บทที่ 12 ผลที่ตามมา

บทที่ 12 ผลที่ตามมา

เซียวฮุยไม่ได้ปล่อยให้โอกาสนี้เสียเปล่า อาศัยความรู้แจ้งและพลังอำนาจเบ็ดเสร็จใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เขาใช้ 'ต้นกำเนิดของโลก' และ 'มหาเวทบทที่ 1' ที่สร้างขึ้นภายในนั้น สร้าง 'ต้นกำเนิดส่วนบุคคล' ขนาดเล็กขึ้นภายในร่างกายตัวเอง

นอกจากนี้ เขายังได้รับของขวัญจากเหล่าเทพดาราทุกองค์ใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ซึ่งไม่ใช่พรที่ครอบงำเขา แต่เป็นเหมือนหมุดหมายที่อนุญาตให้เขาเดินบน Path ใดก็ได้และใช้พลังของ Path ใดก็ได้ แต่ข้อเสียคือเขาจะตกเป็นเป้าสายตาของเทพดาราได้ง่าย หากจัดการพลังที่พันกันยุ่งเหยิงนี้ไม่ได้ เซียวฮุย... หยกงามชิ้นนี้ ก็จะกลายเป็นแค่เศษขยะในที่สุด

นี่คือความหมายของคำว่า 'หยกไม่ขัด ย่อมไม่เป็นภาชนะ'

สิ่งที่ได้มาคุ้มค่าที่สุดในครั้งนี้คือต้นกำเนิดขนาดเล็กในร่างกาย หรืออาจจะเป็นกฎเกณฑ์บางอย่างที่แม้แต่เขาเองก็ยังไม่เข้าใจถ่องแท้ มันเหมือน 'วิถีสวรรค์' (Heavenly Dao) ฉบับย่อส่วน สัจธรรมเฉพาะตัวที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียว วิถีสวรรค์จิ๋วนี้สั่นพ้องกับโลกความจริงภายนอกผ่านร่างกายของเซียวฮุย หากวันหนึ่งเซียวฮุยเติบโตได้ถึงระดับเดียวกับตัวเขาใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ต้นกำเนิดนี้อาจกลายเป็นความเป็นไปได้ใหม่ของจักรวาลอย่างแท้จริง

เซียวฮุยสำรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียด ตอนนี้เขาเปรียบเสมือน ซาโจ มานากะ (เจ้าหญิงแห่งต้นกำเนิด) ที่เชื่อมต่อกับ 'ต้นกำเนิด' (Root) โดยตรง ต่อไปนี้ แม้ไม่มีวงจรเวทหรือศิลาฤกษ์เวทมนตร์ เขาก็สามารถใช้เวทมนตร์ผ่านพลังจินตภาพได้ หรือแม้กระทั่งดูดซับพลังเวทที่ล้นทะลักจากต้นกำเนิดในตัวมาใช้ร่ายเวทได้โดยตรง เหมือนกับจอมเวทในยุคแห่งทวยเทพของจักรวาล Type-Moon

เขายังสามารถเชื่อมต่อกับต้นกำเนิดในร่างกายเพื่อดูดซับและแปลงพลังจินตภาพจากภายนอกได้โดยตรง แทนที่จะต้องผลาญพลังชีวิตตัวเองเพื่อใช้ไสยเวทหรือเวทมนตร์

ถ้าจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพ เซียวฮุยน่าจะกลายเป็นคนที่มี 'กายาพันธะหมื่นวิถี' ในตำนาน และบังเอิญเปิดจุดตันเถียนระดับหนึ่งในล้านได้สำเร็จ เปลี่ยนจากปุถุชนกลายเป็นเซียนในพริบตา ส่วนจะพัฒนาต่อไปยังไงนั้นเป็นเรื่องของอนาคต

อย่างไรก็ตาม ความจริงไม่เหมือนกับใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ในโลกจำลอง ทุกอย่างจะเอื้อประโยชน์สูงสุดให้แก่ปัจเจกบุคคล โลกทั้งใบหมุนรอบตัวเขา นั่นเป็นเหตุผลที่การปรากฏตัวของเซียวฮุยดึงดูดความสนใจของเทพดาราทุกองค์ทันที เขาแค่เปิดใช้งานมหาเวทบทที่ 1 ทุกอย่างก็สำเร็จเสร็จสิ้น

แต่ในความเป็นจริง แม้เซียวฮุยจะก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แต่ไม่มีเทพดาราองค์ไหนชายตามองเขาเลยสักนิด นี่คงเป็นความแตกต่างระหว่าง 'บัตรทดลองเป็นพระเอก' ในโลกจำลองกับชีวิตจริง

ทว่า การทำลายโลกใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ต้องแลกมาด้วยราคาที่แพงระยับในโลกความเป็นจริง ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ล่มสลายโดยสมบูรณ์ แม้แต่สถานีอวกาศเฮอร์ตาก็ออฟไลน์ไปเลย ระบบที่สี่อัจฉริยะทุ่มเทแรงกายแรงใจและทรัพยากรมหาศาลสร้างขึ้น พังยับเยินหลังจากใช้งานไปได้แค่อึดใจเดียว

สี่อัจฉริยะถึงกับไปไม่เป็นเหมือนระบบที่ล่มสลาย แม้แต่เฮอร์ตาเองยังเริ่มสงสัยว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะจริงหรือเปล่า แต่ลึกๆ แล้วพวกเขาไม่ได้โทษเซียวฮุย นี่คงเป็นศักดิ์ศรีของอัจฉริยะ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาของเซียวฮุยแล้ว เพราะต่อให้ขายตัวเองใช้หนี้ เขาก็ไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น การสร้างต้นกำเนิดที่แท้จริงส่วนบุคคล และสร้างต้นกำเนิดของโลกใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ย่อมผลาญพลังชีวิตและพลังงานมหาศาล ทันทีที่ประตู ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เปิดออก เซียวฮุยก็สลบเหมือดร่วงลงสู่อ้อมกอดของเฮอร์ตา (ร่างต้น) ทันที

นุ่มนิ่มและหอมกรุ่นเหมือนหยก... ช่างวิเศษเหลือเกิน

เฮอร์ตาปล่อยให้เซียวฮุยซบอยู่ในอ้อมกอด เธอทำตัวไม่ถูกเล็กน้อยและหน้าแดงระเรื่อ

สักพักเธอก็ถอนหายใจ สั่งให้หุ่นเชิดเฮอร์ตามาอุ้มเซียวฮุยออกไปเบาๆ แล้วเหม่อมอง ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ที่กลายเป็นเศษเหล็ก

"จะเอายังไงต่อดี?" แม้แต่เฮอร์ตาผู้ไร้เทียมทานยังรู้สึกจนปัญญา เธอไม่ได้กังวลเรื่อง ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส พัง เพราะพังก็สร้างใหม่ได้ แค่เสียเวลาหน่อย แต่ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป ชื่อเสียงความเป็นอัจฉริยะหลายร้อยปีของเธอคงป่นปี้ และคงโดนคนเยาะเย้ยถากถางนับไม่ถ้วน เธอก็มีศักดิ์ศรีของเธอนะ

หรวนเหมยกลับมาสงบนิ่งตามปกติ "ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะระงับโปรเจกต์วิจัยเดิมไว้ก่อน และจะอยู่ที่สถานีอวกาศสักพักจนกว่า ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส จะซ่อมเสร็จ" น้ำเสียงของเธอหนักแน่น ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยาศาสตร์ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเจอความล้มเหลวครั้งใหญ่ขนาดนี้ และตอนนี้เธอยิ่งสนใจในตัวเซียวฮุยมากขึ้นไปอีก

สกรูลลัมก็เช่นกัน ไฟสีแดงกะพริบถี่ในดวงตาจักรกล บ่งบอกว่าเขาไม่สงบเลย "คำตอบ: ขณะนี้ดาวสกรูลลัมไม่มีปัญหาใหญ่ ผมจะขอพำนักที่สถานีอวกาศชั่วคราวเช่นกัน"

มีเพียงสตีเฟนที่ยิ้มแห้งๆ เขาไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น "ผมมีธุระสำคัญอื่น วันนี้แค่ปลีกตัวมา แต่ผมขอรับประกันด้วยเกียรติว่าเรื่องนี้จะรู้กันแค่ในห้องนี้ และผมจะสนับสนุนด้านเทคนิคและทรัพยากรให้พวกคุณทางไกลครับ"

ทุกคนพยักหน้าและตัดสินใจตามนั้น

เฮอร์ตมองเซียวฮุยที่นอนสลบไสลอยู่ไม่ไกล แล้วถอนหายใจ "เขาเป็นแค่คนธรรมดา แต่กลับมีศักยภาพที่เทพดาราทุกองค์ยอมเชื่อใจ มีพลังที่จะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างโลกทั้งใบ และมีความสามารถในการสร้างกฎและสัจธรรมที่อาจพลิกจักรวาลได้ เขาช่างเป็นผู้ชายที่ลึกลับจริงๆ"

แม้เฮอร์ตาจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจคนคนนี้ที่ดูธรรมดา ชอบเถียงกับเธอ และกล้าลวนลามเธอซึ่งๆ หน้า

บางทีการที่หรวนเหมยและสกรูลลัมตัดสินใจอยู่ที่สถานีอวกาศต่ออาจเป็นเพราะเขาก็ได้ แต่เรื่องทำพัง ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ยังไงก็ต้องคิดบัญชี... งั้นขายเขาให้ตัวเธอเองก็แล้วกัน

จากนั้นเฮอร์ตาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อโลกภายนอก สายถูกต่อตรงไปยังแอสต้าอย่างรวดเร็ว

"แอสต้า สั่งรีสตาร์ตสถานีอวกาศก่อน พอพลังงานกลับมาแล้ว ให้ฟื้นฟูระบบการดำรงชีวิตทั้งหมดตามปกติ"

"ค่ะ อาจารย์เฮอร์ตา แล้วเซียวฮุยเป็นยังไงบ้างคะ?" เหตุการณ์ผิดปกติขนาดนี้ไม่ค่อยเกิดขึ้นที่สถานีอวกาศ แอสต้าจึงเป็นห่วงเซียวฮุยที่เป็นเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนของเธอ

เฮอร์ตาเหลือบมองเซียวฮุยที่นอนกองอยู่กับพื้น "เขาสบายดี เดี๋ยวเธอก็ได้เจอ แค่นี้นะ"

การรีสตาร์ตและฟื้นฟูสถานีอวกาศเฮอร์ตายังต้องใช้เวลา อุปกรณ์โดยรวมไม่ได้เสียหาย เพียงแต่พลังงานทั้งหมดถูกสูบไปใช้ใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส จนเกลี้ยง การทำงานใหญ่ขนาดนั้นย่อมต้องมีการแลกเปลี่ยน และพลังงานคือปัจจัยที่สำคัญที่สุด

พลังงานในสตาร์เรลมีความเป็นไซไฟสูงมาก โดยหลักแล้วเกิดจากการผสาน Path เข้ากับพลังจินตภาพ แม้แต่ 'ขบวนรถไฟแห่งดวงดาว' (Astral Express) ก็ไม่มีข้อยกเว้น ตอนวิ่ง มันจะปฏิบัติตามปณิธานแห่งการ 'บุกเบิก' (Trailblaze) เพื่อผลิตพลังงานอย่างต่อเนื่อง แต่พอจอด มันก็จะเริ่มกินพลังงาน

สถานีอวกาศของเฮอร์ตาก็เป็นแบบนี้ ทุกครั้งที่เซียวฮุยคิดเรื่องนี้ เขามักจะรู้สึกขัดแย้งอย่างรุนแรง นี่มันวิทยาศาสตร์ตรงไหนฟะ?

แต่คนในโลกนี้ชินชากับมันไปแล้ว บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องปกติของที่นี่

เมื่อเซียวฮุยตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ปวดหลังปวดเอวแถมตะคริวกินขา เขานอนอยู่บนพื้นห้องทำงานของเฮอร์ตา ห้องที่เคยสว่างไสวเหลือเพียงไฟฉุกเฉินที่กะพริบติดๆ ดับๆ ส่วน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ที่เคยเรืองรองดับสนิทไปแล้ว

เฮอร์ตา (ร่างต้น) และหุ่นเชิดเฮอร์ตากำลังง่วนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวที่ยังใช้งานได้ คนอื่นหายไปหมดแล้ว

เซียวฮุยตะเกียกตะกายลุกขึ้น บิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้วเดินไปหาเฮอร์ตา "คนอื่นไปไหนหมดครับ? ทำไมไฟดับ? สถานีอวกาศโอเคไหม?"

เฮอร์ตาเงยหน้าขึ้น ปรายตามองเซียวฮุยแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าทำงานต่อ หุ่นเชิดเฮอร์ตาเดินเข้ามาคว้าคอเสื้อเซียวฮุยแล้วลากเขาออกไป "อย่ารบกวนร่างต้นตอนทำงาน สลบไปตั้ง 14 ชั่วโมง เพราะ 'วีรกรรม' ที่นายทำไว้ใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส นั่นแหละ พลังงานสถานีอวกาศเลยเกลี้ยงวูบเดียว ตอนนี้กำลังทยอยกู้คืนพลังงาน คาดว่าจะกลับมาปกติในไม่เกิน 24 ชั่วโมง หรวนเหมยกับสกรูลลัมอยู่ที่โมดูลสนับสนุน กำลังซ่อมแซมตัวเครื่องหลักของ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส อยู่"

พูดจบ หุ่นเชิดเฮอร์ตาก็ลากเซียวฮุยออกมาจากห้องทำงาน สถานีอวกาศทั้งสถานีตกอยู่ในความสลัว พอมองขึ้นไปเห็นท้องฟ้าดวงดาวชัดแจ๋ว อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์สำคัญบางส่วนเริ่มกลับมาทำงานแล้ว และพื้นที่อยู่อาศัยหลักก็เริ่มมีไฟใช้

ดูเหมือนผลกระทบจากเหตุการณ์นี้จะรุนแรงเอาเรื่อง เซียวฮุยรู้สึกใจคอไม่ดี เฮอร์ตาคงไม่เรียกค่าเสียหายจากเขาหรอกนะ? เขาบอกเงื่อนไขยกเว้นความรับผิดชอบไปก่อนเข้าแล้วนะ เขาไม่มีปัญญาจ่ายแน่นอน ต่อให้ขายตัวก็ไม่พอ