บทที่ 27 สมาคมเข็มชี้ทาง

บทที่ 27 สมาคมเข็มชี้ทาง

โมริ หัวหน้ากลุ่มนักล่าผู้กล้าหาญ กุมทรัพย์สินทั้งหมดของทีมเอาไว้

เมื่อเขาตาย อาณาจักรเทพก็ถูกฮาลินยึดครอง

ความมั่งคั่งทั้งหมดนั้นจึงตกไปอยู่ในมือของฮาลิน

ด้วยทรัพยากรอันมหาศาล เขาได้สร้างกองทัพ ‘โคโบลด์วอร์ล็อก’ ขึ้นมา

โคโบลด์จอมเวทสายเลือดมังกรจำนวน 100 ตน ทั้งหมดเป็นนักเวทระดับ 3

แม้แต่กึ่งเทพลำดับที่ 1 หรือ 2 ก็อาจไม่มีกองกำลังนักเวทมากขนาดนี้

เขายังมีพ่อมดอีก 5 ตน ฮาลินทุ่มเททรัพยากรไม่อั้น แต่จำนวนพ่อมดถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของการเป็น ‘สาวกคลั่งไคล้’

การสร้างสาวกคลั่งไคล้นั้นยากยิ่ง ไม่ใช่ว่ามีทรัพยากรแล้วจะสำเร็จเสมอไป การมีถึง 5 ตนก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

นอกจากนี้ ยังมีกองทหารรักษาการณ์โคโบลด์ระดับ 2 อีก 500 ตน

นักรบโคโบลด์ระดับ 1 อีก 1,000 ตน

รวมกับประชากรเดิมของเทพแห่งถ้ำ ทำให้มีโคโบลด์รวมทั้งหมด 3,000 ตน

อาณาเขตเทพระดับ 1 ในช่วงเริ่มต้นสามารถรองรับประชากรได้เพียง 2,000 ตน หากเกินกว่านั้นจะเกิดปัญหาทรัพยากรขาดแคลน ภัยพิบัติ และความศรัทธาเสื่อมถอย

แต่ฮาลินไม่สนใจ อีกเพียง 10 วันเขาก็จะยึดครองอาณาเขตของฝ่ายตรงข้ามได้แล้ว

เมื่อรวมอาณาเขตเทพระดับ 1 สองแห่งเข้าด้วยกัน ขีดจำกัดประชากรจะเพิ่มเป็น 5,000

การรองรับโคโบลด์ 3,000 ตนจึงเป็นเรื่องง่ายดาย

ที่ตีนเขาแห้งแล้ง ฝูงโคโบลด์กำลังเร่งต่อเรือลำมหึมา เมื่อม่านพลังของอาณาเขตเปิดออก พวกมันจะล่องเรือออกไปบดขยี้เทพจอมปลอมนั่นให้สิ้นซาก

“ทางฝั่งนั้น... ล้างครอรอไว้ได้เลย”

...

เนี่ยชงกำลังถังแตก การเปลี่ยนเผ่าพันธุ์เซนทอร์ผลาญหินเทพของเขาไปเกลี้ยง เหลือติดตัวอยู่แค่ 300 กว่าก้อน

เขาตรวจสอบคลังสมบัติในอาณาจักรเทพ:

หินสีดำ, ปลาผลึกแก้ว 8 ตัว, ปลามังกรแดง 1 ตัว, รูปปั้นปลามังกรแดง, การ์ดเผ่าอมนุษย์งู 2 ใบ, ไข่ราชาสิงโตอินทรีพายุสายฟ้า, กล่องปริศนา, พลังเทพสมบูรณ์ 580 สาย, หินเทพ 8 ก้อน, สมบัติขวานศึกเซนทอร์, ผลแห่งปัญญา 75 ผล, อัญมณีปัญญาระดับต่ำ 160 ชิ้น, ผลึกธาตุระดับต่ำจำนวนหนึ่ง, แหวนมิติ, โลหิตงูปีกเงิน 3 หยด, โลหิตงูแหวนปีกเงิน 4 หยด, โลหิตสิงโตอินทรีพายุสายฟ้า 36 หยด, หินสายฟ้า 10 ก้อน และวิญญาณสัตว์อสูรอีกจำนวนหนึ่ง

เนี่ยชงมองหาของที่พอจะขายได้ ซึ่งต้องเป็นของที่เขาไม่ได้ใช้หรือไม่จำเป็น

“แหวนมิติน่าจะขายได้สักหนึ่งหมื่นหินเทพ”

เขาลรังเลเล็กน้อย ก่อนจะนำแหวนไปที่นครแห่งทวยเทพ

ที่จุดแลกเปลี่ยน เขาขายมันได้มา 10,000 หินเทพ

ภายในเสาแสง เขาค้นหารายการขาย ‘วิญญาณ’

วิญญาณเป็นหนึ่งในสินค้าหลักที่มีการซื้อขายกันในนครแห่งทวยเทพ

พวกมันมีราคาสูงและหาได้ยาก

การบูชายัญของเผ่าอสรพิษจะได้รับวิญญาณทุกครั้ง นั่นเป็นสิทธิพิเศษสำหรับมือใหม่และมีผลเฉพาะในการเคลียร์อาณาเขตเทพส่วนตัวครั้งแรกเท่านั้น

ในกรณีอื่น อัตราการดรอปจะอยู่ที่หนึ่งในสอง หรือแม้แต่หนึ่งในสิบ

วิญญาณเป็นของสิ้นเปลือง มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ

เฉพาะกึ่งเทพหรือตัวตนระดับตำนานที่ไม่สามารถใช้วิญญาณได้เท่านั้นที่จะนำมาขาย

วิญญาณที่มีราคาต่ำกว่า 6 หินเทพจะถูกกวาดซื้อไปในพริบตา

เมื่อนึกถึง ‘บ่อกำเนิดชีวภาพเซนทอร์’ และผู้รุกรานที่อยู่ข้างบ้าน เนี่ยชงกระทืบเท้า กัดฟันแน่น และเริ่มกวาดซื้อวิญญาณระดับ 1

เขาซื้อมาได้กว่า 1,000 ดวง หินเทพ 10,000 ก้อนหายวับไปกับตา

จากนั้นเขาขายโลหิตสิงโตอินทรีพายุสายฟ้า 36 หยด ซึ่งเป็นเลือดสัตว์อสูรระดับ 5 ราคาหยดละ 1,000 หินเทพ

เฉพาะเลือดที่มีพลังพิเศษเท่านั้นถึงจะนับเป็นเครื่องบรรณาการ เลือดธรรมดาถือว่าไร้ค่าตามกฎแห่งการบูชายัญ

พลังสายฟ้า พลังแห่งความโกลาหล พลังสังหาร... เขาได้รับเงินมา 36,000 หินเทพ

เนี่ยชงกวาดซื้อของในตลาดอย่างบ้าคลั่ง

เขาซื้อวิญญาณมา 7,000 ดวง แล้วก็ต้องหยุด เพราะราคาพุ่งขึ้นไปสูงกว่า 8 หินเทพ

หากราคาถึง 10 หินเทพ มันจะเท่ากับต้นทุนในการสร้างด้วยพลังเทพ หากเกิน 8 หินเทพ การซื้อก็ไม่คุ้มค่าอีกต่อไป

เพื่อให้ได้ตัวเลขกลมๆ เขาซื้อเพิ่มอีก 700 ดวง รวมเป็น 10,000 ดวงพอดี

หมดเงินไป 58,000 หินเทพ

เขายังซื้อการ์ดเผ่าอมนุษย์งู 20 ใบ, เรือฉลามบิน 3 ลำ, ชุดเกราะความกล้าหาญสำหรับเซนทอร์ 10,000 ชุด และต้นสนทะเล 800,000 ต้น

หินเทพอีก 15,200 ก้อนปลิวหายไป

เทพแห่งการเพาะปลูกจ้องมองตาค้าง “เป็นนักล่าโลหิตเทพนี่รวยขนาดนี้เลยรึ?”

“ลองไปทำดูเองสิ”

เทพเจ้าหัวเราะเบาๆ “พวกนั้นไม่ใจป้ำเหมือนเจ้าหรอก ของที่สั่งไว้ อีก 3 วันมารับได้เลย”

ชายหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มเดินเข้ามาหา แล้วทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นเนี่ยชงซ้ำๆ

“ทำอะไรของเจ้า?”

‘โลก้า’ ถอยหลังไปก้าวหนึ่งแล้วกล่าวอย่างจริงจัง “ข้าได้กลิ่นของกาลเวลาจากตัวท่าน ข้าชื่อโลก้า เป็นสมาชิกของ ‘สมาคมเข็มชี้ทาง’ ข้ามาเพื่อเชิญท่านเข้าร่วมกับเรา”

“ไม่” เนี่ยชงตอบทันที

“มาร่วมศึกษาพลังแห่งกาลเวลากับเราเถอะ”

โลก้าก้าวเข้ามาขวางหน้า เชื้อเชิญอีกครั้ง

“ไม่” เนี่ยชงเทเลพอร์ตกลับบ้านทันที และเทวิญญาณระดับ 1 ทั้ง 10,000 ดวงลงในบ่อกำเนิดชีวภาพ

นักรบเซนทอร์ 10,000 ตน...

...

ม่านพลังเปิดออก

สาวกของเทพแห่งถ้ำรอคอยอยู่ที่ตีนเขามา 3 วันแล้ว

ทันทีที่แสงหลากสีหายไป เสียงโห่ร้องทำศึกก็ดังกึกก้อง

“ทำลายเทพจอมปลอม... เคลื่อนพล!”

“ขึ้นเรือ!”

“องค์เทพกำลังเฝ้ามองเราอยู่!”

“เพื่อเกียรติยศแห่งเทพแห่งถ้ำ!”

เรือของพวกโคโบลด์แล่นลงสู่ทะเล ไวเวิร์นพิษบินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะ

นักรบกรูกันขึ้นเรือ กองเรือเริ่มออกเดินทาง

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็ปะทะกับกองทัพเรือของเผ่าอสรพิษ ซึ่งยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน

เรือยักษ์ 5 ลำ และเรือเล็กอีกนับไม่ถ้วน

ทั้งสองฝ่ายมีเจตนาเดียวกัน โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย พวกเขาพุ่งเข้าใส่กัน ตัวเรือขนาดมหึมาชนกระแทก ตะขอเกี่ยวและสะพานพาดล็อคเรือทุกลำเข้าด้วยกัน

อมนุษย์งูและโคโบลด์ว่ายน้ำได้ แต่ไม่ใช่กะลาสีที่เก่งกาจ

โดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาสร้างสะพานเชื่อมดาดฟ้าเรือ เปลี่ยนมันให้เป็นสนามรบขนาดใหญ่

ทหารทะลักเข้าหากันดั่งสายน้ำ

“พวกโคโบลด์นี่ดุร้ายจริง” เนี่ยชงอุทานจากในอาณาเขตเทพ

โคโบลด์ก็เหมือนอมนุษย์งู เป็นเผ่าพันธุ์ระดับ 0 แต่ศัตรูกลับมีนักรบระดับ 1 ถึง 1,000 ตน และระดับ 2 อีก 500 ตน

มันเหลือเชื่อมาก

เมื่อครึ่งปีก่อนเจ้านั่นอยากท้าดวล โชคดีที่เนี่ยชงปฏิเสธไป ไม่อย่างนั้นคงตายไปแล้ว

ช่างเจ้าเล่ห์นัก...

ในขณะเดียวกัน ความลำพองใจของเทพแห่งถ้ำก็มลายหายไปเมื่อเขาเฝ้ามองการต่อสู้ ใบหน้าของเขาซีดเผือด

“นักรบเซนทอร์หนึ่งหมื่นตน? ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า?”

คลื่นแห่งความสิ้นหวังถาโถมเข้ามา

จำนวนขนาดนี้... แค่เซนทอร์หนึ่งหมื่นตนนั้นก็เพียงพอที่จะกวาดล้างสิ่งมีชีวิตทุกตัวที่เขามี

เซนทอร์หนึ่งพันตนที่อยู่แนวหน้ามีชื่อเรียกว่า ‘นักรบเซนทอร์คมดาบ’ เห็นได้ชัดว่าเป็นระดับยอดฝีมือ แม้แต่ชื่อก็ยังแตกต่าง

“ต้องมีบ่อกำเนิดชีวภาพเท่านั้นถึงจะสร้างเซนทอร์หนึ่งหมื่นตนได้ มันไปเอามาจากไหน? นี่มันไม่ยุติธรรมเลย!”

ฮาลินอาละวาดอย่างบ้าคลั่งในอาณาเขตเทพ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น