บทที่ 18 คืนก่อนการตื่นรู้

บทที่ 18 คืนก่อนการตื่นรู้

แน่นอนว่าซอลรู้จักกลอริโอซา ไม่ใช่แค่จากความทรงจำของเนื้อเรื่องเดิมเท่านั้น แม้แต่ในความทรงจำของโรเจอร์ เขาก็เคยพบหญิงชราคนนี้มาแล้วสองครั้ง ครั้งแรกคือเมื่อโรเจอร์อายุสามสิบ กำลังท่องไปในนิวเวิลด์

ในเวลานั้น กลอริโอซายังอยู่ในวัยสี่สิบกว่า เป็นหญิงงามผู้ใหญ่ผมสีเงิน ดูสง่าและมีเสน่ห์ เขาไม่คิดเลยว่าวันนี้นางจะกลายเป็นหญิงชราขนาดนี้

ในโลกของราชาโจรสลัด ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้หญิงคือกาลเวลา ความเสื่อมสลายของความงามคือสิ่งที่น่าเสียดายที่สุด

ไม่ว่าตอนหนุ่มสาวจะงามสะเทือนโลกเพียงใด เมื่อแก่ชราลงก็ยากจะบรรยายสภาพได้ เหมือนคนตรงหน้า หรือหนึ่งในสี่จักรพรรดิ ชาร์ล็อตต์ ลินลิน รวมถึงอดีตหญิงงามแห่งทหารเรือ รองพลเรือเอกสึรุ เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการ

แม้แต่เงือกระดับตำนาน เมื่อแก่ตัวลงก็กลายเป็นสิ่งที่บรรยายไม่ถูกเช่นกัน

ในทางกลับกัน ผู้ชายจำนวนมากกลับยังคงเป็นชายชรามีเสน่ห์ได้แม้อายุเจ็ดสิบแปดสิบ

กลอริโอซาถามด้วยสีหน้าจริงจัง

“แล้วนายเข้ามาได้ยังไง ถ้าเจ้าหญิงงูรู้ว่านายอยู่ที่นี่ จะอันตรายมาก”

ซอลยิ้มตอบอย่างสบายใจ

“ชั้นกำลังถูกพลเรือเอกไล่ล่า เลยต้องหลบซ่อนสักสองสามวัน พอใกล้วันประหารเอซ ชั้นก็จะไปเอง ส่วนถ้าโบอา แฮนค็อกรู้เข้า ก็ช่วยไม่ได้ นอกจากต้องสู้ ผู้ใช้ฮาคิราชันย์ที่ยังเป็นยอดฝีมือระดับกลางถึงสูงในเจ็ดเทพ ชั้นเองก็อยากลองเหมือนกัน”

เห็นอีกฝ่ายกลับดูคาดหวัง กลอริโอซายิ่งไม่อยากให้ทั้งสองได้พบกัน เพราะนางประเมินพลังของซอลไม่ออก และช่วงนี้เป็นเวลาตึงเครียดจากการเรียกตัวเจ็ดเทพ ไม่อาจให้เจ้าหญิงงูเกิดเรื่องใด ๆ ได้

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ซอลจงใจบอกว่ากำลังถูกพลเรือเอกไล่ล่า เพื่อกดดันให้นางไม่กล้าไล่เขาออกไป มิฉะนั้นสิ่งที่จะได้คือสงคราม

การข่มขู่ได้ผล ตอนนี้ก็ถึงเวลาถอยให้บ้าง

“ไม่ต้องห่วงนะคุณย่า ชั้นจะไม่ก่อเรื่อง จะอยู่ไม่เกินสี่วัน”

“งั้นนายอยู่ได้แค่ห้าวัน ชั้นจะจับตาดูนายตลอด”

…หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ซอลอุ้มหมูหันย่างทั้งตัว ปีนขึ้นหน้าผาด้านบนปราสาทแล้วเริ่มกิน จากตรงนี้เขามองลงไปเห็นทั้งเกาะคุจา ประเทศที่ถูกล้อมด้วยป่าและทะเล ให้ความรู้สึกดิบเถื่อนอย่างแท้จริง

ระดับน้ำทะเลรอบเกาะมีเงาราชันทะเลโผล่ให้เห็นเป็นระยะ สมกับเป็นคาล์มเบลต์ เขาอยากลงไปจับราชันทะเลมาชิมสักสองสามตัวจริง ๆ

ปราสาทเชิงเขาถูกคลุมด้วยผ้ายาวหลายผืน พอถามดูถึงรู้ว่าเป็นเพราะจักรพรรดินีคุจาต้องการอาบน้ำ

นักรบหญิงแห่งแอมะซอนลิลลี่ต่างได้ยินกันว่า เจ้าหญิงงูกับพี่สาวสองคนเคยสังหารสัตว์ประหลาดชื่อกอร์กอน แล้วถูกสาปโดยมันก่อนตาย คำสาปทำให้เกิดดวงตากอร์กอนบนแผ่นหลัง ใครก็ตามที่เห็นดวงตานั้นจะกลายเป็นหิน

ซอลส่ายหน้าไปพลางดื่ม ดูเหมือนพี่น้องโบอาจะหวาดกลัวอดีตของตนอย่างถึงที่สุดจริง ๆ

【ตัวละครระดับ S มาร์โค เกิดอารมณ์เชิงบวกต่อโฮสต์: เป็นมิตรระดับต้น +1000 EXP】

【เลเวลอัป: เลเวล 52 (318/42,000)】

เลเวลอัปอีกครั้ง ทำให้ท้องที่หิวอยู่แล้วร้องดังขึ้น ซอลจึงจัดการหมูย่างต่อ ข้อความอารมณ์นี้มาจากผู้บัญชาการกองที่หนึ่งแห่งโจรสลัดหนวดขาว มาร์โค ฟีนิกซ์

หลังรอไปสักพัก สมาชิกโจรสลัดหนวดขาวอีกหลายคนก็เกิดอารมณ์ตามมา แต่น่าเสียดายที่ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของทั้งกอง และเอ็ดเวิร์ด นิวเกต หนวดขาว หนึ่งในสี่จักรพรรดิ กลับยังคงเฉยเมย

ซอลอยากรู้จริง ๆ ว่า “ตัวท็อป” ของยุคนี้มีคุณสมบัติถึงระดับ SSS หรือไม่ และอดีตราชาโจรสลัดโรเจอร์จะไปถึงระดับนั้นได้หรือเปล่า

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากใกล้ ๆ หมวกฟาง ลูฟี่ วิ่งพรวดขึ้นมาจากทางหน้าผาด้านหลังภูเขา โดยมีนักรบหญิงกลุ่มเดิมไล่ตามอยู่ด้านล่าง

ลูฟี่จับหมวกไว้แน่น พอเห็นคนคุ้นตา เขาก็ยิ้มกว้างแล้วตะโกน

“ซอล! ดีใจจังที่เจอนายที่นี่!”

“…”

หมวกฟางไม่แม้แต่จะทักทายให้ดี ก็จับซอลที่กำลังกินแล้ววิ่งหนีต่อ ทิ้งให้คนถูกลากงงงัน ทำไมชั้นต้องวิ่งด้วย คนโดนไล่ไม่ใช่ชั้นสักหน่อย

ทั้งสองกระโดดลงจากหน้าผา ลงมาบนหลังคาอาคารทรงจีน ตอนนั้นเอง ซอลเกิดลางสังหรณ์แรงกล้าว่า เตะหมวกฟางทิ้งไปคือทางเลือกที่ดีที่สุด

ความรู้สึกคุ้นเคยนี้เคยปรากฏในความทรงจำมาก่อน มันคือสัญญาณก่อนการตื่นรู้ของ “เสียงสรรพสิ่ง”

ซอลเตะมังกี้ ดี. ลูฟี่ออกไปทันที แรงเตะทำให้ตัวเขาเองทะลุหลังคาตกลงไปในอาคาร

ร่างของซอลตกลงสู่สระน้ำอุ่น เกิดเสียงน้ำกระเซ็น ห้องอบไอเต็มไปด้วยไอร้อน และตรงหน้าเขาคือแผ่นหลังเปลือยเปล่าไร้ตำหนิ บนหลังนั้นมีตราประทับ สามเหลี่ยมสามอันล้อมวงกลมใหญ่หนึ่งวง

ซอลรู้ความหมายของตรานี้ดี: กีบมังกรฟ้า ตราประทับของทาสมังกรฟ้า แค่เบาะแสนี้เขาก็รู้แล้วว่าคนตรงหน้าคือใคร

ซอลเอ่ยช้า ๆ

“ตรานั่นดูคุ้นตานะ ไปได้มายังไงกัน จักรพรรดินีโจรสลัด”

สิ้นเสียง ร่างของแฮนค็อกแข็งค้าง ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาห่มตัวอย่างรวดเร็ว จ้องผู้บุกรุกด้วยความโกรธ

ได้ยินเสียงเอะอะ น้องสาวสองคนที่เฝ้าอยู่ด้านนอกก็พุ่งเข้ามา

หญิงผมยาวสีเขียวคือพี่รอง โบอา ซานเดอร์โซเนีย ผู้ใช้ผลปีศาจงูงู โมเดล อนาคอนดา

หญิงร่างท้วมผมสีส้มคือพี่สาม โบอา มาริโกลด์ ผู้ใช้ผลปีศาจงูงู โมเดล คิงโคบร้า

ทั้งสามจ้องซอลเขม็ง ขณะนั้นแฮนค็อกพูดด้วยเสียงสั่น

“ชายคนนี้…เขาเห็นแผ่นหลังของชั้น และยังรู้ที่มาของตรานั่น”

ด้วยความตื่นตระหนก แฮนค็อกถึงกับลืมสรรพนามโอหังตามปกติของตน

【ตัวละครระดับ S โบอา แฮนค็อก เกิดอารมณ์เชิงลบต่อโฮสต์: เป็นศัตรูระดับกลาง (ความกลัว) +2000 EXP】

【ตัวละครระดับ A เกิดอารมณ์เชิงลบต่อโฮสต์: เป็นศัตรูระดับกลาง (ความกลัว) +200 x2 EXP】

มันคือประสบการณ์ที่เธออยากลบเลือนที่สุดจริง ๆ สินะ แค่ครั้งเดียวก็เกิดความเป็นศัตรูระดับกลาง ความกลัวนั้นมาจากการกลัวโลกจะรู้ หรือกลัวรัฐบาลโลกจะตามเอาเรื่องกันแน่

“ฆ่ามัน!” ทั้งสามตะโกนพร้อมกัน

สิ้นคำ แฮนค็อกใช้เมโร เมโร เมลโลว์ คลื่นรูปหัวใจพาดผ่านร่างซอล แต่เขาไม่แสดงอาการกลายเป็นหินแม้แต่น้อย

สองพี่น้องอุทานด้วยความตกใจ

“เป็นไปได้ยังไง เขาเห็นหลังพี่สาวแล้วแต่ไม่หวั่นไหวเลย?”

ความเป็นศัตรูของแฮนค็อกยิ่งรุนแรงขึ้น ไม่เพียงเห็นความลับของนาง แต่ยังเมินเสน่ห์ของนางได้ คนแบบนี้ไม่ควรถูกปล่อยให้มีตัวตน

เห็นเช่นนั้น ซอลแค่นหัวเราะ จะหวั่นไหวแค่เห็นแผ่นหลัง พวกเธอดูถูกชาวโลกมนุษย์เกินไป อีกอย่าง เขามีฮาคิราชันย์ขั้นสูงสุด แค่นี้ยังต้านพลังผลปีศาจได้

อย่างไรก็ตาม ซอลไม่คิดจะสู้ หญิงตรงหน้าสวมแค่เสื้อคลุมอาบน้ำ หากระหว่างสู้หลุดขึ้นมา เขาอาจเผลอหลงเสน่ห์จริง ๆ ก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขามั่นใจว่าจะจัดการเรื่องนี้ได้ เพราะเขายังอยากเก็บประสบการณ์อารมณ์จากทั้งเกาะคุจา

บนเกาะธิดา มีคนเกือบหมื่น แม้แต่ผู้หญิงที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ระดับ C ทั้งนั้น นี่คือแหล่งประสบการณ์ชั้นดี

ซอลยกมือขึ้นอย่างบริสุทธิ์ใจ

“ชั้นยอมแพ้ ชั้นบริสุทธิ์ ทุกอย่างเป็นเพราะไอ้หมวกฟางนั่นผลักชั้น เลยตกลงมา ชั้นขอรับการพิจารณาคดีอย่างยุติธรรม”

“…”

หญิงทั้งสามอึ้งกับการยอมแพ้แบบดื้อ ๆ นี้ แต่เมื่ออีกฝ่ายยอมแพ้ แฮนค็อกก็ยินดีให้การพิจารณาคดีอย่างยุติธรรม เพราะในแอมะซอนลิลลี่ หากไม่มีพลัง ต่อให้ ‘ยุติธรรม’ แค่ไหนก็มีแต่ความตาย

โปรดติดตามตอนต่อไป