ตอนที่ 23 คำตัดสินของนางฟ้าคือสัจธรรม!

เหลียนเฟิงพึ่งพาได้เสมอ

เธอเปรียบเสมือนสายธารใสไหลเย็น ท่ามกลางเหล่าสาว 36D ในโลกซูเปอร์ก๊อดที่หาได้ยากยิ่ง

ช่วงแรกมุ่งเน้นที่เทคโนโลยี ช่วงกลางมุ่งเน้นที่ยุทธวิธี ฉลาด สุขุม และยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

บอก 45 วินาทีก็คือ 45 วินาทีเป๊ะ

ขวานที่ถูกส่งผ่านรูหนอนมา คือขวานเล่มเดิมที่เขาเคยบ่นว่าเบาเกินไปตอนเลือกอาวุธครั้งแรก

ตอนนี้มันก็ยังรู้สึกเบาหวิว แทบไม่รู้สึกได้ถึงน้ำหนัก

แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธชนิดไหน เมื่ออยู่ในมือเขาและอัดพลังทำลายล้างเข้าไป มันก็คืออาวุธสังหารเทพดี ๆ นี่เอง!

อย่างน้อยเรื่องนี้มอร์กาน่าก็การันตีให้ได้

ขวานยักษ์ในมือชี้ตรงไปที่นางฟ้าเยี่ยน

เยี่ยนเร่งพลังงานในร่างกาย ยกดาบใหญ่ขึ้นระดับสายตา เตรียมเข้าสู่ท่าโจมตี

ฟุ่บ!

ปีกคู่สวยสะบัด เยี่ยนเป็นฝ่ายเปิดฉากบุกก่อน!

ทว่าความเร็วนี้ยังช้ากว่าตอนมอร์กาน่าหลบหนีอยู่ช่วงหนึ่ง ไป๋เย่กำขวานแน่นด้วยสองมือ พลังทำลายล้างทะลักเข้าสู่คมขวาน ก่อนจะถูกย้อมด้วยสีแดงฉานในพริบตา

เขาสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าอันบริสุทธิ์และเฉียบคมของเยี่ยน

เมื่อเทียบกับสไตล์การต่อสู้แบบโจรลักวิ่งชิงปล้นของมอร์กาน่า การต่อสู้เช่นนี้ต่างหากที่ไป๋เย่ถวิลหา

เคร้ง——!!!

เสียงดาบปะทะขวานดังกังวานสะเทือนอากาศ ไป๋เย่รู้สึกร้อนวูบไปทั้งตัว ก่อนจะปล่อยร่างกายให้เคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณ ข้อมือกับสะโพกออกแรงพร้อมกัน กดดันนางฟ้าที่พุ่งลงมาจากฟ้าให้ถอยร่นไปครึ่งคืบ!

“เอาอะไรมามั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำให้ฉันยอมสยบได้!?”

เสียงตะโกนนี้แฝงความขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อย

พลังงานจากกายอมตะ LV3 ปะทุ ขวานยักษ์เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า นัยน์ตาของเยี่ยนฉายแววตื่นตระหนก

ดาบเปลวเพลิงในมือเธอ…กำลังจะต้านไม่ไหว!

เสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาของเยี่ยนเปลี่ยนเป็นสีเงินขาวอย่างรวดเร็ว พลางส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเหล่าพี่น้องในมิติมืดทันที

“นี่นางฟ้าเยี่ยน กำลังถูกโจมตีหนัก ดาบเปลวเพลิงเสียหายเกินกว่าที่คาด ขอพลังงานสนับสนุนโดยด่วน”

“พี่เยี่ยน อดทนไว้!”

“พี่เยี่ยน อดทนไว้!”

เหล่านางฟ้าที่มาสำรวจโลกพร้อมกันรีบตอบรับ การส่งถ่ายพลังงานรวดเร็วกว่าเรือรบจวี้เสียแบบเทียบไม่ติด

รอยร้าวบนดาบเปลวเพลิงถูกซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกัน เยี่ยนก็วิเคราะห์ข้อมูลผ่านคลาวด์นางฟ้าอย่างเร่งด่วน

“วิเคราะห์ล้มเหลว วิเคราะห์ล้มเหลว”

“เริ่มจับคู่ข้อมูลใกล้เคียง”

“จับคู่เสร็จสิ้น พลังสังหารเทพจากโครงการยีนซูเปอร์เต๋อโน ระดับตรงกัน 7.39%”

“การโจมตีศักดิ์สิทธิ์ของราชินีไคช่า ระดับตรงกัน 5.01%”

“จากระดับความเสียหายของดาบเปลวเพลิง พลังงานนี้มีคุณสมบัติในการแทรกซึมและย่อยสลาย แนะนำให้หลีกเลี่ยงการปะทะ และเก็บรวบรวมข้อมูลตัวอย่างเพื่อทำการวิเคราะห์”

“บันทึกข้อมูลตัวอย่างแล้ว การค้นพบของคุณได้เพิ่มพลังให้กับคลังความรู้ของราชินีไคช่า ขอบคุณสำหรับการอุทิศตน นางฟ้าเยี่ยน”

ระบบการต่อสู้ของนางฟ้าคือการแชร์เทอร์มินัลการต่อสู้ร่วมกัน โดยมีราชินีไคช่าเป็นโฮสต์หลัก

เยี่ยนสามารถยืมคลังความรู้ของไคช่ามาใช้คำนวณและจับคู่ข้อมูลระหว่างการต่อสู้ได้

อาศัย “ความรู้แจ้งเห็นจริง” นี้เอง ที่ทำให้ไคช่าครองฉายาคมดาบอันดับหนึ่งแห่งจักรวาล

นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้นางฟ้าแข็งแกร่ง นอกเหนือจากอายุขัยที่ยืนยาว

“รูปแบบการโจมตีชนิดใหม่ที่ไม่เคยพบมาก่อน…”

เมื่อได้รับข้อมูลป้อนกลับ เยี่ยนตอบสนองทันที เธอเบี่ยงตัวหลบแรงปะทะอย่างงดงาม พร้อมอาศัยแรงเหวี่ยงฟันดาบขวางลำ พุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของไป๋เย่!

ไป๋เย่ฟันขวานลงพร้อมหมุนตัว ใช้แรงเหวี่ยงอันมหาศาลฟันสวนกลับใส่เยี่ยนอีกครั้ง

“เร็วมาก รับแรงกระแทกตรง ๆ ไม่ได้!”

นางฟ้าเยี่ยนกระพือปีกถอยห่างฉับพลัน หลบขวานนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด

เธอลอยตัวอยู่กลางอากาศ ทิ้งระยะห่างจากไป๋เย่ชั่วคราว พร้อมเตรียมการโจมตีครั้งต่อไป

มิติมืดของอีกฝ่ายถูกเข้ารหัสหลายชั้น จึงไม่สามารถคำนวณรูปแบบการต่อสู้จากประวัติที่ผ่านมาได้

ทำได้เพียงเก็บข้อมูลระหว่างการต่อสู้เท่านั้น

ไป๋เย่เงยหน้ามองท้องฟ้าตาขวาง

‘ชักจะรำคาญแล้วสิ’

ไม่ว่าจะปีศาจหรือนางฟ้า พอมีปีกก็ชอบบินว่อนไปทั่ว

ถึงเขาจะพอจับเคล็ดลับ “เดินชมจันทร์” ได้บ้าง แต่มันก็ไม่ใช่การบินแท้จริง

เรื่องนี้คงต้องไปเรียนรู้จากพี่ลิงอย่างจริงจังเสียแล้ว

ลิงตัวเดียวบุกสวรรค์เลี่ยหยาง ทำลายเมืองทั้งเมือง สังหารพันขุนพล รายละเอียดไม่สำคัญ ประเด็นคือมันเท่โคตร!

ไป๋เย่ประเมินตัวเองค่อนข้างชัดเจน

ตอนนี้เขาเปรียบเหมือนเพิ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่ แม้ดูจะสู้กับบอสเลเวลตันได้อย่างสูสี แต่เพราะยีนซูเปอร์มันโกงเกินไป บัฟพลังมาเต็มสูบ

แต่ถ้าอยากเก่งกว่านี้ ต้องหาอะไรที่เป็นจริงเป็นจังมาเสริมกำลัง

ไม่อย่างนั้นต่อให้อัปเลเวลจนตัน...แต่แค่อัปเลเวลอย่างเดียวก็ดูเหมือนจะโหดเอาเรื่องอยู่ดี

แค่พลังทำลายล้าง LV1 ก็ทำเอามอร์กาน่าไม่กล้าเข้าใกล้ นี่ขนาดยีนผานกู่เพิ่งวิวัฒนาการครั้งแรก

ถ้าสู้ไปเรื่อย ๆ จนวิวัฒนาการครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ ไป๋เย่เองก็นึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่าขีดจำกัดของตัวเองจะสิ้นสุดที่ตรงไหน

แต่นั่นเป็นเรื่องของอนาคต

“ยัยผู้หญิง ลงมาสู้กันข้างล่างสิโว้ย!”

ไป๋เย่กระดิกนิ้วท้าทาย พยายามข่มสัญชาตญาณไม่ให้พุ่งเข้าไปจนเสียเรื่อง

“ไหนว่าจะพิพากษาฉันไง? บินหนีไปซะสูงขนาดนั้นแล้วจะพิพากษายังไงห๊ะ?”

ยังไงไคช่าก็ไม่อยู่ เยี่ยนใช้มหาการพิพากษาเต็มรูปแบบไม่ได้อยู่แล้ว

และไป๋เย่ก็ไม่คิดว่าเยี่ยนจะหน้าด้านเหมือนมอร์กาน่า ที่พอสู้ไม่ได้ก็ชิ่งหนี

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไล่บี้ขึ้นไปบนฟ้า ถ้าอีกฝ่ายเกิดบ้าเลือดสู้ตายขึ้นมา เป็นเขาเองที่จะไม่ได้ประโยชน์อะไร

ค่อย ๆ สู้เพื่อเก็บแต้มวิวัฒนาการไปเรื่อย ๆ ดีกว่า

แต่ทว่าเยี่ยนกลับไม่หลงกลการยั่วยุของเขา

“เทพแห่งโลก ฉันยิ่งมั่นใจว่านายกลายเป็นสุนัขรับใช้ของมอร์กาน่าไปแล้ว...”

“นักรบอย่างนาย เป็นสเปกที่มอร์กาน่าโปรดปรานที่สุด”

“ก่อนมาถึงโลก ยัยนั่นคงน้ำลายหกอยากได้นายจนตัวสั่น...”

เยี่ยนชูแขนข้างเดียวขึ้น สายฟ้าเริ่มก่อตัวในมือ

นี่คือความสามารถในการโจมตีเฉพาะตัวของเธอ — พลังอัสนีบาต

และเป็นที่มาของฉายาเทพสงครามสายฟ้า

‘ดูท่าจะเอาจริงแล้วสินะ’

ถึงอย่างนั้นไป๋เย่ก็ไร้ท่าทีตื่นตระหนก

เขาเองก็มีเอนจินยีนเหมือนกัน แถมยังเป็น LV2 ด้วย

เสียงใสแจ๋วของหนูน้อยลูกสาวเจ้าของร้านโชห่วยดังขึ้นในหัว

“เริ่มสร้างเกราะพลังงาน กรุณาเลือกรูปแบบ... รูปแบบเริ่มต้นที่ 1 ทรงครึ่งวงกลม”

เกราะพลังงานพร้อมใช้ แต่ความสงสัยในใจไป๋เย่กลับยิ่งทวีความรุนแรง

แม้จะไม่อยากแก้ตัว แต่ไป๋เย่ก็อยากรู้เหตุผล

“ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้น? แค่เพราะยัยนั่นแอบขโมยจูบฉันตอนเผลอหรอ?”

ไป๋เย่เผลอพูดความจริงออกไป

ทันใดนั้น ใบหน้าของเยี่ยนแข็งค้างเสี้ยววินาที สายฟ้าในมือดูเหมือนจะชะงักไปเช่นกัน

แต่ไม่นาน สายฟ้าก็รวมตัวกันเสร็จสมบูรณ์ เยี่ยนเล็งเป้าไปที่ไป๋เย่ สูดหายใจลึก

“สำหรับนายแล้ว คำตัดสินของนางฟ้า คือสัจธรรม!”

เปรี้ยง!!!

สายฟ้าฟาดลงมาปะทะเข้ากับเกราะพลังงานของไป๋เย่อย่างจัง

ตามหลักแล้ว นี่ควรจะเป็นการวัดกันที่ปริมาณและระดับของพลังงาน

แต่ผ่านไปเพียงสามวินาที ไป๋เย่ที่ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ตัดสินใจปลดเกราะพลังงานออก แล้วใช้ร่างกายรับสายฟ้าของเยี่ยนตรง ๆ!

เจ็บ

และชาหนึบ

แต่เทียบไม่ได้กับความโกรธเกรี้ยวในใจ!

คำตัดสินของนางฟ้าคือสัจธรรม?

สัจธรรมบ้าบออะไรวะ!

ไม่ว่าจะซ้ายหรือขวาเขาก็เสียเปรียบทั้งขึ้นทั้งล่อง แบบนี้จะให้ไปร้องเรียนกับใครได้?

ไป๋เย่เงื้อขวานยักษ์ขึ้น ก้าวเท้าทะยานขึ้นฟ้า ระยะห่างระหว่างทั้งสองถูกย่อลงในพริบตา เขาลอยสูงกว่าเยี่ยนหนึ่งช่วงตัว!

ขวานยักษ์ฟาดลงมาอย่างแรง เยี่ยนรีบยกดาบขึ้นรับ แต่ความทนทานของดาบเปลวเพลิงก็ถึงขีดจำกัดในทันที!

ดาบเปลวเพลิงหักสะบั้น ร่างของเยี่ยนถูกพลังอันมหาศาลของไป๋เย่กระแทกร่วงลงสู่พื้น!

ตูม!!

เสียงกระแทกดังสนั่น ฝุ่นตลบอบอวล ท่ามกลางสติที่เลือนลาง เยี่ยนสบเข้ากับดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่ง

“ช่วยแปลให้ฟังหน่อยซิ...”

“อะไร! ที่เรียกว่า! สัจธรรม!?”

[จบแล้ว]