บทที่ 16: นี่สิคือวิธีใช้การเติมเงินที่ถูกต้อง!

“เชี่ย!”

เจ็บปวดอย่างรุนแรง!

ความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยายถาโถมจากหัวไหล่ไปทั่วร่าง ราวกับกระดูกถูกดาบศึกสนิมเขรอะนั่นฟันจนแหลกละเอียด

แถบพลังชีวิตของเขาลดฮวบไปส่วนหนึ่งทันที

ความรู้สึกนี้ต่างจากตอนโดนหมาป่าวิญญาณข่วน หรือโดนไออาฆาตกัดกร่อนอย่างสิ้นเชิง

นั่นเป็นแค่ตัวเลขเลือดที่ลดลง แต่ครั้งนี้ คือสัมผัสแห่งความตายที่คืบคลานเข้ามาจริงๆ!

ในขณะเดียวกัน ณ โลกความเป็นจริง

ศูนย์บัญชาการใต้ดินโครงการ “เติมเงิน” เสียงสัญญาณเตือนภัยที่บาดหูได้ฉีกกระชากบรรยากาศอันเคร่งเครียดขึ้นอีกครั้ง!

“แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! สัญญาณชีพของเป้าหมายเกิดความผันผวนอย่างรุนแรง!”

“อัตราการเต้นของหัวใจ 192! ความดันโลหิต 200/120! ระดับอะดรีนาลีนเกินค่ามาตรฐานสามเท่า!”

“อันตราย! เป้าหมายกำลังอยู่ในภาวะเครียดจัด!”

กระแสข้อมูลทั้งหมดบนหน้าจอยักษ์รีเฟรชอย่างบ้าคลั่ง ทุกบรรทัดถูกย้อมด้วยสีแดงเลือดซึ่งเป็นตัวแทนของวิกฤตระดับสูงสุด

หลี่กั๋วอันลุกพรวดจากที่นั่ง ก้าวเท้าฉับๆ พุ่งไปที่หน้าแผงควบคุมหลัก

เขาจ้องเขม็งไปที่เส้นกราฟคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่เต้นระรัวบนหน้าจอ ใบหน้าที่เคยเด็ดเดี่ยวฉายแววตื่นตระหนกและเสียใจอย่างปิดไม่มิดเป็นครั้งแรก

เขาพลันตระหนักได้ว่าตัวเองยังมองข้ามไปจุดหนึ่ง!

เขามองเห็นเพียงความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัดที่ “หยวนเจี้ย” มอบให้ เห็นแต่คุณค่าทางยุทธศาสตร์ของเฉินโหยวในฐานะผู้เล่นเพียงคนเดียว แต่กลับละเลยจุดพื้นฐานที่สุดไป

เฉินโหยว ก็แค่คนหนุ่มธรรมดาๆ อายุยี่สิบกว่าปีคนหนึ่ง!

เขาไม่ใช่นักรบที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน ไม่ใช่สายลับที่มีจิตใจแน่วแน่มั่นคง

การโยนคนธรรมดาอย่างเขาลงไปในโลกที่เต็มไปด้วยภูตผีปีศาจและสัตว์ประหลาดโดยไม่มีการเตรียมพร้อม ก็ไม่ต่างอะไรกับการให้เด็กทารกไปขับยานรบอวกาศ

การปะทะแต่ละครั้ง สำหรับเขาแล้วคือประสบการณ์สยองขวัญเฉียดความตาย

นั่นไม่ใช่ข้อมูลเกม แต่เป็นความหวาดกลัวที่แท้จริง เป็นบาดแผลที่จะประทับลึกลงในจิตวิญญาณ!

“ทีมแพทย์! เริ่มแผนการปลุกตื่นหมายเลขสาม เตรียมพร้อม!”

น้ำเสียงของหลี่กั๋วอันแหบพร่าเล็กน้อยเพราะความตึงเครียด แต่เขายังไม่ออกคำสั่งให้ปลุกทันที

อย่าเพิ่งพูดถึงว่าจะปลุกด้วยการบังคับได้หรือไม่ ต่อให้ปลุกขึ้นมาได้ ใครจะรู้ว่าจะส่งผลกระทบทางจิตใจต่อเฉินโหยวอย่างไรบ้าง?

รออีกหน่อย...

ในโลกแห่งเกม

สัญชาตญาณการเอาตัวรอดอยู่เหนือทุกสิ่ง

ประหยัดเงิน? ประหยัดไม่ได้เลยสักนิด!

หยั่งเชิง? พอได้แล้ว!

เฉินโหยวตะเกียกตะกายถอยกรูดไปด้านหลัง ไม่สนใจจะดูว่าเหลือเลือดเท่าไหร่ และไม่สนใจจะคิดถึงโอสถเผยหยวนที่เพิ่งกินลงไป

ในหัวเขามีเพียงความคิดเดียว

ใช้ยันต์! ใช้ยันต์ปราบมารใบละหนึ่งล้านนั่น!

เพียงแค่คิด 【ยันต์ปราบมาร】 ปึกนั้นที่เหลืออยู่เก้าใบก็ปรากฏขึ้นในมือ

เวลานั้น แม่ทัพวิญญาณอาฆาตที่โจมตีสำเร็จไม่ได้ไล่ตามต่อ

มันเพียงแค่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองเขาอย่างเย็นชาจากระยะห่างหลายสิบเมตร

ดาบศึกยักษ์เล่มนั้นถูกมันลากอยู่ด้านหลัง ขูดไปกับถนนปูหินจนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ

มันกำลังเพลิดเพลินกับความหวาดกลัวของเหยื่อ

แต่มันหารู้ไม่ว่า เหยื่อของมันเพิ่งจะเปลี่ยนทัศนคติจาก “ชาวบ้านตาดำๆ” เป็น “เทพทรูจอมเปย์” เรียบร้อยแล้ว

“ก็แค่เงินไม่ใช่เหรอวะ!”

เฉินโหยวคำรามลั่นด้วยน้ำเสียงที่ปนเปไปด้วยความกลัวและความบ้าคลั่ง

“ฉันมีเพียบเว้ย!”

เขาไม่มัวมานั่งประหยัดใช้ทีละใบอีกต่อไป แต่กางยันต์ปราบมารเก้าใบที่เหลือในมือออกราวกับไพ่โป๊กเกอร์

แล้วรวบรวมแรงทั้งหมด ขว้างใส่แม่ทัพวิญญาณอาฆาตอย่างสุดแรงเกิด!

“ตายซะเถอะมึง!”

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

แสงสีทองเก้าสายพุ่งออกจากมือ วาดเป็นวิถีโค้งอันงดงามกลางอากาศ ราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ เก้าดวง

พกพาพลังปราณเที่ยงธรรมที่ขจัดสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง ฉีกกระชากหมอกดำทมึนที่ปกคลุมถนนยาวในชั่วพริบตา

แม่ทัพวิญญาณอาฆาตดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิตเช่นกัน

มันส่งเสียงร้องออกมาเป็นครั้งแรก เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและความเจ็บปวดอย่างที่สุด ซึ่งไม่น่าใช่เสียงที่มนุษย์จะเปล่งออกมาได้

มันยกดาบศึกยักษ์ในมือขึ้น ไอสีดำที่พลุ่งพล่านรอบกายควบแน่นเป็นโล่หนาทึบ พยายามต้านทานการโจมตีถึงตายนี้

ทว่า ต่อหน้าไอเทมเติมเงินใบละหนึ่งล้าน การดิ้นรนทุกอย่างล้วนเปล่าประโยชน์

แสงสีทองสายแรกพุ่งชนโล่ไอสีดำ

ไม่มีแรงระเบิดสะเทือนเลื่อนลั่น มีเพียงการชำระล้างและการหลอมละลาย

โล่ที่สร้างจากไออาฆาตบริสุทธิ์นั้น ทันทีที่สัมผัสกับแสงสีทอง ก็ละลายหายไปจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่ราวกับหิมะต้องแสงอาทิตย์

ตามมาติดๆ ด้วยแสงทองที่ทะลุทะลวงเข้าไป ประทับลงบนเกราะอกของแม่ทัพวิญญาณอาฆาตอย่างแม่นยำ

ตูม!

กลุ่มแสงสีทองเจิดจ้าระเบิดออก กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ม้วนกวาดไปทั่วทิศ

ตัวเลขความเสียหายขนาดมหึมา ลอยขึ้นมาจากเหนือหัวของแม่ทัพวิญญาณอาฆาต

【-1258】

ร่างมหึมาของแม่ทัพวิญญาณอาฆาตสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ร่างกายทั้งร่างดูเลือนรางลงไปส่วนหนึ่ง

แต่นี่ เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

แสงทองสายที่สอง สาม สี่... ตามมาติดๆ!

【-1245】

【-1866! (คริติคอล)】

【-1251】

...

ตัวเลขความเสียหายถี่ยิบผุดขึ้นมาราวกับคอมเมนต์บนหน้าจอที่ไหลรัวๆ เหนือหัวแม่ทัพวิญญาณอาฆาต

เกราะบนตัวมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร่างกายที่เคยดูแน่นหนากลับบางลงและโปร่งใสขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

มันกวัดแกว่งดาบศึกอย่างบ้าคลั่ง ฟันคลื่นดาบสีดำออกมาทีละสาย แต่ก็ถูกกลุ่มแสงสีทองที่ถาโถมเข้ามาทำลายและชำระล้างจนหมดสิ้น

ยันต์เก้าใบ ระเบิดเก้าครั้ง บาดแผลลึกถึงกระดูกเก้าแห่ง!

เมื่อแสงทองสายที่เก้าจางหายไป แม่ทัพวิญญาณอาฆาตก็โงนเงนเต็มที

ร่างมหึมาของมันวูบวาบเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด ราวกับเทียนไขในสายลมที่พร้อมจะดับได้ทุกเมื่อ

แต่มัน... ก็ยังไม่ล้มลง!

ยันต์ปราบมาร หมดเกลี้ยงแล้ว!

ความคิดของเฉินโหยวแล่นเร็วเพียง 0.01 วินาที

สติของเขาเปิดร้านค้าขึ้นมาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

【ยันต์ปราบมาร ราคาต่อหน่วย: 1 เหรียญทอง】

【จำนวนที่ซื้อ: 10】

【ยืนยันการชำระเงิน 10 เหรียญทอง?】

“ยืนยัน! ยืนยัน! ยืนยันสิวะ!”

เฉินโหยวตะโกนก้องในใจอย่างบ้าคลั่ง

แทบจะในทันทีที่ความคิดของเขาสิ้นสุดลง ยอดเหรียญทองของเขาก็ลดลงอีกครั้ง

และในกระเป๋าเก็บของในเกม ก็มียันต์ปราบมารปึกใหม่ที่ยังส่งกลิ่น “หมึกพิมพ์หอมกรุ่น” ปรากฏขึ้นมา

กระบวนการทั้งหมดลื่นไหล รวดเร็วถึงขีดสุด

นี่แหละคือความหมายของการ “เติมเงิน”!

เงินอาจไม่ใช่ทุกอย่าง แต่เงินที่ไม่มีวันหมดน่ะ คือทุกอย่าง!

“เข้ามาสิ! ไอ้สัตว์ประหลาด! ถึงตาแกต้องกลัวบ้างแล้ว!”

เฉินโหยวสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย แล้วหยิบยันต์ปราบมารออกมาอีกใบ

แสงสีทอง ส่องสว่างถนนสายยาวที่เงียบงันนี้อีกครั้ง

โลกความเป็นจริง ศูนย์บัญชาการ

“รายงาน! อัตราการเต้นของหัวใจเป้าหมายเริ่มลดลง! 185... 170... 155...”

“ความดันโลหิตคงที่! ปฏิกิริยาตอบสนองความเครียดกำลังจางหาย!”

เมื่อได้ยินรายงาน ทุกคนในศูนย์บัญชาการต่างถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก หลายคนเพิ่งพบว่าแผ่นหลังของตนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น

ร่างกายที่เกร็งเขม็งของหลี่กั๋วอันก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่สีหน้าของเขากลับยิ่งเคร่งเครียดขึ้น

เขาเดินไปด้านข้าง สั่งการผู้ช่วยเสียงขรึม

“ติดต่อเขตทหาร คัดเลือกครูฝึกการต่อสู้และผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาที่เก่งที่สุด จัดตั้งกลุ่มฝึกพิเศษขึ้นมา”

ผู้ช่วยชะงัก “ท่านผอ. ตอนนี้เลยเหรอครับ?”

“ตอนนี้แหละ!” หลี่กั๋วอันตอบเสียงเด็ดขาด

“รอเฉินโหยวออกมาครั้งนี้ เริ่มการฝึกพิเศษรอบด้านให้เขาทันที! เราจะทำผิดพลาดซ้ำสองไม่ได้อีกแล้ว!”

“เขาต้องเรียนรู้วิธีต่อสู้ วิธีรับมือวิกฤต และวิธีควบคุมความกลัวของตัวเอง!”

“ครับ!”

หลี่กั๋วอันหันกลับไปมองหน้าจอหลักอีกครั้ง ตรงนั้น เส้นกราฟที่แสดงสถานะชีวิตของเฉินโหยวกลับมานิ่งสนิทแล้ว

เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงแฝงความหวาดหวั่นที่ยังหลงเหลืออยู่

“เสี่ยวเฉิน ต้องรอดกลับมานะ”

ในเกม

เมื่อแสงทองระลอกใหม่ร่วงหล่นลงมา การต่อสู้ก็ไร้ซึ่งความลุ้นระทึกใดๆ อีกต่อไป

แม่ทัพวิญญาณอาฆาตไม่สามารถแม้แต่จะส่งเสียงโหยหวน ร่างมหึมาของมันแข็งค้างไปท่ามกลางแสงทองสองสาย

ในท้ายที่สุด ท่ามกลางเสียงแผ่วเบาราวกับแก้วแตก ร่างมหึมาของแม่ทัพวิญญาณอาฆาตก็สลายกลายเป็นจุดแสงสีดำปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า แล้วเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

【ยินดีด้วย คุณสังหารบอสภารกิจสมรภูมิฉาก: แม่ทัพวิญญาณอาฆาต!】

【ได้รับค่าประสบการณ์ x 5000】

【ระดับเลื่อนเป็น 3 (ขอบเขตกลั่นลมปราณชั้นที่หนึ่ง)!】

【ได้รับแต้มสถานะอิสระ x 5】

【ไอเทมดรอป: ดาบศึกวิญญาณอาฆาต (ระดับหายาก), เกราะแม่ทัพที่ชำรุด (ระดับหายาก), ตราทหารเมืองเจ้าเฉิง (ไอเทมภารกิจ)】

แจ้งเตือนจากระบบชุดใหญ่ไหลผ่านไป

เฉินโหยวใช้ดาบเหล็กมือใหม่ยันพื้น หอบหายใจแฮกๆ ความดีใจที่รอดตายมาได้ทำให้ขาของเขาอ่อนแรง

เขาชนะแล้ว

ใช้พลังแห่งเงินตรา ทุบบอสสุดโหดที่เขาเจาะเกราะไม่เข้าจนตายคาที่

นี่อาจจะเป็นวิธีต่อสู้ที่เรียบง่ายที่สุด และถูกต้องที่สุดของเทพทรู

เขาเทแต้มสถานะ 5 แต้มลงไปที่ค่าพลังโจมตีอย่างไม่ลังเล จากนั้นจึงเดินไปที่จุดที่บอสสลายไปอย่างพึงพอใจ แล้วเก็บไอเทมดรอปสามชิ้นที่ส่องแสงสีฟ้าขึ้นมาทีละชิ้น

ทว่า ในขณะที่เขาเก็บของรางวัลเสร็จ และเตรียมจะศึกษาสิ่งของมูลค่ากว่าสิบล้านพวกนี้

หน้าต่างแจ้งเตือนระบบอันใหม่ก็เด้งขึ้นมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า บดบังทัศนวิสัยทั้งหมดของเขา