บทที่ 7: อัปเกรด! ที่ดินเลเวล 2!

ยังไงก็ตามกำไรต่อเดือนของผู้จัดการเฉินก็ไม่ใช่เรื่องของฉินหลินอยู่แล้ว  เรื่องแบบนี้ในสังคมมีอยู่ถมถืด

กว่าเจ้าหมอนี่จะนั่งในตำแหน่งนี้ได้อย่างมั่นคงมันต้องวางรากฐานกันเป็นระบบเอาไว้แล้ว  ไม่อย่างนั้นมันจะกล้ายักยอกเงินจากบริษัทลูกโซ่รายใหญ่ระดับชาติแบบนี้มั้ยล่ะ?

เป้าหมายของเขาคือการขายแตงโม  ขอแค่บรรลุเป้าหมายเป็นพอ  เรื่องอื่น ๆ ยังไงก็ได้ทั้งนั้น

นอกจากนี้นี่ยังเป็นประโยชน์ต่อเขาด้วย  เพราะโดยปกติการออกบิลแบบนี้จะเป็นแบบบิลเดียวทำให้เปิดใบแจ้งหนี้ได้โดยไม่ถูกกดราคา

“ว่าแต่เสี่ยวฉิน  เธอมีแตงโมเท่าไหร่ล่ะ?” เห็นได้ชัดว่าผู้จัดการเฉินกังวลปัญหานี้มากที่สุด

ฉินหลินอธิบายว่า “ล็อตแรกประมาณแปดร้อยลูก  ลูกละสิบกว่าจิน  เดี๋ยวผมกลับไปเอามาส่งให้ก่อนเลยสี่ร้อยลูก  แล้วตอนบ่าย ๆ เย็น ๆ ก็อีกชุดสี่ร้อยลูก  ต่อไปน่าจะมีไม่ต่ำกว่าวันละแปดร้อยลูกครับ”

ผู้จัดการเฉินคิดเงินในใจดูแล้วก็มีสีหน้าที่ชอบใจมาก ๆ

“โอเค  ส่งของแล้วก็เปิดใบแจ้งหนี้มาเลย  เดี๋ยวจะให้การเงินจัดการให้” ผู้จัดการเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณครับผู้จัดการ” คุยจบฉินหลินก็จากไป

ผู้จัดการเฉินอารมณ์ดียิ่ง  เมื่อเห็นแตงโมสองลูกที่ฉินหลินทิ้งไว้เขาก็ให้คนเอาไปผ่าแล้วแบ่งให้พวกพนักงานข้างนอกกิน

ฉินหลินกลับไปที่โกดังเช่าแล้วขนแตงโมที่เหลืออีกสี่ร้อยกว่าลูกขึ้นรถไปส่งที่ห้าง

ชั่งออกมาแล้วได้ประมาณสี่พันห้าร้อยกว่าจิน

และตอนบ่างแตงโมล็อตใหม่ก็สุกอีกรอบโดยมีเลเวลหนึ่งสี่ร้อยสิบเอ็ดลูกกับเลเวลสองอีกสามลูก

ฉินหลินจัดการปลูกล็อตใหม่ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยขนสี่ร้อยกว่าลูกดังกล่าวออกจากเกมแล้วไปส่งที่ RT-Mart รวมเป็นสองชุด  ครั้งนี้หนักสี่พันสี่ร้อยกว่าจินเมื่อรวมกับเมื่อเช้าอีกสี่พันห้ากว่า ๆ ก็เป็นเก้าพันจินหน่อย ๆ

หลังจากส่งของเสร็จแล้วเขาก็เปิดบิลแจ้งหนี้ให้ผู้จัดการเฉิน  และเงินก็เข้าบัญชีอย่างรวดเร็ว

“บัญชีเลขท้าย…  เงินเข้า 10,899.60 หยวน  คงเหลือ 31,344.60 หยวน”

หลังจากขายแตงโมจากในเกมมาสี่วัน  ตอนนี้ในบัญชีของฉินหลินมีเงินถึงสามหมื่นกว่าหยวนแล้ว

และหลังจากนี้ไปเขาจะหาเงินได้วันละหมื่นหยวน!

เมื่อตัวละครในเกมเลเวลอัพเขาจะสามารถอัปเกรดที่ดินให้เลเวลสูงขึ้นและจะหาเงินได้มากขึ้นด้วย

ฉินหลินอารมณ์ดีมากเลยเข้าไปช้อปปิ้งในห้างเพื่อหาซื้อของดี ๆ กลับบ้าน

ทว่าเขาก็ต้องแทบทรุดเพราะว่าแตงโมที่ตั้งขายในแผงมันดันติดป้ายราคาว่า

[แตงโมคัดพิเศษจินละ 3 หยวน!]

ส่วนไอ้ที่อยู่ข้าง ๆ เป็นแตงโมเดิม ๆ กาก ๆ ราคาจินละสองหยวน  แค่มองผ่านแว้บเดียวเขาก็รู้แล้วว่า ‘ไอ้แตงโมคัดพิเศษจินละสามหยวนนี่มันแตงโมของกรูไม่ใช่เหรอวะ!!!!’

‘ไอ้ผู้จัดการเฉินมันต้องรู้แน่ ๆ ว่าแตงโมของกรูทุกลูกคุณภาพดีกว่าแตงโมจ้าวอื่นเพราะงั้นมันเลยกล้าขายแพงขนาดนี้’

‘เสียเหลี่ยม!’

‘เสียเหลี่ยมชิบหายยยยยยยย!’

‘ขายราคานี้กำไรยังมากกว่าต้นทุนอีก!!!’

เป็นยุคทองของแบรนด์โดยแท้  อีกฝ่ายมีความสามารถที่จะขายราคานี้ได้  เป็นใครมาเห็นก็ต้องอิจฉา

ฉินหลินทนดูป้ายราคาต่อไปไม่ไหวเลยเดินหนีไปดูย่านอื่น

เมื่อเขากลับถึงบ้านก็มีเสียงแจ้งเตือนว่ามีแมลงกับวัชพืชรบกวนอีกแล้ว  เขาเลยสั่งตัวละครในเกมออกไปจัดการทันที

............................................................

วันรุ่งขึ้น

ฉินหลินตื่นแต่เช้าเจอเข้ากับแตงโมสุกและออเดอร์จากเหล่าเถ้าแก่ร้านขายผัก

เป็นออเดอร์แตงโมให้ไปส่งแต่เช้าอยู่แล้ว

เขารีบไปที่โกดังเช่าและขนย้ายแตงโมสุกออกจากเกม

ครั้งนี้ไม่มีแตงโมเลเวลสอง  มีแต่เลเวลหนึ่งสี่ร้อยกว่าลูก

เขาถ่ายคลิปลงวีแชท  และเมื่อเห็นว่าไม่มีออเดอร์ใหม่เขาก็นับจำนวนที่สั่งแล้วเอาไปส่งซึ่งปริมาณก็พอ ๆ กับเมื่อวานคือได้สี่ร้อยลูกนิด ๆ เป็นเงินประมาณเจ็ดพันกว่าหยวน

ช่วงบ่าย ๆ ก็เอาไปส่งให้ทาง RT-Mart อีกสี่ร้อยกว่าลูกได้เงินมาประมาณหกพัน

วันนี้สรุปว่าเงินเข้าทั้งหมด 13,063 หยวน  ยอดเงินคงเหลือคือ 46,409 หยวน

หลังจากส่งแตงโมที่ RT-Mart แล้วฉินหลินก็รีบไปที่สำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์  เดิมทีร้านเขามีเพียงเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการจ้างงานของตนเองเท่านั้น  แต่ตอนนี้เขากำลังคัดเกรดแตงโมขายเลยรู้สึกว่าจำเป็นต้องขอใบอนุญาตขายส่งผลไม้  มิฉะนั้นหากเกิดข้อผิดพลาดขึ้นภายหลังมันจะลำบากเอา

แต่พอไปถึงสำนักอุตสาหกรรมและการพาณิชย์เขาก็กรอกข้อมูลอยู่นานสุดท้ายบอกว่าไม่ต้องขอใบอนุญาตค้าส่งซะงั้น

ฉินหลินก็ตระหนักว่าความไม่รู้นี่มันภัยร้ายโดยแท้

ปรากฎว่ามาตรา 35 ของกฎระเบียบว่าด้วยเรื่องอาหารได้กำหนดว่าหากเป็นผลไม้เป็นชนิดเดียวโดยที่มีขนาดไม่ถึงมาตรฐานชาวสวนสามารถจำหน่ายผลไม้ได้โดยตรงโดยไม่ต้องมีใบอนุญาตขายส่ง

ฉินหลินเดินออกจากสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์แล้วตรงกลับบ้าน

ทันทีที่พึ่งถึงบ้านจู่ ๆ การแจ้งเตือนที่ไม่เหมือนเดิมได้ปรากฏขึ้น

[เลเวลตัวละครเพิ่มขึ้น  โฮสต์สามารถบุกเบิกที่ดินแปลงใหม่ได้!  สามารถอัปเกรดที่ดินเป็นเลเวลสองได้หกแปลง!]

ฉินหลินรีบเปิดจอเกมขึ้นมาดูทันที

ตอนนี้ที่ดินที่เคยโดยถมเทาเอาไว้ได้เปิดให้สามารถบุกเบิกเพิ่มได้หกแปลง

นอกจากนี้ยังมีไอคนอัปเกรดที่ดินปรากฏขึ้นบนหน้าจอซึ่งมีตัวเลขกำกับพ่วงท้ายว่า 0/6 ด้วย

หรือก็คือไม่เพียงแต่เขาจะมีแปลงปลูกเพิ่มขึ้นอีกหกแปลงเท่านั้น  แต่เขายังสามารถอัปเกรดแปลงปลูกหกแปลงให้เป็นเลเวลสองได้อีกด้วย

ฉินหลินรีบสั่งให้ตัวละครไปเอาอุปกรณ์บุกเบิกมาอย่างไม่ลังเลเลย  เขาจัดการหักร้างถางพงทั้งหกแปลงจนเสร็จแล้วเอาจอบตีแปลงและปลูกเมล็ดแตงโมลงไปทันที

โดยที่แตงโมหกแปลงใหม่นี้เขากะว่าจะไม่เอาออกมาขายในโลกจริงแต่จะขายเอาเงินในเกม  เพราะการจะอัปเกรดที่ดินนั้นมันต้องใช้เงินในเกม

ที่สำคัญคือหลังจากที่เขาอัปเกรดแปลงปลูกแล้วเขาจะสามารถปลูกพืชผักผลไม้ที่มีราคาสูงกว่านี้โดยสิ้นเชิงได้!

แตงโมหกแปลงนี้ปลูกได้วันละสองครั้ง  ดังนั้นการจะอัปเกรดแปลงปลูกหนึ่งแปลงต้องปลูกแตงโมหกแปลงนี้ขายสองวัน

แปลว่าเขาจะอัปเกรดแปลงปลูกเป็นเลเวลสองครบจำนวนหกแปลงต้องใช้เวลาสิบสองวัน

..........................................................................................

ผ่านไปอีกสองวันฉินหลินได้เงินจากแตงโมยี่สิบสี่แปลงแรกสองหมื่นหกพันกว่าหยวนทำให้เงินในบัญชีตอนนี้มีอยู่เจ็ดหมื่นสองกว่า ๆ

ส่วนหกช่องใหม่ก็ขายเอาเงินในเกมมาอัปเกรดแปลงเสร็จเรียบร้อยแล้วหนึ่งแปลง

หลังจากอัปเกรดแปลงปลูกเป็นเลวลสองแล้วฉินหลินก็สั่งตัวละครไปเช็คดูที่ร้านขายเมล็ดพันธุ์ในเมืองแร่ดิบข้างนอกฟาร์ม

ร้านขายเมล็ดพันธุ์มีเมล็ดพันธุ์หลากหลายชนิด  ไม่ว่าจะอันที่มีในโลกจริงหรืออันที่ในโลกจริงไม่มีก็รวมอยู่นี่นี่แล้ว

โดยส่วนใหญ่มีการถมเทาเอาไว้เพราะเลเวลตัวละครยังไม่ถึงเลยซื้อไม่ได้  ซึ่งมันก็ใจดีบอกกำกับเอาไว้ให้ด้วยว่าต้องตัวละครเลเวลเท่าไหร่ถึงจะซื้อได้

ฉินหลินค้นหาเมล็ดพันธุ์เลเวลสองรวมไปถึงผักผลไม้และต้นกล้าไม้ชนิดต่าง ๆ ทันที

เขาเลือกที่จะลองปลูกผลไม้ดู  เพราะว่าผลไม้หลายชนิดมีราคาแพงกว่าแตงโมเยอะ

ทว่าการปลูกต้นกล้าอะไรพวกนั้นเลเวลเขายังไม่ถึงจึงจำใจต้องยอมแพ้

หาไปหามาในที่สุดก็พบกับเมล็ดผลไม้เลเวลสองที่เหมาะกับสถานการณ์ปัจจุบันของเขามาก

นั่นคือสตรอว์เบอร์รี่แดง!

ฉินหลินลองเช็คดูในเน็ตแล้วพบว่าตอนนี้ไม่ใช่ฤดูสตรอว์เบอร์รีแดง  หรือก็คือสตรอว์เบอร์รี่แดงถือเป็นผลไม้นอกฤดูกาลไปแล้วในตอนนี้  ราคาของสตรอว์เบอร์รีแดงเดิม ๆ ในตลาดสูงถึงจินละ 15 ถึง 25 หยวน

เมื่อเห็นราคาของสตรอว์เบอร์รี่แดงแล้วฉินหลินจึงไปที่จุดขายเมล็ดพันธุ์ในเขตโหยวเฉิงทันที

ยังคงเป็นเธอคนเดิมและเธอยังจำฉินหลินได้ “ไงน้องชาย  วันนี้เอาไรดีล่ะหืม?”

“มีเมล็ดสตรอว์เบอรี่แดงมั้ยครับเจ๊?” ฉินหลินกล่าวว่า

“มี ๆ ๆ เมล็ดสตรอว์เบอรี่แดงถุงละสองจินสี่สิบห้าหยวนนะ!” พนักงานขายแนะนำด้วยความกระตือรือร้นทันที

ฉินหลินจ่ายเงินซื้อเมล็ดสตรอว์เบอร์รี่แล้วกลับบ้าน  เขาเข้าเกมทันทีและเอาเมล็ดสตรอว์เบอร์รี่ใส่ลงในช่องเก็บเมล็ด

จากนั้นก็ออกเกมแล้วเช็คดูช่องเก็บเมล็ดก็เห็นว่าเมล็ดสตรอว์เบอร์รี่ยังอยู่

ฉินหลินได้ปลูกเมล็ดสตรอว์เบอร์รี่ในที่ดินเลเวลสองทันที

ตกกลางคืน

หลังจากรดน้ำและกำจัดพวกสัตว์รบกวนเสร็จแล้วเขาก็ผล็อยหลับไปด้วยความคาดหวัง

วันรุ่งขึ้น

ฉินหลินตื่นเช้าขึ้นมาก็เช็คหน้าจอเกมก่อนเลย  ที่ปรากฏอยู่นั้นนอกจากแตงโมเขียว ๆ แล้วยังมีสตรอว์เบอร์รี่สีแดงแปร๊ดตัดกับสีเขียวดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

ฉินหลินรีบเข้าเกมและตรงไปยังแปลงปลูกสตรอว์เบอร์รี่ทันที  เมื่อมองจากจอเกมแล้วแปลงปลูกมันแค่ชองสี่เหลี่ยมเป็นแถบ ๆ กาก ๆ เท่านั้น  แต่พอเข้ามาดูในแปลงปลูกจริงแล้วช่างสดชื่นหัวใจอะไรขนาดนี้หนอ

เมื่อก่อนสมัยที่ออกเดทกับจ้าวโม่ชิงใหม่ ๆ ทั้งคู่มักจะพากันไปที่ไร่ไร่สตรอว์เบอร์รี่เพื่อเก็บสตรอว์เบอร์รี่กินกันเอง  แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะอยากประหยัดเงินหรืออะไร  แต่เป็นเพราะคู่รักมักจะชอบบรรยากาศหวานแหววแบบนั้น

ฉินหลินเด็ดสตรอว์เบอร์รี่มาดูสองสามลูก  แต่ละลูกต่างอวบอ้วนและมีสีแดงสดน่าเอาใส่ปากแล้วเคี้ยวให้สาแก่ใจจริง ๆ

และกล่องข้อความก็เด้งขึ้นมา

[สตรอว์เบอร์รีแดง: เลเวล 1]

[คุณสมบัติ: แม้ว่าจะไม่ได้วิเศษวิโสอะไรแต่ก็เป็นผลิตภัณฑ์จากเกม  รสชาติดีมาก  ดีที่สุดในบรรดาสตรอว์เบอร์รีแดงทั้งปวง อร่อย +1 หวาน +1 รสสัมผัส +1]

สตรอว์เบอร์รีที่ผลิตขึ้นโดยเกมนี้มีคุณสมบัติอร่อย  หวาน  และรสสัมผัส +1 เหมือนแตงโมเลย

ไม่ว่าข้อความจะเขียนขี้โม้ไว้มากมายขนาดไหนฉินหลินผู้มากประสบการณ์ก็ต้องลองเทสต์ด้วยลิ้นของตัวเองอยู่ดี

อ้าปากกว้าง ๆ เอาสตรอว์เบอร์รี่วางบนลิ้นแล้วก็เคี้ยว...

น้ำผลไม้ล้นทะลักเข้าปากทันที  มันทั้งนุ่มชุ่มฉ่ำและหอมมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คำเดียวเลย: อร่อย!

สองคำเลย: อร่อยโคตร!

หากสตรอว์เบอร์รีธรรมดาขายกันในราคาจินละ 15 ถึง 25 หยวนล่ะก็  ของจากเกมต้องแพงกว่า 25 หยวนแน่นอน

จากนั้นฉินหลินก็ออกเกมแล้วสั่งให้ตัวละครเก็บแตงโมสุกกับสตรอว์เบอร์รี่แดงทั้งหมด

ครั้งนี้นอกจากแตงโมแล้วเขายังเก็บสตรอว์เบอร์รีแดงได้อีก 50 ลูก  แต่ก็เลือกที่จะขายสตรอว์เบอร์รี่แดงเหล่านี้ในเกมเพราะกะว่าจะเอาเงินมาอัปเกรดแปลงปลูกอีกห้าแปลงให้เป็นเลเวลสองให้ได้ก่อน

และด้วยการปลูกสตรอว์เบอร์รี่ขายในเกมเพิ่มเข้าไปด้วยจะทำให้เวลาเดิมที่กะว่าจะสามารถอัปเกรดที่ดินหกแปลงให้เป็นเลเวลสองได้ลดลงไปอย่างมากคือสามารถทำสำเร็จได้ภายในเจ็ดวัน

...............................................................................

เจ็ดวันผ่านไปฉินหลินขายส่งแตงโมได้เงิน 94,211 หยวน  ยอดคงเหลือในบัญชีตอนนี้สูงถึง 166,743 หยวน

สรุปเขามีรายได้มากกว่า 160,000 หยวนใน 13 วัน  เป็นอะไรที่ตัวเขาในอดีตแค่ฝันยังไม่กล้า

และตอนนี้แปลงปลูกเลเวลสองก็มีครบหกแปลงแล้ว  รายได้ที่จะไหลเข้ามาจะเพิ่มขึ้นยิ่งกว่านี้อีกเพียบ!