ตอนที่ 28 กายมารทมิฬหยิน กายมารทมิฬหยาง
ตอนที่ 28 กายมารทมิฬหยิน กายมารทมิฬหยาง
ตอนที่ 28 กายมารทมิฬหยิน กายมารทมิฬหยาง
ได้ยินดังนั้น หลินหยางกลอกตามองบน
ไม่กล้าก็บอกไม่กล้า ข้ออ้างเยอะจริง
เขาดูออกแล้ว วิญญาณนักบุญตนนี้นักบุญก็จริง แต่นิสัยขี้ขลาดตาขาว รักตัวกลัวตาย อะไรอันตราย พี่แกหลบไกลเป็นลี้
"มองอะไร?"
วิญญาณนักบุญท้าวเอว ทำท่าขึงขัง
แค่เด็กเมื่อวานซืนกล้าไม่เห็นหัวเขา แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ไหน?
"อย่าขู่หลินหยางนะ ไม่งั้นข้าจะฟ้องท่านผู้อาวุโสว่าท่านรังแกพวกเรา!"
มู่ชิงชิงชูกำปั้นน้อยๆ ขู่ นางอยู่ฝั่งเดียวกับหลินหยาง ยอมตายแทนได้
นางสวมชุดเขียว กิริยาท่าทางสง่างาม ผิวขาวผ่อง เครื่องหน้าจิ้มลิ้ม แม้จะไม่ใช่งามล่มเมือง แต่ก็น่ามองไม่เบา
"ชิงชิง"
หลินหยางยิ้มส่ายหน้า ดึงมือมู่ชิงชิงมาจับ บอกให้นางไว้หน้าวิญญาณนักบุญหน่อย
ถูกหลินหยางจับมือ มู่ชิงชิงตะลึง หน้าแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว
นางรู้สึกได้ว่าหลินหยางปฏิบัติต่อนางต่างไปจากเมื่อก่อน
"ฮิ้วววว!"
วิญญาณนักบุญผิวปาก เดาะลิ้น ทำลายบรรยากาศหวานชื่นพังทลาย
หลินหยางพูดอย่างเอือมระอา:
"จริงๆ วันหลังไม่ต้องไว้หน้าเขามากก็ได้ เพราะขนาดหน้าตัวเองเขายังไม่เอาเลย จะให้หน้าเขาทำไม"
"คิก!"
มู่ชิงชิงป้องปากหัวเราะ นางมองเสี้ยวหน้าของหลินหยาง ใจเต้นตึกตัก หมอนี่... เปลี่ยนไปจริง ๆ ด้วยแฮะ...
ฮวาอวิ๋นเฟยที่นั่งจิบชาอยู่หัวเรือ เอนกายสบายใจ บทสนทนาของทั้งสามแม้จะลดเสียงลง แต่มีหรือจะรอดหูเขา?
"ถ้าเจ้าหนูนั่นเอ่ยปากจริง ข้าควรปฏิเสธดีไหมนะ?"
ฮวาอวิ๋นเฟยลังเล หลินหยางนิสัยดี พรสวรรค์ใช้ได้ มีกายพิเศษ รวม ๆ แล้ว พอจะเป็นศิษย์เขาได้
แต่ เขายังคิดหนัก
เพราะถ้าพยักหน้า อนาคตของหลินหยางเขาต้องรับผิดชอบ
กรรมจะผูกกัน
สำหรับเขาที่ถือคติสายซุ่ม กรรมเยอะไป ไม่ดี
...
สองเดือนต่อมา เรือเหาะลัดเลาะผ่านแคว้นรกร้าง เข้าสู่แคว้นชิง
ที่นี่คือเขตอิทธิพลของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง
ดินแดนตะวันออกแบ่งเป็น แคว้นรกร้าง แคว้นชิง แคว้นชาง
อีกหนึ่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิถีสูงสุด ลัทธิเทพสุริยันจันทรา อยู่ที่แคว้นชาง!
"หายากจังวุ้ย..."
ฮวาอวิ๋นเฟยไพล่หลัง ยืนอยู่หัวเรือ มองทะเลเมฆผ่านไปอย่างจนใจ
สองเดือนแล้ว ยังไม่เจอพรสวรรค์ระดับนักบุญสักคน
ยากจริง ๆ
"ไม่งั้นไปลักพาตัวจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดีไหม!"
"พวกนั้นต้องซ่อนอัจฉริยะระดับนักบุญไว้สักคนสองคนแน่!"
ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว แล้วก็ถูกฮวาอวิ๋นเฟยปัดทิ้งทันที
ล้อเล่นน่า ตัวเขาเยาวชนสายซุ่ม ทำเรื่องพรรค์นั้นได้ไง
เกิดพวกมันโมโห เชิญบรรพชนมาทำนายหาตัวเขา ไม่เท่ากับหาเหาใส่หัวสำนักรึไง?
สองเดือนนี้ เขาก็ไม่ได้คว้าน้ำเหลวซะทีเดียว
บนเรือเหาะ ตอนนี้มีคนเพิ่มมาสองคน
ทั้งคู่มีพรสวรรค์ระดับเต๋า แถมยังเป็นฝาแฝด
กะว่าจะพาไปบ่มเพาะที่สำนัก พรสวรรค์ระดับนี้ ฝึกดี ๆ วันหน้าเข้าสุสานบรรพชนได้สบาย!
[ชื่อ: ถังอี]
[อายุ: ยี่สิบปี]
[ระดับพลัง: ไม่มี]
[สถานะ: คนธรรมดา]
[พรสวรรค์การบ่มเพาะ: ระดับเต๋าขั้นกลาง]
[พรสวรรค์อื่น ๆ: พรสวรรค์ธาตุดินระดับเต๋าขั้นกลาง, พรสวรรค์ดาบระดับเต๋าขั้นต่ำ, พรสวรรค์ค่ายกลระดับนภาขั้นสูง]
[กายพิเศษ: กายมารทมิฬหยิน (ยังไม่ตื่น)]
[วิชาที่ฝึก: ไม่มี]
[อิทธิฤทธิ์: ไม่มี]
[อาวุธ: ไม่มี]
[วาสนา: สีม่วง!]
...
[ชื่อ: ถังเอ้อ]
[อายุ: ยี่สิบปี]
[ระดับพลัง: ไม่มี]
[สถานะ: คนธรรมดา]
[พรสวรรค์การบ่มเพาะ: ระดับเต๋าขั้นกลาง]
[พรสวรรค์อื่น ๆ: พรสวรรค์ธาตุดินระดับเต๋าขั้นกลาง, พรสวรรค์ดาบระดับเต๋าขั้นต่ำ, พรสวรรค์ค่ายกลระดับนภาขั้นสูง]
[กายพิเศษ: กายมารทมิฬหยาง (ยังไม่ตื่น)]
[วิชาที่ฝึก: ไม่มี]
[อิทธิฤทธิ์: ไม่มี]
[อาวุธ: ไม่มี]
[วาสนา: สีม่วง!]
ทั้งสองคนนอกจากกายพิเศษที่ต่างกัน อย่างอื่นเหมือนกันเปี๊ยบ
ที่น่าพูดถึงคือ กายมารทมิฬหยินและกายมารทมิฬหยาง แยกกันแล้วไม่ได้เก่งกาจอะไร
กายของทั้งสองสมบูรณ์แบบ แต่เทียบกับกายสงครามอัสนีที่บกพร่องของหลินหยางยังไม่ได้เลย
แต่นั่นคือกรณีแยกกัน!
เมื่อกายมารทมิฬหยินและกายมารทมิฬหยางอยู่ด้วยกัน สองคนร่วมมือ ระดับเดียวกัน ต่อให้เจอกายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลก็พอฟัดพอเหวี่ยง!
กายสองชนิดนี้เป็นประเภทผสานร่างได้ สามารถวิวัฒนาการหยินหยาง แสดงวิชาเต๋าพิเศษ แข็งแกร่งมาก!
ถังอีกับถังเอ้อเป็นฝาแฝด ใจสื่อถึงกัน ประสานงานกัน รับรองลื่นไหล!
วันหน้า พอทั้งสองเก่งขึ้น ขอแค่ไม่แยกจากกัน ต่อให้เจอคู่ต่อสู้สูงกว่าไม่กี่ขั้นย่อย ก็ยากจะเอาชนะพวกเขาได้!
ในตำนาน เคยมีจักรพรรดิองค์หนึ่งก่อนจะบรรลุธรรม ท้าสู้ยอดฝีมือระดับกึ่งจักรพรรดิสมบูรณ์ทั่วจักรวาล
เพื่อกดดันตัวเองให้ถึงขีดสุด ฝ่าด่านทัณฑ์สวรรค์จักรพรรดิ ผสานตราประทับลิขิตสวรรค์ (เทียนซิน) ก้าวสู่ระดับจักรพรรดิ!
ศึกที่ยากที่สุดของจักรพรรดิองค์นั้นก่อนบรรลุธรรม คือการเจอกับพี่น้องฝาแฝดที่มีกายมารทมิฬหยินและกายมารทมิฬหยาง
ศึกนั้น สู้กันหลายสิบปี ดุเดือดเลือดพล่าน ว่าที่จักรพรรดิเกือบจะกระอักเลือดพ่ายแพ้
ดังนั้น ทันทีที่เห็นถังอีถังเอ้อ ฮวาอวิ๋นเฟยก็ตัดสินใจพากลับสำนัก ปั้นเป็นไพ่ตายในอนาคต!
สุสานบรรพชนต้องการคนแบบนี้!
...
เข้าสู่แคว้นชิง อัจฉริยะเยอะขึ้นชัดเจน แต่ฮวาอวิ๋นเฟยไม่ได้จะรับใครมั่วซั่ว
สำนักเค่าซานรากฐานลึกซึ้ง มาตรฐานเขาสูง ดังนั้นหลังได้ถังอีถังเอ้อ ก็ไม่ได้รับใครขึ้นเรืออีก
ผ่านไปอีกเดือน เรือเหาะใกล้จะออกจากแคว้นชิง เข้าสู่แคว้นชาง เขตอิทธิพลลัทธิเทพสุริยันจันทรา
ชายขอบแคว้นชิง วันนี้เป็นวันจัดงานรับศิษย์ของ 'ถ้ำสวรรค์เฉียนคุน' หนึ่งในเก้าสำนักเซียน อันดับ 4!
ผู้คนหลายล้านรวมตัวกันที่ลานหน้าประตูสำนักถ้ำสวรรค์เฉียนคุน มืดฟ้ามัวดิน!
อัจฉริยะรวมตัว บรรยากาศคึกคัก เสียงถกเถียงดังเซ็งแซ่
ชายหนุ่มชุดเหลืองหน้าตาธรรมดา ยืนอยู่ตรงนั้น เหมือนทุกอย่างไม่เกี่ยวกับเขา
แต่เขาก็เรียกเสียงฮือฮาจากคนรอบข้าง
"เห้ย นั่นมัน 'หวงเสวียน' ไม่ใช่เหรอ?"
"เจ้านั่นออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง มาเข้าทดสอบรับศิษย์ที่ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนจริงดิ!"
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงรู้เข้า ไม่โกรธตายเหรอ?"
"นั่นสิ อดีตผู้ท้าชิงตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงรุ่นปัจจุบัน พอตกรอบก็ยืนกรานลาออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์"
"อาจจะรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าแล้วมั้ง บุตรศักดิ์สิทธิ์ถูกเลือกแล้ว ทรัพยากรทั้งหมดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้องเทไปที่คนคนนั้น!"
"ใช่! หวงเสวียนแม้จะมีพรสวรรค์ระดับนักบุญขั้นต่ำ แต่บุตรศักดิ์สิทธิ์ในข่าวลือคนนั้น ได้ยินว่าเก่งกว่าเยอะ!"
...
ฮวาอวิ๋นเฟยจ้องมองลงไปข้างล่าง พูดให้ถูกคือ จ้องหวงเสวียน สีหน้าจากเรียบเฉย กลายเป็นสงสัย แล้วก็ตกตะลึง
หมอนี่...
เชี่ย!
พร้อมกันนั้นเขาก็ได้ยินเสียงวิจารณ์ เจ้านี่ตกรอบคัดเลือกบุตรศักดิ์สิทธิ์ งั้นบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงต้องเป็นตัวอะไร?
แต่ฮวาอวิ๋นเฟยไม่สนบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงบ้าบออะไรนั่น เขาเน้นที่ตัวหวงเสวียน!