บทที่ 43: อย่าเข้าใจผิด ผมก็แค่มาซื้อของ

99 เหรียญทอง

คิดเป็นเงินฮัวเซี่ยก็ปาเข้าไปเก้าสิบเก้าล้าน

เมื่อจ้องมองแพ็กเกจของขวัญสีทองอร่ามที่กินพื้นที่เต็มครรลองสายตา พร้อมเอฟเฟกต์แสงสีที่แทบจะทะลุจอออกมาตรงหน้า เฉินโหยวกลับรู้สึกเฉยชา หรือถึงขั้นอยากจะหัวเราะออกมาด้วยซ้ำ

ประหยัดเงิน?

ผลลัพธ์เดียวของการประหยัดงบ ก็คือการถูกท่านหลี่จับขังลืมในห้องประชุม แล้วโดนอบรมวิชาการเมืองต่อหน้ากลุ่มผู้เชี่ยวชาญระดับสมบัติของชาติ

ประสบการณ์แบบนั้น แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว

“ซื้อ”

เฉินโหยวแค่คิดในใจ แทบไม่เสียเวลาดูรายละเอียดในแพ็กเกจด้วยซ้ำ

【ยอดเงินในบัญชีของคุณไม่เพียงพอ ต้องการเติมเงินทันทีหรือไม่】

“ตกลง”

【กรุณาระบุจำนวนเงินที่ต้องการเติม】

เฉินโหยวไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาโอนเงินหนึ่งพันล้านในบัตรธนาคารเข้าสู่ระบบทั้งหมดทันที

【เติมเงินสำเร็จ! คุณเติมเงินสำเร็จ 1,000 เหรียญทอง!】

【ติ๊ง! คุณซื้อ “แพ็กเกจของขวัญช่วยทะยานสู่สวรรค์·เฉพาะช่วงเวลา” สำเร็จ!】

ไม่มีความล่าช้าแม้แต่วินาทีเดียว

ตั้งแต่เห็นแพ็กเกจจนจบธุรกรรมมูลค่าเกือบร้อยล้าน กระบวนการทั้งหมดลื่นไหลรวดเร็ว จนฮิลล์ไม่มีโอกาสได้อ้าปากเชียร์สินค้าเลยด้วยซ้ำ

แพ็กเกจสีทองระเบิดออกตูมใหญ่ กลายเป็นฝนแสงโปรยปรายเต็มท้องฟ้า สุดท้ายรวมตัวกันเป็นลำแสงห้าสายพุ่งเข้าไปในร่างของเฉินโหยว

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: กระบี่เต๋าทะยานสวรรค์ (ระดับหายาก)!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: มงกุฎเต๋าทะยานสวรรค์ (ระดับหายาก)!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: ชุดคลุมเต๋าทะยานสวรรค์ (ระดับหายาก)!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: รองเท้าเมฆาทะยานสวรรค์ (ระดับหายาก)!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ: แหวนมิติ (ระดับหายาก·ขยายพื้นที่)!】

เฉินโหยวชะงักไปครู่หนึ่ง

อุปกรณ์สวมใส่สี่ชิ้น แถมด้วยแหวนขยายกระเป๋าอีกวง

เขารีบตรวจสอบค่าสถานะทันที

【กระบี่เต๋าทะยานสวรรค์】

【คุณภาพ: ระดับหายาก】

【พลังโจมตี: +50】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: การนำส่งปราณ +20% (เพิ่มประสิทธิภาพการโคจรพลังวิญญาณของเคล็ดวิชาและสกิล)】

【เงื่อนไขการสวมใส่: อาชีพ·ผู้บำเพ็ญเซียน】

【ชุดคลุมเต๋าทะยานสวรรค์】

【คุณภาพ: ระดับหายาก】

【พลังป้องกัน: +30】

【พลังชีวิต: +100】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: ความเข้ากันได้กับปราณ +10% (เพิ่มความเร็วในการดูดซับปราณเล็กน้อย)】

【เงื่อนไขการสวมใส่: อาชีพ·ผู้บำเพ็ญเซียน】

......

เป็นไปตามที่ระบบแจ้ง ไม่มีข้อจำกัดด้านเลเวล

แต่ถ้าดูแค่ค่าสถานะ ก็ถือว่าธรรมดาจริงๆ

ผู้เล่นเลเวล 10 คนไหนก็หาอุปกรณ์สีฟ้าที่มีค่าสถานะดีกว่านี้ได้สบายๆ

ทว่า เฉินโหยวก็ไม่ได้ผิดหวังอะไรมากนัก

มือสมัครเล่นดูที่ค่าสถานะ แต่มืออาชีพเขาดูกันที่เอฟเฟกต์พิเศษ

โดยเฉพาะ “การนำส่งปราณ +20%” ของ 【กระบี่เต๋าทะยานสวรรค์】 เล่มนั้น!

นั่นหมายความว่า ตอนที่เขาใช้วิชา 《เพลงดาบผ่าสวรรค์》 การโคจรพลังวิญญาณจะลื่นไหลยิ่งขึ้น และอานุภาพของกระบวนท่ากระบี่ก็จะแสดงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบกว่าเดิม

ดาบเหล็กมือใหม่ก่อนหน้านี้ ก็เหมือนท่อนเหล็กทื่อๆ ที่เอาไว้ทุบคนได้ แต่พอเอามาใช้วิชากระบี่ที่ลึกล้ำ กลับรู้สึกติดขัดไปหมด

ส่วนกระบี่เต๋าทะยานสวรรค์เล่มนี้ ถึงจะเป็น “อาวุธวิเศษ” ของจริง!

“สวมใส่”

เฉินโหยวสั่งการในใจ

ชุดมือใหม่บนร่างหายวับไปในพริบตา

แทนที่ด้วยชุดคลุมเต๋าโบราณสีดำขลิบทองที่ดูสง่างาม

ผมยาวถูกรวบเก็บด้วยมงกุฎหยกเรียบง่าย สวมรองเท้าบูทลายเมฆา

สุดท้าย เขายื่นมือออกไป กระบี่เต๋าทะยานสวรรค์ที่มีรูปทรงงดงามและมีแสงสีเขียวจางๆ ไหลเวียนอยู่บนตัวกระบี่ ก็ปรากฏขึ้นในมือ

บุคลิกของเขาเปลี่ยนจากเด็กหนุ่มหน้าละอ่อนที่เพิ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่ กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนผู้หลุดพ้นทางโลกและซ่อนเร้นประกายในชั่วพริบตา

ถึงจะเป็นแค่รุ่นพื้นฐานก็เถอะ

“ไม่เลว”

เฉินโหยวพยักหน้าอย่างพอใจ พลางสะบัดกระบี่เป็นวงอย่างคล่องแคล่ว

ตัวกระบี่ส่งเสียงกังวานใส ก่อเกิดการสั่นพ้องอันน่าอัศจรรย์กับพลังวิญญาณในร่างของเขา

เฉินโหยวเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง

【ตัวละคร: เฉินโหยว】

【อาชีพ: ผู้บำเพ็ญเซียน】

【เลเวล: 7 (ขอบเขตกลั่นลมปราณชั้นที่สอง)】

【ฉายา: ผู้บุกเบิกวิถีเซียน】

【พลังชีวิต: 2005】

【ค่าพลังวิญญาณ: 830】

【พลังโจมตี: 574】

【พลังป้องกัน: 255】

เฉินโหยวขมวดคิ้วเล็กน้อย

ค่าสถานะนี้... ถูกต้องเหรอ?

เขาลองคำนวณคร่าวๆ เลือดของเขาน่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งพัน ส่วนพลังโจมตีน่าจะมีแค่สองร้อยกว่าๆ เท่านั้นสิ

หรือว่าจะเป็น... เพราะขอบเขตกลั่นลมปราณชั้นที่สอง?

ขอบเขตเพิ่มขึ้นแค่ระดับย่อยเดียว ค่าสถานะเพิ่มขึ้นเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?!

มุมปากของเฉินโหยวเริ่มยกขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่

เชี่ยเอ๊ย! ผู้เล่นคนอื่นเลเวล 20 จะมีค่าสถานะขนาดนี้ไหมเนี่ย?

“ใจเย็น... ใจเย็นไว้... นี่มันวิถีเซียนนี่หว่า!”

เฉินโหยวพยายามกดมุมปากไว้อย่างสุดความสามารถ สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ให้ตัวเองหลุดขำออกมา

ฮิลล์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังคงมีรอยยิ้มแบบมืออาชีพประดับบนใบหน้า แต่แววตากลับมีความสงสัยเจืออยู่เล็กน้อย

“ท่านสมาชิกจื้อจุนผู้ทรงเกียรติ ต้องการความช่วยเหลืออะไรเพิ่มเติมไหมคะ”

“ไม่เป็นไร!”

เฉินโหยวโบกมือปฏิเสธ แล้วเดินมุ่งหน้าออกจากหอจื้อจุนทันที

เรื่องสำคัญต้องมาก่อน ไปกวาดของก่อนดีกว่า

“นำทาง ไปโรงประมูล”

กระต่ายยักษ์ขนขาวราวหิมะที่คุ้นเคยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แบกเฉินโหยวในลุคใหม่เอี่ยม กลายเป็นเงาสีขาวหายวับไปจากหน้าประตูหอจื้อจุน

......

โรงประมูลเมืองเจ้าเฉิง

ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่วุ่นวายและคึกคักที่สุดของเมืองเจ้าเฉิง

นอกจากระบบฝากขายแล้ว ที่นี่ยังเป็นทำเลทองที่หลายคนเลือกมาตั้งแผงขายของด้วย

เหล่านักผจญภัยจากหลากหลายอารยธรรมและเผ่าพันธุ์มารวมตัวกันที่นี่ ตะโกนเร่ขายของรางวัลที่ตัวเองหามาได้

หรือไม่ก็ยืนอยู่หน้าชั้นวางสินค้าละลานตา เถียงกันหน้าดำหน้าแดงเพื่อส่วนต่างแค่เหรียญทองแดงเดียว

นักรบร่างกำยำคนหนึ่งกำลังพ่นน้ำลายฝอยโฆษณาขวานสีฟ้าที่เพิ่งได้มาให้คนผ่านไปมาฟัง

“เฮ้! พวก! มาดู 【ขวานศึกบดกระดูก】 เล่มนี้สิ! เลเวล 10 ก็ใส่ได้แล้ว! พละกำลัง +8 พลังโจมตี +35! ของดีระดับท็อปเลยนะ! แค่ 50 เหรียญเงิน เอาไปเลย!”

พ่อค้าผอมแห้งข้างๆ นั่งยองๆ อยู่กับพื้น ตรงหน้าปูผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง บนนั้นวางเต็มไปด้วยน้ำยาและม้วนคัมภีร์หลากสี

“น้ำยาฟื้นฟู เพิ่มเลือดทันที 100 แต้ม! ของต้องมีสำหรับตีบอส! ขวดละ 3 เหรียญเงิน ซื้อเยอะลดได้!”

ท่ามกลางความจอแจนั้น เงาสีขาวสายหนึ่งพุ่งเข้ามาที่หน้าประตูโรงประมูลราวกับสายฟ้าแลบ ก่อนจะเบรกจนตัวโก่งอย่างเท่และหยุดนิ่งอย่างมั่นคง

เฉินโหยวลงจากหลังกระต่าย เจ้ากระต่ายตัวนั้นก็กลายเป็นจุดแสงสลายไปทันที

รูปลักษณ์สไตล์ “ผู้บำเพ็ญเพียร” ที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร บวกกับสัตว์ขี่เฉพาะตัวที่เรียกได้ว่าเท่ระเบิด ดึงดูดสายตาผู้เล่นทุกคนที่หน้าประตูได้ในพริบตา

“เชี่ย คนนี้ใครวะ? แฟชั่นชุดนี้หล่อชะมัด ไปหามาจากไหนเนี่ย?”

“ไม่รู้สิ ไม่เคยเห็น ดูเลเวลเขาสิ แค่เลเวล 7 สงสัยจะเป็นเด็กใหม่ของกิลด์ใหญ่สักกิลด์มั้ง?”

“ไม่ใช่นะ... พวกนายดูชื่อเขาสิ คุ้นๆ ไหม?” ผู้เล่นเผ่ามนุษย์หมาป่าคนหนึ่งหรี่ตาลง ก่อนจะตบต้นขาฉาดใหญ่

“เขาเอง! คนโหดที่ตั้งค่าหัว 10 เหรียญทองคนนั้น!”

“ซู้ด——”

เสียงสูดลมหายใจเย็นเยียบดังขึ้นรอบทิศ

ฉายา “พี่เทพทรู” แพร่สะพัดไปทั่วเมืองเจ้าเฉิงพร้อมกับประกาศระบบสีทองนั่นตั้งนานแล้ว

ชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ที่มองมายังเฉินโหยวก็เปลี่ยนไป

มีความยำเกรง ความโลภ ความอยากรู้อยากเห็น แต่สิ่งที่หายไปคือความดูแคลนที่มีก่อนหน้านี้

เพราะยังไงซะ นี่คือคนบ้าที่ควักเงิน 10 เหรียญทองออกมาได้ง่ายๆ เพียงเพื่อ “ให้แกหุบปากหนึ่งชั่วโมง”

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขายังอยู่ในระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่

ไม่มีใครกล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

เฉินโหยวทำเป็นมองไม่เห็นสายตารอบข้าง

ดูเหมือนตอนนี้เขาจะคุ้นเคยกับจังหวะการวิ่งของสัตว์ขี่แล้ว เลยไม่มีอาการตื่นเต้นเกินเหตุเหมือนก่อนหน้านี้

เขาเดินตรงเข้าไปในโรงประมูล แล้วเปิดหน้าต่างระบบฝากขายขึ้นมาทันที

เมินเฉยต่อพวกอุปกรณ์และตำราสกิลที่ส่องแสงวิบวับ เขาเปลี่ยนไปที่หมวด 【วัตถุดิบ】 แล้วพิมพ์คำสามคำลงในช่องค้นหา

【ทรายแก่นวิญญาณ】

ฟึ่บ!

รายการสินค้าเรียงเป็นตับรีเฟรชขึ้นมาทันที

【ทรายแก่นวิญญาณ x 10】 ราคาขาย: 1 เหรียญเงิน 50 เหรียญทองแดง

【ทรายแก่นวิญญาณ x 35】 ราคาขาย: 5 เหรียญเงิน

【ทรายแก่นวิญญาณ x 22】 ราคาขาย: 3 เหรียญเงิน 80 เหรียญทองแดง

มันคือแร่ลักษณะคล้ายทรายสีเทาๆ คำอธิบายมีแค่ประโยคเดียว:

ทรายที่แฝงพลังวิญญาณอันเบาบาง ดูเหมือนจะเป็นวัตถุดิบเสริมสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุหรือการตีเหล็กบางชนิด

ผลผลิตมีไม่น้อย ราคาเองก็ถูกแสนถูก

ในสายตาผู้เล่นคนอื่น นี่มันก็แค่วัตถุดิบขยะที่กินก็ไม่อร่อย ทิ้งก็น่าเสียดาย

มีแค่พวกผู้เล่นสายขุดแร่เท่านั้นที่จะเอามาลงขายเผื่อฟลุค หวังว่าจะแลกเงินค่าซ่อมอุปกรณ์ได้สักหน่อย

เฉินโหยวดูรายการทรายแก่นวิญญาณที่เต็มพรืดไปหลายหน้า มุมปากก็เผยรอยยิ้มออกมา

เขาไม่ได้ไล่กดทีละอัน

แต่เลือกติ๊กที่ช่อง 【ซื้อจำนวนมาก】 ในตัวเลือกการซื้อ แล้วเลือก 【ทั้งหมด】 ในช่องจำนวน

“ยืนยันการชำระเงิน”

【ติ๊ง! คุณใช้จ่าย 7 เหรียญทอง 78 เหรียญเงิน ซื้อ “ทรายแก่นวิญญาณ” ทั้งหมดในโรงประมูล รวมทั้งสิ้น 5,847 ชุด】

แทบจะในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นทุกคนที่กำลังเลือกดูวัตถุดิบในโรงประมูลต่างก็ได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง

ในรายการโปรด หรือหน้าเว็บที่พวกเขากำลังดูอยู่ รายการทั้งหมดที่เกี่ยวกับ “ทรายแก่นวิญญาณ” กลายเป็นสีเทาไปในพริบตา คลังสินค้าแสดงผลเป็น “0”

“???”

“เชี่ย! เกิดไรขึ้นวะ? ทรายแก่นวิญญาณหายไปไหนหมด?”

“ใครวะ? ใครมันว่างงานมาเหมาวัตถุดิบขยะพวกนี้ไปจนเกลี้ยงเนี่ย?”