EP.133 Akechi Studio และการพูดคุยไร้สาระ

EP.133 Akechi Studio และการพูดคุยไร้สาระ

หลังจากคุยกับคาซึเสร็จแล้ว ซาโบรุก็นั่งลงกับอาเคจิอีกครั้งด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับแผนการของเขา

"คุณอาเคจิ คุณอยากสร้างเกมแบบไหนล่ะ ?" ซาโบรุถาม

อาเคจิยิ้มและพยักหน้า "เกมคล้ายๆกับ Legend of Akechi และ Ninja Gaiden แต่มีลูกเล่นของตัวเอง"

ซาโบรุเลิกคิ้วอย่างสนใจ อาเคจิยิ้มกริ่มแล้วพูดว่า "เธอนี่ใจร้ายมากนะรู้ไหม เธอเป็นคนแนะนำให้ฉันรู้จัก Legend of Akechi แล้วตอนนั้นฉันก็คิดว่ามันเป็นเกมที่ดีที่สุดเลย การที่เธอใช้ชื่อฉันอ้างอิงมันก็เป็นแค่โบนัสเท่านั้นแหละ แต่แค่เดือนเดียวหลังจากนั้น เธอก็ออกเกม Ninja Gaiden ออกมา เกมมันดีจนฉันตกหลุมรักมันยิ่งกว่าเกมที่มีชื่อฉันอยู่ในชื่อเกมซะอีก"

อาเคจิหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดต่อ "ฉันสงสัยมาตลอดว่าทำไมเธอถึงไม่เลือก Ninja Gaiden มาเป็นชื่อฉันแทน แต่อย่าเข้าใจฉันผิดนะ Legend of Akechi ก็ยังเป็นเกมที่ยอดเยี่ยมอยู่ดี ยังไงก็ตาม จากประสบการณ์เหล่านั้น ฉันเลยรู้ตัวว่าแค่อยากสร้างเกมที่คิดว่าเจ๋ง และไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ตั้งชื่อตัวละครหลักตามชื่อตัวเองหรอกนะ"

ซาโบรุยิ้มเยาะ "ผมคิดมาตลอดว่าคุณนั้นจะเปิดบริษัทวิดีโอเกมของตัวเอง คุณอาเคจิ คุณรักเกมมากเกินกว่าจะไม่รักตัวเอง"

อาเคจิยิ้มกว้าง "ซาโบรุ เธอทำให้ฉันได้ขนาดนี้ ฉันต้องยอมรับว่าฉันหวังว่าเธอจะช่วยฉันพัฒนาฝีมือการเล่นของฉัน แต่ฉันรู้ว่าเธอเป็นมืออาชีพ ดังนั้นฉันจะไม่ขอให้ใครมาดูแลเป็นพิเศษ"

ซาโบรุพยักหน้า "ว่าแต่ สตูดิโอเกมของคุณชื่ออะไรเหรอ ?"

“อาเคจิดัน สตูดิโอ” อาเคจิพูดอย่างภาคภูมิใจ

ซาโบรุยิ้ม "ชื่อเพราะดีนะครับคุณอาเคจิ หวังว่าเราจะเป็นทั้งคู่แข่งและคู่หูกันในอนาคตนะครับ"

ทั้ง 2 ยังคงพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งซาโบรุและอายูมิกล่าวลา ซาโบรุจึงกลับไปที่ห้องทำงานเพื่อทำงานต่อ โดยมีอายูมิร่วมเดินทางไปด้วย

ที่ออฟฟิศ ซาโบรุกำลังทำเกม Z-Man และ SpongeBob อยู่ เขากำลังร่างภาพงานศิลป์สำหรับ SpongeBob อยู่พอดี อายูมิก็โน้มตัวเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"SpongeBob นี่เป็นอะไร ซาโบรุ ทำไมเขาถึงเป็นสีเหลืองแบบนั้น"

ซาโบรุยิ้ม "เขาเป็นฟองน้ำนะ!"

อายูมิยกคิ้วขึ้น "หมายถึงแบบที่ใช้ล้างจานน่ะเหรอ ?"

ซาโบรูส่ายหัว "ไม่หรอก โง่จริงๆ เขาเป็นฟองน้ำทะเล พวกมันมีอยู่จริงในชีวิตจริง"

อายูมิพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "อ้อ เข้าใจแล้ว เขาดูตลกดีนะ"

ซาโบรุหัวเราะเบาๆ "นั่นแหละคือประเด็น"

ครู่นึง อายูมิก็ถามว่า "นายหาเลขาได้แล้วหรือยัง ซาโบรุ ?"

ซาโบรูพยักหน้า “ใช่ ฉันหาได้แล้ว เธอเก่งงานของเธอมาก”

สีหน้าของอายูมิเริ่มอ่านไม่ออกแล้ว "เอ่อ 'ค่อนข้างดี' ใช่มั้ยล่ะ ?"

ซาโบรุถอนหายใจ “อย่าอิจฉาเลย เธอก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนแบบนั้น แล้วอีกอย่าง ฉันคิดว่าเธอก็น่าจะรู้ว่าเธอเป็นใคร”

อายูมิยกคิ้วขึ้น "เหรอ ? ฉันรู้จักเธอเหรอ ?"

ซาโบรุยิ้มเยาะ "ใช่แล้ว ยูมิ อิจิโจ อาจารย์เก่าของเราจากโรงเรียนมัธยมฮิบานะ"

อายูมิเบิกตากว้าง "อะไรนะ ? อาจารย์ของเราเหรอ ? นั่น... น่าสนใจนะ"

ซาโบรุยักไหล่ "ฉันรู้ใช่มั้ย ? แต่เธอเป็นมืออาชีพมากเลยนะ ทุกอย่างเลยออกมาดี"

ขณะที่พวกเขายังคงคุยกันต่อ ซาโบรุก็เปลี่ยนเรื่องคุย "เรียนมหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง ?"

อายูมิถอนหายใจ "ก็เหมือนเดิมแหละ น่าเบื่อเหมือนกัน ฉันเรียนวิทยาการคอมพิวเตอร์เพื่อจะได้เข้าใจคอมพิวเตอร์มากขึ้น แล้วก็สร้างเกมได้ดีขึ้น"

ซาโบรุยิ้ม “นั่นเป็นแผนที่ดี”

อายูมิทำปากยื่น "แต่พูดจริงนะ ซาโบรุ คุณเก่งคอมพิวเตอร์ขนาดนั้นได้ยังไง"

ซาโบรุยิ้ม “เอาล่ะ ฉันก็มีทางของฉัน”

อายูมิหัวเราะเบาๆ และสะกิดเขาเล่นๆ "ขี้เหนียว"

ซาโบรุจึงถามว่า "แล้วเธอจะทำงานที่ ZAGE หลังจากเรียนจบไหม ?"

อายูมิครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "อาจจะ ? หรืออาจจะไม่ก็ได้ ฮ่าๆ"

ซาโบรุหัวเราะ “พูดตรงๆนะ ฉันไม่บังคับให้เธอไปทำงานที่ไหนหรอก ทำในสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขก็พอ อายูมิ”

อายูมิยิ้มและพยักหน้า “ขอบคุณนะ ซาโบรุ”

พวกเขาใช้เวลาที่เหลือของวันร่วมกันทำงาน พูดคุย และสนุกสนานไปกับการอยู่ร่วมกัน

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________