บทที่ 3 เฮอร์ตา

บทที่ 3 เฮอร์ตา

ผู้คุ้มกันข้างกายแอสต้าทำวันทยหัตถ์ให้เธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปกดกริ่งที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้มีเสียงกริ่งดังออกมา หรือจะพูดให้ถูกคือมันเป็นสัญญาณแจ้งเตือนไปยังคนที่อยู่ด้านในมากกว่า

ไม่นานนักเสียงใสๆ ก็ดังขึ้น "เข้ามา"

ประตูเปิดออกทันที แอสต้าเดินนำเซียวฮุยเข้าไปข้างใน ห้องนั้นกว้างขวางมาก เต็มไปด้วยอุปกรณ์หน้าตาประหลาดและรูปภาพบุคคลต่างๆ มันกว้างกว่าห้องในเกมมากนัก ข้าวของเยอะแยะแต่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ

มองจากไกลๆ เห็นหุ่นเชิดเฮอร์ตา 3 ตัวยืนรวมกลุ่มกันเหมือนกำลังถกเถียงอะไรบางอย่าง

นี่ก็เป็นมุมขี้เล่นของคุณเฮอร์ตาเหมือนกัน เฮอร์ตา 3 คนมาสุมหัวคุยกัน ปัญญาจะเพิ่มพูนขึ้น 3 เท่ารึเปล่านะ? แม้ว่าหุ่นเชิดทั้ง 3 ตัวจะดูเหมือนถกเถียงกันอย่างดุเดือดถึงขั้นไม้ไม้ประมือประกอบ ทว่าพอเซียวฮุยกับแอสต้าเดินเข้าไปใกล้ พวกเธอก็หยุดคุยและหันขวับมามองเซียวฮุยเป็นตาเดียว หุ่นเชิดตัวที่เป็นแกนนำเอ่ยปาก "หมอนี่เหรอ?"

น้ำเสียงใสกังวานและน่ารัก แต่ถ้อยคำกลับกระชับห้วนสั้น ช่างเป็นความขัดแย้งที่แปลกประหลาด

"ใช่ค่ะ คุณเฮอร์ตา เขาคือเซียวฮุย" แอสต้าโค้งคำนับแล้วแนะนำเขาให้รู้จัก "นี่คือเจ้าของสถานีอวกาศเฮอร์ตา สมาชิกภาคีอัจฉริยะลำดับที่ 83 ท่าน Emanator แห่งปัญญา..."

ตามมาด้วยยศถาบรรดาศักดิ์ยาวเหยียดที่เพิ่งพูดไปข้างนอก แต่ดูเหมือนคุณเฮอร์ตาจะชอบคำเยินยอของแอสต้ามาก หุ่นเชิดทั้ง 3 ตัวต่างอมยิ้มมองดูทั้งคู่

เซียวฮุยรู้สึกอ่อนใจ ได้แต่พยักหน้าตามน้ำไปกับแอสต้า ก็เมื่อกี้แอสต้าเพิ่งพูดเรื่องพวกนี้ไปหยกๆ และเขาก็คุ้นเคยกับนิสัยของคุณเฮอร์ตาดี... ฉลาดแต่ไร้ความเห็นอกเห็นใจ ทว่าสำหรับเซียวฮุยแล้ว มันไม่ได้สำคัญอะไร

หลังแอสต้าแนะนำจบ มุมปากของเซียวฮุยก็ยกยิ้มขึ้น เขาจ้องมองแอสต้า "สรุปว่าคุณพาผมมาที่นี่เพราะคุณเฮอร์ตาเรียกตัว ไม่ใช่เพราะคุณอยากพามาเองสินะ?"

แอสต้าชะงักไปทันที ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ ดูเหมือนเธอจะลืมชี้แจงเรื่องนี้ไปจริงๆ

เซียวฮุยรุกต่อ "งั้นสมาชิกภาคีอัจฉริยะลำดับที่ 83 ผู้เลอโฉม ฉลาดปราดเปรื่อง ก็คือแม่หนูหุ่นเชิด 3 ตัวนี้เหรอครับ? หรือว่ายังมีกลุ่มอื่นอีก? เดี๋ยวเราต้องตามไปทักทายให้ครบทุกตัวเลยไหม?"

แอสต้ามองหน้าคุณเฮอร์ตาเลิ่กลั่ก ถึงเธอจะรู้เหตุผล แต่บางเรื่องก็เป็นความลับ ถ้าคุณเฮอร์ตาไม่อนุญาต เธอก็ไม่กล้าเปิดเผย จู่ๆ เธอก็ไม่รู้จะตอบเซียวฮุยยังไง

"เอาเถอะแอสต้า เดี๋ยวฉันตอบเขาเอง อย่างที่เห็น ฉันคือเฮอร์ตา เจ้าของสถานีอวกาศ ร่างปัจจุบันนี้เป็นหุ่นเชิดที่สร้างเลียนแบบรูปลักษณ์วัยเด็กของฉัน มีอยู่ 200 กว่าตัวทั่วสถานี แค่นี้พอใจรึยัง?"

เซียวฮุยพยักหน้า "เข้าใจแล้วครับ แล้วคุณเฮอร์ตามีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?"

"ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะเห็นหน้าไอ้โรคจิตเปลือยกายที่โดนยานพิฆาตดวงดาวชนด้วยความเร็วเกือบเท่าแสงแล้วยังรอดมาได้ ว่ามีอะไรพิเศษ สรุปก็แค่คนธรรมดา" คุณเฮอร์ตาดูผิดหวังเล็กน้อย แต่ปากคอเราะร้ายนั่นของแท้แน่นอน

"ต้องขอโทษด้วยแล้วกันนะครับที่เป็นแค่คนธรรมดา" เซียวฮุยกลอกตามองบน เขาเองยังไม่รู้สถานะตัวเองเลยด้วยซ้ำ

จากนั้นคุณเฮอร์ตาก็เดินลงจากแท่น ยื่นหน้าเข้ามาพินิจพิเคราะห์เซียวฮุยใกล้ๆ เหมือนจะหาจุดผิดปกติ

เซียวฮุยเองก็ได้มองคุณเฮอร์ตาชัดๆ... หุ่นเชิดตัวเล็ก แต่แต่งหน้าประณีต ผมยาวสีเทาพาดไหล่ ดวงตาสีม่วงเป็นประกาย หมวกเบเรต์บนหัวประดับดอกไม้ที่ในเกมไม่ได้บอกไว้ หน้าตาคล้ายดอกระฆังที่กลายพันธุ์นิดหน่อย

"อะไร? สงสัยเรื่องดอกไม้นี้เหรอ?" หุ่นเชิดเฮอร์ตาที่ยืนอยู่ด้านบนเอ่ยถาม

เซียวฮุยพยักหน้า "ในโลกที่ผมเคยอยู่มีดอกไม้คล้ายๆ กันเรียกว่าดอกระฆังครับ แต่ไม่สวยเท่าดอกที่อยู่บนศีรษะของคุณ"

"ปากหวานใช้ได้นี่ บ้านเกิดคือโลก ดาวเคราะห์สีฟ้านั่นสินะ? เข้าใจแล้ว ถ้ามีข่าวอะไรฉันจะบอก ถือเป็นค่าชดเชยที่แอสต้าชนเธอด้วยก็แล้วกัน เอาล่ะ พวกเธอออกไปได้แล้ว"

"แค่นี้อะนะ?" เซียวฮุยทำหน้างง ผู้หญิงคนนี้สติไม่ดีหรือเปล่า?

คุณเฮอร์ตาตัดบทดื้อๆ โบกมือไล่เหมือนอยากให้เซียวฮุยรีบไปให้พ้นๆ

เห็นดังนั้น แอสต้าจึงโค้งให้คุณเฮอร์ตาแล้วเดินนำออกไปก่อน เธอรู้นิสัยคุณเฮอร์ตาดี อาการแบบนี้มักแปลว่าหมดความสนใจแล้ว

น่าเสียดายที่ความจริงไม่ใช่แบบนั้น ทันทีที่เซียวฮุยกับแอสต้าเดินพ้นประตูไป หุ่นเชิดเฮอร์ตา 3 ตัวก็มารวมกลุ่มกัน สีหน้าเคร่งเครียด

"หมอนั่นไม่ปกติ"

"ใช่ๆ เขารู้จักพวกเราชัดๆ ถึงจะไม่มีพลังของ Path และดูเหมือนคนธรรมดา แต่พลังที่ส่งเข้าไปหยั่งเชิงเมื่อกี้ เหมือนหายวูบลงไปในหลุมไร้ก้นบึ้ง แม้แต่พลังจินตภาพยังได้รับผลกระทบ"

"แถมยังสามารถสั่นพ้องกับ Path แห่งปัญญาได้ เพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ถ้าผลตรวจไม่ยืนยันว่าเป็นมนุษย์ ฉันคงนึกว่าเป็นสกรูลลัมปลอมตัวมา"

"จะเรียกตัวหลักมาเลยไหม?"

"ร่างต้นยุ่งอยู่ อีกอย่างเขายังไม่ไปไหนตอนนี้หรอก เฝ้าสังเกตการณ์ไปก่อน เสียดายจริงๆ ที่ 'ซิมูเลเต็ด ยูนิเวิร์ส' ของฉันยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ รีบติดต่อสกรูลลัมกับหรวนเหมยมาช่วยเร็วเข้า ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้อยากเห็นสุดๆ ไปเลย"

"ขอฉันเช็กหน่อยว่า 'โลก' ดาวเคราะห์สีฟ้าที่เขาพูดถึงมันอยู่ที่ไหน ทำไมรู้สึกคุ้นๆ เหมือนบ้านเกิดของ เวลท์ หยาง จากขบวนรถไฟแห่งดวงดาวจัง?"

คุณเฮอร์ตาเคยสนใจในตัวเวลท์อยู่พักหนึ่ง แต่ก็เลิกสนใจไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาเป็นคนไร้รากเหง้าแถมยังไม่ยอมปริปากพูดเรื่องอดีต

ในโลกนี้มีไม่กี่สิ่งที่กระตุกความสนใจของคุณเฮอร์ตาได้ ในฐานะอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงก้องจักรวาล คุณเฮอร์ตาย่อมเป็นดาวดวงที่เจิดจรัสที่สุด น่าเสียดายที่ดาวดวงนี้กำลังจะร่วงหล่นเพราะการปรากฏตัวกะทันหันของคนนอก

ทางฝั่งเซียวฮุย เขาไม่ได้ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เขาสัมผัสได้ว่าเมื่อกี้คุณเฮอร์ตาใช้วิธีบางอย่างตรวจสอบร่างกายเขา

แต่เขาไม่ถือสา กลับหวังให้คุณเฮอร์ตาเจออะไรด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้เขามีสถานะ "3 ไม่" คือ ไม่มีข้อมูล ไม่มีตัวตน ไม่มีพลัง ถ้าคุณเฮอร์ตาช่วยแก้ปัญหาพวกนี้ได้ ย่อมเป็นสิ่งที่เซียวฮุยต้องการ

น่าเสียดายที่คุณเฮอร์ตาฉลาดกว่าที่คิด ไม่ยอมแพร่งพรายข้อมูลอะไรเลย ช่างเถอะ ยังไงก็ต้องอาศัยอยู่ที่สถานีอวกาศเฮอร์ตา เดี๋ยวก็คงได้เจอกันบ่อยๆ มีเวลาอีกถมเถ

แอสต้าในฐานะหัวหน้าสถานีพาเซียวฮุยเดินชมต่ออีกนิดหน่อย ก่อนจะปล่อยให้เขาเป็นอิสระ ส่วนตัวเธอขอตัวไปจัดการธุระ

เซียวฮุยเริ่มทำความคุ้นเคยกับสถานีอวกาศเฮอร์ตาตามลำพัง เดินทอดน่องกลับที่พัก พลางเปรียบเทียบโลกความจริงกับในเกมไปด้วย

แน่นอนว่าความแตกต่างนั้นมหาศาล สถานีอวกาศเฮอร์ตาใหญ่กว่าที่จินตนาการไว้มาก เจ้าหน้าที่ต่างวิ่งวุ่นทำงาน ไม่มีใครสนใจคนแปลกหน้าที่เพิ่งมาใหม่อย่างเขา

พักใหญ่ทีเดียวกว่าจะกลับถึงห้อง เซียวฮุยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งซื้อของใช้ประจำวันและเสื้อผ้า ตอนนี้เขายังใส่ชุดเครื่องแบบของสถานีซึ่งไม่ค่อยพอดีตัวนัก

ห้องพักกว้างขวางแถมยังมีห้องครัว เซียวฮุยเลยกดสั่งเครื่องครัวและของใช้ในบ้านมาด้วย กองทัพต้องเดินด้วยท้อง สถานีอวกาศเฮอร์ตาก็มีโรงอาหาร แต่แอสต้าบอกว่ารสชาติไม่ค่อยได้เรื่อง เซียวฮุยคิดว่าจะลองไปกินดูสักครั้งเพื่อพิสูจน์ แล้วค่อยทำกินเองดีกว่า

ในฐานะคนจีน ถ้าต้องมาทนทุกข์เรื่องการกิน จะต่างอะไรกับคนไร้ค่า? อาหารดีๆ เท่านั้นที่ไม่ควรทำให้ผิดหวัง

จากนั้นเขาก็เริ่มจัดระเบียบข้าวของที่มีในโลกนี้ สงบสติอารมณ์และขบคิดเรื่องราวต่างๆ

ตรงหน้าเขามีบัตรเครดิตวงเงิน 100 ล้านเครดิตที่แอสต้ายัดเยียดให้ เธอคงเขินเกินกว่าจะให้แค่สิบล้าน

อีกใบเป็นคีย์การ์ดสิทธิ์เข้าถึงทุกพื้นที่ในสถานีอวกาศเฮอร์ตาที่แอสต้าเปิดสิทธิ์ให้เป็นกรณีพิเศษ เห็นว่าได้รับอนุญาตจากคุณเฮอร์ตาแล้ว

และสุดท้ายคือโทรศัพท์มือถือที่เซียวฮุยเพิ่งใช้กดสั่งของใช้ส่วนตัวไป

มองดูของพวกนี้ เซียวฮุยก็อดอมยิ้มไม่ได้ นี่มันปัจจัย 3 อย่างที่เขาพกติดตัวเวลาออกจากบ้านเสมอไม่ใช่เหรอ? เงิน โทรศัพท์ กุญแจ... ต่อให้ข้ามมิติมาต่างโลก ก็ยังหนีไม่พ้น 3 สิ่งนี้อยู่ดี ดูท่าเจตจำนงของโลกคงกำลังชักนำอะไรบางอย่างอยู่อย่างเงียบงันสินะ