Divine King Of All Directions - 172

Divine King Of All Directions - 172

 

เคล็ดวิชาหนึ่งวิญญาณสวรรค์ได้หมุนวนอย่างเงียบๆก่อนที่เขาจะยืนขึ้นแล้วเปิดใช้งานข่ายอาคมลมกระโชกเพื่อซ่อนตัวอยู่ในเงามืด , ณ ตอนนี้เองที่มีเสียงดังขึ้นเล็กน้อยก่อนที่ประตูหน้าบ้านจะถูกเปิดออกและร่างเงาร่างหนึ่งได้พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเหมือนดั่งภูติพราย

หลังจากนั้นหลินเทียนก็สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังฉีก่อนที่ร่างเงานั้นจะพุ่งเข้าไปที่เตียงของเขา

หลินเทียนถึงกับขนลุกสู้เพราะว่าชายคนนี้อยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 !

โครม ! เตียงของเขาได้ระเบิดออกเป็นชิ้นๆจนไม่เหลือซาก

"อื้ม ?! "

ร่างนั้นได้ส่งเสียงที่ประหลาดใจออกมาก่อนที่จะมองไปรอบๆห้อง

"ไม่อยู่ ? "

ร่างนั้นได้ส่งเสียงกระซิบก่อนที่จะพุ่งออกไปทางด้านนอก

ณ ตอนนี้เองที่ประกายตาของหลินเทียนได้เปลี่ยนเป็นเย็นชาก่อนที่จะเรียกเอามีดสั้นออกมาแล้วเอื้อมไปปาดแผลบางๆที่คอของฝ่ายตรงข้าม

ร่างนั้นรู้สึกเพียงแค่ความเย็นของใบมีดก่อนที่จะสั่นสะท้านไปทันที

"อย่าได้คิดขยับ "

หลินเทียนได้ส่งเสียงออกมาก่อนที่ร่างของเขาจะปรากฏขึ้น

ร่างนั้นถึงกับสั่นไปไม่ได้เพราะว่าก่อนหน้านี้เขามองไปรอบบ้านแล้วและไม่พบร่างของหลินเทียนแม้แต่น้อยทว่าตอนนี้คอของเขากลับถูกมีดจ่อเอาไว้จนทำให้เขาไม่กล้าขยับไปไหน , ตอนนี้หลินเทียนสามารถปลิดชีวิตของเขาได้ง่ายมากๆ

"อยู่ดีๆเจ้ามาโผล่ด้านหลังข้าได้ไงกัน ? ก่อนหน้านี้ข้าตรวจสอบดูแล้วว่าภายในบ้านนี้ไม่มีใคร ! "

ร่างนั้นได้ส่งเสียงออกมา

หลินเทียนได้ยกเท้าถีบออกไปก่อนที่จะทำให้ร่างๆนั้นคุกเข่าลงกับพื้น

"ตอนนี้เจ้าเป็นเชลยของข้าและไม่มีสิทธิจะถามคำถามกับข้า "

เขาได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

หลังจากนั้นเขาก็ได้ฉีกหน้ากากของร่างๆนั้นออกพร้อมทั้งพบว่าอีกฝ่ายเป็นชายวัยกลางคน

ณ ตอนนี้ท่าทางของอีกฝ่ายตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาคิดไม่ออกเลยว่าทั้งๆที่ตัวเองอยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 แล้วลอบเข้ามาตอนกลางดึกแต่กลับถูกจับตัวได้ง่ายดายแบบนี้ ณ ตอนนี้เขาได้กลายเป็นเนื้อบนเขียงรอคนอื่นสับเสียแล้ว !

"ใครส่งเจ้ามา ? "

หลินเทียนได้ส่งเสียงออกมา

ชายคนนั้นได้แต่เงียบโดยที่ไม่ปริปากแม้แต่น้อย

ประกายตาของหลินเทียนได้เปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกก่อนที่จะเรียกเอามีดสั้นอันที่ 2 ออกมาในมือซ้ายแล้วแทงเข้าไปที่ลำตัวของอีกฝ่าย , การแทงนี้ทะลุอวัยวะสำคัญของอีกฝ่ายและทำให้เขาส่งเสียงร้องออกมาทันทีแต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่เสียงที่ดังพอจะให้คนอื่นรู้สึกได้

"พูดมา !"

หลินเทียนได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ชายคนนั้นได้แต่กัดฟันโดยที่ไม่พูดอะไรแม้แต่น้อย

หลินเทียนได้แสยะออกมาอย่างเย็นชาก่อนที่จะแทงลงไปอีกครั้ง

ชายวัยกลางคนได้แต่อดทนกับความเจ็บปวดพร้อมทั้งส่งเสียงร้องออกมาอีกครั้ง

"ข้าว่าเจ้าอย่าได้ทดสอบความอดทนของข้าเลยไม่งั้นข้าจะให้เจ้าได้ตายทั้งเป็น ! "

หลินเทียนได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง

ใบหน้าของชายวัยกลางคนได้เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดโดยทันที , เขาที่เป็นถึงผู้เชี่ยวชาญเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 กลับถูกข่มขู่โดยเด็กหนุ่มที่อยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 6 !

เมื่อเห็นว่าชายคนนี้ไม่ยอมปริปากดังนั้นหลินเทียนถึงได้แสดงสายตาที่เย็นชาออกมาก่อนที่จะเตะไปยังขาที่อยู่ที่พื้นของอีกฝ่ายก่อนที่จะได้ยินเสียง กร๊อบ ! , ณ ตอนนี้เองที่เสียงกระดูกแตกหักได้ถูกส่งออกมาและทำให้กระดูกขาซ้ายของชายคนนั้นแตกละเอียดโดยทันที

"ถึงเจ้าไม่พูดข้าก็รู้ว่าผู้นำตระกูลเจียงส่งเจ้ามา "

เหงื่อได้ท่วมไปทั่วใบหน้าของชายวัยกลางคนและอดที่จะสั่นไปทั้งตัวไม่ได้

หลินเทียนได้ยิ้มออกมาอย่างเย็นชาเพราะดูเหมือนว่าการคาดการณ์ของเขาจะถูกต้อง

เขาได้จ้องมองออกไปตรงหน้าพร้อมกับพูดต่อว่า

"ด้วยระดับพลังของเจ้าแล้วดูเหมือนว่าจะมีสถานะไม่น้อยในตระกูลเจียงและน่าจะรู้ความลับหลายๆเรื่อง ก่อนหน้านี้ข้าเตือนเจ้าไปแล้วและตอนนี้ข้าจะถามอีกรอบ , หากว่าอยากจะเงียบต่อไปหรือให้คำตอบที่ข้ารู้สึกไม่พึงพอใจก็ได้นะแต่หลังจากนั้นข้าจะเหยียบกระดูกขาขวาเจ้าต่อและหากว่าคำตอบของคำถามที่สองทำให้ข้าไม่พอใจ ข้าก็จะเหยียบกระดูกแขนซ้ายเจ้า , สุดท้ายนี้ก็จะเป็นแขนขวา ตาซ้าย และตาขวาตามลำดับ "

ชายวัยกลางคนได้แต่พูดออกมาด้วยร่างกายที่สั่นสะท้านว่า

"จะ..........เจ้ามันปีศาจ ! "

"ปีศาจ ? "

หลินเทียนได้แสยะออกมาพร้อมกับพูดว่า

"คิดแบบนั้นได้ก็ได้ "

หลังจากที่พูดจบแล้วน้ำเสียงของเขาก็เย็นชาขึ้นพลางพูดออกมาว่า

"คำถามแรก ระดับพลังของผู้นำตระกูลเจียงอยู่ในระดับอะไร ? "

ริมฝีปากของชายวัยกลางคนได้ขยับเล็กน้อยแต่ตอนนี้เองที่หลินเทียนได้กระทืบลงไปยังขาขวาของเขาอย่างจัง

เสียงกระดูกแตกหักได้ถูกส่งออกมาโดยทันที

"เจ้า...."

ชายวัยกลางคนได้แต่ส่งเสียงออกมาด้วยความโกรธและความกลัว

"ข้าบอกแล้วว่าอย่าเงียบ"

หลินเทียนได้พูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

"มาต่อกัน , ระดับพลังของผู้นำตระกูลอยู่ในเขตแดนอะไร ? "

"ระดับพลังของท่านผู้นำตระกูล ได้ ได้ อยู่ในเขตแดน......"

"กร๊อบ ! "

หลินเทียนได้บิดแขนซ้ายของชายวัยกลางคนจนละเอียดโดยทันที

"เจ้า..."

"เจ้าลังเลอะไร "

หลินเทียนได้พูดต่อด้วยดวงตาที่ดุร้ายว่า

"งั้นมาอีกรอบ , ระดับพลังของผู้นำตระกูลอยู่ในเขตแดนอะไร ? "

"เขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 ตอนปลาย "

ครั้งนี้ชายวัยกลางคนได้รีบตอบกลับอย่างรวดเร็วเพราะอารมณ์ของหลินเทียนทำให้เขากลัวอย่างมาก

"ดีมาก "

หลินเทียนได้แสดงสีหน้าที่พึงพอใจออกมาพร้อมทั้งพูดต่อว่า

"คำถามที่สอง ระดับพลังของผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเจียงอยู่ในเขตแดนอะไร ? "

"เขตแดนผู้รอบรู้ระดับ 2 "

"กี่คน "

"คนเดียว"

หลินเทียนได้หรี่ตาลงก่อนที่จะถามต่อว่า

"คำถามสุดท้าย นิกายที่เจียงเหลินเหวินเข้าร่วมชื่อนิกายอะไร ? "

ชายวัยกลางคนได้แต่สั่นสะท้านไปพร้อมกับพูดว่า

"เรื่องนี้ข้าไม่รู้ ! "

"ไม่รู้ ? "

หลินเทียนได้แสดงสีหน้าที่เย็นชาออกมาก่อนที่จะขยับมีดเข้ามาอย่างช้าๆแล้วพูดว่า

"ข้าจะถามอีกรอบว่านิกายที่เจียงเหลินเหวินเข้าร่วมชื่ออะไร ? หากว่าไม่ตอบข้าจะแทงดวงตาซ้ายของเจ้าช้าๆจะได้ให้เจ้าดื่มด่ำกับความรู้สึก "

ชายวัยกลางคนได้แต่ส่งเสียงออกมาด้วยความโกรธว่า

"ทำไมเจ้าถึงได้โหดเหี้ยมแบบนี้ ! "

"โหดเหี้ยม ? เจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาพูดกับข้าด้วยคำนี้ ? "

หลินเทียนได้แสยะออกมาก่อนที่จะขยับมีดเข้ามาหาดวงตาซ้ายของชายวัยกลางคนแล้วพูดว่า

"นิกายที่เจียงเหลินเหวินเข้าร่วมมีชื่อว่าอะไร ? "

สีหน้าของชายวัยกลางคนได้ซีดเผือดขณะที่สั่นไปทั้งตัว

"ไม่พูดใช่ไหม "

หลินเทียนได้ส่งเสียงที่เย็นชาออกมาก่อนที่มีดสั้นในมือขวาจะกดลงที่ลำคอของชายวัยกลางคนพร้อมทั้งใช้มือซ้ายปาดไปที่ดวงตาของอีกฝ่าย

"หยุด ข้าจะพูด !"

ชายวัยกลางคนได้ส่งเสียงออกมา

หลังจากที่เขาคิดตามคำพูดของหลินเทียนแล้วหากว่าถูกมีดแทงเข้าไปที่ดวงตาช้าๆนี่มันจะเจ็บปวดขนาดไหนกัน ? นี่มันเป็นการทรมานที่ใครจะไปทนได้ ?

หลินเทียนได้หยุดมือลง

"พูดมา "

เขาได้ส่งเสียงออกมา

ท่าทางของอีกฝ่ายพยายามขัดขืนเล็กน้อยก่อนที่จะตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า

"จะ...........เจ็ดตำหนักรอบรู้ "

"เจ็ดตำหนักรอบรู้ ? "

หลินเทียนได้ส่งเสียงออกมาก่อนที่จะส่ายศีรษะแล้วพูดกับตัวเองว่า

"ไม่เคยได้ยินจริงๆด้วยแหะ "

เขาได้จ้องมองออกไปพร้อมกับพูดว่า

"แล้วระดับพลังของนิกายนั่นล่ะเป็นไง ? ตั้งอยู่ที่ไหน ? "

"นี่.........ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ข้ารู้เพียงแค่ว่าภายในนิกายนั้นมีตัวตนระดับผู้เชี่ยวชาญเขตแดนจักรพรรดินภาเท่านั้น ! "

ชายวัยกลางคนได้ส่ายศีรษะซ้ำๆ

หลินเทียนได้แสยะออกมาก่อนที่จะกดมีดสั้นในมือขวาลงพร้อมทั้งขยับมีดสั้นในมือซ้ายเข้าใกล้ดวงตาซ้ายของเขาอีกครั้ง

"หยุด ! ข้าไม่รู้จริงๆ ! ข้าไม่รู้จริงๆ ! "

ชายวัยกลางคนได้แต่พูดออกมาด้วยท่าทางที่กระวนกระวายอย่างมาก

หลินเทียนได้หยุดมือลงก่อนที่จะหรี่ตาเล็กน้อยเพราะดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ

หลังจากที่เงียบไปเขาก็ได้พูดต่อว่า

"แล้วผู้เชี่ยวชาญเขตแดนผู้รอบรู้ของตระกูลเจ้ายังบริหารงานของตระกูลอยู่รึไม่ ? "

"ไม่.......มีเพียงหากเกิดหายนะกับทางตระกูลเท่านั้นไม่งั้นท่านบรรพบุรุษเก่าแก่ก็จะไม่ออกมา"

ชายวัยกลางคนได้พูดออกมา

ณ ตอนนี้เขากลัวหลินเทียนเป็นอย่างมากและไม่ลังเลที่จะพูดเลยแม้แต่น้อย

หลินเทียนได้ถอนมือซ้ายกลับมาก่อนที่จะจับไหล่ของอีกฝ่ายเอาไว้แล้วพูดว่า

"แม้ว่าจะได้ข้อมูลไม่มากแต่ก็ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ "

ชายวัยกลางคนได้โล่งอกก่อนที่จะกัดฟันแล้วพูดว่า

"ปล่อยข้า ? "

"ปล่อยข้า ? พูดเล่นหรือเปล่า ? "

หลินเทียนได้แสยะออกมา

"เจ้า.........."

"พุฟฟฟฟ ! "

เขาได้กดมือขวาลงก่อนที่มีดสั้นจะแทงทะลุลำของของอีกฝ่ายไปทันที

...................

เช้าวันรุ่งขึ้นหลินเทียนก็ได้เอาศพของชายวัยกลางคนไปทิ้งไว้หน้าบ้าน

"เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมถึงได้มีศพอยู่นี่ ? "

"แปลกแหะ "

"แถมยังเป็นชายวัยกลางคนที่ไม่รู้จักด้วย "

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? "

"มันอยู่หน้าบ้านของคนโหดนั่น หรือว่าจะมีความเกี่ยวข้องกับเขา ?"

หลายๆคนได้พูดออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจ

ไม่นานเรื่องเหล่านี้ก็ไปถึงหูของผู้อาวุโสภายในสำนักก่อนที่ฮานเฮอและหลุยหลานจะรีบตามมาดูร่างไร้วิญญาณที่ถูกทิ้งเอาไว้หน้าที่พักของหลินเทียนด้วยท่าทางที่ตกต่ำลงอย่างมาก ด้วยความที่พวกเขาเป็นผู้อาวุโสถึงได้พอรู้จักตัวตนที่มีชื่อเสียงของเมืองหลวงเป็นอย่างดีและตระหนักได้ว่าชายวัยกลางคนตรงหน้าเป็นผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเจียง

หลังจากที่เงียบอยู่สักพักพวกเขาก็ได้เดินเข้าไปภายในที่พักของหลินเทียน

ณ ตอนนี้หลินเทียนยังคงนั่งบ่มเพาะพลังอยู่และหลังจากที่สัมผัสได้ถึงการมาถึงของพวกเขาจึงได้ลืมตาขึ้น

เขาได้ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าที่ไม่แปลกใจนัก

ฮานเฮอได้ถามออกมาว่า

"ศพนั่นเจ้าเป็นคนทำ ? "

"อื้ม "

หลินเทียนได้ตอบกลับไปอย่างราบเรียบ

พวกเขาได้แต่แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาเพราะพวกเขารู้ดีว่าชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านนอกนั้นอยู่ในเขตแดนชีพจรเทวะระดับ 9 ตอนปลายแต่กลับถูกหลินเทียนสังหาร

"นี่มันเรื่องอะไรกัน ? "

หลุยหลานได้ถามออกมา

หลินเทียนได้ตอบกลับไปว่า

"หรือว่าพวกท่านอยากจะสืบสวนข้า ? อยากจะลงโทษข้า ? "

หลุยหลานและฮานเฮอได้แต่ผงะไปด้วยสีหน้าที่หมดหนทาง

"หลินเทียน เราไม่มีหนทางจริงๆเพราะว่าแรงกดดันที่นิกายสร้างให้กับทางจักรวรรดินั้นมันใหญ่หลวงมากๆ เจ้าเองก็น่าจะเข้าใจ "

ฮานเฮอได้พูดต่อว่า

"ส่วนเรื่องนี้เจ้าไม่ต้องพูดประชดหรอก เราไม่ใช่คนโง่ดังนั้นจะไปเอาความกับเจ้าได้ไง "

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วความรู้สึกด้านลบในใจของเขาก็ลดลงเล็กน้อยก่อนที่จะเงียบไปแล้วอธิบายเรื่องราวทั้งหมดออกมา แน่นอนว่าเขาบอกไปเพียงแค่ว่าอีกฝ่ายเข้ามาลอบสังหารเขาแต่กลับถูกเขาสังหารแทนโดยที่ไม่ได้อธิบายเนื้อหาสำคัญออกไป

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วสีหน้าของฮานเฮอและหลุยหลานเองก็น่าเกลียดลงอย่างมาก

"แม้ว่าจะคิดไว้แล้วว่าตระกูลเจียงต้องลงมือแน่ๆแค่ไม่คิดเลยว่าจะส่งคนเข้ามาภายในสำนักแบบนี้ !"

หลุยหลานได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นช

ตัวตนของสำนักเป่ยหยานนั้นอยู่เหนือ 3 ตระกูลผู้บ่มเพาะ ภายในสำนักแห่งนี้มีตัวตนระดับเขตแดนผู้รอบรู้อยู่หลายคนซึ่งถือเป็นจุดสูงสุดของจักรวรรดินี้แต่ตระกูลเจียงกลับกล้าทำเรื่องหยามหน้าพวกเขาแบบนี้มันทำให้ทั้งสองโกรธอยู่ภายในใจ

"หลังจากที่เจียงเหลินเหวินมันได้เข้าร่วมกับนิกายก็ทำให้ตระกูลของพวกมันเหิมเกริมขึ้นมาทันที !"

ฮานเฮอได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา