บทที่ 20 ชัยชนะถล่มทลาย

บทที่ 20 ชัยชนะถล่มทลาย

ซอลกล่าวอย่างช้า ๆ

“โบอา แฮนค็อก เธอนี่มันผู้หญิงนิสัยแย่จริง ๆ”

คำพูดตรงไปตรงมานั้นทำให้สีหน้าของแฮนค็อกหม่นลง แต่ไม่นานนางก็กลับคืนสู่ความสง่างาม ดวงตาพราวเสน่ห์เย้ายวน นางเชิดหน้าและดันอกขึ้น เปิดโอกาสให้ซอลมองเห็นเรือนร่างอันสะกดใจอย่างเต็มตา

“ไม่ว่าชั้นจะทำผิดอะไร โลกก็จะให้อภัยชั้น เพราะชั้นงดงามเกินไป ไงล่ะ ผู้ชาย?”

“อา…ท่านเจ้าหญิงงู”

“…”

เสน่ห์ของแฮนค็อกทำให้ชาวคุจาหลงใหลอีกครั้ง ซอลมองภาพตรงหน้าอย่างพูดไม่ออก หากตัดความตื่นตาแรกพบออกไป นิสัยของผู้หญิงคนนี้ก็เป็นแบบที่เขาเกลียดที่สุดจริง ๆ

“ไม่เลย ตอนนี้ชั้นอยากซัดเธอสักหมัด เธอมันชวนโดนต่อยจริง ๆ”

เมื่อเสน่ห์ของตนถูกเมินอีกครั้ง แฮนค็อกก็เลิกเสแสร้ง นางกัดเล็บยาวอย่างขัดใจ ก่อนโบกมือส่งลูกน้องคนสนิทลงสนาม

“จัดการมัน ซานเดอร์โซเนีย มาริโกลด์ ตัดหัวมันมา”

ซานเดอร์โซเนีย พี่สาวคนรอง และมาริโกลด์ น้องสาวคนสาม กระโดดลงสู่สนามพร้อมกัน ต่อหน้าซอล ทั้งสองแปลงร่างเป็นงูยักษ์ครึ่งคนยาวกว่าสามสิบเมตร เป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายงูทั้งคู่

หัวงูอัปลักษณ์อ้าปากเผยเขี้ยว พวกนางตอบพร้อมกัน

“รับคำสั่งค่ะ พี่ใหญ่! x2”

โดยไม่รอช้า ทั้งสองโจมตีทันที หางงูยักษ์กวาดเข้าหาศัตรูพร้อมกัน พลังมหาศาลทำให้สนามสั่นสะเทือนหลายครั้ง

เมื่อฝุ่นจาง ซอลยืนอย่างสบายอยู่บนหางทั้งสอง ภายใต้การมองเห็นของฮาคิสังเกตการณ์ ความเร็วของพวกนางช้าเกินไป

“ช้าไป”

สองพี่น้องไม่ตอบ เพียงกัดฟันและรุกต่อ

ซอลหลบการฟาดของง้าวอย่างต่อเนื่อง พิษที่มาริโกลด์พ่นออกมาก็ไร้ผล ชั่วขณะหนึ่ง งูยักษ์ทั้งสองทำได้เพียงวิ่งวนรอบสนาม โดยไม่อาจโจมตีโดนแม้แต่ครั้งเดียว

ระหว่างหลบ ซอลนึกถึงเรื่องของพวกนาง ผลปีศาจของพี่น้องโบอาดูเหมือนจะถูกมังกรฟ้ายัดเยียดให้หลังตกเป็นทาส เพียงเพราะความอยากรู้อยากเห็น อยากเห็นทาสในสภาพประหลาด

มังกรฟ้าขยะจริง ๆ สิ้นเปลืองผลปีศาจที่มีค่ากว่าร้อยล้านเช่นนี้

ทั้งสองต่างปลุกฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตการณ์แล้ว แต่มีจุดเด่นต่างกัน ซานเดอร์โซเนียผมเขียวมีฮาคิสังเกตการณ์ระดับกลางและฮาคิเกราะระดับต่ำ ส่วนมาริโกลด์ผมส้มมีฮาคิเกราะระดับกลางและฮาคิสังเกตการณ์ระดับต่ำ แม้ปลุกฮาคิได้ทั้งคู่ แต่พลังรวมก็ยังใกล้เคียงซูเปอร์โนวาค่าหัวร้อยล้านเท่านั้น รากฐานอ่อนเกินไป มิฉะนั้นหลังปลุกฮาคิแล้วคงไม่อ่อนเช่นนี้

เมื่อเห็นว่าการโจมตีถูกหลบได้อย่างง่ายดาย สีหน้าของสองพี่น้องก็เคร่งเครียดขึ้น ขณะเดียวกันพี่ใหญ่บนบัลลังก์ก็เริ่มแสดงอาการไม่อดทน ถึงจุดนี้พวกนางตระหนักถึงช่องว่างด้านความเร็ว จึงไม่กล้าถนอมฝีมือไว้อีกต่อไป และใช้ท่าไม้ตายทันที

“ผมงูสถิต: ยามาตะโนะโอโรจิ!”

“เทพงูเพลิง!”

ผมยาวสีเขียวของซานเดอร์โซเนียขดเป็นหัวงูแปดหัว ส่วนมาริโกลด์ร่างทั้งร่างลุกโชนด้วยเปลวเพลิงร้อนระอุ ท่าไม้ตายทั้งสองถาโถมใส่ซอลพร้อมกัน

ภาพตระการตาเรียกเสียงอุทานจากผู้ชมมากมาย เห็นว่าอารมณ์คนดูถูกปลุกเร้าแล้ว ซอลก็ไม่คิดจะยืดเยื้อ

“ผสานฮาคิเกราะ”

แขนทั้งสองกลายเป็นสีดำสนิท หมัดทั้งคู่ทุบทำลายท่าไม้ตายที่เข้ามา เปลวไฟและเส้นผมปลิวว่อน จากนั้นเขากระโดดขึ้นเหนือมาริโกลด์ในพริบตา ซัดหมัดอีกครั้ง ส่งงูยักษ์ที่ตั้งตัวไม่ทันร่วงลง

แรงอัดมหาศาลกระแทกร่างงูยักษ์ลงพื้น สลบไป

เห็นน้องสาวถูกโค่น ซานเดอร์โซเนียพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง คำราม

“ไอ้สารเลว…”

เมื่อร่างงูยักษ์พุ่งเข้าหา คราวนี้ซอลไม่หลบ เขาตั้งท่าต่อย ฮาคิเกราะถูกอัดแน่นอย่างรวดเร็ว สายฟ้าดำแลบวาบบนหมัด การประยุกต์ฮาคิเกราะขั้นสูงสุด

“หมัดจริงจัง”

“บูม…”

ผมงูถูกบดขยี้อีกครั้ง แม้ซานเดอร์โซเนียจะยกแขนกัน ก็ยังถูกแรงอัดซัดปลิว เสื้อผ้าฉีกขาด ร่างงูยักษ์คืนสู่ร่างมนุษย์กลางอากาศ หมดสติ ร่วงลงสู่หนามรอบสนาม

แฮนค็อกที่ตึงเครียดอยู่แล้วกระโดดออกมาทันทีเมื่อเห็นน้องสาวตกอยู่ในอันตราย ทว่า ซอลเร็วกว่า เขารับตัวซานเดอร์โซเนียกลับสู่สนาม

เมื่อเห็นเสื้อผ้าขาดเผยตรากีบมังกรฟ้าบนแผ่นหลัง ซอลขมวดคิ้ว ถอดเสื้อของตนคลุมให้ทันที ไม่ให้ผู้อื่นเห็น

ไม่ว่าจะจากความทรงจำของโรเจอร์หรือจากชีวิตบนโลกสีน้ำเงิน ตรามังกรฟ้านี้ก็ยังบาดตาซอลเสมอ

ท่ามกลางความเงียบงันทั้งสนาม แฮนค็อกมาถึงข้างซอลแล้ว ความงามพิฆาตยืนอยู่โดยไม่โจมตี เพียงมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน ก่อนส่งซานเดอร์โซเนียให้มาริโกลด์ที่เริ่มฟื้น

ผ่านเหตุการณ์นี้ แฮนค็อกไม่เหลือจิตสังหารอย่างตอนต้นอีก เพราะอีกฝ่ายช่วยน้องสาวของนางไว้

“เจ้าไปได้ ออกจากเกาะคุจา ชั้นจะถือว่าไม่เคยมีเรื่องนี้”

ขณะนั้น ซอลไม่ได้ยินชัด เขากำลังจดจ่อกับการแจ้งเตือนของระบบอย่างยินดี

【ตัวละครระดับ B เกิดอารมณ์ทั่วไปต่อโฮสต์: ประหลาดใจระดับปานกลาง ค่าประสบการณ์ +30 x 49】

【ตัวละครระดับ c เกิดอารมณ์ทั่วไปต่อโฮสต์: ประหลาดใจระดับปานกลาง ค่าประสบการณ์ +8 x 4693】

【เลเวลเพิ่ม: เลเวล 53 (31691/46000)】

แทบจะเป็นนักรบหญิงคุจาทั้งหมดที่มารวมตัว ณ ที่นี่ได้สร้างค่าประสบการณ์ให้เขา

อ่านแจ้งเตือนเสร็จ ซอลก็หันมองแฮนค็อกด้วยแววตาเร่าร้อน หากผู้ช่วยมือขวาของนางยังให้ประสบการณ์สี่หมื่น แล้วผู้หญิงที่สำคัญที่สุดของเกาะจะมากแค่ไหนกัน

“เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?”

เห็นเขาไม่ฟังคำพูดของตน แฮนค็อกที่เคยถูกยกยอเริ่มขัดใจ สีหน้าที่อ่อนลงกลับหม่นอีกครั้ง สมกับเป็นชายที่น่ารังเกียจจริง ๆ

“ชั้นบอกให้ออกไปจากเกาะคุจาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นชั้นจะลงมือเอง ออกไป…”

แฮนค็อกถูกขัดด้วยสายตาที่เร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม นางขมวดคิ้ว ประเมินเขา ปฏิกิริยานี้ช่างประหลาด

ซอลไม่สนใจ หากปรองดองกัน เขาคงต้องหาเหตุให้สู้ต่อหน้าทุกคน แต่ตอนนี้นางมอบข้ออ้างให้เขาเอง ราวกับยื่นหมอนให้ตอนง่วง

ซอลกล่าวอย่างจริงจัง

“หนึ่งในเจ็ดเทพ จักรพรรดินีโจรสลัดแฮนค็อก หากอยากให้ชั้นไป ก็ลงมือมา”

“อยากสู้กับชั้นงั้นเหรอ?”

“ใช่ ชั้นอยากรู้ระดับของเธอ หรือแค่แลกหนึ่งท่าก็พอ”

ซอลใช้กลเล็กน้อย ภายใต้สภาพปัจจุบัน หากไม่ใช้ไพ่ตาย เขาไม่อาจรับประกันชัยชนะเหนือแฮนค็อก

แฮนค็อกไม่เข้าใจความคิดเขา แม้พลังที่เขาแสดงจะน่ากลัว แต่ในสายตานาง เขายังไม่ใช่คู่มือของตน คิดว่าสอนบทเรียนให้เขาได้ นางจึงตอบรับ

“ในเมื่อเจ้าอ้อนวอนนัก ชั้นจะให้หนึ่งท่า อย่ามาโทษชั้นหากเจ้าตาย”

สายลมพัดยกชายกระโปรง เผยเรียวขาสมบูรณ์แบบ กระแสฮาคิราชันย์พวยพุ่งจากร่างนาง นางตั้งใจบดขยี้ชายโอหังด้วยพลังสูงสุด

สายตาซอลไหววูบ เขารู้จักฮาคิราชันย์ดี ทราบชัดว่าพลังของนางอยู่ราวขั้นก้าวหน้า ยังห่างจากขั้นสูงสุดอีกไกล

【เลเวล: 53 + 7】

นอกจากเปิดใช้สร้อยเสริมพลังเวท เขายังระเบิดฮาคิราชันย์ขั้นสูงสุด โดเมนฮาคิอยู่ภายใต้การควบคุม พุ่งกดดันตรงเข้าหานาง

โปรดติดตามตอนต่อไป