บทที่ 14 มนุษย์เทียมและหุ่นเชิด

บทที่ 14 มนุษย์เทียมและหุ่นเชิด

หลังจากนั้นก็เป็นการพูดคุยเรื่องสัพเพเหระและวิชาการ หรวนเหมยเป็นคนประเภทอดทนและยินดีที่จะตอบคำถาม ซึ่งดีกว่าเฮอร์ตาในแง่นี้มาก

เซียวฮุยสะสมคำถามไว้เยอะมาก และในเมื่อหรวนเหมยอยู่ที่นี่ เขาจึงหยิบสมุดบันทึกประจำตัวออกมา นั่งลงข้างๆ หรวนเหมย แล้วเริ่มไล่ถามทีละข้อ

การได้อัจฉริยะมาเป็นครูสอนพิเศษชั่วคราวนั้นหาโอกาสได้ยากยิ่ง โดยเฉพาะคนที่มีความอดทนสูงขนาดนี้

"ความสามารถในการเรียนรู้ของคุณสูงมาก จากบันทึกการเรียนของคุณ ฉันเห็นพัฒนาการจากความเข้าใจผิวเผินไปสู่ความลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ" หรวนเหมยชมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตามองเซียวฮุยที่อยู่ห่างจากใบหน้าเธอไม่ถึงยี่สิบห้าเซนติเมตร

เซียวฮุยยืดอกโม้ "แน่นอนสิครับ ผมฉลาดและใฝ่เรียนมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

หรวนเหมยหัวเราะเบาๆ "ถ้ามีคำถามอะไรอีกในอนาคต มาถามฉันได้เสมอนะคะ ฉันยินดีตอบให้ ถือเป็นค่าตอบแทนที่คุณเข้าร่วม ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เอาล่ะ ฉันคงต้องขอตัวก่อน รบกวนเวลาคุณมานานแล้ว"

ตอนนั้นเองที่เซียวฮุยเพิ่งรู้ตัวว่าพวกเขาอยู่กันสองต่อสองมาสามชั่วโมงแล้ว เขารีบลุกขึ้นไปส่งหรวนเหมย เพราะเธอยุ่งตลอดเวลา การที่เธอเจียดเวลามาอยู่ที่นี่ตั้งหลายชั่วโมงทำให้เซียวฮุยซาบซึ้งใจสุดๆ

อารมณ์ของหรวนเหมยก็ดีขึ้นอย่างน่าประหลาด จนแม้แต่สกรูลลัมที่กำลังซ่อมเครื่องจักรอยู่กับเธอยังทัก "คุณเพิ่งไปหาเซียวฮุยมา แล้วกลับมาด้วยความสุขที่ออกมาจากใจจริงๆ ด้านนี้ของคุณหาดูได้ยากนะครับ"

"งั้นเหรอคะ? คงงั้นมั้งคะ" หรวนเหมยเอามือทาบอก สัมผัสถึงอารมณ์ที่ห่างหายไปนาน ก่อนจะค่อยๆ สงบลงและเผยรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ "มาทำต่อกันเถอะค่ะ"

จริงๆ แล้วมันคือการสร้างใหม่มากกว่าการซ่อมแซม เนื่องจากลักษณะพิเศษของอุปกรณ์ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เฮอร์ตาและคนอื่นๆ จึงต้องลงมือทำด้วยตัวเองมาตลอด ก่อนหน้านี้มีคนคอยช่วยสนับสนุนด้านเทคนิค และมีหุ่นเชิดเฮอร์ตาคอยลงแรง พวกเธอไม่เคยไว้ใจให้ใครอื่นนอกจากอัจฉริยะแตะต้องเทคโนโลยีนี้ง่ายๆ แต่ตอนนี้ในสถานการณ์พิเศษ หุ่นเชิดส่วนใหญ่ของเฮอร์ตาออฟไลน์รอรีสตาร์ต ทุกคนเลยต้องลงมือเอง

แต่พอวางโครงสร้างเสร็จและระบบพลังงานเชื่อมต่อสมบูรณ์ งานพวกนี้ก็ส่งต่อให้หุ่นเชิดเฮอร์ตาทำได้ เพราะเวลาของอัจฉริยะมีค่า พวกเขายังต้องดีบักซอฟต์แวร์และเติมเนื้อหา ซึ่งเป็นส่วนที่กินเวลามากที่สุด และส่วนนี้เฮอร์ตาคนเดียวทำไม่ไหวแน่

หลังจากส่งหรวนเหมยกลับ เซียวฮุยก็ตอบกลับข้อความของแอสต้าที่ถล่มทลายจนเต็มหน้าจอ ดูเหมือนช่วงที่ผ่านมาแอสต้าจะส่งข้อความหาเขาตลอดเพื่อถามไถ่ความปลอดภัย

ในโลกแปลกประหลาดแบบนี้ การมีคนคอยเป็นห่วงเป็นใยตลอดเวลา แถมยังเป็นสาวสวยรวยทรัพย์อีก จะไม่ให้เซียวฮุยหวั่นไหวได้ยังไง? ถ้าแอสต้าไม่อายุน้อยไปหน่อย เซียวฮุยคงจีบเธอไปแล้ว

ที่สำคัญคือ อาร์ลัน (Arlan) เด็กรับใช้ตัวน้อยของแอสต้า คอยระแวงเขาอย่างน่าประหลาด กลัวว่าคุณหนูสายเปย์ของตัวเองจะหนีตามเซียวฮุยไป เล่นเอาเซียวฮุยพูดไม่ออก แถมบางทียังโดนแอสต้าบ่นใส่อีกต่างหาก

แต่ทุกคนไม่ได้โง่ แม้แอสต้าจะเป็นสาวสวยรวยทรัพย์ แต่เธอก็ฉลาดเป็นกรด ไม่อย่างนั้นจะบริหารสถานีอวกาศใหญ่โตขนาดนี้ได้ยังไง? ดังนั้นเซียวฮุยจึงพยายามเลี่ยงไม่สร้างปัญหาให้เธอ เพื่อไม่ให้คนเอาไปนินทาและทำให้ภาพลักษณ์เสียหาย

ผมนายเซียวฮุย ถึงจะชอบเกาะผู้หญิงกิน แต่ก็ไม่ทำเรื่องให้เสียงานเสียการหรอกนะ

"ถ้ามีคำถามอะไรอีกในอนาคต ถามฉันได้นะ ฉันจะเลือกว่าจะตอบหรือไม่ตอบเอง?"

จู่ๆ เสียงหุ่นเชิดเฮอร์ตาก็ดังขึ้นข้างๆ เล่นเอาเซียวฮุยสะดุ้ง

หุ่นเชิดเฮอร์ตาออนไลน์แล้ว ดูเหมือนสถานีอวกาศจะฟื้นฟูไปได้มาก หัวน่ารักๆ ของเธอหันมามองเซียวฮุยที่กำลังแชตกับแอสต้า ขาค่อยๆ แกว่งไปมา เหมือนเด็กสาวน่ารักๆ คนหนึ่ง?

"สรุปเมื่อกี้แอบฟังอยู่เหรอ?" เซียวฮุยเพิ่งนึกได้ว่าหุ่นเชิดตัวนี้ทำงานอยู่ตลอด

"แอบฟังอะไร? ฉันฟังอย่างเปิดเผยต่างหาก นายหลบหน้าฉันเหรอ?" เฮอร์ตาทำหน้าเชิดใส่ แต่เซียวฮุยเถียงไม่ออก เพราะดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง

"แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่ขยับล่ะ?" เซียวฮุยถามด้วยความสงสัย

"โหมดประหยัดพลังงาน" คำตอบสั้นๆ ได้ใจความ

"แต่ก่อนหน้านี้ที่ผมถาม คุณแกล้งตายเฉยเลยนะ"

"พลังประมวลผลไม่พอ ตอนนี้ร่างต้นออนไลน์แล้ว ฟังก์ชันเลยซ้ำซ้อน" คำอธิบายฟังดูมีเหตุผล เซียวฮุยพยักหน้า ก็พอเข้าใจได้

แต่เซียวฮุยยังจำสีหน้าเธอตอนที่เขาถามคำถามเฮอร์ตาหลายๆ รอบได้ดี "แต่ก่อนหน้านี้คุณดูรังเกียจผมมากเลยนะ?"

"ปฏิกิริยาสะท้อนกลับน่ะ"

...

สมเป็นเฮอร์ตา มีเหตุผลร้อยแปดพันเก้าเสมอ เซียวฮุยพยักหน้าเออออ ถ้าเฮอร์ตยอมเปิดใจก็ดีแล้ว แต่เขาก็ยังต้องคอยปั๊มค่าความชอบกับหรวนเหมยเป็นระยะๆ อยู่ดี เพราะเธอเป็นอัจฉริยะ ทรัพยากรที่คนอื่นอาจไม่เจอชั่วชีวิต เขาต้องคว้าโอกาสไว้ แม้จะไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์ไหมก็ตาม

เฮอร์ตากับหรวนเหมยดูเหมือนจะสนิทกันดี แต่ในความรู้สึกของเซียวฮุย ทั้งสองคนมักจะแซวและเหน็บแนมกันบ่อยๆ เหมือนในเกมเลย

ทั้งคู่เป็นสาวงามล่มเมืองที่หาตัวจับยาก ถ้าไม่ใช่เพราะ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส และสถานีอวกาศเฮอร์ตา เซียวฮุยคิดว่าชาตินี้คงไม่มีทางได้เจอพวกเธอแน่ แต่ตอนนี้ต่างกัน ทุกคนอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน และความสัมพันธ์ก็พัฒนาขึ้นมาก

เซียวฮุยมองหุ่นเชิดเฮอร์ตาที่งดงามน่ารัก จู่ๆ ก็นึกถึง 'มหาเวทบทที่ 1' ในโลก Fate ซึ่งมีโลกทัศน์คล้ายกับของเขา มหาเวทบทที่ 1 ยอมรับ 'มหาเวทบทที่ 3' และเผยอนาคต ปรากฏเป็น 'การทำให้วิญญาณเป็นวัตถุ' (Soul Materialization) นี่น่าจะเป็นการประยุกต์ใช้มหาเวทบทที่ 3 ซึ่งนำไปสู่การกำเนิดตระกูล 'ไอซ์เบิร์น' (Einzbern) ที่ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ และสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์อันโด่งดัง

หลังจากผู้ถือครองมหาเวทบทที่ 3 คนเดิมเสียชีวิต ลูกศิษย์ต้องการฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของมหาเวทบทที่ 3 โดยอาศัยร่างจอมเวทผู้ล่วงลับ สร้าง 'โฮมุนครุส' (Homunculus) จากเวิร์กช็อปเวทมนตร์อย่างต่อเนื่อง แต่ทั้งหมดล้มเหลว เหลือทิ้งไว้เพียงโฮมุนครุสที่ถูกทอดทิ้ง

โฮมุนครุสและจอมเวทที่ไม่ยอมแพ้สืบทอดอุดมการณ์ของบรรพชน จัดการและสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่เรื่อยๆ จนในที่สุดก็บังเอิญให้กำเนิด 'จัสทีซ' (Justeaze) สตรีแห่งฤดูหนาว ผู้สามารถร่ายมหาเวทบทที่ 3 ได้โดยแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล น่าเสียดายที่นี่เป็นกรณีพิเศษเพียงหนึ่งเดียว แม้จะมีข้อจำกัดมากมาย แต่มันก็นำมหาเวทบทที่ 3 กลับมาได้

ตระกูลไอซ์เบิร์นที่ยังคงต้องการกอบกู้มนุษยชาติ ยอมเสียสละจัสทีซผู้เป็นหนึ่งเดียว โดยมี เอมิยะ คิริทสึงุ, โทซากะ โทคิโอมิ, มาโต้ คาริยะ และ เซลเรทช์ เป็นสักขีพยาน ร่วมกันสร้างแกนกลาง 'มหาจอกศักดิ์สิทธิ์' (Great Holy Grail) โดยใช้ 'จอกศักดิ์สิทธิ์น้อย' (Lesser Holy Grail) ที่อัญเชิญวีรชนได้ เป็นกุญแจเปิดประตูสู่ 'ต้นกำเนิด' (Root) บรรลุมหาเวทบทที่ 3 'สัมผัสสวรรค์' (Heaven's Feel) ที่สามารถกอบกู้มนุษยชาติได้

ทว่าใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึง ท้ายที่สุด ความทุ่มเทของเหล่าอุดมคตินิยมก็กลายเป็นสงครามแย่งชิงเกียรติยศของเหล่าจอมเวท เป็นโศกนาฏกรรมของโฮมุนครุสไอซ์เบิร์นนับไม่ถ้วน และจบลงที่ อิลิยา

จะว่าไป เทคโนโลยีโฮมุนครุสนั่นดูจะล้ำหน้ากว่าเทคโนโลยีหุ่นเชิดของเฮอร์ตามาก เพราะโฮมุนครุสมีลูกได้ (๑＞؂＜๑) แต่หุ่นเชิดทำไม่ได้

ในเมื่อเขาครอบครองมหาเวทบทที่ 1 ก็น่าจะเรียนรู้มหาเวทบทที่ 3 ตามลำดับได้ใช่ไหม?

เซียวฮุยจึงลองถามเฮอร์ตาดู เพราะเขายังสงสัยเรื่องเทคโนโลยีหุ่นเชิดของเธออยู่บ้าง

เฮอร์ตาหยิบปึกเอกสารออกมาจากไหนไม่รู้แล้วโยนให้เซียวฮุย "อยากรู้เหรอ? เอาไปอ่านเอง"

พอมองดูเทคโนโลยีการสร้างหุ่นเชิดที่หนาเตอะเป็นเล่มๆ เซียวฮุยทำหน้าเหมือนมีมคุณลุงบนรถไฟใต้ดินมองมือถือ

"ผมหมายถึง ในโลกนี้มีเทคโนโลยีโฮมุนครุสไหม? ผมแค่อยากรู้ว่าเทคโนโลยีหุ่นเชิดของคุณปรับปรุงได้อีกไหม เพราะหุ่นเชิดยังมีรอยต่อและข้อต่อให้เห็นชัดเจนอยู่นะ"

"นายหมายถึงโคลน ไซบอร์ก มนุษย์ดัดแปลง หรือมนุษย์สังเคราะห์? มีหมดแหละ แต่เทคโนโลยีมันกระจอก ฉันไม่เคยแตะต้อง ที่พอดูได้ก็มีแค่ 'ทหารม้าเหล็กกล้าแห่งกรามอธ' (Glamoth Iron Cavalry) แต่ก็ยังมีข้อบกพร่อง ไปหาข้อมูลเอาเอง อีกอย่าง เทคโนโลยีหุ่นเชิดของฉันมันเทพมากอยู่แล้ว ที่นายเห็นอยู่นี่คือฉันจงใจเหลือร่องรอยไว้เพื่อให้แยกออกต่างหาก กันพวกไม่ประสงค์ดี นายอย่าได้คิดจะมาปรับปรุงเล่นตอนว่างๆ เชียวนะ ฉันก็มีศักดิ์ศรีของฉันนะยะ?"