สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 111

ตอนที่ 111: การลงจอดฉุกเฉิน สังหารในพริบตา

หากพวกผู้ก่อการร้ายไหวตัวทันและจุดระเบิดทันทีที่พวกลุคเคลื่อนไหว เขาก็ไม่มีโอกาสโต้กลับเลย

แม้การลงมือในตอนนี้จะเสี่ยงไปหน่อย แต่ตอนนี้ลุคก็นำหน้าอยู่หนึ่งก้าว ซึ่งความได้เปรียบนี้จะหายไปทันทีหากเขาเกิดลังเลขึ้นมา

บางครั้งความลังเลคือความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

โชคดีที่ชั้นเฟิร์สคลาสมีคนน้อยชั้นประหยัดมาก เพียงสิบวินาทีต่อมา ลุคก็ล็อคเป้าหมายไปที่ชายวัยกลางคนที่ไว้เคราคนหนึ่ง

ขณะที่แกล้งทำเป็นตรวจอาการมินดี้ ลุคแอบกระซิบระบุตำแหน่งของชายคนนั้นให้ดามอนรู้

จากนั้น ลุคก็แกล้งทำเป็นว่าเขาลืมอุปกรณ์การแพทย์บางอย่างไว้ แล้วเดินกลับไปที่ส่วนท้ายของเครื่องบิน

ท่าทางลนลานของลุคทำให้ทุกคนในเครื่องตกใจเล็กน้อย เด็กสาวคนนั้นเป็นน้องสาวของเขาหรือเปล่านะ?

เมื่อลุคไปถึงส่วนท้ายเครื่อง โลเปซก็รีบแจ้งเขาอย่างร้อนรนและบอกว่า “ฉันแจ้งกัปตันเรียบร้อยแล้วค่ะ”

ลุคพยักหน้าและกล่าวว่า “โอเคครับ คุณอยู่ที่นี่แล้วอย่าส่งเสียงดังนะครับ เข้าใจไหม?” พูดจบเขาก็แง้มม่านออกเล็กน้อยเพื่อมองออกไปด้านนอก

ตอนนี้เป็นเวลาโชว์ของดามอนและมินดี้แล้ว

ในสถานการณ์วิกฤตครั้งนี้ ลุคไม่ใช่ฮีโร่เพียงคนเดียว

ถ้าดามอนและลูกสาวไม่แข็งแกร่งพอ ปฏิบัติการนี้จะล้มเหลวอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ลุคไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ

สามต่อห้า โดยการที่ชิงลงมือก่อนที่ศัตรูจะไหวตัวทัน – พวกเขาไม่ได้ต้องการแค่ฝีมือเท่านั้น แต่ยังต้องการโชคช่วยด้วย

ความจริงแล้ว ในตอนนี้โชคอาจสำคัญกว่าฝีมือเสียอีก

ไม่นานก็มีเสียงอุทานดังขึ้นจากชั้นหนึ่ง แต่ผู้โดยสารในชั้นประหยัดไม่อาจเห็นได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะถูกม่านกั้นทางเดินบังไว้

ไม่กี่วินาทีต่อมา จู่ๆ ดามอนก็เดินออกมาจากหลังม่านกั้น ดึงดูดความสนใจของทุกคนในชั้นประหยัดทันที

ดามอนร้องตะโกนอย่างร้อนรน “ไม่นะ ไม่ ลูกสาวผมกำลังชักและอ้วกออกมาแล้ว มีใครเป็นหมอไหมครับ? ช่วยเธอด้วย! เธอเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้นเอง!”

ลุคอาศัยจังหวะนั้น ค่อย ๆ เดินเข้าไปหาชายคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ตรงมุมห้องโดยสารชั้นประหยัด อย่างเงียบเชียบและสุขุม

ชายคนนี้ไม่ได้พกระเบิด แต่จากจุดที่เขานั่งอยู่นั้น เขาสามารถมองเห็นสถานการณ์ในชั้นประหยัดได้ทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงเป็นคนคอยเฝ้าระวังของพวกอาชญากรพวกนี้

ด้วยการเคลื่อนไหวที่ไร้ความลังเลและว่องไว ลุคแทรกตัวเข้าไปในช่องว่างแคบๆ หลังที่นั่งของชายคนนั้นโดยไม่ส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว

ลุคฟาดเข้าที่ท้ายทอยของคนเฝ้าระวังคนนั้นอย่างแรง แม้แต่ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น

ตอนนี้ลุคมีความแข็งแกร่ง (Strength) 24 แต้มแม้ในพื้นที่แคบๆ เขาก็ยังสามารถทำให้หมอนั่นสลบเหมือดได้

ผู้โดยสารที่นั่งข้างๆ มัวแต่สนใจการแสดงของดามอนจนไม่ได้สังเกตว่าคนที่นั่งข้างๆ สลบไปแล้ว

เพราะจากมุมนี้เขามองเห็นทุกคนได้จริง แต่แทบไม่มีใครสังเกตเห็นเขาเลย

หลังจากจัดการผู้ก่อการร้ายคนแรกได้ ลุคก็เลื้อยกลับออกมาอย่างเงียบเชียบเหมือนงู

ดามอนเดินไปตามทางเดินจนถึงใจกลางเครื่อง เมื่อเห็นว่าลุคจัดการหมอนั่นที่มุมห้องได้แล้ว เขาก็พยักหน้าและกำหมัดแน่น

ตอนนี้คือช่วงเวลาที่วิกฤตที่สุดของปฏิบัติการ จะผิดพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

ลุคส่งสัญญาณให้ดามอน และทันใดนั้นดามอนก็พุ่งเข้าหาชายคนหนึ่งที่อยู่ห่างจากเขาไปเพียงหนึ่งเมตร

ดามอนใช้หัวโขกชายคนนั้นอย่างแรงที่ใบหน้าจนจมูกของมันยุบลงไปเล็กน้อย จากนั้นดามอนก็ชกซ้ำเข้าไปอีกหมัดโดยไม่ลังเล

ในเวลาเดียวกัน ลุคสะบัดมีดออกไป มีดเล่มนั้นพุ่งเข้าเสียบที่ดวงตาของชายอีกคนที่อยู่ห่างออกไปสองเมตรในทันที

วินาทีที่พวกเขาเริ่มโจมตี ม่านของชั้นเฟิร์สคลาสก็ถูกเปิดออกเล็กน้อย และเงาดำสายหนึ่งก็พุ่งผ่านที่นั่งไปสามแถว เข้ากระแทกศีรษะของชายอีกคนหนึ่ง

ชายคนนั้นสลบไปทันที

ผู้ก่อการร้ายทั้งห้าถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว แต่เดมอนกับลุคยังไม่คลายความระแวง พวกเขาหรี่ตาลงและกวาดสายตามองผู้โดยสารรอบตัว

ผู้โดยสารต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า บางคนถึงกับส่งเสียงร้องไห้ ทว่าไม่มีใครแสดงท่าทีผิดปกติให้เห็น

ทั้งลุคและดามอนยังคงยืนนิ่งขณะตรวจสอบผู้โดยสาร

ตามที่ลุคสั่งไว้ เจนนิเฟอร์และโลเปซเริ่มเข้ามาปลอบโยนผู้โดยสารให้สงบลง พร้อมกับอธิบายว่านี่คือปฏิบัติการฉุกเฉินที่ดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ

แม้จะหวาดกลัว แต่ผู้โดยสารก็เริ่มเชื่อใจเมื่อเห็นชายที่เงียบขรึมสองคนนี้

ถ้าพวกเขาเป็นผู้ก่อการร้าย ป่านนี้คงตะโกนข่มขู่ผู้โดยสารไปแล้ว

เมื่อเปรียบเทียบพวกเขากับสภาพของคนที่ถูกทำให้สลบหรือถูกฆ่า ผู้โดยสารก็เริ่มคลายความระแวงลง

โลเปซเดินเข้ามาหาลุคและถามเสียงเบา “ตอนนี้ต้องทำยังไงต่อคะ?”

ลุคกระซิบตอบเธอว่า “บอกกัปตันให้ลงจอดที่สนามบินที่ใกล้ที่สุด บนเครื่องนี้ไม่ปลอดภัยแล้วครับ”

โลเปซนึกถึงความเป็นไปได้ที่น่าสยดสยองขึ้นมาทันทีจนแทบจะฉี่ราด

ลุคตบไหล่เธอแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวลครับ พวกมันถูกจัดการหมดแล้ว แต่เราควรจะออกจากเครื่องลำนี้ให้เร็วที่สุด”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เครื่องบินลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินดิมอยน์ (Des Moines) ในรัฐไอโอวา

เจ้าหน้าที่ตำรวจ นักดับเพลิง และแพทย์จำนวนมหาศาลกำลังรอพวกเขาอยู่

หลังจากผู้โดยสารรีบลงจากเครื่อง เจ้าหน้าที่ก็บุกเข้าไปนำตัวผู้ต้องสงสัยสี่คนที่ถูกมัดไว้ รวมถึงร่างไร้วิญญาณของผู้ต้องสงสัยคนสุดท้ายออกมา

เอลซ่ามองดูเจ้าหน้าที่คุมตัวลุคออกไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจและแจ้งตัวตนของเธอและลุคให้เจ้าหน้าที่ทราบ จากนั้นเธอก็ถูกพาตัวไปสอบสวนด้วยเช่นกัน

ดามอนและมินดี้ก็ถูกตำรวจพาตัวไปพร้อมกับรอยยิ้มขมขื่น บนใบหน้า

มินดี้ถลึงตาใส่ลุคอย่างโกรธจัด เธอต้องถูกจับกุมตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะเขาเลย! ตอนนี้เขาดูไม่เหมือนสุภาพบุรุษใจดีเลยสักนิด! หลังจากนี้ มินดี้ตัดสินใจแล้วว่าจะเกลียดลุค

ลุคยิ้มให้มินดี้และกล่าวขอบคุณดามอน

ลุคไม่ได้รู้สึกผิดที่ลากพวกเขาเข้ามาเอี่ยวด้วย

ถ้าพวกเขาไม่ยื่นมือเข้ามา ทุกคนอาจจะต้องตายด้วยกันหมด แต่ในทางกลับกัน มันก็จริงที่ว่าถ้าเขาไม่ทำเช่นนี้พ่อลูกคู่นี้ก็คงไม่ต้องมาเดือดร้อนโดนคุมตัวกับเขาแบบนี้

ลุคถูกกักตัวไว้สามวัน

ดามอนและมินดี้ได้รับการปล่อยตัวในวันที่สอง พวกเขาแวะมาหาลุคก่อนจะบินต่อไปยังนิวยอร์ก

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ให้ข้อมูลติดต่อใดๆ ไว้กับลุคเลย ซึ่งทำให้ลุคแปลกใจอยู่บ้าง

มินดี้ดูจะเกลียดเขาจริงๆ นั่นแหละ แต่เธอไม่เห็นต้องถึงขั้นตัดขาดกันเลยไม่ใช่เหรอ? หรือว่าลุคทำอะไรที่เกินไปจริงๆ? ไม่หรอก มันต้องเป็นปัญหาที่ตัวเธอเองแน่ๆ

ลุคปลอบใจตัวเองแบบนั้น

ในทางกลับกัน ความรู้สึกที่ลุคมีต่อเอลซ่านั้นดีขึ้น

ในระหว่างที่เขาถูก FBI สอบสวน เอลซ่าอาสาเป็นพยานยืนยันความประพฤติให้เขา และยังติดต่อดัสตินเพื่อให้เขาแจ้งกับทาง FBI เกี่ยวกับการเดินทางมาทำงานที่นิวยอร์กของพวกเขาอีกด้วย

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

.

.

.

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127