโทษที่กำลังสิ้นหวังเลยแม้แต่น้อย

“ยายเฒ่า มาทำอะไรที่นี่? ชั้นบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าชั้นไม่รับคำสั่งเรียกตัวเจ็ดเทพ”

เดิมที กลอริโอซาตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมแฮนค็อกต่อไป เพราะการรับคำสั่งเรียกตัวของเจ็ดเทพย่อมมีผลดีมากกว่าผลเสีย ทว่าวันนี้เจ้าหญิงงูกลับเดือดดาลผิดปกติ ทำให้กลอริโอซาที่รู้จักนิสัยนางดี เลือกจะเงียบปาก

ในสภาพเช่นนี้ แฮนค็อกผู้เอาแต่ใจย่อมไม่ฟังคำเตือนของใครทั้งนั้น

“เจ้าหญิงงู เกิดอะไรขึ้นกับชายคนนั้นเมื่อครู่? เขาทำร้ายเจ้างั้นหรือ?” กลอริโอซาถาม

แฮนค็อกกัดฟันตอบ

“ชายคนนั้น…เขาเห็นตราบนหลังของชั้น”

“…”

ออกัสตัส ดี. ซอล ชายคนนี้กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่? การรู้ความลับของเจ้าหญิงงูคือเรื่องที่ไม่อาจประนีประนอมได้ ทั้งสองฝ่ายกลายเป็นศัตรูถึงตายไปแล้ว…

ซอลถูกคุ้มกันโดยนักรบหญิงสองคน ถูกมัดด้วยงูสองหัวสีดำที่ใช้แทนเชือก งูสองหัวนั้นยังเลียกันไปมาอย่างสบายอารมณ์ ราวกับคู่รัก

“…งูพันธุ์อะไรเนี่ย?”

ถูกงูประหลาดแสดงความรักต่อหน้าพร้อมกับมัดแน่น ซอลถลึงตาใส่ “พวกมัน” แล้วพูดอย่างไม่พอใจ

“ช่วยคลายหน่อยได้ไหม แล้วก็เลิกอวดหวานต่อหน้าชั้นด้วย”

สายตาที่อาบด้วยฮาคิของเขาทำให้งูสองหัวรีบแยกออกจากกันทันที ตัวสั่นราวกับเผชิญหน้าผู้ล่าขั้นสูงสุด พันธนาการก็คลายลงเล็กน้อย

ภาพนี้ทำให้นักรบหญิงผู้คุมตัวทั้งสองตกตะลึง ต้องรู้ว่า งูพิษสองหัวแห่งแอมะซอนลิลลี่ถูกใช้คุมขังนักโทษประหารโดยเฉพาะ เป็นสัตว์ดุร้ายอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้กลับหวาดกลัวนักโทษเสียเอง

ความประหลาดใจของสองสาวทำให้เกิดการแจ้งเตือนแต้มชะตาที่ซอลไม่ได้เห็นมานาน

【เปลี่ยนแปลงชะตาของตัวละครระดับ S เซนต์ ชาเลีย อย่างมีนัยสำคัญ รางวัล: 5,000 แต้ม】

【แต้มปัจจุบัน: 57,329】

การแจ้งเตือนจากระบบทำให้ซอลสนใจขึ้นมา เขาคาดไว้แล้วว่าชะตาของมังกรฟ้าหญิงจากตระกูลรอสวาร์ดจะเปลี่ยนไป เพราะเขาสังหารญาติผู้ชายที่เหลืออยู่เพียงสองคนของนางไปแล้ว

เมื่อสมาชิกชายตายหมด อิทธิพลของตระกูลรอสวาร์ดในหมู่มังกรฟ้าย่อมตกฮวบ เขาเพียงสงสัยว่า มังกรฟ้าขยะผู้นั้นจะเปลี่ยนไปในทิศทางใด

ภายในเวลาไม่ถึงวัน แต้มชะตาของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้จะไม่พุ่งแรงเท่าค่าประสบการณ์จากอารมณ์ แต่ก็มหาศาลทีเดียว บางทีเหตุการณ์สังหารมังกรฟ้าอาจมอบแต้มชะตาให้เขาเกินแสนก็เป็นได้

“กาชาสีม่วง…น่าตั้งตารอจริง ๆ”

ไม่นาน ซอลก็มาถึงสถานที่คุ้นตา สนามประลองคุจา ระหว่างโคลอสเซียมอันกว้างใหญ่กับอัฒจันทร์มีหนามแหลมมากมาย บางจุดยังมีศพที่ยังไม่ได้เก็บกวาด

เมื่อครู่เขายังเป็นผู้ชม แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผู้แสดง ช่างดราม่าเสียจริง

นักรบหญิงแห่งแอมะซอนลิลลี่ที่แต่งกายน้อยชิ้นพากันซุบซิบ เพราะนอกจากจะเป็นอาชญากรใหญ่แล้ว เขายังเป็น “ผู้ชาย” ที่พวกนางไม่เคยเห็นมาก่อน

“นี่คือผู้ชายเหรอ? หน้าตาก็ดูดีอยู่นะ”

“ดูไม่ต่างจากพวกเราเท่าไหร่เลย”

“หน้าอกแบนจัง แปลกจริง”

“…”

ซอลกระจายฮาคิสังเกตการณ์ออกไป ได้ยินบทสนทนาทุกคำ ผู้หญิงที่ไม่เคยเห็นผู้ชาย หากไม่มีใครห้าม คงเป็นนรกสำหรับผู้ชายแน่ ๆ

อย่าคิดว่าเป็นสวรรค์ของผู้ชายเลย แบบนี้ผู้ชายธรรมดารับไม่ไหวแน่ และสำหรับพี่สาวที่บอกว่าอกเขาแบน จริงจังหน่อยสิ!

เสียงอึกทึกเงียบลงเมื่อพี่น้องโบอาปรากฏตัว ตามมาด้วยเสียงสรรเสริญกึกก้อง

“เจ้าหญิงงูยังคงงดงามที่สุดวันนี้”

“เจ้าหญิงงูซามะ x999!”

“เงียบ…”

ตามคำสั่งของยาม สนามก็กลับสู่ความสงบ จักรพรรดินีคุจา โบอา แฮนค็อก ประทับนั่งอย่างเยือกเย็นสง่างามบนบัลลังก์ ไขว่ห้างเรียวยาวสีขาวเนียน ใต้กระโปรงปกปิดเรือนกายส่วนลับ

ใบหน้าที่งดงามไร้อารมณ์ ดวงตาแฝงจิตสังหาร นางเอ่ยเสียงเย็น

“ชายเบื้องล่าง ข้าถามเจ้า เจ้ามาแอมะซอนลิลลี่ด้วยจุดประสงค์ใด และเข้ามาบนเกาะได้อย่างไร”

ซอลไม่รีบตอบ แต่กวาดตามองรอบ ๆ ไม่เห็นลูฟี่หรือหญิงสาวคุ้นหน้าใด ๆ ดูเหมือนเด็กหมวกฟางยังไม่ถูกจับ และแน่นอนว่า นอกจากจักรพรรดินีโจรสลัดแล้ว บนเกาะนี้ไม่น่ามีใครเอาชนะเขาได้

เขาเงยหน้ามองพี่น้องโบอาที่อยู่สูงกว่า มุมมองที่ต้องแหงนมองคนอื่นช่างไม่น่าพอใจเอาเสียเลย

สำหรับโบอา แฮนค็อก แม้ซอลจะปะทะกับนางเพียงชั่วครู่ แต่เขาเข้าใจนิสัยอันเลวร้ายของความงามพิฆาตนี้เป็นอย่างดี

นางไม่ใช่กุลสตรีผู้สูงศักดิ์ หากเป็นโจรสลัดที่เผา ฆ่า และปล้นสะดม

ซอลตอบอย่างสงบ

“โบอา แฮนค็อก การมาของชั้นเป็นอุบัติเหตุ จุดประสงค์ก็เพื่อหลบหนีการไล่ล่าของพลเรือเอก ส่วนวิธีเข้ามา ชั้นบินมาจากฟ้า”

โกหกหน้าตาย การมาของเขาไม่ใช่อุบัติเหตุเลย

เมื่อเห็นนักโทษกล้าเรียกจักรพรรดินีงูด้วยชื่อ ผู้ชมรอบสนามก็ระเบิดเสียงด่า ในใจพวกนาง แฮนค็อกยิ่งใหญ่ดั่งเทพเจ้า

“บังอาจจริง เรียกพระนามเจ้าหญิงงูซามะ!”

“โกหก! บินมาจากฟ้างั้นหรือ?”

“มีความผิดแน่นอน ชายคนนี้ต้องมีเจตนาร้าย!”

ซอลเมินเฉย เพียงสบตากับหญิงงามเบื้องบน เห็นแต่ความเย็นชาในดวงตานั้น

เสียงหวานทรงพลังดังขึ้น

“ต่อให้โกหก ก็อย่าคิดว่าจะมีชีวิตรอด ข้าตัดสินว่าเจ้าไร้ทางไถ่โทษ โทษประหาร”

คำพิพากษาสิ้น เสียงโห่ร้องก็ดังสนั่น

“ฆ่ามัน x999!”

“…”

ซอลพูดไม่ออก สมกับเป็นแอมะซอนลิลลี่เถื่อนจริง ๆ ข้ามขั้นตอนการไต่สวนแล้วตัดสินประหารทันที นิสัยของผู้หญิงคนนี้ช่างร้ายกาจเหลือเกิน

“ปล่อยอสูรประหาร บาร์บารา”

สิ้นเสียง แพนเธอร์ดำยักษ์กระโจนเข้าสนาม น้ำลายไหลจากปากเปื้อนเลือด ดวงตาดุร้ายมองชายตรงหน้าเป็นเหยื่อ

เห็นเช่นนั้น ซอลคลายพันธนาการงูอย่างง่ายดาย และเริ่มวอร์มร่างกายต่อหน้าหญิงนับไม่ถ้วน สัตว์ตัวใหญ่ขึ้นนิดเดียวไม่พอจะดึงดูดสายตาเขา

แพนเธอร์เห็นเหยื่ออวดดี ก็พุ่งเข้าใส่ทันที แต่สิ่งที่รออยู่มีเพียงหมัดขนาดเท่ากระสอบทราย

ปึก…

หมัดเดียวส่งแพนเธอร์ดำปลิวออกจากสนาม หายลับไปจากสายตาทุกคน

【ตัวละครระดับ c เกิดอารมณ์ปกติต่อโฮสต์: ประหลาดใจเล็กน้อย ค่าประสบการณ์ +5 x 1,797】

ซอลมองแฮนค็อกด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ขณะนั้นเจ้าหญิงงูขมวดคิ้วเล็กน้อย สบตาเขาอย่างไม่พอใจ

ถูกต้อง การแสดงหลักเพิ่งเริ่ม เขาจะรีดแอมะซอนลิลลี่ให้แห้งเหือด

โปรดติดตามตอนต่อไป