บทที่ 9 สตีเฟน ผู้ไร้ตัวตน

บทที่ 9 สตีเฟน ผู้ไร้ตัวตน

จากใต้กระโปรง เธอค่อยๆ ดึงค้อนออกมา เตรียมพร้อมซุ่มโจมตี เพราะจะไม่มีใครมารังแกเธอได้เด็ดขาด

ติ๊งต่อง!

ทันใดนั้นเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น เฮอร์ตรีบชักมือกลับ เธอไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอเป็นคนกลับคำ โดยเฉพาะถ้าคนข้างนอกนั่นเป็นแอสต้า

พอประตูเปิดออก แอสต้าก็พุ่งพรวดเข้ามา "เซียวฮุย เซียวฮุย วันนี้กินอะไรกัน? ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว!" จากนั้นเธอก็ตรงดิ่งไปกอดหุ่นเชิดเฮอร์ตาแล้วลูบคลำไปทั่วตัว

หุ่นเชิดตัวนี้ไม่เคยขยับตัวต่อหน้าแอสต้าเลย แอสต้าจึงยังเข้าใจว่าเป็นแค่ตุ๊กตาสำหรับสังเกตการณ์

แม้เซียวฮุยจะเตือนทุกครั้ง แต่แอสต้าก็เมินเฉย เพราะเธอถือว่าห้องของเซียวฮุยเป็นเขตปกครองพิเศษที่กฎระเบียบเข้าไม่ถึงไปแล้ว

"เฮ้อ วันนี้ยุ่งชะมัด เห็นว่ามีคนใหญ่คนโตจะมาอีกแล้ว" แอสต้านอนแผ่บนเตียงเซียวฮุย กอดหุ่นเชิดเฮอร์ตาไว้แล้วบ่นอุบ

"แล้วคนใหญ่คนโตที่ว่านี่ใครล่ะ? ผมจำได้ว่าคนใหญ่คนโตในสถานีอวกาศมีแค่สามคนไม่ใช่เหรอ? ยังจะมีใครใหญ่กว่านี้อีก?" เซียวฮุยถามด้วยความสงสัยขณะง่วนอยู่หน้าเตา

"เห็นว่าเป็นคนจากภาคีอัจฉริยะน่ะสิ แล้วก็ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ของอาจารย์เฮอร์ตาใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้วด้วย!"

น่าจะเป็นสตีเฟน สมาชิกคนสุดท้ายของโปรเจกต์ เพราะเฮอร์ตาและอีกสามคนร่วมกันพัฒนา ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ถ้ามันใกล้จะเสร็จจริง ก็มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะเข้ามาร่วมในฐานะหนึ่งในผู้สร้าง

เซียวฮุยเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "น่าจะเป็น สตีเฟน สมาชิกภาคีอัจฉริยะลำดับที่ 84 คุณน่าจะเคยได้ยินอาจารย์พูดถึงเขาบ้างนะ"

แอสต้าที่ซุกหน้าอยู่กับอกเฮอร์ตาเงยหน้าขึ้นขวับ "อ๋อ ใช่ๆ น่าจะเป็นเขา ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ"

"ผมก็อยากรู้นะ แต่คงไม่เกี่ยวกับผมหรอก คงไม่ได้เจอกันด้วย วันนี้มีกุ้งผัดเนยกระเทียมกับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง มาเตรียมตัวกินข้าวได้แล้ว"

"งั้นเราไปกินที่ห้องทำงานอาจารย์แล้วเอาไปฝากพวกท่านด้วยดีไหม? จะได้ไปดูด้วยว่าสมาชิกคนที่ 84 หน้าตาเป็นยังไง?" ความอยากรู้อยากเห็นของแอสต้าแทบจะล้นทะลัก

เซียวฮุยปฏิเสธทันควัน ช่วงนี้เขารู้สึกว่าสายตาของหรวนเหมยที่มองมามันไม่ปกติ เขาเสียวสันหลังวาบเหมือนจะโดนยัยผู้หญิงคนนั้นวางยาแล้วลักพาตัวไปดาวบ้านนอกเพื่อรีดน้ำเชื้อหรือขโมยไตยังไงชอบกล

แต่สุดท้ายเขาก็ทนลูกอ้อนของแอสต้าไม่ไหว "ก็ได้ๆ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ครั้งหน้าไม่มีแล้ว"

หลังจากแพ็กอาหารเสร็จ ทั้งสองก็ออกเดินทาง ก่อนไป เซียวฮุยแอบเห็นหุ่นเชิดสภาพยับเยินส่งสายตาอาฆาตมาให้เขา

คอยดูเถอะ ถ้าเก่งขึ้นเมื่อไหร่ เขาจะจับร่างต้นมาตีก้นให้เข็ด

วันนี้ห้องทำงานของเฮอร์ตามีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา แต่หลังจากแจ้งชื่อ ทั้งสองก็ผ่านเข้าไปได้อย่างราบรื่น

ดีจัง มีแค่หรวนเหมย สกรูลลัม และฝูงหุ่นเชิดเฮอร์ตา เซียวฮุยปรายตามองแอสต้า เสียเที่ยวเปล่าๆ แถมยังหาเรื่องใส่ตัวอีก เขาจึงรีบวางอาหารที่เตรียมมาแล้วเตรียมชิ่งหนีพร้อมแอสต้า

ในเมื่อเป้าหมายไม่บรรลุ ก็ไม่มีเหตุผลให้อยู่ต่อ เดี๋ยวจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นอีก

"พวกเธอไม่กินด้วยกันเหรอ? นั่งสิ ไหนๆ ก็มาแล้ว กินก่อนค่อยไป" เฮอร์ตาพูดด้วยรอยยิ้มกึ่งบึ้ง เซียวฮุยรู้สึกเหมือนโดนบูมเมอแรงปักอก กินก็กินสิ กลัวที่ไหน จากนั้นโต๊ะสุดล้ำยุคก็เลื่อนออกมาจากพื้น แล้วทุกคนก็นั่งล้อมวงกัน

แม้แอสต้าจะรู้สึกเกร็งๆ อยู่บ้าง แต่พอเห็นเซียวฮุยนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ข้างๆ เธอก็เลิกเกรงใจ

ทุกคนนั่งกินข้าวกันอย่างมีความสุข สกรูลลัมมองดูด้วยดวงตาจักรกลสีเขียวสว่างวาบ ตามตรรกะของเขา แค่ได้ดมกลิ่นอาหารและเห็นสีหน้าของคนอื่นก็นับว่ากินแล้ว

เจอแบบนี้ เซียวฮุยได้แต่ยกนิ้วโป้งให้ "ผมนายเซียวฮุย ขอยกให้คุณเป็นที่หนึ่งเลย"

หรวนเหมยยังคงเหมือนเดิม สนใจแต่การกินอาหาร สายตาเหลือบมองเซียวฮุยเป็นระยะๆ โดยไม่หลบสายตาเลยสักนิด ทำเอาเซียวฮุยขนลุกซู่

เฮอร์ตา รีบคุมเพื่อนซี้เธอหน่อยสิ! ยัยนั่นจ้องจะกินหัวผมอยู่แล้ว!

เซียวฮุยกลัวหรวนเหมยจริงๆ เพราะเขาสู้เธอไม่ได้ และที่สำคัญคือตรรกะความคิดของยัยผู้หญิงคนนี้มันไม่ปกติ อันตรายเกินไป เขาขอยอมเป็นหนูทดลองของเฮอร์ตาก็ยังดีกว่าเป็นตัวทดลองของหรวนเหมย อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่า

เฮอร์ตาไม่สะทกสะท้าน สนใจแต่ของกินตรงหน้า

"จะว่าไป ทำไมวันนี้ห้องทำงานถึงมีการ์ดแน่นหนาจังครับ? มีคนใหญ่คนโตจะมาเหรอ?" บรรยากาศเริ่มอึดอัด แต่เซียวฮุยก็ยังอยากลองช่วยแอสต้าถามดู

เฮอร์ตากลอกตา "เธอรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? จะแกล้งถามทำไม? พวกเขายังมาไม่ถึงหรอก"

เซียวฮุยหน้าแตกยับ ผู้หญิงคนนี้ EQ ติดลบจริงๆ ช่างเถอะ แอสต้าข้างๆ คงถอดใจไปแล้ว

"ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส จะเสร็จสมบูรณ์พรุ่งนี้ เธอมาทดสอบด้วยนะ" เฮอร์ตาเสริม

ผมเนี่ยนะ? เซียวฮุยชี้ตัวเองด้วยความตกใจ แล้วมองเฮอร์ตาอย่างระแวง "คุณคงไม่ได้คิดจะโยนผมเข้าไปใน ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เพื่อเผาเป็นเชื้อเพลิงหรอกนะ?"

ช่วงนี้เซียวฮุยศึกษาหาความรู้มาเยอะ ย่อมเข้าใจดีว่า ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ไม่ใช่ของเล่นที่ปลอดภัย

เฮอร์ตาลุกพรวดตบโต๊ะปัง "ฉันดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ถ้าเธอตายในนั้น ก็แปลว่าพวกเราสี่อัจฉริยะไม่ได้เรื่องน่ะสิ แล้วเราก็เตรียมระบบความปลอดภัยไว้เพียบแล้ว เข้าใจไหม?"

ดีมาก เฮอร์ตาไม่ปฏิเสธว่าตอนนี้ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส ยังอันตรายอยู่ เซียวฮุยทำหน้าต่อต้าน ให้สเตลมาเป็นหนูลองยาแทนสิ

สกรูลลัมเอ่ยขึ้น "คำตอบ: คุณเซียวฮุย ไม่ต้องกังวลไปครับ พวกเราจะรับประกันความปลอดภัยของคุณเอง"

เซียวฮุยไม่มองหรวนเหมย ใครจะรู้ว่าหล่อนจะทำอะไร แต่ในเมื่อสกรูลลัมรับปาก ก็น่าจะวางใจได้ เขาเชื่อถือราชาจักรกลมากกว่า

จากนั้นเซียวฮุยก็พยักหน้า ยิ่งทำให้เฮอร์ตาโมโหเข้าไปใหญ่ "นี่ฉันดูไม่น่าเชื่อถือเท่าสกรูลลัมรึไง?" ดวงตาสีม่วงแทบจะพ่นไฟได้อยู่แล้ว

เซียวฮุยมองร่างผอมแห้งของเฮอร์ตาด้วยสายตาดูแคลนแบบเดียวกับที่เฮอร์ตามองเขา แล้วรีบเก็บจานชามเตรียมชิ่ง "เจอกันพรุ่งนี้ครับ"

ขณะที่เซียวฮุยรีบจ้ำอ้าวออกไป หางตาเหลือบเห็นหุ่นเชิดเฮอร์ตาหลายตัวกำลังช่วยกันรั้งเฮอร์ตาที่ถือค้อนเพชรไว้อย่างทุลักทุเล ชัดเจนว่าเฮอร์ตาของขึ้นเพราะเซียวฮุย

"ไอ้บ้านั่น ฉันอุตส่าห์ดีด้วยขนาดนี้ มันกลับไม่เชื่อใจฉันเลย มันน่าโมโหจริงๆ!!" เฮอร์ตาทุบโต๊ะระบายอารมณ์ ผมเผ้ายุ่งเหยิง แสดงให้เห็นว่าเธอโกรธแค่ไหน

"ข้อสังเกต: ผมเชื่อว่าเซียวฮุยเชื่อใจคุณมากนะครับ ตอนที่คุณเอ่ยปากชวนเขาเข้า ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เขาก็สนใจแล้ว และเขาก็ศึกษาเรื่องนี้มาก่อนหน้านี้ แสดงว่าเขาสงสัยใคร่รู้ในโปรเจกต์นี้จริงๆ เพียงแต่..." สกรูลลัมพูดค้างไว้แล้วหันไปมองหรวนเหมย

เขาสัมผัสได้ถึงความหวาดระแวงที่เซียวฮุยมีต่อหรวนเหมย ซึ่งวันนี้มันชัดเจนมาก ทั้งที่ทั้งคู่แทบไม่ได้คุยกัน

เฮอร์ตาเริ่มใจเย็นลง หัวเราะเสียงเย็นชา และไม่พูดอะไรต่อ เธอไม่ได้โง่ ความสัมพันธ์ระหว่างเซียวฮุยกับเธอย่อมดีที่สุดในบรรดาสามคนนี้ เพราะเธอยังมีหุ่นเชิดอยู่กับเขา แต่หรวนเหมยนี่สิปัญหาใหญ่

"เธอเลิกมองเซียวฮุยด้วยสายตาอยากครอบครองแบบนั้นได้แล้ว ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเขาไปรู้อะไรเกี่ยวกับพวกเรามา แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขารู้จักพวกเราดีพอๆ กับที่เขารู้จักตัวเอง รวมถึงเธอด้วย เพราะตอนนี้เขาเป็นตัวอย่างทดลองที่มีเพียงหนึ่งเดียว ฉันจะไม่ยอมให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด"

"เธอมองฉันแบบนั้นเหมือนกันเหรอ?" หรวนเหมยมองเฮอร์ตาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"เธอรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าใช่หรือไม่ อีกอย่าง พรุ่งนี้ร่างต้นของฉันจะมาถึงพอดี" เฮอร์ตาพูดเรียบๆ

ทั้งสองหันขวับมามองด้วยความประหลาดใจ "หายากนะเนี่ย ที่ร่างต้นของเธอจะยอมออกมาเพราะเรื่องนี้ ไม่หมกตัวอยู่แต่ในห้องแล้วเหรอ?"

"ก็แหม ในเมื่อ ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส เสร็จสมบูรณ์ขั้นต้นแล้ว การที่สี่อัจฉริยะจะมารวมตัวกัน จะให้ส่งแค่หุ่นเชิดมาก็คงดูไม่ดี และที่สำคัญที่สุด เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ร่างต้นคาดการณ์ว่าพรุ่งนี้จะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่นอน"

คนอื่นๆ พยักหน้า ไม่ถามอะไรต่อ เมื่อมาถึงระดับนี้แล้ว พวกเขาย่อมไม่ใช่คนโง่ ทุกคนต่างสังหรณ์ใจคล้ายๆ กันว่ามีโอกาสสูงที่จะเกิดเรื่อง แต่ทว่าเซียวฮุยผู้เป็นต้นเรื่องกลับไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย

สำหรับเขา พรุ่งนี้คือวันสำคัญที่สุด มันคือก้าวแรกสู่การครอบครองพลังของเขา