ระบบยอดอาจารย์บ่มเพาะศิษย์ ตอนที่ 59 สำรวจหุบเขาวิญญาณ

ขณะที่พวกเขากำลังบินอยู่บนท้องฟ้า ทันใดนั้นเซวียนห่าวก็ตระหนักได้ว่าชิงอี้นั้นสามารถเอาชนะไป๋เฟยผู้ที่ระบบเรียกว่านายน้อยระดับต่ำ

ระบบไม่ได้แจ้งเตือนหรือกล่าวสิ่งใดเลยหลังจากเรื่องนั้นและชายชุดคลุมดำผู้ก็ทำให้เซวียนห่าวลืมเรื่องนี้ไป

“ชิงอี้ หลังจากที่ข้าไล่ล่าชายชุดคลุมดำแล้วเกิดเรื่องใดขึ้นกับศพของพวกตระกูลไป๋” เมื่อตระหนักว่าศพของไป๋เฟยหายไปเมื่อตอนนั้น เขาก็อยากรู้เสียจริงว่าชิงอี้ได้รับสิ่งใดหรือไม่

“หลังจากที่ท่านจากไป พวกเราก็เก็บกวาดที่นั่นและรวบรวมของล้ำค่าจากตระกูลไป๋!” ชิงอี้ยอมรับว่าพวกนางได้ขโมยของจากศพพวกตระกูลไป๋ ชิงอี้เล่าถึงสิ่งที่พวกนางทำให้เซวียนห่าวฟังอย่างภาคภูมิ

“พวกเจ้าได้สิ่งใดมาบ้าง?” เซวียนห่าวยิ้มขึ้น เขามองไปที่ท่าทีอันภาคภูมิใจบนใบหน้าของชิงอี้

เซวียนห่าวหวังว่าครั้งต่อไป นางจะไม่วิ่งไปขโมยซากศพสุ่มสี่สุ่มห้า... หากเป็นเช่นนั้นจริง เซวียนห่าวคงมิอาจมองหน้าผู้คนได้เนื่องจากเขาสั่งสอนศิษย์ให้ป่าเถื่อนเช่นนี้

“พวกเราไม่พบสิ่งใดนอกจากสมบัติเพียงไม่กี่ชิ้น... ข้าจำได้ว่ามีแหวนวงหนึ่งที่อยู่ติดตัวไป๋เฟย ท่านอยากดูหรือไม่!” ชิงอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นนางก็รู้สึกตื่นเต้น นางหยิบแหวนจากกระเป๋าเล็ก ๆ ในเสื้อของนางและมอบให้เซวียนห่าว

“นี่คือ…” เซวียนห่าวส่งสัมผัสเทวะของตนเข้าไปในแหวนนี้เพื่อตรวจสอบว่าศิษย์ของเขาได้สมบัติชนิดใด

“ช้าก่อนเจ้าหนู ข้าคือเซียนจันทราศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ ข้าสามารถสั่งสอนเจ้าได้-”

“ท่านอาจารย์! เหตุใดท่านจึงโยนแหวนนั่นทิ้ง?” ชิงอี้ร้องออกมาทันทีที่เห็นเซวียนห่าวขว้างแหวนที่นางมอบให้

“…”

เซวียนห่าวไม่ตอบกลับใด ๆ แต่เขาจ้องมองอย่างเงียบงันในทิศทางที่เขาโยนแหวนนั้นไป

อันตราย! เขาได้พบกับยอดฝีมือที่ถูกผนึกอยู่ในแหวน หากเขาไม่ทันได้ระวัง ศิษย์ของเขาอาจถูกพรากไปได้!

“แหวนนั่นมันอันตราย มีมารชั่วร้ายถูกผนึกอยู่ข้างใน! ข้าต้องกำจัดมัน มิฉะนั้น มันอาจก่อให้เกิดเรื่องเลวร้ายก็เป็นได้!” เซวียนห่าวมองไปที่ชิงอี้ที่สบสน เขาจึงอธิบายให้นางได้หายสงสัย

“ข้าเข้าใจแล้ว...” ชิงอี้มีสีหน้าสงสัยเล็กน้อย นางหรี่ตาเล็กน้อยในขณะที่เงยหน้าขึ้นมองเซวียนห่าว

ในช่วงเวลาเดียวกับที่เซวียนห่าวโยนแหวนนั้นออกไป ไป๋ฮวาที่ออกจากเมืองอาทิตย์สาดส่องเพื่อท่องโลกกว้างก็กำลังเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

“จากนี้ต่อไปข้าจะต้องไปที่ใดกัน? ทั้งชีวิตของข้าเอาแต่ปกป้องตระกูลไป๋... ข้าคงต้องเริ่มไปทางเหนือ- อ้าก!” ขณะที่ไป๋ฮวากำลังพูดกับตนเอง ทันใดนั้นเขาก็ถูกบางสิ่งกระแทกเข้าที่หัว

“นี่มันคือสิ่งใดกัน?” ไป๋ฮวาลูบไล้บริเวณบนหัวของเขา ไป๋ฮวาก้มหัวลงและมองดูแหวนที่ตกต่อหน้าเขา

“เจ้าหนู...” ขณะที่ไป๋ฮวาสัมผัสกับแหวน เขาก็ได้ยินเสียงดังเข้ามาในหัวของเขา  ท่าทางที่เคยหดหู่ของเขาก็ค่อย ๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

ในที่สุดโชคก็เข้าข้างเขา!

ในขณะที่เซวียนห่าวและชิงอี้ได้บินอยู่บนท้องฟ้า พวกเขาก็ได้พบกับหลายสิ่งหลายอย่าง  แม้ว่าจะไม่แตกต่างจากสิ่งที่พวกเขาเห็นระหว่างทางไปยังเมืองอาทิตย์สาดส่องมากนัก

“ท่านอาจารย์ ที่นั่นคือที่ใดกัน?” ขณะที่พวกเขาบินไปในอากาศอย่างเงียบ ๆ ชิงอี้ก็ร้องเรียกเซวียนห่าว นางชี้ไปทางด้านข้างของพวกเขา

เซวียนห่าวเองก็อยากรู้อยากเห็นเช่นกัน เขาหันกลับมาและมองไปยังที่ที่ชิงอี้ชี้ไป

“นั่นคือหุบเขาวิญญาณ” สถานที่นั้นคือหุบเขาวิญญาณ โดยปกติแล้วการหาสถานที่เช่นนี้ค่อนข้างยากลำบาก

หุบเขาวิญญาณที่ชิงอี้เห็นนั้นไม่ได้ใหญ่มากนักและสมุนไพรที่สามารถพบได้ที่นั่นก็มิน่าจะสูงกว่าสมุนไพรปฐพี พวกมันส่วนใหญ่มักเป็นเพียงสมุนไพรมนุษย์เท่านั้น

“หุบเขาวิญญาณ?” ชิงอี้เอียงศีรษะไปด้านข้างเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อที่นั่น ชิงอี้เงยหน้าขึ้นมองเซวียนห่าวอย่างสงสัยราวกับจะถามว่าหุบเขาวิญญาณคือที่ใดกัน

“หุบเขาวิญญาณคือที่ที่พลังปราณฟ้าดินหนาแน่นกว่าปกติ ที่นี่เต็มไปด้วยสมุนไพร, ต้นไม้และแม่น้ำ มันถือได้ว่าเป็นสถานที่ที่งดงามเลยทีเดียว... เจ้าอยากไปสำรวจหรือไม่?” เซวียนห่าวคิดว่าการที่จะอธิบายให้นางเข้าใจนั้นยากยิ่งกว่าการให้นางไปสำรวจเองเสียอีก เขาจึงตัดสินใจที่จะปล่อยให้นางได้ไปสำรวจที่นั่น

“เจ้าค่ะ!” ชิงอี้ตอบกลับทันที นางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเสียงในหัวกำลังเรียกร้องให้นางลงไปที่นั่นและสำรวจหุบเขาวิญญาณ

“ฮ่าฮ่า” เซวียนห่าวหัวเราะเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของชิงอี้ เขาค่อย ๆ ควบคุมกระบี่ให้ไปทางหุบเขาวิญญาณ ในไม่ช้าทั้งคู่ก็ลงจอดข้างแม่น้ำที่ไหลผ่านหุบเขา

แม่น้ำนั้นเต็มไปด้วยปลานานาชนิด เซวียนห่าวไม่ได้ผ่อนคลายเลยแม้แต่วินาทีเดียวขณะที่เขาได้จับปลาในแม่น้ำเพื่อเป็นอาหารอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ชิงอี้สำรวจพื้นที่นี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เปลวไฟปรากฏขึ้นในมือของเซวียนห่าวขณะที่ไม้บางส่วนจากต้นไม้ใกล้เคียงค่อย ๆ หักลงและเกิดเป็นกองไฟขนาดเล็กต่อหน้าเขา

เซวียนห่าวค่อย ๆ ย่างปลาที่เขาจับได้บนกองไฟ ในไม่ช้ากลิ่นหอมที่ยั่วยวนก็กระจายออกมาจากกองไฟ

ในทางกลับกัน ชิงอี้ไม่ได้ผ่อนคลายเช่นอาจารย์ของนาง แทนที่นางจะสำรวจสถานที่ที่เซวียนห่าวสั่ง นางกลับเดินลึกเข้าไปยิ่งขึ้น

ที่นี่เป็นเพียงหุบเขาวิญญาณที่ค่อนข้างอ่อนแอ ที่นี่ไม่มีสิ่งใดมีค่ามากขนาดนั้น นั่นหมายความว่าจะไม่มีอันตรายมากนักในที่แห่งนี้