สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 118

ตอนที่ 118: ปฏิบัติการ, การซุ่มโจมตี และหญิงสาวทั้งสี่

จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่เที่ยงวัน เบริตจึงกลับมาในที่สุด เขาเรียกให้ลุคและเอลซ่าเข้าไปในห้องประชุม

เจ้าหน้าที่สิบเจ็ดนายรออยู่ในห้องประชุมแล้ว เมื่อรวมเบริต ลุค และเอลซ่า พวกเขากลายเป็นทีมปฏิบัติการทั้งหมดยี่สิบคน

เบริตเริ่มอธิบายแผนการ

ตามรายงานจากแหล่งข่าว เซอร์เกย์กำลังจะไปรับของล็อตหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นได้ทั้งยาเสพติด อาวุธ หรือแม้แต่มนุษย์

แก๊งของเซอร์เกย์ไม่ใช่แก๊งใหญ่ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ลูกพี่ใหญ่จะลงมือด้วยตัวเอง

นั่นคือเหตุผลที่เบริตไม่ได้ให้ความสำคัญเซอร์เกย์สูงนัก

เพราะพวกบอสของแก๊งที่ใหญ่กว่าจะไม่มีวันเอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนโดยตรงแบบนี้ เพื่อที่ว่าหากถูกจับ พวกมันจะยังสามารถโยนความผิดให้พวกลูกกระจ๊อกรับแทนได้

เบริตอธิบายข้อมูลเบื้องต้นเสร็จอย่างรวดเร็ว

ลุครู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาถามเอลซ่าเสียงเบาว่า “เซอร์เกย์ลงมือกลางวันแสกๆ เลยเหรอครับ? มันไม่ออกนอกหน้าไปหน่อยเหรอ?”

เอลซ่าตอบเบาๆ ว่า “พวกมันใช้วิธีอำพรางของที่ลักลอบนำเข้าปนไปกับรถตู้จำนวนมากที่วิ่งเข้าออกท่าเรือ ถ้าตำรวจหาไม่เจอว่าคันไหนคือคันที่ถูกต้อง การสั่งปิดท่าเรือจะทำให้เกิดความสูญเสียมหาศาล ของมีมูลค่าบางอย่างอาจเสียหายทันทีที่ถูกเปิดเพื่อตรวจสอบ นั่นคือเหตุผลที่ NYPD ยังไม่ลงมือจนถึงตอนนี้”

ลุคจมอยู่ในความคิดแล้วกล่าวว่า “สรุปคือ กุญแจสำคัญคือการหารถตู้คันที่ถูกต้องให้เจอ สินะครับ?”

จู่ๆ เอลซ่าก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ “นายพอจะแกะรอยยาเสพติดด้วย... สัญชาตญาณ ของนายได้ไหม?”

ลุคหัวเราะหึๆ “ไม่รู้เหมือนกันครับ มันไม่ได้ผลเสมอไปหรอก รอดูหน้างานก่อนแล้วกัน”

เอลซ่าไม่ถามต่อ แต่เธอเริ่มมีความหวังมากขึ้น ตอนนี้เธอมั่นใจในตัวลุคมากกว่าตัวเองเสียอีก

“ใครมีคำถามอะไรไหม?” เบริตถาม แต่สายตาเขามองมาที่ลุคและเอลซ่าเท่านั้น

ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไร ทำตัวเหมือนมาเพื่อสังเกตการณ์เท่านั้น

เบริตแอบดีใจที่พวกเขาไม่ถามอะไร มันจะดีที่สุดถ้าพวกเขานั่งอยู่เฉยๆ ในขณะที่ NYPD จัดการงานนี้ให้เสร็จ

หลังจากที่พวกเขาขึ้นไปบนรถตู้ที่ถูกดัดแปลงเป็นศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่ เอลซ่าก็มองสิ่งที่ลุคถืออยู่ในมืออย่างสงสัย

นั่นมัน... ลูกเบสบอลเหรอ?

เมื่อสังเกตเห็นความสงสัยของเอลซ่า ลุคจึงอธิบายอย่างสบายๆ ว่า “อ้อ ผมใช้เจ้านี่บริหารนิ้วมือน่ะครับ มันช่วยเพิ่มความแม่นยำในการยิงปืนได้”

เอลซ่าถาม “จริงเหรอ?” เธอนึกอยากลองทำบ้าง

พวกคนร้ายยี่สิบคนที่ถูกลุคฆ่าตายคือหลักฐานที่ดีที่สุดว่าลุคเชี่ยวชาญเรื่องการยิงปืนแค่ไหน

ลุคหัวเราะเบาๆ “ทักษะนี้ยังยากเกินไปสำหรับคุณในตอนนี้”

เอลซ่าพยักหน้าอย่างเสียดาย “งั้นก็ช่างมันเถอะ”

ไม่นาน รถตู้ก็มาถึงท่าเรือแห่งหนึ่ง

นิวยอร์กเป็นเมืองที่ถูกสร้างขึ้นรอบปากอ่าว เมื่อนักอาณานิคมอังกฤษล่องเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกและยึดมันมาจากชาวดัตช์

ที่นี่เคยถูกเรียกว่า นิวอัมสเตอร์ดัม ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น นิวยอร์ก

ความจริงแล้ว ยอร์ก (York) เป็นเพียงเมืองหนึ่งในอังกฤษ และชื่อเสียงไม่ได้ใกล้เคียงกับเมืองน้องอย่างนิวยอร์กเลย

ในนิวยอร์กมีท่าเรืออยู่มากมาย และมีสินค้าถูกส่งเข้าออกนับไม่ถ้วนในแต่ละวัน

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเซอร์เกย์ถึงไม่เคยถูกจับเรื่องการลักลอบขนของเถื่อนเลย

ลุคและเอลซ่าไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมเข้าจับกุมโดยตรง แต่พวกเขามองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจนจากรถบัญชาการ

ในรถได้รับสัญญาณสื่อสารทุกรูปแบบจากคนของเบริต รวมถึงภาพจากกล้องวงจรปิด

เบริตอยู่ในรถด้วยในฐานะผู้บัญชาการปฏิบัติการ

ในไม่ช้าเซอร์เกย์ก็ปรากฏตัว

เซอร์เกย์ดูหม่นหมองและเย็นชากว่าที่ปรากฏในแฟ้มประวัติเสียอีก ไม่แน่ว่าเป็นเพราะลูกชายของเขาเพิ่งตายไปหรือเปล่า

ครู่ต่อมา พวกมันก็เข้าไปในท่าเทียบเรือ

เจ้าหน้าที่ที่ซุ่มอยู่แถวนั้นเริ่มจับตาดูพวกแก๊งเซอร์เกย์ทันที

ลุครู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาบอกไม่ได้ชัดเจนว่าคืออะไร

หลังจากคิดครู่หนึ่งเขาก็พูดว่า “ผมขอออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์หน่อย”

เบริตขมวดคิ้ว “อย่าออกไปจะดีกว่า ถ้าเกิดถูกจับได้ขึ้นมาจะทำยังไง?”

ลุคแย้งว่า “ตอนนี้ผมดูเหมือนตำรวจตรงไหนเหรอครับ?”

เบริตถึงกับพูดไม่ออก

ลุคจะเป็นคนสุดท้ายในทีมของเบริตที่เซอร์เกย์จะสงสัย สาเหตุหลักเพราะลุคดูเด็กเกินไป

ใน NYPD ไม่มีเจ้าหน้าที่สายสืบที่เด็กขนาดลุค แม้แต่เจ้าหน้าที่วัยยี่สิบต้นๆ ก็ยังเป็นยศต่ำสุดและต้องสวมเครื่องแบบเวลาปฏิบัติหน้าที่

เบริตยังคงสำทับว่า “ถ้าเรื่องนี้ผิดพลาด นายต้องรับผิดชอบนะ”

ลุคหัวเราะหึๆ อย่างไม่ใส่ใจแล้วเดินออกไป

ลุคจะต้องรับผิดชอบอะไรได้ล่ะ?

ลุคไม่ได้ทำอะไรเลยในปฏิบัติการนี้ยกเว้นนั่งอยู่ในรถตู้สั่งการ แถมยังมีตู้คอนเทนเนอร์หลายตู้คั่นกลางระหว่างพวกเขากับเซอร์เกย์ที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยเมตร

ดังนั้น เบริตก็แค่ขู่ไปงั้นเอง

ลุคเดินปลีกตัวออกมาจากรถบัญชาการสักพัก ด้วยเป้สีดำที่สะพายอยู่ เขาดูเหมือนนักเรียนมัธยมปลายไม่มีผิด

ลุคยืนตัวตรงและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เบริตเหลือบมองลุคแวบหนึ่งก่อนจะเลิกสนใจ เขาพบว่าชายหนุ่มคนนี้ดูไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย

รถตู้สั่งการไม่ใช่ห้องน้ำสาธารณะนะ นายจะมาต้องการอากาศบริสุทธิ์อะไรขนาดนั้น?

อย่างไรก็ตาม ความจริงลุคกำลังวิเคราะห์กลิ่นในอากาศด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " Sharp Nose ต่างหาก

จากข้อมูลในแฟ้ม เป้าหมายของเขานั้นเรียบง่าย คือ อาวุธ ยาเสพติด หรือผู้หญิง

และมันต้องมีปริมาณมหาศาล ไม่อย่างนั้นคงไม่คุ้มที่จะลักลอบขนเข้ามาทางเรือ

แต่ไม่นานนัก ลุคก็ขมวดคิ้ว

ลุคไม่สามารถล็อคเป้าหมายได้เลย

เขาได้กลิ่นน้ำมัน กลิ่นดินปืน กลิ่นยาเสพติด และกลิ่นผู้หญิง แต่มันกระจายอยู่ทั่วไป และดูเหมือนจะไม่มีจุดไหนที่มีกลิ่นเหล่านี้รวมกันเป็นกลุ่มก้อนใหญ่ๆ เลย

ด้วยความสงสัย ลุคจึงเดินกลับไปที่รถตู้สั่งการ

เบริตไม่ได้หันมามองลุคเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่พูดว่า “อย่าออกไปข้างนอกอีก เดี๋ยวจะทำให้พวกมันสงสัย”

ลุคไม่ได้พูดอะไร

ลุคเชื่อแล้วว่ามันไม่จำเป็นที่เขาจะต้องออกไปข้างนอกอีกรอบ

ไม่นานเขาก็เห็นเซอร์เกย์และทีมของมันผ่านกล้องวงจรปิด

พวกมันรออย่างอดทนจนกระทั่งมีเรือลำเล็กๆ ปรากฏขึ้น

เจ้าหน้าที่ตำรวจต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย

เรือแบบนั้นมันเล็กเกินกว่าจะบรรทุกผู้หญิงหรืออาวุธจำนวนมากได้ น่าจะใหญ่พอสำหรับแค่ใส่ยาเสพติดเท่านั้น

ทว่า กลับมีผู้หญิงสี่คนเดินลงมาจากเรือและพูดคุยกับเซอร์เกย์

เซอร์เกย์ยิ้มแย้มอย่างสุภาพขณะสนทนากับหญิงสาวทั้งสี่ ก่อนที่พวกเขาจะบอกลากันและแยกย้ายไปคนละทาง

เบริตเริ่มลนลาน

ต่อให้ผู้หญิงสี่คนนั้นจะถูกลักลอบขนเข้ามา แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะใช้เป็นหลักฐานให้ตำรวจจับเซอร์เกย์เข้าคุกได้

ถ้าเป็นผู้หญิงสี่ร้อยคนก็ว่าไปอย่าง

หรือผู้หญิงสี่คนนี้จะมีความสำคัญ? เบริตยังคงเกาะกุมความหวังและสั่งให้ทีมตรวจค้นแฟ้มประวัติของผู้หญิงเหล่านั้น

แต่พวกเขาก็ไม่พบข้อมูลที่มีประโยชน์เลยแม้แต่นิดเดียว

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127