EP.16 การพบกับอายูมิ ฮามาโซ

EP.16 การพบกับอายูมิ ฮามาโซ

ซาโบรุแทบจะลืมตาไม่ขึ้นขณะงีบหลับในห้องเรียน แก้มของเขาแนบกับฝ่ามือ ความเหนื่อยล้าเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ หลังจากวันอาทิตย์อันแสนเหน็ดเหนื่อยกับการติดตั้งเครื่อง ZAS ที่บากูดันอาร์เคด เขาก็ใช้เวลาทั้งคืนดีดกีตาร์มือ 2 ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ แม้ว่าในชาติก่อนเขาจะยังเป็นมือใหม่ แต่โลกนี้ดูเหมือนจะมอบความคล่องแคล่วโดยกำเนิดให้เขา ซึ่งทำให้เขาพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่ชั่วโมง ทักษะของเขาก็ก้าวข้ามขีดจำกัดความสามารถธรรมดาๆในชีวิตที่ผ่านมา เขาประหลาดใจกับความก้าวหน้าของตัวเอง 'หากฉันนั้นอยากสร้างเกมที่ยอดเยี่ยม ฉันก็ต้องเชี่ยวชาญด้านภาพและเสียง ทั้ง 2 อย่างนี้ล้วนจำเป็นต่อการสร้างสรรค์สิ่งที่พิเศษสุด' เขาคิด การทำงานหลายอย่างพร้อมกันที่ทะเยอทะยานต้องแลกมาด้วยพลังงานของเขา

อาจารย์ยูมิยืนอยู่หน้าห้องเรียน เหลือบมองซาโบรุที่กำลังหลับอยู่ แล้วก็ถอนหายใจ เธอนั้นรู้เรื่อง "โครงงาน" ของเขา อย่างที่นักเรียนเรียกกัน ถึงแม้ว่าปกติแล้วการนอนในห้องเรียนจะทำให้เธอโกรธ แต่เกรดเฉลี่ยของซาโบรุที่สม่ำเสมอก็ทำให้เขามีอิสระมากขึ้น 'ปล่อยให้เขาพักผ่อนแล้วกัน' เธอคิด

เมื่อเสียงระฆังหมดเวลาดังขึ้น ซาโบรุก็สะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจ เขายืดตัวและขยี้ตา ก่อนจะเก็บข้าวของและเดินออกไป เมื่อออกมาข้างนอก ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไป รถบรรทุกเก่าของพ่อจอดอยู่ในลานจอดรถโรงเรียน เขาจึงขับรถตรงไปยังร้านขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อซื้อชิ้นส่วนสำหรับเครื่อง ZAS อีกห้าเครื่อง ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ได้เซ็นสัญญากับซาโตนากะ เจ้าของร้าน Dream Catcher Arcade แต่ซาโบรุก็เลือกที่จะก้าวไปข้างหน้ามากกว่า

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เป็นเพียงนักเรียนคนเดียวที่มีแผนใหญ่โต

...

กลับมาที่บาคุดันอาร์เคด อายูมิ ฮามาโซกำลังสำรวจบรรยากาศที่คึกคักด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้เธอจะไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับใครก็ตาม เพราะเธอเป็นลูกสาวของตระกูลฮามาโซ ตระกูลยากูซ่าผู้ทรงอิทธิพล และเป็น 1 ในนักเรียนที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในโรงเรียน แต่เธอก็เลือกที่จะกลมกลืนไปกับฉากหลังเมื่อไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องครอบครัว อย่างไรก็ตาม วันนี้ เธออดไม่ได้ที่จะสำรวจตู้เกมอาร์เคดที่ทุกคนต่างพูดถึงกัน

สายตาอันเฉียบคมของอายูมิจ้องมองไปที่เครื่อง ZAS ทั้ง 5 เครื่อง ซึ่งรายล้อมไปด้วยผู้เล่นและผู้เฝ้าดู

“คุณโทกิ” เธอเรียกด้วยน้ำเสียงเย็นชาและมีอำนาจ

เจ้าของร้านเกมเกือบจะกระโดดออกจากผิวหนังของเขา "ค-ครับ คุณฮามาโซ ?"

อายูมิยกคิ้วขึ้น "เรียกหนูว่าอายูมิสิ ว่าแต่ มีอะไรน่าตื่นเต้นนักหนา"

โทกิกลืนน้ำลายแล้วปรับแว่น "อ้อ นั่นเครื่องใหม่ที่เราติดตั้งเมื่อวานนี่นะ แต่ละเครื่องมีเกมอยู่ 4 เกม คือ Donkey Kong , Pac-Man , Mario Bros. แล้วก็ Super Mario Bros. เป็นผลงานสร้างสรรค์ของนักพัฒนาซอฟต์แวร์ท้องถิ่น เชื่อหรือเปล่า เขานั้นเป็นแค่นักเรียนม.ปลายเท่านั้น"

นั่นทำให้อายูมิสนใจ "นักเรียนม.ปลายเหรอ ? ชื่ออะไร ?"

"ซาโบรุ เรนโคนัน" โทกิกล่าว "เขาจะมาที่นี่คืนนี้เพื่อตรวจดูเครื่องเกม"

อายูมิชะงักไปครู่นึง เธอจำชื่อนั้นได้ ซาโบรุอยู่ชั้นเดียวกับเธอ ถึงแม้จะไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนัก เพราะเขาไม่ได้เป็นส่วนนึงของกลุ่มคนดัง แต่เขากลับสร้างความประทับใจจนได้รับชื่อเสียงจากความฉลาดและโครงการลึกลับของเขา

ความอยากรู้อยากเห็นของเธอกระตุ้นขึ้น อายูมิจึงตัดสินใจลองเล่นเครื่องนี้ด้วยตัวเอง เธอยืนต่อแถว สังเกตผู้เล่นที่อยู่ข้างหน้า ฝีมือการประดิษฐ์นั้นน่าประทับใจ เธอคิดในใจ สังเกตได้ถึงความราบรื่นของเกมและความสนใจของผู้เล่น

ในที่สุดเมื่อถึงตาเธอ อายูมิก็ก้าวขึ้นไปที่เครื่อง หยอดเหรียญ 10 เยน และสำรวจเมนูเกม แอนิเมชันสีสันสดใสที่ประกอบกับตัวเลือกเกมแต่ละเกมนั้นทำให้เธอสนใจ เช่นเดียวกับเอฟเฟกต์เสียงที่เล่นเมื่อเธอเลือกชื่อเกม เธอได้เลือกเล่ย Pac-Man ก่อน

ขณะที่เธอนำทางตัวละครสีเหลืองตัวน้อยผ่านเขาวงกต หลบหลีกผีและเก็บพลัง เธอรู้สึกทึ่งกับการควบคุมที่ใช้งานง่าย เกมดูเรียบง่ายแต่ชวนติดหนึบ อายูมิได้พบว่าตัวเองโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้น สมาธิของเธอยิ่งคมกริบขึ้นเรื่อยๆ ตามระดับความยากที่เพิ่มมากขึ้น

“ต่อไป” เธอพึมพำขณะออกจาก Pac-Man และเลือก Donkey Kong

การเปลี่ยนแปลงสไตล์เกิดขึ้นทันที และอายูมิก็ยิ้มกว้างขณะที่เธอบังคับจัมพ์แมนผู้โด่งดังขึ้นบันได หลบถังที่เจ้าลิงตัวเอกโยนมา เกมดำเนินไปอย่างรวดเร็วและท้าทาย แต่นี่ก็ยังไม่พอ เธอประทับใจกับการออกแบบอันชาญฉลาดของแต่ละด่าน

ตัวเลือกถัดไปของเธอคือ Mario Bros. และครั้งนี้เธอได้เชิญผู้ชมคนนึงมาร่วมด้วย บรรยากาศการแข่งขันได้เพิ่มความสนุกไปอีกขั้น ขณะที่พวกเขาร่วมมือกันกำจัดศัตรูให้หมดไป พร้อมกับพยายามเอาชนะกันเอง อายูมิได้หัวเราะเสียงดังเมื่อคู่ต่อสู้ของเธอพลาดเป้ากระสุนของศัตรู และผู้ชมก็ส่งเสียงเชียร์เมื่อการแข่งขันเข้มข้นขึ้น

ในที่สุดเธอก็เลือก Super Mario Bros. ซึ่งโดดเด่นที่สุดใน 4 เกม ขณะที่เสียงเพลงอันร่าเริงดังขึ้น อายูมิก็รู้สึกเหมือนได้ดื่มด่ำไปกับโลกอันกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยสีสัน เกมเพลย์นั้นให้ความรู้สึกราบรื่น และการดำเนินเรื่องในแต่ละเลเวลก็น่าพึงพอใจ การกระโดด การกระทืบเท้า และการเพิ่มพลังแต่ละครั้งล้วนเพิ่มความตื่นเต้นให้กับเธอ

พอเล่นจบ อายูมิก็ประทับใจมาก เธอคิดว่านี่ไม่ใช่แค่เกม แต่มันคือประสบการณ์

เธอหันกลับไปหาโทกิ "ซาโบรุ เรนโคนัน... เขาจะมาที่นี่คืนนี้ใช่ไหม ?"

โทกิกระพริบตา “ใช่ เขาจะมา”

อายูมิยิ้มเยาะ ดวงตาของเธอเปล่งประกายความมุ่งมั่น “ฉันต้องเจอเขาให้ได้”

...

เวลา 22.00 น. ซาโบรุได้มาถึงบากูดันอาร์เคด จอดรถบรรทุกไว้ใกล้ๆ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเครื่องจักรทำงานอย่างไรตลอดทั้งวัน

"สวัสดีตอนเย็นครับคุณโทกิ!" เขาทักทายขณะก้าวเข้ามา "วันนี้ยอดขายเป็นอย่างไรบ้างครับ ?"

โทกิยิ้มกว้างจนแก้มปริ "โอ้ เครื่องของเธอขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย! วันนี้ร้านแน่นทั้งวันเลย!"

ซาโบรุหัวเราะอย่างพอใจ "ดีใจจังที่ได้ยินแบบนั้น ขอผมเช็คเครื่องหน่อยนะครับ"

ระหว่างทำงาน ซาโบรุก็คำนวณรายได้ประจำวันของเขาออกมาเป็นเงิน 6,600 เยนจากเครื่อง 5 เครื่อง ทำให้เขาได้รับส่วนแบ่งถึง 4,875 เยน โทกิแม้จะได้เงินน้อยกว่า แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นกับยอดขายของอาหารร้านที่เพิ่มขึ้นและกระแสตอบรับจากเครื่องที่นำมาสู่ร้านเกม

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆเรียบร้อย ซาโบรุก็เตรียมตัวที่จะกลับ แต่เขากลับสังเกตเห็นรถเก๋งสีดำเงาวับจอดอยู่ข้างนอก ท้องไส้ของเขาก็ได้ปั่นป่วนไปหมดเมื่อเห็นใครเดินออกมา

อายูมิ ฮามาโซ เธอตอนนี้แต่งตัวสบายๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งท่าทีผู้มีอำนาจตามปกติของเธอ เธอเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับชายสวมชุดสูทอีก 2 คน

ซาโบรุจำเธอได้ในทันที ใครจะไม่รู้จักอายูมิ ฮามาโซกันล่ะ ? เธอโด่งดังทั้งเรื่องความสวยและสติปัญญาพอๆกับชื่อเสียงของครอบครัวเลย

“นายคงเป็นซาโบรุ เรนโคนัน” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบแต่ทรงพลัง

ซาโบรุกลืนน้ำลายอย่างประหม่า รับรู้ได้ถึงฝูงชนที่กำลังจ้องมองมาที่เธอ "ใช่แล้ว ฉันเอง... แล้วเธอล่ะ ?"

ริมฝีปากของอายูมิโค้งเป็นรอยยิ้มจางๆ "อายูมิ ฮามาโซ ฉันอยากให้นาย..."

คำพูดของเธอค้างอยู่ในอากาศ และโลกของซาโบรุก็เอียงไปตามแกนของมัน

เจ้าหญิงแห่งตระกูลฮามาโซต้องการอะไรจากฉันอีกล่ะ ?

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________