บทที่ 18 สรุปผลและทักษะใหม่: ฉันมีเทคนิคการอ่อยเหยื่อที่ไม่เหมือนใคร

ระหว่างทางขับรถกลับบ้าน อารมณ์ของเฉินเย่เรียกได้ว่าทั้งเจ็บปวดทั้งมีความสุขผสมปนเปกันไป

ความสุขก็คือ ถึงวันนี้จะเจอเรื่องชวนหัวใจวาย แต่ผลตอบแทนกลับคุ้มค่าเกินคาด เขาได้รับเงินรางวัลเงินสดสองพันหยวน แถมยังได้ชุดอุปกรณ์ตกปลาจากจ้าวตัวอวี๋ที่มีมูลค่าสูงถึงสามหมื่นแปดพันหยวน รวมๆ แล้วทริปนี้ฟันกำไรเข้ากระเป๋าไปสี่หมื่นหยวนเน้นๆ

นอกจากนี้จ้าวตัวอวี๋ลูกเศรษฐีนั่นยังคะยั้นคะยอขอแอดวีแชตเขา เรียกเขาว่า "อาจารย์" ทุกคำ แถมยังจะลากเขาเข้ากลุ่ม "รวมพลคนล่อเหยื่อเจียงหลิน" เพื่อให้เขาไปเปิดหูเปิดตาพวกกบในกะลาในกลุ่มนั้นเสียหน่อย

ส่วนความเจ็บปวดน่ะเหรอ...

เฉินเย่เหลือบมองกระชังปลาที่ว่างเปล่าบนเบาะข้างคนขับ

ยังคงแห้วเหมือนเดิม...

ยังคงไม่มีซุปปลาเหมือนเดิม...

คำสาบานที่ว่า "นักตกปลาจะไม่มีวันแห้ว" ดูจะจืดจางและไร้น้ำหนักเหลือเกินเมื่ออยู่ภายใต้รัศมีของ "เสนาบดีกรมยุติธรรม"

"ไม่เชื่อหรอก! ฉันไม่เชื่อเรื่องอัปมงคลพวกนี้หรอก!"

เฉินเย่ขับรถไปพลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันในใจ "ครั้งหน้า! ครั้งหน้าฉันจะไปในที่ที่ผีไม่สางเทวดาไม่เห็น ดูซิว่าระบบมันจะสรรหาเรื่องปวดตับอะไรมาให้ฉันได้อีก!"

เขากลับถึงห้องเช่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืน หลังจากอาบน้ำล้างตัวเสร็จ เฉินเย่ก็นอนลงบนเตียงแล้วเรียกใช้ระบบอย่างคล่องแคล่ว

"สรุปผล!"

เพียงแค่กำหนดจิต หน้าจอระบบสีน้ำเงินใสก็ผุดขึ้นตรงหน้า

[สรุปภารกิจ: ตกและส่งมอบสิ่งมีชีวิตป่าหายาก (ระดับตำนานสีทอง) สำเร็จ]

[ชื่อไอเทม: สลามันเดอร์ยักษ์จีนธรรมชาติ (น้ำหนัก 15 กิโลกรัม+)]

[ระดับความหายาก: สีทอง]

[ประเมินภารกิจ: ไม่เพียงแต่ตกได้สมบัติของชาติ แต่ยังทนต่อสิ่งยั่วยวนของ 'ซุปปลา' ได้สำเร็จ แสดงให้เห็นว่าโฮสต์มีจิตสำนึกด้านกฎหมายที่ยอดเยี่ยมยิ่ง]

[รางวัลแต้มสะสม: 1,000 แต้ม]

[แต้มสะสมรวมปัจจุบัน: 3,500 แต้ม]

หนึ่งพันแต้ม!

ดวงตาของเฉินเย่เป็นประกายทันที เมื่อรวมกับแต้มเดิมที่มีอยู่ ตอนนี้เขาก็มีแต้มมากพอจะจับจ่ายใช้สอยได้พักใหญ่ เขาเข้าสู่หน้าร้านค้าแต้มสะสมทันทีเพื่อมองหา "ไอเทมเทพ" ที่จะมาทำลายคำสาปแห่งการแห้วนี้ให้สิ้นซาก

หน้าจอร้านค้าได้รับการรีเฟรชใหม่ นอกจาก [น้ำยาเสริมสภาพกายภาพ] และ [เหยื่อระดับเทพ] เจ้าประจำแล้ว ในช่องสินค้าแนะนำวันนี้มีไอคอนใหม่ที่ส่องแสงระยิบระยับปรากฏขึ้น

[ไอเทม: เนตรพินิจระดับกลาง (เวอร์ชันทดลอง)]

[ราคา: 500 แต้ม / ครั้ง]

[คำอธิบายฟังก์ชัน: หลังใช้งาน ดวงตาของโฮสต์จะมีความสามารถในการมองทะลุผิวน้ำ สามารถมองเห็นทุกสิ่งใต้น้ำได้ชัดเจนในระดับความลึก 3 เมตร (ไม่เกี่ยงว่าน้ำจะขุ่นแค่ไหน)]

[ระยะเวลาใช้งาน: 10 นาที]

[หมายเหตุ: รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เมื่อมีสิ่งนี้ คุณจะเห็นชัดๆ ไปเลยว่าปลาไม่กินเบ็ด หรือข้างล่างนั่นมันไม่มีปลาให้ตกกันแน่!]

นี่มันโปรมองทะลุชัดๆ!

เฉินเย่ดีดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที

นี่แหละคือความฝันสูงสุดของนักตกปลา! เมื่อก่อนเวลาตกปลาก็ได้แต่เดาจากอาการของทุ่น แต่ถ้ามีเจ้านี่ขึ้นมา เขาจะมองเห็นได้โดยตรงเลยว่าปลาทำอะไรอยู่ใต้น้ำ

ต่อให้ใช้ได้แค่สิบนาที แต่มันก็เพียงพอให้เขาหาจุดที่ปลารวมตัวกันและจัดการสอยพวกมันขึ้นมาได้อย่างแม่นยำ!

"ซื้อ! ต้องซื้อเดี๋ยวนี้เลย!"

เฉินเย่ยอมควัก 500 แต้มแลกโอกาสทดลองใช้อย่างไม่ลังเล เขามองดูไอคอนรูปดวงตาในช่องเก็บของด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม

"มีเนตรทิพย์แบบนี้ ครั้งหน้าฉันจะไปที่ 'ทะเลสาบพันเกาะ' ที่เขาว่ากันว่าปลาเยอะจนเดินข้ามน้ำได้! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าถ้าเห็นปากปลาคาบเบ็ดอยู่คาตาแล้ว ฉันยังจะตกได้ศพขึ้นมาอีก?!"

เฉินเย่คิดอย่างมีความสุขพลางเตรียมจะปิดมือถือนอน ทว่าจู่ๆ ข่าวประกาศในท้องถิ่นที่เด้งขึ้นมาก็ดึงดูดความสนใจของเขาเข้าเสียก่อน

[ข่าวเจียงหลิน: พายุฝนเมื่อเร็วๆ นี้ส่งผลให้ระดับน้ำตอนบนสูงขึ้น ชาวประมงพบวัตถุประหลาดลอยน้ำจำนวนมากบริเวณ 'เวิ้งน้ำตัดวิญญาณ' ช่วงปลายน้ำ มีข่าวลือว่าพื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นจุดที่เรือสินค้าบรรทุกเงินตราของทางการอับปางเมื่อร้อยปีก่อน ขณะนี้มีเหล่านักล่าสมบัติจำนวนมากมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ดังกล่าว...]

"เวิ้งน้ำตัดวิญญาณ? เรือล่ม? เงินของทางการ?"

สายตาของเฉินเย่หยุดนิ่งอยู่ที่ข้อความนั้นครู่หนึ่ง สมองที่กำลังง่วงงุนพลันตื่นตัวราวกับโดนไฟฟ้าช็อต

ไม่ใช่เพราะเขาสนใจขุมทรัพย์ (ถึงจะสนใจมากก็เถอะ)

แต่เป็นเพราะ... เมื่อเขาเปิด "โหมดเดินทางไกล" ในแผนที่ระบบขึ้นมา

ในลำน้ำที่คดเคี้ยวซึ่งได้ชื่อว่า "เวิ้งน้ำตัดวิญญาณ" ห่างจากเมืองเจียงหลินไปแปดสิบกิโลเมตร

มีจุดแสงสีแดงเข้มจนเกือบเป็นสีม่วง และแฝงไปด้วยออร่าสีดำทมิฬกำลังกะพริบนิ่งอยู่ตรงนั้น

และข้างๆ จุดสีแดงนั้น ยังมีจุดแสงสีทองกระจุกอยู่หนาแน่นอีกหลายจุด!

จุดแดงคู่กับจุดทองงั้นเหรอ?

นี่มันสูตรอะไรกันเนี่ย?

อันตรายที่มาพร้อมโอกาส? ศพที่มาพร้อมสมบัติ?

เฉินเย่กลืนน้ำลายเอื๊อก สามัญสำนึกบอกเขาว่าที่นั่นต้องเป็นกับดักขนาดใหญ่แน่นอน ไปแล้วคงไม่พ้นต้องได้จิบน้ำชากับผู้กองจางอีกตามเคย

แต่ทว่า...

นั่นมันจุดสีทองนะ! แถมยังมีตั้งหลายจุดด้วย!

ถ้าจุดสีทองจุดเดียวคือสลามันเดอร์ยักษ์หรือตะพาบสีทองที่มีค่ามหาศาล แล้วถ้ามันอยู่กันเป็นกองล่ะ... มันจะแลกเป็นทักษะและแต้มสะสมได้มหาศาลขนาดไหน?

ที่สำคัญ ข่าวบอกว่าเวิ้งน้ำนั่นน้ำไหลเชี่ยว ซึ่งปกติปลามักจะมารวมตัวกันรอหาอาหารอยู่ที่นั่นเยอะเสียด้วย

"ปลาตัวใหญ่... ขุมทรัพย์... ทักษะใหม่..."

เฉินเย่พึมพำกับตัวเองพลางมองเพดาน

"หรือจะลองไปดูอีกสักตั้งดีไหมนะ?"

"ยังไงเราก็มีเนตรพินิจแล้ว อย่างมากก็แค่แอบมองดูก่อนว่าใต้พื้นน้ำนั่นคืออะไร ถ้าเป็นศพฉันก็แค่ชิ่งหนี ถ้าเป็นปลาก็แค่ตกขึ้นมา!"

"ใช่! เอาตามนี้แหละ!"

เฉินเย่พลิกตัวลงจากเตียง เดินไปหยิบเบียร์จากตู้เย็นมาเปิดดื่มดัง "ฟึ่บ" เขามองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด มุมปากยกยิ้มอย่างมั่นใจ (แบบหาเรื่องใส่ตัว)

"เวิ้งน้ำตัดวิญญาณงั้นเหรอ?"

"ล้างตารอไว้เลย!"

"เฉินเย่คนนี้จะพกโปรมองทะลุไปหาเดี๋ยวนี้แหละ!"

(จบตอน)