บทที่ 4 การแข่งขันธีมอวกาศ

บทที่ 4 การแข่งขันธีมอวกาศ

กว่าหลินจือจะตื่นนอน ท้องฟ้าก็มืดสนิทไปแล้ว เขาหยิบสมาร์ตโฟนออกมาดูเวลา ถึงได้รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มตรง เขาหลับสนิทไปเต็มๆ ถึงเจ็ดชั่วโมง

จังหวะที่เขากำลังจะปิดหน้าจอและเก็บสมาร์ตโฟนลงกระเป๋า จู่ๆ ก็มีการแจ้งเตือนข่าวสารเด้งขึ้นมาที่ด้านบนของหน้าจอ

เขากดเข้าไปดูข่าว กวาดสายตาอ่านคร่าวๆ พลางเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะเก็บสมาร์ตโฟนลงกระเป๋าตามเดิม เขาสวมรองเท้าแตะ บิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย แล้วเดินออกจากห้องนอน ผ่านห้องนั่งเล่น ตรงเข้าไปยังห้องทำงาน

ภายในห้องทำงาน ซูซินเยว่ยังคงต่อสู้อย่างขะมักเขม้น

มือขวาของเธอขยับเมาส์อย่างรวดเร็ว ในขณะที่มือซ้ายก็คอยเคาะแป้นพิมพ์เป็นระยะๆ เพื่อปรับแต่งรายละเอียดของโมเดลบนหน้าจออย่างต่อเนื่อง

"ให้ตายเถอะ นี่อย่าบอกนะว่าเธอทำงานยิงยาวมาตั้งแต่บ่ายสองจนถึงตอนนี้น่ะ?"

หลินจือตบไหล่ซูซินเยว่เบาๆ

ซูซินเยว่สะดุ้งโหยงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อถูกสัมผัสอย่างกะทันหัน เธอหันกลับมามองหลินจือ ใช้มือขวาลูบหน้าอกตัวเองเบาๆ แล้วพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด "เฮ้อ อาจือ นายทำฉันตกใจหมดเลย! ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่เห็นมีเสียงเลยล่ะ?"

"ไร้สาระน่า ฉันเดินลากรองเท้าแตะมาซะขนาดนี้ จะไม่มีเสียงได้ยังไง" หลินจือดีดหน้าผากซูซินเยว่ไปหนึ่งที ก่อนจะแย่งเมาส์ของเธอมาเพื่อตรวจสอบโมเดลที่เธอทำเสร็จไปแล้ว

เขาถึงกับตะลึงงัน

"โอ้โห... นี่เธอไม่ได้ทำแบบไม่ได้พักเลยตลอดเจ็ดชั่วโมงเต็มๆ หรอกใช่ไหมเนี่ย?"

สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาคือโปรเจกต์โมเดลที่เสร็จสมบูรณ์แล้วจำนวนมหาศาลจนน่าตกใจ

แม้ว่าการปั้นโมเดลด้วยชุดเครื่องมือในโลกนี้จะยุ่งยากน้อยกว่าในโลกก่อนของเขา และโดยรวมแล้วก็ง่ายกว่ามาก แต่การทำโมเดลจำนวนมากมายขนาดนี้ให้เสร็จภายในเจ็ดชั่วโมงก็ยังถือว่าเป็นเรื่องที่เกินจริงไปหน่อยอยู่ดี

"หึ ดูซะก่อนว่าใครนั่งอยู่ตรงหน้านาย แชมป์อันดับหนึ่งจากการแข่งขันปั้นโมเดลระดับมหาวิทยาลัยเมื่อปีที่แล้วเชียวนะ!" ซูซินเยว่กล่าวอย่างภูมิใจ

หลินจือพยักหน้าอย่างพึงพอใจขณะตรวจสอบโปรเจกต์ต่างๆ เขายกนิ้วโป้งให้เธอแล้วเอ่ยว่า "ยอดเยี่ยม พลังเหลือล้นจริงๆ! ฉันต้องการแรงขับเคลื่อนแบบนี้จากเธอแหละ! ความฝันของฉันจะสำเร็จไม่ได้เลยถ้าขาดคนสู้ชีวิตแบบเธอ! มานี่สิ มาดูนี่หน่อย"

พูดจบ หลินจือก็ออกจากโปรแกรม เปิดเบราว์เซอร์ขึ้นมา แล้วพิมพ์ที่อยู่เว็บไซต์ลงไป

หลังจากกดปุ่มเอนเทอร์ เบราว์เซอร์ก็เด้งไปยังหน้าอินเทอร์เฟซของแพลตฟอร์มจัดจำหน่ายเกมโดยอัตโนมัติ ซึ่งนี่คือแพลตฟอร์มจัดจำหน่ายที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเซี่ย

ที่ด้านบนสุดของหน้าแรก มีแบนเนอร์โปรโมตพิเศษสำหรับการแข่งขันสร้างเกมตามหัวข้อที่กำหนดแสดงหลาอยู่

"ตามล่าความฝันท่ามกลางดวงดาว สำรวจสู่อนาคต

บางทีอาจจะเป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่มนุษยชาติแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ความโหยหาในอวกาศก็ได้ถูกสลักลึกเข้าไปในดีเอ็นเอของเราแล้ว

จากกล้องโทรทรรศน์ตัวแรก สู่ดวงตาแห่งอวกาศที่โคจรรอบดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

จากสายอากาศธรรมดาๆ สู่เครื่องสำรวจคลื่นวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในโลก

จากดาวเทียมประดิษฐ์ดวงแรก สู่สถานีอวกาศนอกโลกที่สามารถรองรับผู้คนได้หลายสิบชีวิต

การสำรวจอวกาศของมนุษยชาติไม่เคยหยุดนิ่ง และไม่เคยถูกทอดทิ้ง

หัวข้อสำหรับการแข่งขันในครั้งนี้คือ 'อวกาศ' ไม่มีการจำกัดประเภทของเกมหรือระบบกลไกเกม เหล่านักออกแบบทั้งหลาย โปรดปลดปล่อยจินตนาการของคุณและแสดงความลี้ลับของจักรวาลให้ผู้เล่นได้รับรู้!

เงื่อนไขการเข้าร่วม:

1. อัปโหลดผลงานลงบนแพลตฟอร์มหลงโหยว ภายในเวลา 12:00 น. ของวันที่ 26 กันยายน 2035
2. ผลงานที่เข้าร่วมจะต้องเป็นการเปิดตัวครั้งแรกและเปิดตัวแบบเอ็กซ์คลูซีฟบนแพลตฟอร์มหลงโหยวเท่านั้น
3. ผลงานจะต้องมีความสร้างสรรค์และจรรโลงใจ สอดคล้องกับค่านิยมอันดีงาม ต้องไม่มีเนื้อหาที่ละเมิดนโยบายและข้อบังคับของรัฐบาลโลก และห้ามลอกเลียนแบบหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น ผู้ฝ่าฝืนจะถูกตัดสิทธิ์และดำเนินคดีตามกฎหมาย

รางวัลการแข่งขัน:

รางวัลชนะเลิศ รับเงินรางวัล 500,000 หยวน ยกเว้นค่าธรรมเนียมการจัดจำหน่ายสำหรับผลงานที่ชนะ และได้รับการโปรโมตบนหน้าแรกของแพลตฟอร์มอย่างเป็นทางการเป็นเวลา 30 วัน

รางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่ง รับเงินรางวัล 300,000 หยวน ลดค่าธรรมเนียมการจัดจำหน่ายสำหรับผลงานที่ชนะลงครึ่งหนึ่ง และได้รับการโปรโมตบนหน้าแรกของแพลตฟอร์มอย่างเป็นทางการเป็นเวลา 15 วัน

รางวัลรองชนะเลิศอันดับสอง รับเงินรางวัล 100,000 หยวน ลดค่าธรรมเนียมการจัดจำหน่ายสำหรับผลงานที่ชนะลง 20% และได้รับการโปรโมตบนหน้าแรกของแพลตฟอร์มอย่างเป็นทางการเป็นเวลา 5 วัน

การให้คะแนนสำหรับการแข่งขันนี้ จะพิจารณาจากการประเมินแบบองค์รวมโดยกรรมการผู้เชี่ยวชาญร่วมกับการให้คะแนนของผู้เล่น โปรดอ้างอิงกฎการให้คะแนนโดยละเอียดสำหรับข้อมูลเฉพาะเจาะจง"

ซูซินเยว่เห็นดังนั้นก็อ้าปากค้างสูดลมหายใจเข้าลึกจนทำให้อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นหนึ่งองศา "ล้อฉันเล่นปะเนี่ย? สเกลเกมของนายมันใช่สิ่งที่จะทำเสร็จได้ภายในเดือนเดียวเหรอ? พี่ชาย นี่มันวันที่ 26 สิงหาคมแล้วนะ!!"

"ฉันรู้ว่าเธอร้อนใจ แต่อย่าเพิ่งลนลานไป"

หลินจือย่อมรู้ดีว่าเหลือเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งเดือนก่อนจะถึงกำหนดส่งผลงาน และเขาก็รู้ด้วยว่าระยะเวลานี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับเกมเกมนี้

หากอ้างอิงจากชีวิตก่อนของเขา เกม Outer Wilds ต้องใช้เวลาถึงเจ็ดปีเต็ม ในการพัฒนาจากโปรเจกต์จบระดับมหาวิทยาลัยจนกระทั่งเกมออกวางจำหน่ายจริง

เมื่อมองในมุมนี้แล้ว มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่หลินจือและซูซินเยว่จะทำเกมทั้งเกมให้เสร็จสมบูรณ์ได้ภายในระยะเวลาแค่เดือนเดียว

แต่ในทางกลับกัน สองปีจากเจ็ดปีในชีวิตก่อนของเขานั้นหมดไปกับการพัฒนาส่วนเสริม และตัวเกมหลักจริงๆ ก็ใช้เวลาพัฒนาเพียงประมาณสี่ปีนับตั้งแต่ได้รับทุนสนับสนุนการพัฒนา

และที่สำคัญที่สุด แตกต่างจากทีมพัฒนาชุดเดิม หลินจือมีเนื้อหาของเกมและซอร์สโค้ดอยู่ในมืออย่างครบถ้วน!

เมื่อเทียบกับการพัฒนาเกมขึ้นมาใหม่ สิ่งที่หลินจือต้องทำในตอนนี้เหมือนเป็นการพอร์ตเกมเสียมากกว่า ส่วนที่ค่อนข้างจะวุ่นวายหน่อยก็มีเพียงแค่ตัวเกมยังจำเป็นต้องสร้างโมเดลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมาอีกหลายชิ้นเท่านั้น

แต่เมื่อพิจารณาจากความเร็วในการปั้นโมเดลของซูซินเยว่ที่ใช้ชุดเครื่องมือเข้าช่วยแล้ว เวลาหนึ่งเดือนก็เพียงพอที่จะสร้างแอสเซททั้งหมดที่ขาดหายไปในคลังแอสเซทให้ครบถ้วน

ส่วนเรื่องการเขียนโปรแกรมเกม ยิ่งไม่ต้องเป็นกังวลเลย

หลินจือเหลือบมองคีย์บอร์ดความเร็วสูงที่ยังคงนอนนิ่งอยู่ในช่องเก็บของของระบบ แล้วหันไปพูดกับซูซินเยว่ "เธอแค่มีหน้าที่ปั้นโมเดลพวกนี้ก็พอ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง เราทำทันเวลาแน่!"

ซูซินเยว่ขมวดคิ้ว ก่อนจะหันกลับไปมองรางวัลที่แสดงอยู่บนหน้าจออีกครั้ง

รางวัลนั้นช่างล่อตาล่อใจจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงสองอันดับแรกหรอก แค่ได้อันดับสามก็ถอนทุนคืนมาได้ครึ่งหนึ่งแล้ว นี่ยังไม่นับเรื่องที่จะได้รับการโปรโมตบนหน้าแรกของแพลตฟอร์มตั้งห้าวันอีกนะ

ต้องเข้าใจก่อนว่าในฐานะแพลตฟอร์มจัดจำหน่ายที่ใหญ่ที่สุด พื้นที่แนะนำเกมบนหน้าแรกนั้นมีราคาแพงหูฉี่มาโดยตลอด และมักจะถูกผูกขาดโดยบริษัทเกมยักษ์ใหญ่ตลอดทั้งปี นั่นหมายความว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เกมอินดี้จะแทรกตัวเข้าไปอยู่บนพื้นที่ตรงนั้นได้

ท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีสตูดิโอเกมอินดี้หน้าไหนที่จะไปสู้ทุนหนาของบริษัทยักษ์ใหญ่พวกนั้นได้หรอก

"ชิ! ลุยก็ลุย!"

... ตัดภาพมาอีกด้านหนึ่ง

ในช่วงเวลาที่หลินจือและซูซินเยว่กำลังทุ่มเททำงานอย่างสุดชีวิตเพื่อให้โปรเจกต์เสร็จสมบูรณ์

ภายในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวด้านในสุดของโรงแรมฉางฮวาแกรนด์ ซึ่งตั้งอยู่ติดกับสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทผู้สร้างแพลตฟอร์ม

บนโต๊ะกลมหมุนขนาดใหญ่เต็มไปด้วยอาหารหน้าตาหรูหราราคาแพงละลานตา ทว่ากลับมีผู้ชายนั่งอยู่รอบโต๊ะเพียงแค่สามคนเท่านั้น

"เอาล่ะ ผู้อำนวยการหลี่ ผมคงต้องขอฝากฝังลูกชายไม่เอาถ่านของผมไว้กับคุณแล้วล่ะนะ" ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนพูดขึ้นพลางชูแก้วไวน์ขึ้นไปทางชายรุ่นราวคราวเดียวกันอีกคน

"พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นอยู่แล้ว! ผมได้ดูเกมของเสี่ยวเจี้ยนแล้วล่ะ ผมรับรองได้เลยว่าอีกไม่กี่ปี เสี่ยวเจี้ยนจะต้องก้าวขึ้นมาเป็นนักออกแบบเกมระดับซีเนียร์ได้แน่นอน ถึงตอนนั้น ทั้งพ่อทั้งลูกต่างก็เป็นนักออกแบบระดับซีเนียร์... ช่างเป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมสำหรับวงการเกมจริงๆ!"

ชายพุงพลุ้ยด้านข้างเมื่อถูกยกยอจนตัวลอยก็ฉีกยิ้มกว้าง เขาหยิบแก้วไวน์ของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะใช้ข้อศอกสะกิดชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ

"เสี่ยวเจี้ยน แกนี่ไม่รู้ความเอาซะเลย! ลุงหลี่เขากำลังชมแกอยู่นะ รีบๆ รินเหล้าให้ลุงเขาเร็วเข้า!"

ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนทันที เขาถือขวดเหมาไถเดินอ้อมไปหาผู้อำนวยการหลี่แล้วพูดว่า "คุณลุงหลี่ครับ ให้ผมรินเหล้าให้นะครับ ผมเพิ่งเข้าวงการมาใหม่ยังไม่ค่อยประสีประสาอะไรนัก รู้แค่เรื่องทำเกมเท่านั้น หากมีข้อผิดพลาดตรงไหนก็ขอให้คุณลุงโปรดชี้แนะและเมตตาด้วยนะครับ"

หลังจากรินเหล้าเสร็จ เขาก็เดินกลับมาที่โต๊ะ ใช้สองมือประคองแก้วไวน์ของตัวเอง เดินกลับไปหาผู้อำนวยการหลี่อีกครั้ง แตะก้นแก้วชนเบาๆ แล้วดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว

ผู้อำนวยการหลี่ฉีกยิ้มพลางชี้นิ้ว "อาจารย์เกา เสี่ยวเจี้ยนเด็กคนนี้ซื่อตรงดีจริงๆ!"

"วางใจได้เลย ผมได้ลองเล่นผลงานของเสี่ยวเจี้ยนแล้ว การแข่งขันครั้งนี้ไม่มีบริษัทใหญ่เจ้าไหนลงแข่งเลยสักราย เพราะพวกเขากำลังเตรียมตัวสำหรับงานมหกรรมเกมนานาชาติกันอยู่ ผมกล้าพูดเลยว่ารางวัลชนะเลิศในครั้งนี้ยังไงก็ไม่พ้นมือเสี่ยวเจี้ยนแน่นอน!"