สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 119

ตอนที่ 119: ขาสวย, การปล้น และจักรยาน

ผู้หญิงทั้งสี่คนข้ามพรมแดนมาอย่างถูกกฎหมายในฐานะนางแบบจากบราซิล

ลุคฟังรายงานของเจ้าหน้าที่ด้วยความสู้สึกขบขัน

ในวินาทีถัดมา เบริตก็สั่งยกเลิกปฏิบัติการด้วยความโมโห โดยทิ้งเจ้าหน้าที่บางส่วนไว้เพื่อเฝ้าดูเซอร์เกย์

ลุคและเอลซ่ากลับมานั่งที่โต๊ะทำงานตัวเดิมของพวกเขา

เอลซ่าเองก็สับสนไม่แพ้กัน “มันเกิดอะไรขึ้นกับเซอร์เกย์กันแน่? เขาอุตส่าห์ลำบากลำบนเพื่อไปรับผู้หญิงแค่สี่คนเนี่ยนะ? พวกเธอก็แค่พวกนางแบบไม่ใช่เหรอ?”

ลุคหัวเราะหึๆ “พวกเธอเป็นมากกว่านางแบบแน่นอนครับ”

เอลซ่าหูผึ่งทันที “นายสังเกตเห็นอะไรเหรอ?”

ลุคตอบว่า “พวกเธอเป็นนางแบบสี่คนที่ขาเรียวยาวเป็นพิเศษเลยล่ะครับ ดูเหมือนช่วงล่างของพวกเธอจะมีแต่ขาตั้งแต่คอลงมาเลย”

เอลซ่าถึงกับพูดไม่ออก “... นายคิดว่านี่มันเรื่องตลกรึไง?”

ลุคยิ้มกว้าง ความจริงเขาก็ไม่รู้หรอกว่าเซอร์เกย์กำลังวางแผนอะไรอยู่

มันยังมีตัวแปรที่ไม่แน่ชัดอีกมากเกินไป

แต่ในเมื่อนี่เป็นคดีของเบริต สิ่งที่ลุคต้องทำก็แค่รอเท่านั้น

เบริตจำต้องรอโอกาสหน้า หลังจากพิธีต้อนรับอันแสนประหลาดของเซอร์เกย์ที่ท่าเรือจบลง

ดังนั้น ลุคและเอลซ่าจึงว่างงานอีกครั้ง

ลุคออกตระเวนในนิวยอร์กด้วยรถบัสอีกรอบ

สองวันต่อมา ขณะที่เขายืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์และกำลังลังเลว่าจะจัดการกับแก๊งค้ายาอีกสักกลุ่มดีไหม จู่ๆ รถบีเอ็มดับเบิลยู (BMW 760Li) สีแดงเพลิงคันหนึ่งก็พุ่งผ่านเขาไปราวกับสายลม

ลุคอึ้งไปครู่หนึ่ง

มันเป็นรถที่สวยและแรงมาก แต่... นี่มันย่านใจกลางเมืองไม่ใช่เหรอ? คนขับไม่กลัวโดนใบสั่งความเร็วหรือไง?

แต่คำถามของลุคก็ได้รับคำตอบทันทีเมื่อเขาได้ยินเสียงไซเรนดังระงมตามหลังมา

รถตำรวจหลายคันพุ่งผ่านไปเพื่อไล่กวดเจ้า BMW สีแดงเพลิงคันนั้น

ลุคตระหนักได้ว่า BMW คันนั้นกำลังหนีตำรวจ เขาแอบสงสัยว่ามันเป็นรถของพวกนักแข่งหรือเปล่า

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงใช้ "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " Sharp Nose เพื่อพยายามตรวจสอบว่าใครอยู่ในรถสีแดงคันนั้น

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างประหลาดหลังจากวิเคราะห์เสร็จ “ผู้หญิง? ผู้หญิงสี่คนเป๊ะเลย แถมยังมีกลิ่นดินปืนที่เพิ่งถูกยิงด้วยเหรอ?”

ลุคเก็บเรื่องนี้พลางครุ่นคิดและกลับไปที่สถานีตำรวจ

ลุคทักทายเอลซ่าและถามว่า “เมื่อบ่ายผมเห็นรถตำรวจไล่กวด BMW สีแดงกันเป็นแถวเลย มันเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”

เอลซ่าส่ายหัว “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่นี่ไม่มีทีวีน่ะ”

ลุคยักไหล่และไม่ได้เสียอารมณ์ พวกเขาเดินออกจากสถานีตำรวจไปด้วยกัน

ระหว่างทางออก พวกเขาได้ยินตำรวจสองนายกำลังคุยกัน นายหนึ่งพูดว่า “พวกโจรไม่ใช่แค่ใจกล้า แต่ยังมีรถดีและฝีมือการขับขี่ที่ยอดเยี่ยม เราระดมรถตำรวจไปถึงสี่สิบคัน แต่พวกมันก็ยังหนีรอดไปได้”

ตำรวจอีกนายพ่นลมหายใจ “พวกนั้นขับ BMW 760Li นะโว้ย ซึ่งมันดีกว่ารถตำรวจเราตั้งเยอะ มันก็ไม่แปลกหรอกที่พวกมันจะหนีพ้น?”

ตำรวจนายแรกไม่ยอมแพ้ “ต่อให้แกมีรถ F1 แกจะกล้าขับมันด้วยความเร็วเกินร้อยไมล์ต่อชั่วโมงไหมล่ะ? แต่ไอ้พวกโจรนั่นทำได้ว่ะ”

ตำรวจนายที่สองกล่าว “ก็จริงของแก พวกนั้นขับรถเก่งจริงๆ นั่นแหละ งั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใช่ไหมที่เราจับพวกมันไม่ได้?”

ตำรวจนายแรกตอบ “แน่นอนอยู่แล้ว”

ลุคอดไม่ได้ที่จะสอดแทรกขึ้นมา “ขอโทษนะครับ สรุปว่า BMW สีแดงคันนั้นทำอะไรลงไปเหรอครับ? ผมเห็นมันโดนไล่กวดเมื่อตอนบ่ายน่ะ”

เจ้าหน้าที่มองหน้าเขาแต่ไม่ได้พูดอะไร

ลุคจึงโชว์ตราตำรวจและบอกว่า “ผมเป็นเจ้าหน้าที่เหมือนกันครับ แค่อยากรู้เฉยๆ ยังไงเดี๋ยวข่าวก็คงออกใช่ไหมครับ?”

ตำรวจคนนั้นคิดว่าลุคพูดมีเหตุผล จึงอธิบายว่า “พวกนั้นเพิ่งปล้นธนาคารในแมนแฮตตันครับ ได้เงินไปมากกว่าสามล้านดอลลาร์”

ลุคอุทานออกมาและถามว่า “มีกันกี่คนครับ?”

ตำรวจคนนั้นนึกขึ้นได้ว่ายังไงข่าวก็น่าจะออกว่อนไปหมดอยู่แล้ว จึงตอบไปว่า “สี่คนครับ”

ลุคพยักหน้าและกล่าว “โอเค ขอบคุณมากครับ”

เมื่อเดินออกมาจากสถานีตำรวจ เอลซ่าถามเขาด้วยความสงสัย “ทำไมถึงสนใจพวกโจรปล้นธนาคารนักล่ะ?”

ลุคทำหน้าลึกลับและพูดว่า “ผมมีลางสังหรณ์บางอย่างน่ะครับ แต่ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเท่าไร”

ลุคนั่งดูข่าวในทีวีที่อพาร์ตเมนต์ เมื่อเห็นภาพจากที่เกิดเหตุ ลุคก็สงสัยว่าข้อสันนิษฐานของเขาถูกต้องหรือไม่

ทาง NYPD ไม่ได้ให้พวกลุคยุ่งเกี่ยวกับการปฏิบัติการจับตัวเซอร์เกย์

อย่างไรก็ตาม... การปล้นครั้งนี้คงไม่เกี่ยวข้องกับเซอร์เกย์หรอก... ใช่ไหม?

วันรุ่งขึ้น ลุคเดินทางไปยังที่เกิดเหตุปล้นธนาคารในแมนแฮตตัน

ทว่า ในขณะที่เขายังอยู่บนรถบัส BMW สีแดงเพลิงที่คุ้นเคยก็พุ่งผ่านเขาไปอีกครั้ง ตามมาด้วยขบวนรถตำรวจที่เปิดไซเรนเสียงดังลั่น

ลุคเริ่มรู้สึกตลก การปั่นหัวตำรวจคือสิ่งที่พวกโจรนี่ทำเป็นอาหารเช้าหรือยังไง?

ลุคกดกริ่ง และคนขับรถบัสก็เปิดประตูให้เขาลงที่ป้ายถัดไป

ลุคกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่าผู้คนหนาแน่นเกินกว่าจะเรียกแท็กซี่ได้

ทันใดนั้นลุคก็เห็นวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังขี่จักรยานมาช้าๆ

ลุคเข้าไปคว้าตัวเขาไว้ เด็กหนุ่มเกือบจะตกจากจักรยานและมองลุคด้วยความตกใจ

ลุคถามว่า “จักรยานคันนี้ซื้อมาเท่าไหร่?”

เด็กหนุ่มตะกุกตะกักตอบ “เป็น Giant orc3300 ครับ ซื้อมา 379 ดอลลาร์เมื่อปีที่แล้ว” เขาตอบไปอย่างรวดเร็วเพราะลุคดูน่าเกรงขามเกินไป

ลุคหยิบเงินสี่ร้อยดอลลาร์ออกมาจากกระเป๋าทันที “ตอนนี้มันเป็นของผมแล้ว”

ลุคให้เงินเด็กหนุ่มไปแล้วขึ้นขี่จักรยานออกไปทันที

เด็กหนุ่มอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะตะโกนตามหลัง “เดี๋ยวก่อน กระเป๋าผม! เอ่อ... ขอบคุณครับ!”

เมื่อได้ยินเสียงตะโกน ลุคก็สังเกตเห็นกระเป๋าใบเล็กๆ แขวนอยู่ที่เฟรมรถ

ลุคหยิบมันขึ้นมาแล้วโยนกลับไปให้เด็กหนุ่ม

เด็กหนุ่มรับกระเป๋าไว้ได้ตามสัญชาตญาณ เขามองเงินสี่ร้อยดอลลาร์ในมือแล้วงงงวย “หือ? วันนี้วันโชคดีของฉันเหรอเนี่ย?”

จักรยานที่เขาใช้มาเป็นปีถูกขายไปในราคาที่สูงกว่าราคาซื้อตอนแรกถึงยี่สิบดอลลาร์ เขาโชคดีจริงๆ นั่นแหละ

ลุคเริ่มเร่งความเร็ว

แน่นอนว่าจักรยานย่อมไม่เร็วเท่ารถยนต์ แต่ลุคไม่ได้พยายามจะขี่แข่งกับโจร สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ตามรอย BMW 760Li สีแดงนั่นไปให้ได้

จากเหตุการณ์เมื่อวาน พวกโจรน่าจะหนีพ้นตำรวจได้ภายในเวลาไม่เกินสิบนาที

เมื่อพิจารณาจากการจราจรในตอนเช้า ยิ่งตำรวจถูกถ่วงเวลาไว้นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสติดแหง็กอยู่บนถนนมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งพวกโจรคงรู้เรื่องนี้ดี

พวกโจรขับรถด้วยความเร็วประมาณหนึ่งร้อยไมล์ต่อชั่วโมง ซึ่งหมายความว่าพวกมันจะไปได้ไกลสามสิบกิโลเมตรในสิบนาที

ส่วน Giant orc3300 ที่ลุคขี่อยู่คือจักรยานเสือหมอบสำหรับมือใหม่ ด้วยค่า Strength 28 ของเขา ลุคจะใช้เวลาเพียงยี่สิบนาทีนิดๆ ในการปั่นให้ได้ระยะทางสามสิบกิโลเมตร

ลุคปั่นจักรยานต่อไปโดยแกะรอยกลิ่นของ BMW สีแดงเพลิงด้วย "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " Sharp Nose ของเขา

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127