บทที่ 2 สถานีอวกาศเฮอร์ตา

บทที่ 2 สถานีอวกาศเฮอร์ตา

เซียวฮุยหัวเราะเบาๆ เศรษฐีนีสาวสวยคนนี้ถึงกับบอกว่าจะรับผิดชอบเขา "จริงเหรอครับ? แบบนี้ผมขอเกาะกินได้ไหมเนี่ย? ล้อเล่นนะครับ ผมชื่อเซียวฮุย มาจากโลก ผมไม่รู้ว่าจะกลับไปได้ไหม ดังนั้นช่วงนี้คงต้องรบกวนให้คุณช่วยดูแลจริงๆ อย่าเพิ่งรังเกียจกันนะครับ"

เขาไม่ได้ปิดบังตัวตนหรือบอกพิกัดปลอม ในโลกของสตาร์เรล การจะล่วงรู้ความคิดใครสักคนมันง่ายเกินไป โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกผู้พิทักษ์ความทรงจำที่ยอมทำทุกอย่าง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานีอวกาศเฮอร์ตาซึ่งยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเทคโนโลยีจักรวาล

จากนั้นเขาบิดตัวยื่นมือออกไปเพื่อจะจับมือกับแอสต้า แม้สภาพที่ถูกมัดอยู่จะดูตลกไปหน่อย แต่มันก็ช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที แอสต้าเองก็หัวเราะออกมาแล้วยื่นมือมาจับตอบ

มือเล็กๆ ของเธอทั้งอุ่นและนุ่มนิ่ม สมกับเป็นมือของสาวงามจริงๆ

ไม่นานนัก การตรวจร่างกายก็เสร็จสิ้น เครื่องมือที่พันธนาการเซียวฮุยไว้กับเตียงถูกปลดออก ในที่สุดเขาก็สามารถสังเกตสภาพแวดล้อมได้อย่างถนัดตา ก่อนหน้านี้ตอนที่โดนชนเขาใส่แค่กางเกงในตัวเดียว แต่ตอนนี้เขาสวมชุดคนไข้ลายทางฟ้าขาว ดูเหมือนจะมีคนเปลี่ยนชุดให้เขาเรียบร้อยแล้ว

แพทย์หัวหน้าทีมเดินเข้ามาพูดคุย "คุณเซียวฮุยใช่ไหมครับ นอกจากอาการช้ำภายในจากการกระแทกที่หน้าอกแล้ว คุณไม่มีปัญหาอื่นเลย หลังจากการรักษาฉุกเฉิน ตอนนี้ร่างกายคุณฟื้นฟูสมบูรณ์แล้วครับ"

"สรุปคือผลตรวจร่างกายไม่พบปัญหาอื่นนอกจากรอยชนใช่ไหมครับ?" เซียวฮุยถามย้ำด้วยความสงสัย เพราะเขาต้องการยืนยันบางอย่าง

"ครับ รายงานอยู่นี่ครับ" รายงานผลการตรวจปึกหนาถูกยื่นให้เซียวฮุย เขาทำหน้างงๆ เปิดดูผ่านๆ แบบไม่เข้าใจเลยสักนิด จึงไม่ได้ถามอะไรต่อ ได้แต่พยักหน้าขอบคุณ

แม้ก่อนข้ามมิติสุขภาพเขาจะค่อนข้างดี แต่ด้วยอาชีพการงานในแวดวงพิเศษ ทำให้ตับและไตมักจะมีปัญหาเล็กน้อยเวลาตรวจสุขภาพประจำปี ซึ่งถือเป็นโรคจากการทำงาน แต่ตอนนี้พวกมันกลับฟื้นฟูจนสมบูรณ์แบบ

พอยืนขึ้น เขาก็สัมผัสได้ชัดเจนว่าสมรรถภาพทางกายและพละกำลังเปลี่ยนไปไม่น้อย รู้สึกเหมือนตัวเบาหวิว และความเปลี่ยนแปลงนี้ดูเหมือนจะยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ นี่คือสวัสดิการของการข้ามมิติหรือเปล่า? หรือว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่?

"จะว่าไป คุณนี่สุดยอดจริงๆ โดนยานพิฆาตดวงดาวที่มีความเร็วเกือบเท่าแสงชนกระเด็นไปตั้งหลายวันแสง แต่กลับบาดเจ็บแค่เล็กน้อย ทว่าเครื่องมือของเรากลับตรวจพบว่าคุณเป็นแค่คนธรรมดา มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ" หัวหน้าทีมแพทย์มองเซียวฮุยราวกับมองสัตว์ประหลาด เหมือนพยายามจะมองทะลุตัวเขาให้ได้

ดูเหมือนจะมีความแตกต่างบางอย่างจริงๆ คงต้องหาเวลาสำรวจตัวเองให้ละเอียดภายหลัง เซียวฮุยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาคงไม่ได้แค่ข้ามมิติมาทั้งตัวเฉยๆ แน่ เปลวไฟสามดวงในมิติสีเงินขาวนั่นต้องไม่ธรรมดา โดยเฉพาะประโยคที่แว่วมาว่า เจ้าโชคดีนะเนี่ย

"นี่ค่ะ" แอสต้ายื่นบัตรสีดำให้ด้วยสองมือ เธอก้มตัวลงเล็กน้อยทำให้ดูน่าทะนุถนอม

"นี่คือ?" เซียวฮุยแปลกใจ แอสต้าคงไม่ยื่นคีย์การ์ดห้องพักสำหรับเดตคืนนี้ให้เขาหรอกนะ คงไม่ใช่แบบนั้นแน่

"นี่เป็นงบค่าขนมรายปีของปีนี้ของฉันค่ะ ให้คุณไว้ชดเชยเป็นการชั่วคราว เดี๋ยวฉันจะไปทำเรื่องเบิกเพิ่มอีกที"

เซียวฮุยทำหน้าเหวอ เขารู้ว่าแอสต้าเป็นมหาเศรษฐี แต่งบค่าขนมรายปีมันจะสักเท่าไหร่กันเชียว

ทันใดนั้นเครื่องอ่านบัตรก็ถูกวางลงพร้อมแสดงยอดเงินคงเหลือ เซียวฮุยตาลายไปกับจำนวนเลขศูนย์ที่เรียงรายอยู่

เซียวฮุยกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ รีบโบกมือปฏิเสธ นี่ไม่ใช่ความร่ำรวย แต่มันคือใบสั่งตาย ทันทีที่เขาถือมันไว้ เขาอาจตกเป็นเป้าหมายของผู้ไม่หวังดีในที่ลับตา สำหรับมือใหม่แล้ว การทำตัวให้โลว์โปรไฟล์เข้าไว้ปลอดภัยที่สุด อีกอย่างเขาไม่ควรรับเงินเยอะขนาดนี้ เขาใช้ไม่หมดหรอก

"คุณเก็บเงินนี้ไว้เถอะ ตอนนี้ผมยังไม่จำเป็นต้องใช้เงิน และในฐานะคนมาใหม่ การทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมน่าจะสำคัญที่สุดไม่ใช่เหรอ?" จากนั้นก็เกิดการยื้อแย่งกันไปมา บัตรที่ทำให้เซียวฮุยตาลายใบนั้นถูกผลักไปผลักมาระหว่างทั้งสองคนเหมือนลูกฟุตบอล

"เอาล่ะ แอสต้า ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร เอาเป็นว่าทิ้งเงินให้ผมสักสิบล้าน แล้วก็ดูแลเรื่องที่พักกับอาหารให้ผมสักปี แค่นี้ก็พอ ตกลงตามนี้นะ?" เมื่อเจอการยืนกรานอย่างหนักแน่นของเซียวฮุย แอสต้าจึงจำใจเก็บดวงใจแห่งจักรวาลหรือก็คือบัตรใบนั้นกลับไป

หลังจากจัดการธุระในห้องพยาบาลเสร็จ แอสต้าก็พาเซียวฮุยเดินออกมา พร้อมกับอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันไประหว่างทาง

ที่นี่คือสถานีอวกาศเฮอร์ตา แอสต้ากำลังทดลองขับยานพิฆาตดวงดาวมุ่งหน้ามาที่นี่ตอนที่ชนกับเซียวฮุยเข้าพอดี ในย่านนี้นอกจากดาวบลูสตาร์ของเฮอร์ตาแล้ว สถานีอวกาศเฮอร์ตาถือว่ามีเทคโนโลยีล้ำหน้าที่สุด เขาจึงถูกส่งมารักษาตัวที่นี่ทันที

แอสต้าพาเซียวฮุยไปเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบของสถานีอวกาศ สอนวิธีซื้อของออนไลน์ และทำคีย์การ์ดเข้าออกสากลให้ เนื่องจากสถานีอวกาศเฮอร์ตาใช้ภาษากลางและตัวอักษรที่ตรงกับความเข้าใจของเซียวฮุยเป็นส่วนใหญ่ เขาจึงไม่มีปัญหาในการสื่อสาร

โทรศัพท์ กุญแจ และเงิน เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเซียวฮุย เหมือนกับที่เคยเป็นมา

เซียวฮุยจ้องมองของชิ้นเล็กๆ สองชิ้นในมือด้วยความอึ้งไปชั่วขณะ

"เหม่ออะไรคะ? เดี๋ยวฉันจะพาคุณเดินชมและจัดที่พักให้" แอสต้ามองเซียวฮุยด้วยความสงสัย เธอไม่รู้หรอกว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญกับคนธรรมดามากแค่ไหน

เนื่องจากเวลาจำกัด เซียวฮุยและแอสต้าจึงเดินผ่านโซนกักกันและโซนสนับสนุน แอสต้าเดินนำพร้อมอธิบายไปตลอดทาง บริเวณนี้ส่วนใหญ่เป็นที่พักผ่อนและพื้นที่ทำกิจกรรมทั่วไปของเจ้าหน้าที่สถานีอวกาศ

ภายใต้การนำทางของเจ้าหน้าที่ ทั้งสองมาถึงห้องว่างห้องหนึ่งที่มองเห็นวิวท้องฟ้าดวงดาวภายนอก ซึ่งจะเป็นที่พักของเซียวฮุยในสถานีอวกาศแห่งนี้

เซียวฮุยนั่งลงบนเตียงที่เรียบง่ายและสะอาดสะอ้าน มองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น มันเป็นทิวทัศน์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ

"ไม่คิดเลยว่าเดินไปเดินมาแบบนี้จะเหนื่อยเหมือนกัน คุณรู้สึกยังไงกับห้องนี้บ้างคะ?" แอสต้ายิ้ม ดวงตาสีฟ้าอ่อนจ้องมองเซียวฮุยเป็นประกาย

"ดีมากเลยครับ ขอบคุณนะแอสต้า ในฐานะคนมาใหม่ ถ้าไม่มีคุณ ผมคงยังเร่ร่อนอยู่มุมไหนสักแห่งแน่ๆ" เขาตอบกลับพร้อมมองหน้าเด็กสาวด้วยสีหน้าจริงจัง

เด็กสาวหน้าแดงระเรื่อเมื่อถูกจ้องมองตรงๆ รีบหันหน้าหนี "ดีใจที่คุณชอบค่ะ ประสบการณ์ของคุณเหมือนพระเอกนิยายที่ฉันเคยอ่านเลย แต่ว่า..." เสียงของแอสต้าเบาลงเรื่อยๆ จนเซียวฮุยแทบไม่ได้ยิน

"แต่อะไรเหรอ?" เซียวฮุยถามด้วยความสงสัย

"เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร ไปพบอาจารย์ของฉัน เจ้าของสถานีอวกาศเฮอร์ตา คุณเฮอร์ตากันเถอะค่ะ เธอสุดยอดมากเลยนะ" แอสต้าลุกขึ้น เปิดกล่องใบหนึ่งและยื่นของข้างในให้เซียวฮุย

"อย่าลืมใส่บีคอนสื่อสัมผัสไว้นะคะ ไม่งั้นบางทีอาจจะสื่อสารกันลำบาก ถึงคนส่วนใหญ่ในสถานีจะใช้ภาษากลาง แต่ก็ยังมีบางคนที่ใช้ภาษาถิ่นจากดาวตัวเอง นี่เป็นรุ่นพิเศษชั่วคราวจากของสะสมของฉัน ถ้าภายหลังคุณไม่รังเกียจ สามารถไปผ่าตัดฝังได้ที่แผนกมนุษยสัมพันธ์ มันสะดวกมากค่ะ"

เซียวฮุยรับบีคอนสื่อสัมผัสมาถือไว้ด้วยท่าทางงงๆ นี่น่าจะเป็นแนวคิดและสิ่งประดิษฐ์ของ สมาชิกภาคีอัจฉริยะลำดับที่ 56 อีเลียส ซาลาส ซึ่งต่อมาได้รับการปรับปรุงและเผยแพร่โดยองค์กรสันติภาพแห่งดวงดาว มันเทียบเท่ากับเครื่องแปลภาษาอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่สื่อสารข้ามเผ่าพันธุ์ได้ สะดวกสุดๆ นี่คือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ แต่ปัญหาคือ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นของจริง

แอสต้าคงสังเกตเห็นความเก้ๆ กังๆ ของเซียวฮุย จึงหัวเราะคิกคักแล้วเดินเข้ามาช่วยสวมให้ที่ข้างหู ใครเห็นของแบบนี้ครั้งแรกก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น เธอเองก็ไม่ต่างกัน

"เรียบร้อย ไปกันเถอะค่ะ"

เซียวฮุยพยักหน้า แล้วเดินเคียงข้างแอสต้า ฟังเธอเล่าถึงวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของคุณเฮอร์ตาต่อไป เซียวฮุยเคยเห็นเรื่องพวกนี้ในเกมมาหลายครั้งแล้ว แต่พอได้มาสัมผัสด้วยตัวเองกลับให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่

อย่างไรก็ตาม จากคำบอกเล่าของแอสต้า ช่วงนี้เฮอร์ตาดูจะทำงานล่วงเวลาบ่อยขึ้นมาก และยังมีอัจฉริยะคนอื่นๆ จากภาคีอัจฉริยะแวะเวียนมาที่นี่เป็นระยะ ได้ยินว่าพวกเขากำลังร่วมมือกันสร้างโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ ถึงขั้นที่สามารถจำลองเทพดาราขึ้นมาได้

นั่นคงจะเป็น ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส สินะ จักรวาลจำลองยังสร้างไม่เสร็จ? งั้นสเตลก็ยังไม่ปรากฏตัว กองทัพอุปพันธ์ก็น่าจะยังไม่บุกสถานีอวกาศ เนื้อเรื่องหลักยังไม่เริ่ม เขายังมีเวลาพัฒนาตัวเองอีกสักพัก เซียวฮุยนิ่งคิด คำนวณไทม์ไลน์คร่าวๆ ในหัว

แต่พอดูจากอายุของแอสต้าและใบหน้าที่คุ้นเคยบางคนในสถานีอวกาศ น่าจะอีกไม่เกินปี หรือเผลอๆ อาจจะเป็นพรุ่งนี้ก็ได้... แอสต้าให้ความเคารพและชื่นชมเฮอร์ตามาก เวลาพูดถึงเฮอร์ตาเธอจะพูดน้ำไหลไฟดับ เซียวฮุยคอยถามแทรกตามเนื้อหาบ้างเพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไป

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงหน้าประตูห้องทำงานในโซนควบคุมหลัก ดูจากตำแหน่งแล้ว นี่น่าจะเป็นห้องทำงานของเฮอร์ตา ที่ซึ่ง ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส มักจะตั้งอยู่