ตอนที่ 29 หวงเสวียน เสวียนหวง
ตอนที่ 29 หวงเสวียน เสวียนหวง
ตอนที่ 29 หวงเสวียน เสวียนหวง
[ชื่อ: หวงเสวียน]
[อายุ: ยี่สิบสามปี]
[ระดับพลัง: หลอมปราณ 8 ชั้นฟ้า (ภายนอก), เปิดถ้ำ 1 ชั้นฟ้า (จริง)]
[สถานะ: อดีตผู้ท้าชิงบุตรศักดิ์สิทธิ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง, ร่างจุติวิญญาณเลือดจักรพรรดิเสวียนหวง!]
[พรสวรรค์การบ่มเพาะ: ระดับนักบุญขั้นสุดยอด]
[พรสวรรค์อื่น ๆ: พรสวรรค์ทุกธาตุระดับนักบุญขั้นสุดยอด, พรสวรรค์ค่ายกลระดับนักบุญขั้นสูง, พรสวรรค์อักขระระดับนักบุญขั้นสูง, พรสวรรค์...]
[กายพิเศษ: กายาอมตะเสวียนหวง (บกพร่อง)]
[วิชาที่ฝึก: คัมภีร์จักรพรรดิเสวียนหวง (บกพร่อง)]
[อิทธิฤทธิ์: วิถีไร้ขอบเขตเสวียนหวง (บกพร่อง)]
[อาวุธ: ตราประทับอมตะเสวียนหวง (เทียม)]
[วาสนา: สีทอง!]
...
"จักรพรรดิเสวียนหวง!"
ฮวาอวิ๋นเฟยตกใจจริง ๆ
หวงเสวียนคนนี้คือร่างจุติจากเลือดจักรพรรดิหนึ่งหยดและวิญญาณเสี้ยวหนึ่งของจักรพรรดิเสวียนหวง!
กายาอมตะเสวียนหวง วิถีไร้ขอบเขตเสวียนหวง ทั้งหมดนี้คือชื่อเสียงเรียงนามของจักรพรรดิเสวียนหวง!
ในฐานะจักรพรรดิเผ่ามนุษย์องค์สุดท้ายในประวัติศาสตร์ ความทรงจำของชาวโลกที่มีต่อท่านย่อมชัดเจนที่สุด
ตำนานเล่าว่า จักรพรรดิเสวียนหวงเดินทางไปยังดินแดนลึกลับ กลับมาไม่นานก็นั่งสมาธิดับขันธ์
เป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์สั้นที่สุด
ดูท่า จักรพรรดิเสวียนหวงก่อนดับขันธ์ ได้วางแผนไว้ กลับชาติมาเกิดใหม่!
หวงเสวียนคนนี้คือจักรพรรดิเสวียนหวงเกิดใหม่!
แต่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเกิดจากเลือดหยดเดียวหรือเปล่า กายาอมตะเสวียนหวง, คัมภีร์จักรพรรดิเสวียนหวง และวิถีไร้ขอบเขตเสวียนหวง ถึงได้บกพร่องหมด
แม้แต่พรสวรรค์ก็แค่ระดับนักบุญขั้นสุดยอด!
เทียบกับพรสวรรค์ระดับจักรพรรดิในอดีต ห่างกันลิบลับ
"หวงเสวียนตอนแข่งชิงตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวง น่าจะกั๊กไว้เยอะ"
"ไม่งั้นด้วยพรสวรรค์ระดับนี้ เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้สบาย"
"แต่เขากลับทิ้งโอกาสนี้ มาเข้าร่วมงานรับศิษย์ถ้ำสวรรค์เฉียนคุน... มีเงื่อนงำ"
"ต้องหาทางขวางไม่ให้เขาเข้าถ้ำสวรรค์เฉียนคุน พรสวรรค์แบบนี้ ต้องเข้าสำนักเค่าซานสิ!"
ฮวาอวิ๋นเฟยสมองแล่นเร็ว กำลังจะขยับ จู่ ๆ ก็หยุด บนลานกว้างเกิดเรื่องไม่คาดฝัน
...
หวงเสวียนทำหูทวนลมกับเสียงนินทารอบข้าง ไม่อยากยุ่งกับใคร
ตัวตนเขาพิเศษ ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด!
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงมีอาวุธจักรพรรดิ อาวุธจักรพรรดิมีจิตวิญญาณ
อยู่นานไป ยิ่งเสี่ยงถูกจับได้
แถมช่วงนี้ บรรพชนน่ากลัวคนหนึ่งของเหยากวงตื่นขึ้น จิตสัมผัสดั่งมหาสมุทร ปกคลุมทั่วดินแดน
เพื่อความปลอดภัย หวงเสวียนเลยออกจากเหยากวง
เขาต้องระวัง เพราะถ้าพลาด สิ่งที่รออยู่คือหายนะ!
อย่าเห็นว่าเขาเคยเป็นจักรพรรดิเสวียนหวง ปกครองหมื่นเผ่า คนเคารพทั่วหล้า
ถ้าโดนตาแก่พวกนั้นจับได้ พวกมันไม่สนหรอกว่าเจ้าเป็นใคร
จะกลืนกินเขาทันที เพื่อช่วยให้ตัวเองก้าวหน้าในวิถีจักรพรรดิ!
เขาเข้าใจดีที่สุด!
แม้เขาจะเป็นร่างจุติจากเลือดจักรพรรดิ ความทรงจำไม่สมบูรณ์
แต่ก็รู้ดีว่าตัวเขาหอมหวานแค่ไหนสำหรับพวกตาแก่สัตว์ประหลาดที่กำลังจะสุดทาง!
ดังนั้น การรีบชิ่งออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ คือการป้องกันตัว
ที่มาถ้ำสวรรค์เฉียนคุน เพราะหวงเสวียนอยากรีบฟาร์มของ ต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลปูทาง
ลำพังตัวคนเดียวทำยาก
ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนในฐานะเก้าสำนักเซียนอันดับสี่ ทรัพยากรเป็นรองแค่ไม่กี่ที่ในดินแดนตะวันออก!
แม้เขาจะอวดแค่พรสวรรค์ระดับนักบุญขั้นต่ำ แต่ในยุคนี้ เข้าถ้ำสวรรค์เฉียนคุนได้สบาย
รอได้ทรัพยากร เก็บตัวสักร้อยปี
ถึงตอนนั้น พอแกร่งแล้ว ค่อยออกตามหา 'สุสานจักรพรรดิเสวียนหวง'
เขาความทรงจำไม่ครบ รากฐานไม่สมบูรณ์ ทุกอย่างบกพร่อง ต้องใช้ 'หัวใจจักรพรรดิ' (ตี้ซิน) จากศพจักรพรรดิมาเติมเต็ม!
ชาติก่อนแม้ดับขันธ์ แต่เพื่อวันนี้ ได้ทิ้งหัวใจจักรพรรดิไว้ ฝังไว้ที่ไหนสักแห่ง
แต่เขาจำไม่ได้ ต้องรอเก่งก่อน ขุดมันทั้งดินแดนตะวันออก ต้องเจอสุสานแน่!
...
ทันใดนั้น ประตูภูเขาอันยิ่งใหญ่ของถ้ำสวรรค์เฉียนคุนเปิดออก นกกระเรียนเซียนบินออกมา ร่อนลงเหนือฝูงชน
บนหลังนกกระเรียน มีชายชรายืนอยู่ หนวดยาวปลิวไสว มองลงมาที่จุดหนึ่ง แววตาฉายแววเสียดาย
หวงเสวียนเงยหน้า อีกฝ่ายมองเขาอยู่
ทุกคนรู้สึกได้ หันมองหวงเสวียนด้วยความอิจฉา
"สมกับเป็นพรสวรรค์ระดับนักบุญ อาวุโสถ้ำสวรรค์เฉียนคุนออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง!"
"นั่นสิ ขอแค่พรสวรรค์ถึง ไปไหนก็เนื้อหอม"
"ออกจากเหยากวง ก็ยังมีเก้าสำนักเซียนอื่นอ้าแขนรับ!"
อาวุโสนกกระเรียนมองหวงเสวียน ส่ายหน้าถอนหายใจ: "เจ้าไปเถอะ ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนรับเจ้าไม่ได้"
หวงเสวียนกระพริบตา อึ้งไป "ท่านผู้อาวุโส ทำไม?"
อาวุโสนกกระเรียนกล่าว: "ในใจเจ้ารู้ดี ไม่ต้องถามหรอก"
ได้ยินดังนั้น หวงเสวียนส่ายหน้าอย่างจนใจ หันหลังเดินจากไป
เขาเดินฝ่าฝูงชน หายลับไปจากลานกว้าง
"เชี่ย! เกิดไรขึ้น? หวงเสวียนพรสวรรค์ขนาดนี้ ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนไม่เอาเหรอ?"
"สมองหมู ดูไม่ออกรึไง พรสวรรค์ระดับนักบุญ ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนจะไม่เอาได้ไง!"
"ใช่ ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นเพราะดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง!"
"เจ้าหมายความว่า... เหยากวงขึ้นบัญชีดำหวงเสวียน?!"
"แปดส่วน!"
"จริงด้วย เหยากวงเกลียดศิษย์ทรยศมาก ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ ศิษย์ที่ออกไปแทบจะเข้าสำนักใหญ่ไม่ได้เลย"
"เสียดาย แม้จะยอมให้เข้าสำนักเล็ก ๆ ได้ แต่ก็เสียของแย่"
"ต่อให้เป็นหวงเสวียน เข้าสำนักเล็ก ทรัพยากรไม่พอ อนาคตก็ดับวูบ"
เสียงวิจารณ์ของฝูงชน ทำให้อาวุโสนกกระเรียนยิ่งเสียดายหนัก
นี่มันพรสวรรค์ระดับนักบุญเชียวนะ ปล่อยหลุดมือไปเฉย ๆ!
"เหยากวงบ้าอำนาจ"
อาวุโสนกกระเรียนก็จนปัญญา ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนกับเหยากวงอยู่แคว้นเดียวกัน รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของอีกฝ่าย
แตะต้องไม่ได้ อีกฝ่ายสั่งมา ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนต้องทำตาม!
...
"เหยากวงช่างวางก้ามใหญ่โตนัก!"ฮวาอวิ๋นเฟยแค่นเสียง
หวงเสวียนพรสวรรค์ล้ำเลิศ ต่อให้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ระดับท็อป
แม้ไม่ได้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ แต่ปั้นดี ๆ ก็เป็นยอดฝีมือได้
แต่จู่ ๆ มาลาออกดื้อ ๆ
สำหรับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นี่คือสิ่งที่ยอมรับไม่ได้!
เหยากวงไม่ฆ่าหวงเสวียน แต่ก็ไม่ให้เขาได้ดี
ขึ้นบัญชีดำชื่อเขาในเก้าสำนักเซียน ห้ามสำนักชั้นนำรับเขาเป็นศิษย์!
"ถ้ำสวรรค์เฉียนคุนไม่กล้า ข้ากล้า!"
ฮวาอวิ๋นเฟยฮึดฮัด เขามีวิธี
ขอแค่ทำเงียบ ๆ ลบร่องรอยให้หมด ต่อให้เป็นเหยากวงก็สืบมาไม่ถึงตัว
แน่นอน เขาไม่ได้กลัวเหยากวง แค่ไม่อยากหาเรื่องให้สำนักเค่าซาน
คิดได้ดังนั้น ฮวาอวิ๋นเฟยบังคับเรือเหาะตามหวงเสวียนไป
พร้อมกันนั้น เขาใช้พลังอำนาจลบร่องรอยทั้งหมด เรือเหาะทั้งลำกลืนหายไปในความว่างเปล่า ทะลุมิติไป