สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 153

ตอนที่ 153: ความเขลาในการแย่งชิงผลงาน

ลุคไม่ได้ใส่ใจท่าทีของ ดวนอะไรนัก เขาไม่เคยเก็บเอาความสนิทสนมของพวกผู้ใหญ่ระดับสูงมาคิดเป็นจริงเป็นจัง เพราะเขารู้ดีว่าส่วนใหญ่เป็นเพียงมารยาททางสังคมที่ทำตามหน้าที่ และไม่ใช่ความรู้สึกจริงๆ ของคนเหล่านั้นเลย

อย่างไรก็ตาม การสอบสวนที่ตามมานั้นน่าสนใจทีเดียว เขาถูกตั้งคำถามจากสองฝ่าย คือ FBI และ LAPD

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ทาง FBI พยายามจะพิสูจน์ให้ได้ว่าลุคไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรนัก ในขณะที่คำถามของ LAPD กลับจงใจเน้นย้ำถึงผลงานของเขา

ตัวอย่างเช่น คนของ FBI จะถามว่า “ทำไมคุณถึงปล่อยให้ตัวประกันแตกตื่นวิ่งพล่านจนเจ้าหน้าที่ของเราเข้าไปช่วย แทนที่จะคุ้มครองตัวประกันจนกว่าพวกเขาจะออกมาได้อย่างปลอดภัย?”

จากนั้น LAPD ก็จะถามสวนทันทีว่า “หลังจากคุ้มครองตัวประกันขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้ว อะไรคือสาเหตุที่ทำให้คุณต้องทิ้งพวกเขาไว้เพื่อกลับลงมาจัดการกับพวกอาชญากรข้างล่าง จนในที่สุดก็สามารถรับประกันความปลอดภัยให้ตัวประกันทั้งหมดได้?”

เกือบตลอดเวลา ลุคทำเพียงแค่นั่งดูการแสดงที่เบื้องหน้าคือการสอบสวน แต่เบื้องหลังคือการทะเลาะเบาะแว้งกันของ FBI และ LAPD

ซึ่งลุคเองจะตอบในทางที่เป็นประโยชณ์ต่อ LAPD

เพราะเมื่อคืนนี้ FBI ไม่ได้สร้างผลงานอะไรเลย แถมยังเกือบจะยิงลุคตายอีกต่างหาก

พอมาลองคิดดูแล้ว ลุคว่า FBI อาจจะแอบช่วยพวกโจรทางอ้อมไปซะเยอะเลยด้วยซ้ำ

ลุคบอกความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่ทำไปเมื่อคืน และแอบใส่ไข่เพิ่มผลงานให้นักสืบจอห์น แม็คเคลน เล็กน้อย

อย่างเช่น ลุคอ้างว่าเขาและนักสืบจอห์นร่วมมือกันจัดการอาชญากรยี่สิบคนสุดท้าย ซึ่งมันฟังดูสมเหตุสมผลกว่า

ลุคพยายามพูดยกย่องนักสืบจอห์น เพราะเมื่อคืนจอห์นเล่นระเบิดชั้นสองของตึกซะเละเทะ ซึ่งต้องใช้เงินมหาศาลในการซ่อมแซม

ดังนั้น จอห์นจะต้องถูกลงโทษแน่นอนถ้าผลงานในคดีนี้ถูกมองว่าไม่คุ้มค่าพอ

ยังไงซะ จอห์นก็เป็นตำรวจจากนิวยอร์ก และไม่มีอำนาจบังคับใช้กฎหมายในลอสแอนเจลิส

ลุคไม่แน่ใจว่าบริษัทนากาโตมิจะซาบซึ้งกับสิ่งที่จอห์นทำไหม มันคงจะแย่มากถ้าจอห์นต้องมานั่งชดใช้ค่าเสียหายที่เขาทำไว้เอง

เมียของจอห์นทำเงินได้เยอะ ดังนั้นเขาอาจจะพอจ่ายไหว แต่ตราบใดที่เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าการกระทำของเขามีเหตุผลรองรับ เขาก็ไม่ต้องจ่ายสักเซนต์เดียว

และในกระบวนการทั้งหมดนี้ FBI ก็ยังไม่มีส่วนได้ส่วนเสียอยู่ดี

เพราะนักสืบจอห์นมาจาก NYPD ไม่ใช่ FBI

ลุคเริ่มหมดความอดทนเมื่อเจ้าหน้าที่ FBI รุมกระหน่ำถามคำถามเขาอีกครั้ง

หนึ่งในนั้นถามซ้ำเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ว่า “คุณฆ่าอาชญากรพวกนั้นได้ยังไง? บอกเราอีกรอบสิ”

ลุคเคาะโต๊ะอย่างเซ็งๆ แล้วพูดว่า “ผมบอกคุณไปสองรอบแล้ว อย่ามาสงสัยในความสามารถของผม”

เจ้าหน้าที่ยังไม่ยอม “เราแค่พยายามจะยืนยัน...”

ลุคโบกมือขัด “ถ้าคุณมีระดับการเข้าถึงข้อมูลเพียงพอ ก็ไปอ่านแฟ้มลับของผมซะนะ เมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว ผมเคยทำงานร่วมกับทีม FBI ในแช็คเคอร์ฟอร์ด รัฐเท็กซัส และฆ่าแก๊งมาเฟียเม็กซิโกติดอาวุธไป 13 ศพ ซึ่ง FBI ยืนยันเรื่องนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเดือนที่แล้วผมยังฆ่าโจรไป 19 ศพ และบาดเจ็บอีก 12 คน บนทางหลวงระหว่างควีนส์กับนัสเซา คุณไปตรวจสอบคดีที่ NYPD ได้เลย ทีนี้คุณยังสงสัยในความสามารถของผมอยู่อีกไหม?”

เจ้าหน้าที่ FBI ถึงกับอึ้ง

ถ้าสิ่งที่ลุคพูดเป็นความจริง การจัดการอาชญากรในนากาโตมิ พลาซ่า ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา เพราะยังมีนักสืบจอห์นคอยช่วยอีกแรง

ตามคำบอกเล่าของลุค จอห์นฆ่าไปสิบกว่าคน ดังนั้นลุคฆ่าไปสามสิบกว่าคน ซึ่งมันก็ใกล้เคียงกับจำนวนโจรที่เขาจัดการในเหตุยิงกันที่นิวยอร์ก

ในเมื่อมีประวัติผลงานเก่ามายืนยัน มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่ FBI จะโต้แย้งว่าลุคไม่มีความสามารถพอที่จะทำเรื่องแบบนั้นได้

ตัวอย่างสองคดีที่ลุคยกมานั้น คดีหนึ่งได้รับการรับรองโดย FBI เอง และอีกคดีโดย NYPD ซึ่งเป็นบุคคลที่สาม จึงไม่มีทางที่จะดิสเครดิตได้เลย

หลังจากลุคสวนกลับไป เจ้าหน้าที่ FBI ก็ยอมจำนนในที่สุด

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งออกจากห้องไปคุยกับหัวหน้าของพวกเขา และหลังจากนั้นพวกเขาก็ดูจะหมดความสนใจในการซักถามลุคไปเลย

ในที่สุดพวกเขาก็ดึงแฟ้มประวัติของลุคออกมาจากระบบของ FBI ได้ และมันมีรายละเอียดครบถ้วน

เจ้าหน้าที่หนุ่มคนนี้อายุเพียง 18 ปี แต่กลับคลี่คลายคดีใหญ่และอันตรายมาแล้วหลายคดี หลังจากทำงานเป็นตำรวจได้เพียงครึ่งปี

มีการประมาณการว่าเขาทำให้โจรบาดเจ็บหรือล้มตายไปเกือบหนึ่งร้อยคนภายในเวลาแค่หกเดือน

ยิ่งไปกว่านั้น อาชญากรเกือบทั้งหมดที่ลุคจัดการ มักจะปฏิบัติการกันเป็นกลุ่ม

แม้แต่หน่วย FBI สิบคนก็ยังแทบจะทำผลงานแบบนี้ไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับนักสืบเพียงคนเดียว

ลุคมีความสามารถ และเขาก็ไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่งอะไร เขาจึงไม่ได้เกรงกลัว FBI เลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น FBI จึงต้องล้มเลิกความคิดที่จะข่มขู่ลุค และหันไปเจรจากับเหล่าผู้นำของ LAPD แทน โดยหวังว่าจะยังพอได้ส่วนแบ่งความดีความชอบจากคดีเมื่อคืนบ้าง

ลุคและจอห์นฆ่าโจรไปเกือบหมดก่อนที่เจ้าหน้าที่ FBI จะมาถึงด้วยซ้ำ มันคงน่าอายเกินไปถ้า FBI จะรายงานว่าพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากพาตัวประกันออกไป

หลังจากนั้นลุคก็ได้รับอนุญาตให้กลับได้

ที่เขาต้องมาที่นี่ไม่ใช่เพราะเขาสำคัญอะไรนักหนา แต่เพราะเขาถูกใช้เป็นเครื่องมือในการงัดข้อกับ FBI ต่างหาก

ตัวอย่างเช่น รองผู้อำนวยการดวนที่กำลังโกรธจัดที่ FBI มาแย่งอำนาจสั่งการระหว่างปฏิบัติการ และเขาต้องการจะเอาคืน

อย่างไรก็ตาม ลุคแอบรู้มาโดยบังเอิญว่า ดวนนั่นแหละที่เป็นคนสั่งให้หน่วย SWAT แปดนายกับรถหุ้มเกราะบุกเข้าไปในตึกทั้งที่ยังไม่ได้หาข้อมูลให้ดีเสียก่อน

ลุครู้สึกโชคดีที่ชายคนนี้ไม่ใช่เจ้านายสายตรงของเขา และโชคดีที่ด้วยตำแหน่งที่สูงส่ง ทำให้เขาไม่ได้ลงมาคุมงานภาคสนามตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นสมาชิกหน่วย SWAT คงต้องสังเวยชีวิตเพราะรองผู้อำนวยการคนนี้ไปอีกเพียบ

ตอนที่ลุคออกจากพาร์คเซ็นเตอร์ก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว

ลุคได้รับสายจากเซลิน่าเมื่อช่วงเช้า เขาเล่าเรื่องเมื่อคืนให้เธอฟัง และเธอก็บ่นอุบที่เขาไม่โทรหาเธอตอนที่มีเรื่องใหญ่ขนาดนั้นเกิดขึ้น

เมื่อคืนเธอมัวแต่ดูละครน้ำเน่าแทนที่จะดูข่าว เธอเลยไม่รู้เรื่องเหตุยิงกันที่นากาโตมิ พลาซ่า เลยสักนิด

จิเมน่าก็โทรหาลุคเหมือนกัน เธอบอกว่าเธอยังคงต่อแถวรอให้การกับตำรวจอยู่ และไม่รู้ว่าจะได้กลับเมื่อไหร่

ลุคถามว่าต้องการให้เขาช่วยไหม แต่เธอปฏิเสธ

ทุกคนที่เข้าแถวอยู่ล้วนเป็นพนักงานของนากาโตมิ เธอคงจะดูเด่นเกินไปถ้าเด็กฝึกงานอย่างเธอจะมาลัดคิว

พวกเขาจึงต้องยกเลิกแผนการเที่ยวคืนนี้ จิเมน่าบอกลุคว่าไม่ต้องรอเธอ เพราะเดี๋ยวจะมีเพื่อนร่วมงานไปส่งที่บ้าน

เมื่อเช้าดัสตินเป็นคนพาลุคมาที่สำนักงานใหญ่ด้วยรถของเขา ดังนั้นลุคจึงต้องนั่งแท็กซี่กลับไปที่กรมตำรวจก่อนเพื่อขับรถของตัวเองกลับบ้าน

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127