ตอนที่ 5 นี่คุณเป็นอะไรมากไหมเนี่ย?

หน้าประตูสถาบันซูเปอร์ก๊อด ขณะเพิ่งลงจากเฮลิคอปเตอร์ Z-20

“ลูกพี่ แค่นั่งเครื่องแค่นี้ถึงกับยืนแทบไม่ไหวเลยเหรอ?”

ไป๋เย่ประคองเก๋อเสี่ยวหลุนที่หน้าซีดเผือด ขาสั่นพั่บ ๆ พลางนึกสงสัย มีถึงพลังแห่งกาแล็กซี่แต่ยังเมาเครื่องบินอีกหรอเนี่ย?

“ก็มันตื่นเต้นนี่หว่า ขอฉันพักสักแป๊บ...” เก๋อเสี่ยวหลุนครางอืออาอย่างหมดสภาพ

เขาไม่ได้โกหก ตลอดทางที่บินมา เขาเห็นทั้งรถหุ้มเกราะ รถถัง แถมยังเจอเครื่องบินขับไล่อีกหลายลำบินผ่านไปผ่านมา ทั้งหมดล้วนเป็นของกระตุ้นอะดรีนาลีนสำหรับผู้ชายอย่างแท้จริง

อย่าว่าแต่เก๋อเสี่ยวหลุนเลย ในใจไป๋เย่เองก็เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านไม่แพ้กัน

“ตามมาสิ ฉันจะพาไปรายงานตัวที่หอพักก่อน วันนี้มีเด็กใหม่มาเยอะเชียว”

เฉียงเว่ยเหลือบมองเก๋อเสี่ยวหลุนอย่างเอือมระอา ก่อนจะเดินนำลิ่วไป

ไป๋เย่เดินตาม พลางกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบ

ตัวอาคารสร้างตามแนวภูเขา มีทั้งตึกเรียน หอพัก หอสมุด และอาคารประกอบอื่น ๆ บรรยากาศโดยรวมถือว่าดีทีเดียว

เดินไปได้ไม่นาน เฉียงเว่ยพาพวกเขามาหยุดหน้าห้องพักห้องหนึ่ง ที่มีกุญแจเสียบคารอไว้อยู่ก่อนแล้ว

ไป๋เย่เปิดประตูเข้าไปดู ขนาดห้องพอ ๆ กับหอพักเดิมของพวกเขา เพียงแต่นี่มันเป็นห้องสำหรับสี่คน มีเตียงสองชั้นเพิ่มมาอีกหนึ่งชุด

“เอาล่ะ ฉันพามาส่งถึงที่แล้ว นายให้เขาไปพักก่อนก็แล้วกัน” เฉียงเว่ยพูดพลางเท้าเอว

“ขอบคุณ” ไป๋เย่ประคองเก๋อเสี่ยวหลุนเข้าไปในห้องที่มีเครื่องนอนถูกเตรียมไว้ให้พร้อมสรรพ

หลังจากจัดการให้เก๋อเสี่ยวหลุนนอนพักเรียบร้อย ไป๋เย่สังเกตเห็นว่าเฉียงเว่ยยังยืนอยู่ที่หน้าประตู ท่าทางไม่เหมือนจะรีบไปไหน

“มีธุระอะไรอีกไหม?” ไป๋เย่ถาม

“ผอ.ไรซ์อยากให้ไปหาหลังจากจัดของเสร็จ เขาอยากคุยเรื่อง... พลังพิเศษ... ของนาย”

เฉียงเว่ยพูดตรงไปตรงมา และไป๋เย่ก็เข้าใจได้ในทันที

การปลุกพลังแห่งกาแล็กซี่ของเก๋อเสี่ยวหลุนอยู่ในแผนการ แต่ของเขาไม่ใช่

“โอเค ให้ไปตอนนี้เลยไหม?” ไป๋เย่ตอบตกลงทันที

“อืม ไปกันเถอะ”

เป็นเรื่องปกติที่สถาบันซูเปอร์ก๊อดจะอยากทดสอบ หรือแม้กระทั่งวิเคราะห์ยีนซูเปอร์ที่ไม่ปรากฏอยู่ในข้อมูล

ไป๋เย่เองก็อยากรู้เช่นกันว่าร่างเทพและคุณสมบัติยีนของเขาอยู่ในระดับไหน จะได้ประเมินความสามารถตัวเองได้ถูกต้อง

ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปข้างหน้า

“ว่าแต่นายรู้อะไรเกี่ยวกับพลังของตัวเองบ้างไหม?” เฉียงเว่ยเอ่ยถามระหว่างทาง  “อย่างเช่นมีความสามารถอะไรบ้าง”

“ก็แค่รู้สึกว่าแรงเยอะขึ้น ส่วนอื่น ๆ ยังไม่ค่อยรู้เท่าไหร่”

ไป๋เย่ระวังตัว ตอบแบบกึ่งจริงกึ่งเท็จ

“แล้วพลังพิเศษของนาย มันเริ่มปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?” เฉียงเว่ยถามต่อ “เมื่อวานตอนบ่าย หรือว่าเป็นมาก่อนหน้านั้น...?”

นี่คือยีนซูเปอร์ที่ไม่มีข้อมูลอยู่ในฐานระบบมาก่อน เฉียงเว่ยรู้แค่ว่าระดับพลังงานไม่ด้อยไปกว่าพลังแห่งกาแล็กซี่ บวกกับการต่อสู้เมื่อคืน ยิ่งทำให้เธอสนใจในตัวนักศึกษาคนนี้มากขึ้น

“เรื่องพวกนี้ พวกเธอน่าจะรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

จู่ ๆ ไป๋เย่ก็พูดขึ้น แต่ไม่ใช่การตอบคำถามของเฉียงเว่ยซะทีเดียว

ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในสถาบัน เขารู้สึกได้ว่ามีใครบางคนกำลังจับตามองเขาอยู่ … และดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่คนเดียว

ไป๋เย่คาดเดาว่า น่าจะเป็นเทพธิดาโอตาคุอย่าง ‘ครูมิส’ และเจ้าหัวโล้น ‘ไรซ์’ นั่นแหละ

ความรู้สึกเหมือนถูกแอบมองแบบนี้ เป็นใครก็คงไม่ชอบใจนัก

“ห๊ะ?” เฉียงเว่ยหยุดเดินด้วยความประหลาดใจ หันขวับมามองไป๋เย่ด้วยความสงสัย

“นาย... หมายความว่ายังไง?”

ไป๋เย่ยิ้มมุมปาก “ฉันกับหลุนเพิ่งปลุกพลังได้แค่วันเดียว พวกเธอก็โผล่มาหาถึงที่ ตอนลงจากเครื่องบิน เธอยังบอกว่ามีเด็กใหม่คนอื่น ๆ อีก เพราะงั้นฉันเลยคิดว่า การมาของฉันกับหลุนคงไม่ใช่แค่กองทัพแจ้งเรื่องมาธรรมดา ๆ หรอก จริงไหม?”

ไป๋เย่ตอบกลับอย่างใจเย็น

ในขณะเดียวกัน ณ ชั้นบนสุดของอาคารอำนวยการสถาบันซูเปอร์ก๊อด ห้องทำงานผู้อำนวยการ

หน้ากระจกบานใหญ่ ไรซ์ ผู้อำนวยการผิวสีม่วงกำลังเปิดอ่านตำราโบราณเล่มหนึ่ง ข้างกายเขามีหญิงสาวผมสั้นรูปร่างโดดเด่นยืนอยู่

เธอสวมชุดทำงานเข้ารูปสีชมพูอมแดงเข้ม ดวงตาคู่สวยที่เคยหลับพริ้มลืมขึ้นฉับพลัน

“เขาจับสัมผัสฉันได้ค่ะ ท่านไรซ์”

มิสเอ่ยเสียงเบา “ถึงส่วนหนึ่งจะเป็นเพราะฉันไม่ได้ปิดบังตัวตน แต่ก็ต้องยอมรับว่าพลังจิตของเขาแข็งแกร่งมาก ฉันอ่านความทรงจำของเขาไม่ได้เลย”

“เขารู้ตัวนานแล้ว รู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้ามาในสถาบัน จิตของเขาก็เริ่มตึงเครียดระวังภัยทันที”

ไรซ์ส่ายหัวยิ้ม ๆ แล้ววางตำราโบราณในมือลง

“อารยธรรมจีนโบราณช่างลึกลับเหลือเกิน ฉันค้นดูบันทึกตำนานเทพเจ้าทั้งหมดแล้วแต่ก็ยังมืดแปดด้าน”

ความสามารถของมิสนั้นลึกลับมาโดยตลอด คนส่วนใหญ่คิดว่าเธอเป็นแค่ครูสาวผู้อ่อนโยน หารู้ไม่ว่าความแข็งแกร่งของเธออยู่ที่พลังจิต

แม้จะไม่ถนัดการต่อสู้ แต่พลังจิตของเธอก็เทียบเคียงได้กับนักรบเชินเหอรุ่นที่สาม

และนักเรียนทุกคนที่ก้าวเข้าสู่สถาบันซูเปอร์ก๊อดจะต้องถูกมิสอ่านความทรงจำก่อนเข้าเรียนอย่างเป็นทางการ เพื่อความปลอดภัย

ความสามารถระดับนี้ แม้จะเป็นทูตสวรรค์หรือปีศาจก็ทำได้ แต่มิสคือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง

“พลังงานยีนเทียบเท่าพลังแห่งกาแล็กซี่ แถมพลังจิตยังแข็งแกร่งขนาดนี้... หึ ๆ อารยธรรมจีนอันลึกลับ มักมีเสน่ห์ดึงดูดใจเสมอ”

มิสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก “เป็นไปได้ไหมคะว่าท่านกำลังมองผิดทิศ? เขาอาจเป็นแค่ส่วนหนึ่งของโครงการสร้างเทพ เพียงแค่ไม่มีข้อมูลอยู่ในฐานข้อมูลของเรา?”

“ฉันก็หวังให้เป็นอย่างนั้น” ไรซ์โบกมือ หัวเราะร่า

“การถือกำเนิดของพลังแห่งกาแล็กซี่ เดิมทีก็มีความบังเอิญแฝงอยู่แล้ว แค่พลังแห่งกาแล็กซี่คนเดียว ก็ใช้ทรัพยากรและองค์ความรู้ไปเกือบหมด จะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีคนที่สองโผล่ขึ้นมา...”

พูดจบ ไรซ์ก็ส่ายหน้า ยุติบทสนทนาเรื่องนี้ลงทันที

ประวัติศาสตร์ช่วงนั้น มีเรื่องน่าเสียดายมากเกินไปจริง ๆ

...

เฉียงเว่ยพาไป๋เย่มาถึงห้องทำงานผู้อำนวยการ

ทันทีที่เดินเข้าไป ไป๋เย่ก็เห็นศีรษะโล้นเลี่ยนสีม่วงและมิสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกคุ้นเคยจากตัวมิส คาดว่าคงเป็นคนที่แอบจับตามองเขาตั้งแต่ตอนก้าวเข้าสถาบันมา

“อย่าทำหน้าแปลกใจกับสีผิวของฉันเลยนะ พ่อหนุ่ม มันเป็นกรรมพันธุ์น่ะ แก้ไม่ได้จริง ๆ”

ไรซ์ยิงมุกตลกเพื่อละลายพฤติกรรมเล็กน้อย ก่อนจะผายมือไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน

“เชิญนั่งสิ นักเรียนไป๋เย่”

“ขอบคุณครับ” ไป๋เย่นั่งลง แต่ไม่นานคิ้วเขาก็ขมวดมุ่น

เขาสัมผัสถึงพลังขุมนั้นได้อีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เป็นเพียงการจับจ้อง แต่คราวนี้ ดูเหมือนกำลังพยายามเจาะเข้ามาในหัวของเขา

ไป๋เย่หันขวับไปมองมิสทันที สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยและความไม่พอใจอย่างไม่คิดปิดบัง

“นี่คุณเป็นอะไรมากไหมเนี่ย?”

ไป๋เย่ที่เพิ่งนั่งลงลุกพรวดขึ้นทันที ต่อหน้าต่อตาคนอื่นยังกล้าแอบส่องความคิด แถมยังเพิ่มกำลังเข้ามาอีก บ้าไปแล้วหรือเปล่า?

เมื่อเห็นไป๋เย่ลุกขึ้นยืนกะทันหัน ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง

ดวงตาคู่สวยของมิสเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพื่อความปลอดภัย เธอพยายามซ่อนเร้นอย่างสุดความสามารถแล้วแท้ ๆ แต่เขายังจับได้อีกหรือ?

“เอ่อ... นักเรียน ใจเย็นก่อน”

ในเวลานี้ ไรซ์รู้สึกทั้งยินดีและหนักใจไปพร้อมกัน

เทพเจ้าจีนโบราณ คำนิยามแห่งความลึกลับ

ความแข็งแกร่งของ ‘พวกเขา’ นั้นไม่ต้องสงสัย แต่ยิ่งเทพเจ้าทรงพลังมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีจุดร่วมที่คล้ายคลึงกันประการหนึ่ง และจุดร่วมนี้ มักจะส่งผลไปถึงลูกหลานของพวกเขาด้วย

นั่นคือ ฆ่าได้หยามไม่ได้!

เหมือนอย่างไป๋เย่ในตอนนี้

แม้จะยังไม่มีข้อมูลยืนยันแน่ชัด แต่ไรซ์ก็มั่นใจไปแล้วกว่าครึ่งว่า สิ่งที่เด็กคนนี้ปลุกขึ้นมา คือยีนเทพเจ้าท้องถิ่นของจีนแน่นอน

‘เจ้าหนูคนนี้ รับมือยากชะมัด...’

[จบแล้ว]