เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 110

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 110

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 110


ตอนที่ 110: ปฏิบัติการ การปฐมพยาบาล.

 

ดามอนมองลุคอย่างหวาดระแวง

อย่างไรก็ตาม ลุคไม่ได้รีบร้อนที่จะอธิบายความส่งสัยของดามอน เขาเพียงแต่กระซิบระบุตำแหน่งของเหล่าผู้ต้องสงสัยให้ดามอนฟัง

ดามอนยืดตัวตรงและเหลือบมองไปยังจุดเหล่านั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทันที

หากคนพวกนี้เป็นผู้ก่อการร้ายทั้งหมด เครื่องบินลำนี้กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากขั้นรุนแรงแล้ว

ผู้ก่อการร้ายทั้งสี่คนกระจายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ บนเครื่องบิน ทำให้ไม่สามารถเข้าจัดการพวกมันทั้งหมดพร้อมกันได้

แต่แล้วลุคก็บอกข่าวที่แย่ยิ่งกว่าเดิม “ผมคิดว่าพวกมันยังมีพรรคพวกอีกคนอยู่ในชั้นเฟิร์สคลาส (First Class) ครับ”

ดามอนถึงกับพูดไม่ออกสำหรับข้อมูลนี้

ผู้ก่อการร้ายห้าคน? แต่ฝั่งเขามีกันแค่สามคน... ซึ่งรวมลุคเข้าไปแล้วด้วยนะ

ดามอนมั่นใจในฝีมือตัวเองและลูกสาวของเขา แต่กับลุคเขาไม่แน่ใจนัก

ลุคโกหกหรือเปล่า? ก็นะ ลุคได้โชว์ตราตำรวจและเหรียญตราให้เขาดูแล้ว

ในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้เจนสนาม ดามอนบอกได้ง่ายๆ ว่าตราและเหรียญนั้นเป็นของจริง

ถ้าอย่างนั้น ลุคล้อเล่นกับเขาเหรอ?

ซึ่งนั่นก็ไม่น่าเป็นไปได้

นอกจากนี้ ลุคยังมีบางอย่างที่ดูน่าเชื่อถือโดยธรรมชาติ

ถ้าเป็นคนอื่น ดามอนอาจจะหวาดระแวงสัก 50% แต่พอข้อมูลนี้มาจากลุค เขาเหลือความหวาดระแวงเพียง 30% เพราะเขาเพิ่งสนทนากันอย่างถูกคอไปก่อนหน้านี้

ในเมื่อเขาโน้มเอียงที่จะเชื่อลุคแล้ว เขาจะกล้านั่งดูอยู่เฉยๆ ได้ยังไง?

และอีกอย่างพวกเขากำลังอยู่บนเครื่องบินนะ!

ถ้าระเบิดทำงานขึ้นมา ทุกคนก็จบเหี้ยน

ดามอนพูดเสียงต่ำ “ผมกับมินดี้จัดการผู้ก่อการร้ายได้สองคน แต่ที่เหลือล่ะ โดยเฉพาะไอ้คนที่อยู่ในชั้นเฟิร์สคลาสนั่น?”

ลุคตอบด้วยเสียงกระซิบว่า “ผมต้องการให้มินดี้ร่วมมือกับผมหน่อย ผมจะให้เธอแกล้งทำเป็นป่วยหนัก ซึ่งจะทำให้ผมมีโอกาสเข้าไปในชั้นเฟิร์สคลาสเพื่อหาตัวผู้ก่อการร้ายที่ซ่อนอยู่ จากนั้นเราจะ... แล้วก็... ฟังดูเป็นไงครับ?”

ดามอนพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ดามอนมั่นใจในความสามารถด้านการต่อสู้ของตัวเอง แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะคัดแยกผู้ก่อการร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ได้ไหม ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงฟังแผนของลุค

อย่างน้อยที่สุด ลุคก็คือคนที่ตรวจพบวิกฤตนี้ได้ (ถ้ามันมีวิกฤตอยู่จริงๆ)

ดามอนกับมินดี้เห็นชัดว่าเคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว

ด้วยการส่งสัญญาณมือและส่งสายตาไม่กี่ครั้ง ดามอนก็ทำให้มินดี้รู้ว่าเธอต้อง "แกล้งป่วย" ได้ทันที

ดามอนอุทานอย่างตื่นตระหนก “อ้าว มินดี้? เป็นอะไรไป? ลูกรู้สึกไม่สบายเหรอ? แอร์ครับ ช่วยด้วย! ลูกสาวผมหายใจไม่ออก!”

ดามอนตะโกนพลางโน้มตัวเข้าไปใกล้เหมือนกำลังตรวจดูอาการลูกสาว แต่ความจริงเขากำลังซักซ้อมแผนการกับเธอ

ลุครีบลุกขึ้นและวิ่งไปหามินดี้ “มินดี้!! มินดี้ หนูเป็นยังไงบ้าง? ต้องการออกซิเจนไหม?”

มินดี้กลอกตา มีใครไม่ต้องการออกซิเจนด้วยรึไง?

ลุคทำท่า "ตกใจอย่างสุดขีด" “แอร์!!!! แอร์ครับ!!! เร็วเข้า! เธอตาเหลือกแล้ว!”

มินดี้กัดฟันกรอด ฉันมันโง่จริงๆ ที่เคยคิดว่านายเป็นสุภาพบุรุษใจดี!

แต่ลุคยังเติมเชื้อไฟต่อ “ไม่นะ มินดี้อย่ากัดลิ้นตัวเองนะมินดี้ ใจเย็นๆ ไว้”

ดามอนรู้สึกประหลาดพิกลขณะเฝ้าดูละครเรื่องนี้ เฮ้ย ตกลงใครเป็นพ่อกันแน่เนี่ย? ทำไมแย่งซีนกันหน้าตาเฉยแบบนี้?

พนักงานต้อนรับหญิงรีบวิ่งเข้ามาและมองเด็กหญิงตัวน้อยอย่างกังวล

เด็กสาวที่น่ารักปลุกสัญชาตญาณความเป็นแม่ของเธอให้ตื่นขึ้น

ลุคพูดอย่างรีบร้อน “ผมเป็นนักศึกษาแพทย์ครับ พอจะรู้เรื่องการปฐมพยาบาลบ้าง คุณมีชุดปฐมพยาบาลไหม?”

พนักงานต้อนรับพยักหน้าเร็วๆ และบอกว่า “มีค่ะ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้”

ลุคบอกว่า “ผมไปด้วย”

ลุคตามแอร์โฮสเตทไปที่ส่วนท้ายของเครื่องบิน และมีพนักงานอีกคนพักผ่อนอยู่ที่นั่น

ลุคส่งสัญญาณให้เธอเงียบเสียงทันที

จากนั้นเขาก็โชว์ตราตำรวจและพูดเสียงต่ำ “ตั้งสติไว้และอย่าร้องนะครับ มีกลุ่มผู้ก่อการร้ายอยู่บนเครื่อง ผมสงสัยว่าพวกมันกำลังวางแผนทำเรื่องเลวร้ายอยู่”

พนักงานต้อนรับทั้งสองอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ลุคส่งสัญญาณให้พวกเธอสงบสติไว้อีกครั้ง

“ปัญหาคือมีหนึ่งในพวกมันอาจจะอยู่ในชั้นเฟิร์สคลาส ซึ่งมันอยู่ใกล้ห้องนักบินที่สุดใช่ไหม?” ลุคถาม ทั้งที่เขารู้คำตอบอยู่แล้ว

ชั้นเฟิร์สคลาสอยู่ด้านหน้า แน่นอนว่าต้องใกล้ห้องนักบินที่สุด

พนักงานทั้งสองรีบพยักหน้า

ลุคกล่าว “คุณช่วยแจ้งกัปตันได้ไหมว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ห้ามเปิดประตูห้องนักบินเด็ดขาด?”

พนักงานพยักหน้าอีกครั้ง พวกเธอมีโทรศัพท์ที่ใช้ติดต่อกับกัปตันได้

ลุคพยักหน้าและพูดว่า “เดี๋ยว... คุณชื่ออะไรนะครับ?” ลุคจ้องไปที่พนักงานคนแรก

พนักงานคนนั้นค่อนข้างหัวไว “เจนนิเฟอร์ค่ะ ส่วนนี่โลเปซ”

...รวมกันพวกคุณก็คือ เจนนิเฟอร์ โลเปซ (Jennifer Lopez) งั้นสิ?

ลุคกล่าว “เจนนิเฟอร์กับผมจะพาพ่อลูกคู่นั้นไปที่ชั้นเฟิร์สคลาส โดยอ้างว่าที่นั่นสบายและสะดวกกว่า หลังจากพวกเราไปแล้ว โลเปซจะแจ้งกัปตันว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น บอกเขาว่าห้ามเปิดประตูห้องนักบินไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม ไม่ต้องตื่นตระหนกถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เชื่อใจพวกเรา เจนนิเฟอร์... ช่วยบอกเพื่อนร่วมงานในชั้นเฟิร์สคลาสอย่างเงียบๆ ว่าอย่าขวางพวกเรา ทำได้ไหม?”

เจนนิเฟอร์พยักหน้า

ลุคกล่าว “เอาล่ะ ตั้งสติไว้ ผมรับรองว่าเราจะไปถึงสนามบินเคนเนดี้ตรงเวลาอย่างปลอดภัยแน่นอน”

แอร์โฮสเตททั้งสองตื่นตระหนกนิดหน่อย ซึ่งนั้นก็คือเรื่องปกติในสถานการณ์นี้

คงไม่ใช่คนแล้วถ้าไม่ตื่นเต้นเมื่อได้ยินข่าวว่ามีผู้ก่อการร้ายบนเครื่อง

ลุครีบหยิบมีดหั่นอาหารโลหะมาสองเล่มแล้วซ่อนไว้ในกระเป๋า

ในไม่ช้า เจนนิเฟอร์ก็เดินนำหน้า และลุคก็เดินตามเธอไปพร้อมชุดปฐมพยาบาลราวกับเป็นหมอจริงๆ

โชคดีที่รูปลักษณ์และบุคลิกของเขาดูเหมือนนักศึกษาแพทย์จริงๆ พวกผู้ก่อการร้ายจึงไม่น่าจะสงสัยเขาเร็วเกินไปนัก

พวกเขาเดินมาถึงมินดี้และดามอน ลุคกระซิบอะไรบางอย่างกับดามอน และพวกเขาก็ช่วยกันอุ้มมินดี้พาไปยังชั้นเฟิร์สคลาส

ลุคอาศัยร่างของมินดี้เป็นฉากบัง แอบส่งมีดเล่มหนึ่งให้เธอ และเก็บไว้เองเล่มหนึ่ง

มินดี้ยิ้มอย่างพอใจ เธอขยับข้อมืออย่างรวดเร็ว และมีดเล่มนั้นก็หายวับเข้าไปในแขนเสื้อของเธอ

ระหว่างทาง ลุคและดามอนแอบเหลือบมองพวกผู้ก่อการร้าย

หัวใจของดามอนเริ่มหนักอึ้ง

ถึงจะบอกไม่ได้ว่าสิ่งที่ลุคอ้างนั้นจริงแค่ไหน แต่จากประสบการณ์การเป็นตำรวจของดามอน เขาบอกได้เลยว่าทั้งสี่คนที่ลุคสงสัยว่าเป็นผู้ก่อการร้ายนั้นมีท่าทางผิดปกติอย่างชัดเจน

พวกมันทุกคนดูประหม่าเกินปกติ

ไม่มีทางที่ดามอนจะมองข้ามความระแวดระวังและความบ้าคลั่งในแววตาของพวกมันได้

พวกนี้เป็นอาชญากรที่อันตรายแน่นอน ต่อให้จะไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายก็ตาม

ในไม่ช้าพวกเขาก็พามินดี้ที่แกล้งทำเป็นหายใจไม่ออกเข้าไปในชั้นเฟิร์สคลาส ลุครีบเปิดใช้งาน “ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม” Sharp Nose ทันที

พวกเขาคงเหลือเวลาไม่มากแล้ว

พวกผู้ก่อการร้ายอาจจะจุดระเบิดได้ถ้าพวกมันกังวลเกินไป และเมื่อถึงตอนนั้นก็คงไม่มีทางถอยแล้ว

ทางเลือกของลุคตอนนี้อาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด แต่การรอคอยและไม่ทำอะไรเลยนั้นเสี่ยงยิ่งกว่าตอนนี้อีก

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 110

คัดลอกลิงก์แล้ว