สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 150

ตอนที่ 150: การบุกตะลุยที่บ้าคลั่งของจอห์น และการสนับสนุนในเงามืดของลุค

สิบวินาทีต่อมา ลุคร่อนลงแตะพื้นด้านล่างสุดของช่องลิฟต์

หลังจากตรวจสอบสภาพแวดล้อมด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" แล้ว เขาจึงออกจากประตูลิฟต์ที่ชั้น 2

ลุคค่อยๆ เดินไปตามทางบนชั้น 2 โดยเปิดใช้งาน "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" อย่างเต็มที่

มีจำนวนพวกอาชญากรประมาณ 30 คนกระจายตัวอยู่ทั่วชั้น 1 พวกมันกำลังเปิดฉากยิงสลับกับการถอยร่น และมีใครบางคนกำลังยิงโต้ตอบกับพวกมันอยู่ตรงมุมทางแยกแรกของชั้น 1

คนผู้นั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากนักสืบจอมอึด จอห์น แม็คเคลน

ลุคเฝ้าสังเกตการณ์การสู้รบจากบันไดและไม่ได้เข้าไปช่วยจอห์นในทันที

ทันใดนั้นสีหน้าของลุคก็เปลี่ยนไป เขาเดินลงบันไดต่อไปยังลานจอดรถใต้ดิน

ลุคกวาดสายตามองไปรอบๆ ลานจอดรถจากหลังประตูที่เขาใช้กำบังอยู่

มีรถตู้สองคันจอดอยู่ไม่ไกลนัก และมีคนกำลังขนของบางอย่างขึ้นรถฟอร์ดที่ดูธรรมดาๆ คันหนึ่ง

ลุคหรี่ตามอง

เขามองเห็นฮันส์อยู่ใกล้ๆ รถฟอร์ดคันนั้น และผู้หญิงที่มันคุมตัวไว้ก็น่าจะเป็นภรรยาของจอห์นที่ชื่อ ฮอลลี่ เจนเนโร อะไรทำนองนั้น

ลุคคงจำเธอไม่ได้ถ้าเขาไม่เห็นรูปถ่ายของเธอตรงโต๊ะพนักงานต้อนรับตอนที่มาถึง

ฮันส์กำลังจะหนีงั้นเหรอ?

ลุคฉุกคิดครู่หนึ่ง เป็นไปได้ไหมว่าฮันส์ได้พันธบัตรไม่ระบุชื่อมูลค่า 640 ล้านนั่นไปครอบครองแล้ว?

ลุคไม่มีทางปล่อยให้มันหนีไปได้เด็ดขาด

เหตุผลแรก ฮันส์คือตัวการใหญ่ของเรื่องนี้ เหตุผลที่สอง มันกำลังหอบเอาพันธบัตรมูลค่ามหาศาลหนีไปด้วย

เมื่อพิจารณาจากความเข้าใจในระบบของลุค เขาจะได้ทั้งแต้มประสบการณ์และผลงานมหาศาลหากจับตัวฮันส์และนำพันธบัตรกลับคืนมาได้

เสียงปืนจากชั้น 1 เริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ลุครู้ว่านักสืบจอห์นต้องกำลังบุกโจมตีพวกโจรอย่างบ้าคลั่งแน่ๆ

ลุคจึงใช้โอกาสนี้ลงมือ

ลุคก้มตัวต่ำพุ่งทะยานเข้าหารถตู้ทั้งสองคัน อาชญากรบางส่วนกำลังวิ่งหนีออกมาจากทางออกอีกฝั่งมุ่งหน้ามาที่รถตู้ โดยมีนักสืบจอห์นไล่กวดตามหลังมา

ต้องขอบคุณการเบี่ยงเบนความสนใจของนักสืบจอห์น ลุคสามารถเข้าประชิดรถตู้ได้ในระยะ 10 เมตร

เขาซ่อนตัวอยู่หลังเสาต้นหนึ่งเพื่อรอจังหวะที่เหมาะสม

เมื่อการดวลปืนตรงทางออกดุเดือดถึงขีดสุด ลุคก็เหนี่ยวไกปืน UMP โดยเล็งที่ระดับความสูงประมาณ 1.2 เมตรจากพื้นดิน แล้วสาดกระสุนใส่รถตู้เป็นชุด

ตับๆๆ! ตับๆๆ! ตับๆๆ!

รอยกระสุนเรียงตัวเป็นเส้นตรงเกือบจะขนานกันปรากฏขึ้นบนตัวรถตู้ ตามมาด้วยเสียงร้องครวญครางและเสียงกรีดร้องที่ดังระงม

ลุคไม่หยุดมือ เขาเปลี่ยนแมกกาซีน UMP อย่างรวดเร็วแล้วกวาดปืนไปยิงรถตู้คันที่สองต่อ

ตับๆๆ! ตับๆๆ! ตับๆๆ!

คนที่อยู่ในรถตู้คันที่สองก็ร้องลั่นเช่นกัน

เสียงปืนของเขาถูกกลบด้วยเสียงปืนของพวกโจรที่ใช้ UMP เหมือนกัน ดังนั้นจึงแทบไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ

พวกอาชญากรเริ่มสติแตก

พวกมันหงุดหงิดกับนักสืบจอห์นตัวแสบจนแทบจะกระอักเลือด ชายคนนี้ยังชอบด่าพวกมันผ่านเครื่องสื่อสารอีกด้วย เขาจึงดึงความสนใจของพวกมันไปได้ทั้งหมด

นั่นคือเหตุผลที่พวกมันไม่มีทางรู้เลยว่า มีนักสืบที่ "ล่องหน" อีกคนกำลังเดินสายฆ่าล้างบางพวกมันอยู่ในพลาซ่าแห่งนี้

พวกมันคิดเอาเองโดยสัญชาตญาณว่านักสืบจอห์นเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด

ทั้งที่บางอย่างมันดูไม่สมเหตุสมผล เช่นตอนที่ลูกน้องตายบนดาดฟ้าและชั้น 31 ในเวลาไล่เลี่ยกัน นักสืบจอห์นไม่มีทางแยกร่างออกเป็นสองคนได้แน่ๆ

ทว่า พวกอาชญากรกำลังวิตกกังวลเกินกว่าจะมานั่งพิจารณาความผิดปกติเหล่านี้

ลุคจึงประสบความสำเร็จในการซ่อนตัวอยู่นอกสายตาและดักซุ่มโจมตีพวกโจรขณะที่พวกมันล่าถอย

ลุคมีสมาธิแน่วแน่และไม่ปล่อยให้อารมณ์ใดๆ มารบกวนระหว่างการต่อสู้

หลังจากยิงจนหมดไปสองแมกกาซีน ลุคก็รีโหลดปืนโดยไม่ลังเลและไล่เก็บพวกโจรที่โผล่ออกมาจากทางออกทีละคน

ตับๆๆ! ตับๆๆ! ตับๆๆ!

พวกอาชญากรร้องลั่นและล้มฟุบลงใกล้กับทางออกขณะที่กำลังวิ่ง

พวกมันขวัญเสียจากเสียงกรีดร้องในรถตู้และไม่รู้จะหนีไปทางไหนดี แต่ตอนนี้พวกมันไม่จำเป็นต้องคิดอีกต่อไปแล้ว เพราะพวกมันได้กลายเป็นศพไปเรียบร้อย

เสียงเครื่องยนต์คำรามขึ้น ตามมาด้วยเสียงล้อบดกับพื้นจนเสียงดังแสบแก้วตา รถฟอร์ดพุ่งตัวออกไปอย่างแรง เห็นได้ชัดว่าต้องการจะหนี

ลุคหยุดนิ่ง เขาพิงเสา รีโหลดปืนแล้วเล็งยิงไปที่ยางรถฟอร์ดคันนั้น

แม้ตำแหน่งที่เขายืนอยู่จะไม่ใช่จุดยิงที่สมบูรณ์แบบที่สุด แต่ลุคมีปืน UMP อยู่ในมือ

ปืนกระบอกนี้มีแรงถีบน้อยและแม่นยำสูง ทำให้ลุคสามารถเป่ายางรถให้ระเบิดได้ด้วยจำนวนกระสุนที่สาดเข้าไป

ลุคจะจำรถผิดคันไหม? ไม่มีทางเป็นไปได้

นี่คือคืนคริสต์มาสอีฟ และมีเพียงบริษัทนากาโตมิเท่านั้นที่มีงานปาร์ตี้ บริษัทอื่นในตึกต่างก็หยุดพักผ่อนกันหมด

รถฟอร์ดเป็นรถคันเดียวที่จอดอยู่ถัดจากรถตู้ในลานจอดรถใต้ดิน

ลุครีบสลับตำแหน่งไปซ่อนตัวอยู่หลังเสาคอนกรีตอีกต้น ก่อนจะรีโหลดปืน UMP อย่างไม่รีบร้อน

นี่คือแมกกาซีนสุดท้ายของเขาแล้ว แต่ลุคคิดว่าเขาคงไม่ได้มีโอกาสใช้มันมากนัก

ตรงทางออก ชายคนหนึ่งคำรามขึ้นว่า “ฮันส์ กรูเบอร์!”

ลุคเลิกคิ้วและชะโงกหน้าออกไปดู

นักสืบจอห์น แม็คเคลน อยู่ในสภาพโชกเลือด เสื้อกล้ามสีขาวตอนนี้กลายเป็นเศษผ้าขาดรุ่งริ่งที่มีรอยเปื้อนชัดเจนทั้งสีเทา ดำ และแดงปนเปกันไปหมด ส่วนขากางเกงก็ฉีกขาด

เท้าของเขาถูกพันไว้ด้วยเศษผ้า นักสืบเดินกะเผลกออกมาจากทางออกพร้อมถือปืน UMP ในมือ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

ลุคถึงกับอึ้ง

นักสืบจอห์นคนนี้ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน เขายังไม่ยอมปล่อยฮันส์ไปแม้ว่าตัวเองจะบาดเจ็บหนักขนาดนี้ก็ตาม

อีกด้านหนึ่ง ประตูรถฟอร์ดเปิดออกในที่สุด ฮันส์ก้าวออกมาโดยมีหญิงสาวแสนสวยยืนบังอยู่ด้านหน้า

เธอคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ ฮอลลี่ เจนเนโร ภรรยาของจอห์นนั่นเอง

ลุครีบส่ายหัวทันที

จากการแอบฟังก่อนหน้านี้ ลุครู้ว่าจอห์น แม็คเคลน น่าจะเป็นผู้ชายประเภทที่คุยด้วยดีๆ ได้แต่ห้ามข่มขู่

ยิ่งคุณข่มขู่เขามากเท่าไหร่ การโต้กลับของเขาก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

สมมติว่าฝีมือยิงปืนปกติของเขาอยู่ที่ 80 คะแนน—ถ้ามีใครเอาเมียหรือลูกสาวมาขู่เขา คะแนนมันจะพุ่งเป็น 100 หรือ 120 ทันที ซึ่งเพียงพอจะเป่าหัวใครก็ได้ให้กระจุย

เมื่อครู่นี้ นักสืบจอห์นเพิ่งพูดผ่านเครื่องสื่อสารว่าเขาฆ่าโจรไปแล้ว 6 ศพ

เขาเป่าพวกโจรที่ถือ RPG บนชั้น 2 ด้วยระเบิด C4

นอกจากนี้ยังมีอาชญากรอีก 2 คนในห้อง CEO ชั้นบนสุดที่โดนยิงจนพรุน

ลุคเริ่มผ่อนคลายลงในที่สุด

ต้องใช้เวลาสักพักเพื่อให้ "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม" ตรวจสอบสภาพแวดล้อมได้ครบถ้วน และตอนนี้ลุคก็ได้แผนผังของลานจอดรถใต้ดินมาไว้ในหัวแล้ว

ไม่มีอาชญากรหลงเหลืออยู่ข้างหลังเขาอีก ทุกคนไปกระจุกตัวกันอยู่ตรงทางออกทั้งสองฝั่ง

ฮันส์จ่อปืนไปที่หัวของฮอลลี่แล้วขู่ว่า “ทิ้งปืนแล้วยกมือขึ้น นักสืบแม็คเคลน”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127