สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 148

ตอนที่ 148: อาชญากรมืออาชีพ, จอห์นผู้บ้าคลั่ง และทริปเปิลคิลของลุค

อาชญากรพวกนี้คือมืออาชีพของจริง พวกมันถึงขั้นพกปืน RPG มาด้วย

ไม่ถึงห้าวินาที จรวดลูกที่สองก็พุ่งเข้าใส่รถหุ้มเกราะซ้ำอีกครั้ง ส่งผลให้มันระเบิดกลายเป็นลูกไฟยักษ์ในทันที

ลุคสบถในใจ พวกอาชญากรไม่ได้มี RPG แค่กระบอกเดียวเสียแล้ว

ในจังหวะนั้นเอง ดัสตินก็โทรหาเขา “เฮ้ ลุค ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง?”

ลุคตอบว่า “บอสครับ คุณรีบแจ้งทางผู้บัญชาการที่นี่เกี่ยวกับข้อมูลพวกโจรด่วนเลย หน่วย SWAT เพิ่งจะบุกเข้าไปทันทีที่พวกเขามาถึง แต่ว่าตอนนี้เจ้าหน้าที่หลายคนกับรถหุ้มเกราะโดนเก็บเรียบแล้วครับ”

ดัสตินอึ้งไปครู่หนึ่ง “ว่าไงนะ?”

ลุคกล่าวต่อ “เมื่อกี้เพิ่งพวกมันใช้ RPG ยิงรถหุ้มเกราะของตำรวจจนกลายเป็นลูกไฟดวงใหญ่ไปแล้วครับ”

ดัสตินสูดหายใจลึก “พวกผู้ก่อการร้ายพวกนี้มาจากไหนกัน?”

ลุคส่ายหน้า “ไม่ใช่ครับบอส พวกมันมาเพื่อเงิน พวกนี้ไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย”

ดัสตินเปรยว่า “พวกคนบ้าที่หน้ามืดตามัวเพราะเงินสินะ... เอาล่ะ เอาแบบนี้ดีกว่า นายลงมือได้อย่างอิสระเลย แต่ต้องรับประกันความปลอดภัยของตัวประกันเป็นอันดับแรก จากนั้นก็คือห้องนิรภัย นายต้องพยายามหยุดพวกมัน แต่อย่าบุกเข้าไปถ้าประเมิณแล้วว่าทำสองภารกิจนี้ไม่สำเร็จ เชื่อผมเถอะลุค นายจะซวยหนักแน่ถ้ามีตัวประกันตายแม้แต่คนเดียว”

ลุคยักไหล่ “รับทราบครับ สรุปคือตัวประกันห้ามตายใช่ไหมครับ?”

ดัสตินกล่าวว่า “ใช่ เราตกลงเรื่องอำนาจสั่งการกับกรมตำรวจเขตเซ็นทรัลไม่ได้ พวกเขาอยากให้นายฟังคำสั่งพวกเขา แต่ผู้กำกับปฏิเสธไปแล้ว”

ลุคถึงกับเหวอไปเลย “อะไรนะบอส? ผมมั่นใจ100เปอร์เซนต์ว่าถ้าผมทำตามคำสั่งพวกนั้น ผมคงอยู่ได้ไม่เกิน10วิ”

ดัสตินตอบ “เรารู้ เราถึงได้ปฏิเสธไงคราวนี้ผลงานที่นายจะทำได้ขึ้นอยู่กับตัวนายเองแล้วนะ”

ลุคถาม “เอ่อ ถ้าผมฆ่าพวกมันทิ้งให้หมดก็คงไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ?”

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ดัสตินก็พูดว่า “นายควรเหลือรอดไว้ให้ฮันส์สักคน ไม่อย่างนั้นมันจะปิดคดียุ่งยาก”

ลุคตอบ “โอเคครับ แบบนั้นค่อยง่ายหน่อย ผมแค่นี้ก่อนนะครับบอส”

ดัสตินตอบ “ระวังตัวด้วย”

ดัสตินถอนหายใจในห้องทำงาน “นั่นมันอาชญากรติดอาวุธห้าสิบคนเลยนะ แต่นายพูดเหมือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย” อย่างไรก็ตาม เมื่อเขานึกถึงรายงานของเอลซ่าเกี่ยวกับฝีมือของลุค เขาก็เริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง

ถ้าลุคจัดการอาชญากรได้ทั้งหมดโดยไม่มีตัวประกันได้รับบาดเจ็บ กรมตำรวจของพวกเขาจะได้รับความดีความชอบไปเต็มๆ

แม้จะเป็นคดีในเขตเซ็นทรัล แต่ลุคบังเอิญอยู่ที่นั่นพอดี ดังนั้นจึงไม่ถือว่าเป็นการก้าวก่ายหน้าที่

ถ้าเป็นคนอื่น ดัสตินคงบอกให้ซ่อนตัวแล้วทำแค่ส่งข้อมูลออกมา

ไม่มีหัวหน้าคนไหนกล้าสั่งให้ลูกน้องไปท้าสู้กับศัตรูห้าสิบคนเพียงลำพัง—นั่นมันคือการฆ่าตัวตายชัดๆ

ลุควางสายและเริ่มวอร์มอัพร่างกาย เขากำลังจะลงไปข้างล่าง แต่แล้วก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงที่ด้านล่างจนเศษกระจกปลิวว่อนไปทั่ว

ลุคชะโงกหน้าไปมองและพบว่ามันเกิดขึ้นที่ชั้นสอง ซึ่งเป็นจุดที่มีการยิง RPG ออกมาเมื่อครู่ ตอนนี้คงมีคนเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กำลังเปิดเกมล่าพวกอาชญากรอยู่ที่ชั้นนั้น

นักสืบจอห์น คุณนี่มันจอมอึดจริงๆ! นี่คุณใช้ C4 ไปกี่ลูกกันหล่ะเนี่ย?

ต้องขอบคุณจอมทำลายล้างคนนี้ ลุครู้สึกว่าการจะทำตามภารกิจคงไม่ใช่เรื่องยากเกินไปนัก

แต่แล้วสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็เกิดขึ้น

ตำรวจและอาชญากรเริ่มการเจรจากัน

ลุคใส่หูฟังและเชื่อมต่อเข้ากับช่องสัญญาณของพวกอาชญากรด้วยโทรศัพท์ปลอมของเขา

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย “ไอ้หนูผี แกคิดว่าแกจะทำให้พวกเรากลัวได้เหรอ? เดี๋ยวฉันจะจับแกโยนลงมาจากดาดฟ้าซะ”

“เหอะๆ ฮันส์ ไหนแกว่าจะฆ่าฉันไง? ส่งคนมาเพิ่มสิ! ฉันรอแกอยู่! ไหนดูซิ... ไอ้หมอนี่ชื่ออะไรนะ? ตัวสูงซะเปล่า แต่เท้าเล็กเหมือนผู้หญิงเลย! น่าขยะแขยง!” นั่นก็เป็นอีกเสียงที่คุ้นเคย

ลุคถึงกับพูดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าฮันส์กับนักสืบจอห์นเข้าหน้ากันไม่ติดสุดๆ

ลุคกล่าวขอโทษจอห์นในใจอย่างจนใจ เพราะเขาต้องปล่อยให้จอห์นฉายเดี่ยวเพื่อดึงความสนใจของพวกโจรต่อไป

ลุคกลับมาที่ชั้น 30 และสูดลมหายใจลึก เขาพบว่าจำนวนอาชญากรที่นี่ลดลงไปมาก อย่างน้อยก็ราวๆ ยี่สิบคนได้ที่ออกจากชั้นที่คุมตัวประกันเอาไว้

ฮันส์คงจะรำคาญเสียงระเบิดและคำพูดถากถางของนักสืบจอห์นเต็มที และตั้งใจจะฆ่าเขาให้ได้

ลุคค่อนข้างมั่นใจในตัวนักสืบจอห์น ชายคนนั้นต้องฆ่าโจรไปมากกว่าหนึ่งศพแล้วแน่นอน เขาคงไม่ตายง่ายๆ หรอก

ครู่ต่อมา ลุคได้ยินเสียงอื่นในหูฟัง “ลาร์รี่, คาร์ล ติดตั้งระเบิดบนดาดฟ้าเสร็จหรือยัง?”

ลุคพลันนึกขึ้นได้ว่าเขาเพิ่งมาจากดาดฟ้า

ลุคนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะกดปุ่มตอบกลับด้วยโทนเสียงต่ำว่า “เรียบร้อย!”

“ลงมาช่วยเฝ้าประตูด้วย พวก FBI น่าจะใกล้ถึงแล้ว” ปลายสายมัวแต่ยุ่งจนไม่ทันสังเกตความผิดปกติ เขาออกคำสั่งต่อ “เราจะต้อนตัวประกันบางส่วนขึ้นไปบนดาดฟ้า พอเฮลิคอปเตอร์ตำรวจเข้ามาใกล้จะรับตัวพวกมัน ก็ให้กดระเบิดดาดฟ้าซะ”

ลุคตอบ “รับทราบ”

ลุคค่อนข้างช็อก สำหรับคำสั่งที่ได้รับ

ฮันส์สมควรได้รับโทษประหารจริงๆ โดยฉพาะแผนการที่จะใช้ประชาชนผู้บริสุทธิ์ในตึกเป็นเหยื่อล่อก่อนจะระเบิดพวกเขาทิ้ง

แต่ลุคก็ไม่นึกเสียใจที่เขาไม่ฆ่าฮันส์ก่อนหน้านี้ เพราะไม่อย่างนั้นพวกลูกสมุนอาจจะไม่มีคนคุมและเริ่มฆ่าตัวประกันแบบสุ่มสี่สุ่มห้า

อย่างน้อยตอนนี้ฮันส์ก็ยังไม่ฆ่าตัวประกันทั้งหมด เพราะเป้าหมายของมันคือเงิน

ลุคคิดอย่างรวดเร็วแล้วกลับขึ้นไปบนดาดฟ้า แอบซ่อนตัวอยู่บนขอบบัวเหนือประตู

ครู่ต่อมา เสียงลิฟต์ดัง "ติ๊ง" ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของคนมากกว่าสิบคน

ลุคสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และล็อกเป้าหมายไปที่โจรสามคน

คนหนึ่งอยู่หน้าสุด คนหนึ่งอยู่หลังสุด และอีกคนอยู่ตรงกลาง เป็นรูปแบบการคุมตัวประกันมาตรฐาน

ลุคถือปืน Glock 23 ที่คุ้นมือไว้ในมือขวา และ M1911 ที่เพิ่งยึดมาได้ในมือซ้าย

เขาสูดลมหายใจอีกครั้ง เฝ้ามองอาชญากรคนหน้าและคนกลางปรากฏตัวออกมา

จังหวะนั้น อาชญากรคนข้างหน้าเริ่มรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อไม่เห็นพวกพ้องอยู่บนดาดฟ้า เขาตะโกนเรียก “คาร์ล?”

ลุคกระโจนลงมาทันที

เขาม้วนตัวกลางอากาศ ใช้ปืน Glock ยิงใส่โจรคนหลังสุดที่กำลังจะถอยหนีออกจากประตู

วินาทีต่อมา ลุคสะบัดปืน M1911 ล็อกเป้าหมายถัดไป

ปัง! อาชญากรคนกลางถูกเป่าเข้าที่หัว

ลุคร่อนลงพื้นอย่างมั่นคงและสะบัดข้อมือขวา

ปัง!

กระสุนจาก Glock ของเขาระเบิดหัวโจรคนหน้าสุดกระจุย

ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงันครู่หนึ่ง ก่อนจะถูกทำลายด้วยเสียงกรีดร้องของตัวประกัน

ลุคเก็บปืนแล้วชูตราตำรวจให้ตัวประกันที่กำลังกรีดร้องดู “LAPD ครับ โปรดอยู่ในความสงบ พวกคุณจะออกไปได้ทันทีที่เฮลิคอปเตอร์มาถึง”

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127