EP.132 ซาโบรุพบกับทีมของอาเคจิ

EP.132 ซาโบรุพบกับทีมของอาเคจิ

หลังจากที่ซาโบรุสนุกสนานกับอายูมิที่ออฟฟิศของเขาแล้ว เขาก็ขับรถไปส่งเธอที่บ้านตอนดึก ก่อนจะกลับบ้านและพักผ่อนอย่างเต็มที่

เช้าวันรุ่งขึ้น – วันพฤหัสบดีที่ 26 ธันวาคม 1991

ซาโบรุได้เตรียมตัวสำหรับการพบปะกับอาเคจิ ฝ่ายหลังมีเรื่องสำคัญที่ต้องพูดคุย อายูมิและจุนโจคนขับรถของเธอมีกำหนดจะไปรับเขาที่บ้าน

ไม่นานหลังจากนั้น อายูมิและจุนโจก็มาถึง ซาโบรุก็กระโดดขึ้นรถ การเดินทางไปยังที่อยู่ของอาเคจิใช้เวลาประมาณ 45 นาที เมื่อมาถึง ซาโบรุก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น อาคารหลังนี้เป็นบ้าน 3 ชั้นที่น่าประทับใจและคึกคักไปด้วยผู้คน ภายในมีคนจำนวนมากกำลังทำงานกับคอมพิวเตอร์ ขณะที่ประตูหลายบานมีป้ายต่างๆ เช่น "ห้องสตูดิโอ" "ห้องวาดรูป" และ "ห้องทดสอบ"

ดวงตาของซาโบรุเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นศูนย์กลางการพัฒนาเกมที่ใช้งานได้เต็มรูปแบบ อาเคจิที่สังเกตเห็นปฏิกิริยาของเขาจึงทักทายพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

“ยินดีต้อนรับ ซาโบรุ อายูมิ”

ซาโบรุหันไปหาเขา ยังคงจดจ่ออยู่กับฉากนั้น "อ้าว คุณอาเคจิ กำลังทำเกมให้ ZEPS เหรอครับ ?"

อาเคจิพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ "ใช่เลย ซาโบรุ หลังจากที่พยายามสร้างบริษัทพัฒนาเกมด้วยตัวเองและสร้างเกมขึ้นมาตั้งแต่ต้น ฉันต้องยอมรับว่า... เธอนั้น ยอดเยี่ยม มากจริงๆ แล้ว ตอนที่เธอยังไม่มีพนักงานเลย เธอได้สร้างเกมให้ฉันได้ภายในอาทิตย์เดียวถึงแม้ว่าเกมเหล่านั้นจะไม่ได้ปรับแต่งให้เหมาะสมเท่ากับที่ ZAGE ทำอยู่ตอนนี้ แต่ผลงานของเธอนั้นแตกต่างออกไป เธอทำได้ยังไง ?"

อายูมิที่ยืนอยู่ข้างๆ พร้อมยิ้มอย่างภาคภูมิใจ โดนดีใจที่พี่ชายจำแฟนหนุ่มของเธอได้ ขณะเดียวกัน ซาโบรุก็เพียงแค่ยักไหล่พร้อมกับยิ้ม

"พูดจริงๆนะครับคุณอาเคจิ เอ่อ... มันก็แค่เรื่องงานน่ะ ผมเดาเอานะ" เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ โดยยกประโยคที่มีชื่อเสียงจากชาติที่แล้วของเขามาพูด

อาเคจิหัวเราะคิกคักกับคำตอบของเขา ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยเรื่องธุรกิจ “เอาล่ะ ฉันเรียกเธอมาที่นี่เพราะฉันอยากทำข้อตกลง ฉันอยากสร้างเกมของตัวเอง เผยแพร่เอง แล้วก็จัดจำหน่ายเอง แต่ฉันอยากให้เกมเหล่านั้นวางจำหน่ายบน ZEPS มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ?”

สีหน้าของซาโบรุได้สว่างขึ้น “ไม่มีปัญหาเลยครับคุณอาเคจิ แต่เกมของคุณต้อง ผ่านการตรวจสอบคุณภาพของเราก่อน ถ้าไม่ตรงตามมาตรฐานหรือมีข้อบกพร่องทางเทคนิค เราจะ ไม่รับ”

ลงไว้ใน ZEPS อย่างเป็นทางการแล้ว ฉันไม่อยากทำผิดซ้ำ รอย Atari อีกแล้ว

อาเคจิยิ้มและพยักหน้า "ฉันเข้าใจดีซาโบรุ ฉันรับรองได้เลยว่าอย่างน้อยเกมของฉันก็จะออกมาดีทางเทคนิคอยู่แล้ว แล้วเธอล่ะมีเงื่อนไขอะไรไหม"

ซาโบรุครุ่นคิดครู่นึงก่อนจะตอบว่า "เนื่องจากนี่เป็นเกมของคุณ คุณอาเคจิ ผมจะให้ส่วนลดคุณ แค่ 4% จากยอดขายเกมของคุณ นั่นถือว่าเราโอเค-แต่สมมติว่าเกมของคุณยังทำงานได้ดีอยู่"

อาเคจิยิ้มเยาะ "ซาโบรุ เธอใจกว้างเกินไปแล้วขอแค่ 5% ก็พอ"

ซาโบรุไหวไหล่ “โอเค”

จากนั้นอาเคจิก็พูดเสริมว่า "ฉันจะแจ้งให้เธอทราบเมื่อเกมของฉันพร้อมสำหรับการตรวจสอบคุณภาพ และฉันจะให้ทนายความของฉันจัดการรายละเอียดสัญญา"

ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ โปรแกรมเมอร์คนหนึ่ง ชายคนหนึ่งสวมแว่นตาหนา กำลังกระสับกระส่ายอย่างประหม่าอยู่ที่มุมห้องพลาง แอบมอง ซาโบรุ เขามีชื่อว่า คาซึ บูคิโอะ และเป็น 1 ใน นักพัฒนาฝีมือฉกาจ ของอาเคจิ อาเคจิได้ติดต่อเขาโดยใช้คอนเนคชั่นต่างๆเสนองานที่มีเงินเดือนสูงให้เขา ทำให้เขาสามารถสร้างเกมไปพร้อมกับรับค่าตอบแทนได้ ซึ่งเป็น งานในฝัน ของผู้ที่ชื่นชอบเทคโนโลยีในยุคนี้อย่างเขา

ในที่สุดคาซึก็รวบรวมความกล้าพูดออกมา "ขอโทษนะครับ หัวหน้า... นั่น ซาโบรุ จริงๆเหรอครับ!? คนที่ชื่อนี้อยู่ใน End Credit ทุกเกมของ ZEPS น่ะ!?"

อาเคจิยิ้มออกมา “ใช่แล้ว คาซึ นี่ ซาโบรุ ”

ใบหน้าของคาซึสว่างขึ้นด้วยความตื่นเต้น "โอ้พระเจ้า! ซาโบรุ! " เขารีบวิ่งเข้ามา ยื่นมือออกไปอย่างกระตือรือร้น "ผใชื่อคาซึ บูคิโอะ!"

"ผมเป็นแฟนตัวยงของคุณ!"

ซาโบรุหัวเราะเบาๆ แล้วจับมือคาซึ "ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณคาซึ"

คาซึยิงคำถามใส่เขาโดยไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว "ค-คุณสร้างกลไกใน Metroid ได้ยังไง ? ทำไม การกระโดดของ Samus ถึงลื่นไหลได้ขนาดนั้น ? แล้วคุณจัดการเรื่องฟิสิกส์ใน Excitebike ได้ยังไง ? แล้วก็ กลไกการ ต่อยแบบกระสุนปืน ใน Final Fight — คุณเขียนโค้ดแบบนั้นได้ยังไง!?"

ซาโบรุยิ้มให้กับความกระตือรือร้นของคาซู และเริ่มอธิบายอย่าง ละเอียดทางเทคนิค ว่าข้อจำกัดของคอนโซลแบบ 8 บิตสามารถปรับปรุงได้ยังไง เพื่อให้การเคลื่อนไหวราบรื่นขึ้น ฟิสิกส์ดีขึ้น และกลไกการต่อสู้ที่ตอบสนองได้ดียิ่งขึ้น เขาอธิบายถึงวิธีการใช้ เทคนิคการเลเยอร์สไปรท์ การปรับแต่งการตรวจจับการชน และอื่นๆ

ในขณะที่ซาโบรุและคาซึยังคงพูดคุยเรื่องเทคนิคอย่างลึกซึ้งต่อไป อาเคจิ และ อายูทิ ก็ยืนหลบไปและเฝ้าดูทั้ง 2 คนเนิร์ดกันอยู่

อาเคจิได้ถอนหายใจแล้วหันไปหาอายูมิ "เข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังพูดอยู่ไหม ?"

อายูมิพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มที่พึงพอใจ "แน่นอนสิ! ฉันก็เป็น นักพัฒนาเกม เหมือนกัน จำได้ไหม ? เกมของฉันกำลังจะออก เร็วๆนี้ แล้วรู้ไหม ?"

อาเคจิยีผมเล่นๆ "หึ หวังว่าเกมของเธอจะขายได้ดีนะ"

อายูมิทำปากยื่นแต่ก็ซ่อนความสุขไว้ไม่อยู่ การเห็นพี่ชายกับแฟนเข้ากันได้ดีขนาดนี้ มันก็ทำให้หัวใจเธออบอุ่น เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอาเคจิจะอ่อนโยนลงขนาดนี้เมื่อเวลาผ่านไป บางที ZEPS อาจจะเปลี่ยนผู้คนได้จริงๆก็ได้

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________