บทที่ 40 ธารดาราหมุนเวียน

บทที่ 40 ธารดาราหมุนเวียน

ณ สังเวียนธารดาราหมุนเวียน

ก่อนที่จะเริ่มการจับคู่ ฉินเฟิงได้เรียกแผ่นข้อมูลส่วนตัวของตนเองขึ้นมา

[ID]: ฉิน

[ระดับขั้น]: ไม่มี

[สถิติการรบจัดอันดับ]: ชนะ 0 แพ้ 0

[คะแนน]: 0

[แนะนำตัวเอง]: ไม่มี

[การประเมินจากศัตรู]: ไม่มี

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ช่อง “แนะนำตัวเอง” ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยื่นมือออกไป แตะบนม่านแสงเสมือนจริงสองสามครั้ง

ข้อความบรรทัดใหม่ เข้ามาแทนที่ช่องว่างเดิม

[แนะนำตัวเอง: ผู้ฝึกฝน «ทวนพันทัพ»]

หลังจากทำการแก้ไขเล็กๆ น้อยๆ นี้เสร็จสิ้น ก็พอดีกับที่จับคู่คู่ต่อสู้ได้

[กำลังจับคู่คู่ต่อสู้รอบแรกของการแข่งจัดอันดับให้ท่าน...]

[จับคู่สำเร็จ!]

สายข้อมูลสายหนึ่งพุ่งผ่านหน้าฉินเฟิงไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรวมตัวกันเป็นแผ่นข้อมูลรายละเอียดของคู่ต่อสู้ในที่สุด

[ID]: ดาวฉางเกิง-อัลฟ่า

[ระดับขั้น]: ระดับขั้นหนึ่ง

[คะแนน]: 85

[สถิติการรบ]: ชนะ 121 แพ้ 135

[แนะนำตัวเอง]: แขนเกลียวหมาป่าใหญ่ สมาชิกหน่วยทวนที่สาม กองกำลังป้องกันดาวเคราะห์ดวงที่เจ็ดแห่งดาวฉางเกิง

[การประเมินจากศัตรู (10+)]: วิชาทวนได้มาตรฐานมาก แต่ก็เป็นเพียงมาตรฐาน คู่ต่อสู้ที่เหมือนตำราเรียน การแทงทะลวงของเขารวดเร็วมาก ระวังให้ดี การป้องกันโต้กลับทำได้ดีมาก...

อีกฟากหนึ่งของสังเวียน แสงและเงารวมตัวกัน ร่างของชายผู้สูงใหญ่ซึ่งสวมชุดรบเบามาตรฐานค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

ในมือของเขา ก็ถือทวนยาวโลหะผสมยาวสามเมตรเช่นกัน

[โปรดเลือกอาวุธและชุดเกราะของท่าน]

เบื้องหน้าของฉินเฟิง ก็ปรากฏหน้าต่างเลือกยุทโธปกรณ์ขึ้นมาเช่นกัน

เขาเลือกทวนยาวมาตรฐานและชุดเกราะวัสดุผสมน้ำหนักเบาที่แทบจะเหมือนกับของคู่ต่อสู้ทุกประการ

ภายใต้สภาพแวดล้อมการแข่งขันที่ยุติธรรมอย่างที่สุด อิทธิพลของปัจจัยภายนอกถูกลดทอนลงจนต่ำที่สุด สิ่งที่แข่งขันกันคือทักษะ ความตระหนักรู้ และขอบเขตฝีมืออันบริสุทธิ์

[5, 4, 3, 2, 1...]

[การต่อสู้ เริ่มได้!]

ในชั่วขณะที่การนับถอยหลังสิ้นสุดลง อัลฟ่าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เคลื่อนไหว

เขาออกแรงที่เท้า ร่างพุ่งไปข้างหน้าราวกับเสือชีตาห์ ทวนยาวในมือถูกยกขึ้นขนานกับพื้นอย่างมั่นคง ปลายทวนชี้ตรงไปยังลำคอของฉินเฟิง พร้อมกับเสียงแหวกอากาศแผ่วเบา

นี่คือการแทงทะลวงในสนามรบอันเป็นมาตรฐานดุจดังตำรา

ความเร็ว พลัง และมุมองศา ทุกอย่างล้วนไร้ที่ติ

เผชิญหน้ากับการโจมตีที่รวดเร็วรุนแรงนี้ ร่างของฉินเฟิงกลับเพียงแค่เอียงตัวเล็กน้อย

เขากระทั่งไม่ได้ยกทวนขึ้นปัดป้อง เพียงแค่หลบปลายทวนที่ร้ายแรงนั้นด้วยระยะห่างเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

ขณะเดียวกัน ทวนยาวในมือของเขาก็เคลื่อนไหว

มิใช่การแทง มิใช่การกวาด แต่เป็นการ ‘ตวัด’ ขึ้นอย่างเบาบาง

ตัวทวนกระทบเข้าที่ด้านล่างของตัวทวนของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

“แคร๊ง!”

เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานใส

พลังอันบริสุทธิ์และแยบยลสายหนึ่งถูกส่งผ่านไปตามตัวทวน

เพลงทวนที่อัลฟ่าหมายมั่นว่าจะต้องสำเร็จพลันสูญเสียความแม่นยำ ปลายทวนสะบัดขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เผยให้เห็นช่องโหว่ขนาดใหญ่

การเคลื่อนไหวของฉินเฟิงราบรื่นดุจสายน้ำไหล ไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย

ในชั่วขณะที่ตวัดทวนยาวของอีกฝ่ายออกไป เขาก็สะบัดข้อมือ ปลายทวนราวกับอสรพิษที่ฉกออกจากโพรง ไปถึงก่อนแม้จะออกตัวทีหลัง พุ่งเข้าจู่โจมข้อมือข้างที่อัลฟ่าใช้ถือทวน จากมุมที่น่าเหลือเชื่อ

อัลฟ่าไม่มีเวลาตอบสนองเลย เขารู้สึกเพียงว่าข้อมือชาหนึบ ตามด้วยความเจ็บปวดแปลบปลาบที่แล่นปราดเข้ามา ทำให้นิ้วทั้งห้าคลายออกโดยสัญชาตญาณ

“เคร้ง!”

ทวนยาวในมือของเขา หลุดมือร่วงลงพื้น

ผลแพ้ชนะตัดสินแล้ว

กระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่เริ่มปะทะจนถึงสิ้นสุด ใช้เวลาเพียงแค่สองวินาทีสั้นๆ

[ชัยชนะ!]

[ในการต่อสู้จริง ท่านได้สรุปประสบการณ์การใช้วิชาทวน ค่าความชำนาญ «ทวนพันทัพ» +1]

เสียงเตือนของระบบที่เย็นชาดังขึ้นติดต่อกัน

ร่างของอัลฟ่าสลายกลายเป็นจุดแสง

ก่อนที่ร่างจะสลายไป เขาได้ทำความเคารพแบบทหารไปทางฉินเฟิง เพื่อแสดงความนับถือต่อฝีมือของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า

ฉินเฟิงเก็บทวนกลับมายืนนิ่ง มองดูทุกสิ่งอย่างสงบ

รอบแรก ชนะอย่างง่ายดาย

เขาไม่หยุดพักแม้แต่น้อย เลือกที่จะเริ่มการจับคู่รอบที่สองทันที

[กำลังจับคู่คู่ต่อสู้รอบที่สองของการแข่งจัดอันดับให้ท่าน...]

[จับคู่สำเร็จ!]

[ID]: กระบองมารคลั่ง

[ระดับขั้น]: ระดับขั้นหนึ่ง

[คะแนน]: 152

[สถิติการรบ]: ชนะ 355 แพ้ 340

[แนะนำตัวเอง]: กระบองกวาดเรียบ จัดการพวกไม่ยอมคนทุกประเภท

[การประเมินจากศัตรู (999+ ข้อความที่เลือกมา)]: แปดร้อยปีไม่เคยชนะเลยรึ?; แรงกดดันแรงเกินไป ไม่ให้โอกาสหายใจเลย; นิสัยเสียสุดๆ น่ารังเกียจ...

ร่างของคู่ต่อสู้รวมตัวเป็นรูปร่าง เป็นชายฉกรรจ์หัวล้านร่างกำยำ มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ

ในมือของเขาถือกระบองยาวโลหะยาวสองเมตรครึ่ง หนาเท่าปากชาม บนตัวกระบองสลักลวดลายอสูรร้ายไว้จนทั่ว

[การต่อสู้ เริ่มได้!]

ครั้งนี้ ฉินเฟิงไม่ได้รออีกต่อไป

ในชั่วขณะที่การนับถอยหลังสิ้นสุดลง เขาก็ชิงลงมือก่อน

ทวนยาวในมือแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีเงิน พุ่งตรงเข้าสู่กลางลำตัวของอีกฝ่าย

เผชิญหน้ากับทวนที่รวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดนี้ ชายฉกรรจ์ที่ชื่อ “กระบองมารคลั่ง” ไม่หลบไม่เลี่ยง บนใบหน้ากระทั่งเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมาเล็กน้อย

เขาสองมือคว้ากระบอง แล้วฟาดลงมาอย่างแรง!

“ฟู่—”

กระบองยาวหนักอึ้งที่เปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาล ก่อเกิดเป็นพายุคลั่งสายหนึ่ง ฟาดลงมายังปลายทวนของฉินเฟิงอย่างรุนแรง

“แคร๊ง!!!”

เสียงปะทะอันดังสนั่นที่หนักหน่วงกว่าครั้งก่อนมาก ระเบิดขึ้นกลางสังเวียน

ฉินเฟิงรู้สึกเพียงว่ามีพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจต้านทานได้สายหนึ่งส่งผ่านมาทางปลายทวน สั่นสะเทือนจนง่ามมือของเขาชาหนึบ แขนทั้งข้างสั่นระริก

เพลงทวนที่เขารวบรวมพลังทั้งร่างแทงออกไป กลับถูกอีกฝ่ายฟาดสกัดจากด้านหน้าอย่างง่ายดายเช่นนี้

ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งหลักได้ การโจมตีครั้งที่สองของอีกฝ่ายก็ตามมาติดๆ

ชายฉกรรจ์คนนั้นพลิกข้อมือ กระบองยาวหนักอึ้งในมือของเขาราวกับไม่มีน้ำหนัก แปรเปลี่ยนเป็นเงากระบองนับไม่ถ้วน ดุจพายุสีดำไร้ช่องโหว่ โหมกระหน่ำลงมายังศีรษะของฉินเฟิง

“ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!”

เสียงปะทะดังถี่รัวจนน่าหวาดเสียว

ฉินเฟิงพยายามอย่างสุดความสามารถ ใช้กระบวนท่าป้องกันของ «ทวนพันทัพ» อย่างสุดความสามารถ

ทวนยาวของเขาร่ายรำอยู่เบื้องหน้า ก่อเกิดเป็นวงล้อแสงสีเงิน เพื่อปัดป้อง สลายแรง และคลี่คลายการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องจากทุกทิศทุกทาง

ทว่าวิชาพลองของอีกฝ่ายกลับทั้งบ้าคลั่งและแยบยลเกินไป

เงากระบองบางคราก็ทรงพลังเปิดกว้าง บางคราก็คล่องแคล่วว่องไว มุ่งโจมตีจุดบอดในการป้องกันของเขาโดยเฉพาะ

ภายใต้การโจมตีที่บ้าคลั่งดุจพายุ วงป้องกันของฉินเฟิงจึงถูกบีบอัดให้แคบลงทีละน้อย จำต้องถอยร่นไปทีละก้าว

เขากระทั่งหาโอกาสโต้กลับไม่ได้แม้แต่น้อย

การโจมตีของอีกฝ่ายต่อเนื่องไม่ขาดสาย กระบองแล้วกระบองเล่า แรงกดดันแทบจะทำให้หายใจไม่ออก

“ฮึ่ม!”

ชายฉกรรจ์ตะคอกเสียงดัง กระบวนท่าพลองเปลี่ยนไปอีกครั้ง

กระบองยาวในมือพลันกวาดออกไปด้านข้าง พร้อมกับเสียงหวีดหวิวที่ฉีกกระชากอากาศ พุ่งตรงไปยังช่วงล่างของฉินเฟิง

ฉินเฟิงรีบเปลี่ยนกระบวนท่า ตัวทวนกดลงต่ำเพื่อปัดป้อง

“แคร๊ง!”

เสียงดังสนั่นอีกครั้ง

ในชั่วขณะที่ทวนและพลองปะทะกัน ข้อมือของชายฉกรรจ์ก็สะบัดอีกครั้ง

กระบองยาวนั้นราวกับมีชีวิต ไถลขึ้นไปตามตัวทวนของฉินเฟิง

ฉินเฟิงตกใจ อยากจะถอนทวนกลับมาแล้วถอยหลัง แต่ก็ไม่ทันแล้ว

ชายฉกรรจ์แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม พลันเข้าประชิดตัว กระบองยาวในมือจึงอาศัยจังหวะนั้นแทงสวนไปข้างหน้า

“ปัง!”

หัวกระบองหนักอึ้ง กระแทกเข้าที่หน้าอกของฉินเฟิงอย่างจัง

พลังมหาศาลสายหนึ่งส่งผ่านมา ร่างของฉินเฟิงราวกับว่าวป่านขาด กระเด็นถอยหลังไปตกกระแทกพื้นสังเวียนที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าเมตรอย่างแรง

[พ่ายแพ้!]

[ในความพ่ายแพ้อันเจ็บปวด ท่านได้เข้าใจถึงพลังกดดันของวิชาพลองอย่างลึกซึ้ง และได้ไตร่ตรองถึงข้อบกพร่องของวิชาทวนของตนเอง ค่าความชำนาญ «ทวนพันทัพ» +3]

เสียงเตือนที่เย็นชา ประกาศการสิ้นสุดของการต่อสู้ที่ผลแพ้ชนะชัดเจนนี้

ฉินเฟิงลุกขึ้นจากพื้น ความรู้สึกเจ็บปวดอึดอัดที่หน้าอกจากแรงกระแทก แม้จะเป็นเพียงความรู้สึกเสมือนจริง แต่กลับสมจริงอย่างยิ่งยวด

เขามองชายฉกรรจ์หัวล้านที่แบกกระบองยาวอยู่ ซึ่งกำลังชูนิ้วกลางให้เขาอย่างหยาบคาย พลางถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

พ่ายแพ้ยับเยิน

เป็นการพ่ายแพ้อย่างหมดรูป ปราศจากข้อกังขาใดๆ

อีกฝ่ายเหนือกว่าเขาทั้งในด้านพลัง กระบวนท่า และประสบการณ์ บดขยี้เขาอย่างรอบด้าน

ฉินเฟิงไม่ได้ท้อแท้ เขาเพียงจดจำทุกรายละเอียดของการต่อสู้ครั้งนี้ไว้ในใจอย่างแม่นยำ จากนั้นจึงเริ่มการจับคู่รอบที่สามด้วยใบหน้าเรียบเฉย