สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 93

ตอนที่ 93: ของรางวัลใหญ่กับความสามารถที่ทั้งรักทั้งชัง

เด็กหญิงวัยสิบสามปีคนนี้อ้างว่าเธอได้กลิ่นเน่าราวกับศพ เธอทะเลาะกับแม่เพราะทนกลิ่นไม่ไหวและพยายามจะหนีออกจากบ้าน

เพื่อนบ้านได้ยินเสียงเอะอะจึงคิดว่าแม่กำลังตีลูก เลยโทรแจ้งตำรวจ

ลุคและเซลิน่าบังเอิญอยู่ใกล้ตึกนั้นพอดี จึงเข้าไปที่อพาร์ตเมนต์ของเด็กสาวพร้อมกับเจ้าหน้าที่อีกนายหนึ่ง

หลังจากเคาะประตูและทำความเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว ลุคกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างใช้ความคิด จากนั้นก็ยิ้มให้เด็กสาว “ฉันพนันได้เลยว่าไม่มีศพอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเธอหรอก”

เด็กสาวส่ายหัวอย่างแรง “ไม่จริงค่ะ หนูได้กลิ่นจริงๆ นะคะมีคนซ่อนศพไว้ในนี้แน่ๆ มันกลิ่นเหมือนศพเลย”

ลุคยิ้มแล้วพูดว่า “อยากพนันกับฉันไหมล่ะ?”

หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เด็กสาวก็พยักหน้า “ตกลงค่ะ”

ลุคหยิบลูกเหล็กกลมเล็กๆ ออกมาจากโต๊ะ มันมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งเซนติเมตรและมีน้ำหนักพอดีมือ

วินาทีต่อมา เขาขว้างลูกเหล็กเข้ามุมห้อง

ทุกคนได้ยินเสียงร้องจี๊ดๆ และเห็นหนูสีเทาตัวใหญ่ตัวหนึ่ง

มันกำลังดิ้นรนจะกลับเข้าพงในผนัง อย่างทุลักทุเลจากถูกลูกเหล็กกระแทกเข้าอย่างจัง

ทุกคนต่างงุนงง นี่มันหมายความว่ายังไง? นี่เป็นการแสดงซัดลูกเหล็กของคณะกายกรรมหรือยังไงกัน?

ลุคถามแม่ของเด็กสาว “ขอเราขยายรูหนูที่ผนังให้กว้างขึ้นหน่อยได้ไหมครับ? คุณคงจะไม่คิดค่าเสียหายกับเราใช่ไหม?”

แม่ของเด็กสาวลังเล แต่สุดท้ายก็พยักหน้า “ได้ค่ะ แต่... อย่าให้มันใหญ่เกินไปนะคะ ตกลงไหม?”

ลุคพยักหน้า “แน่นอนครับ”

จากนั้นเขาก็ขอกระบองจากเจ้าหน้าที่ที่มาด้วยกัน แล้วจัดการขยายรูหนูให้กว้างขึ้น

ลุคขุดเข้าไปประมาณสิบเซนติเมตร แล้วซากหนูที่เริ่มเน่าและส่งกลิ่นเหม็นโชยก็ปรากฏออกมา

เจ้าหน้าที่ถึงกับหมดคพพูด บ้าเอ้ย!!!  ก็ว่าอยู่ทำไมถึงขอยืมกระบองของผม!

เด็กสาวตะโกนขึ้น “อ๊า! นั่นแหละ! กลิ่นนี้เลย! มันคือหนูตายงั้นหรอเนี้ย!”

ปัญหาคลี่คลาย ลุคลูบหัวเด็กสาวด้วยรอยยิ้มแล้วถามว่า “ทำไมเธอถึงคิดว่าเป็นศพคนหล่ะ?”

เด็กสาวชำเลืองมองแม่ของเธออย่างระมัดระวัง และเมื่อเห็นว่าแม่กำลังโกรธอยู่ เธอจึงไม่กล้าพูดอะไร

ลุคหันไปหาคนเป็นแม่ “คุณผู้หญิงครับ โปรดอย่าตำหนิลูกสาวของคุณเลย เธออาจจะยังเด็กเกินไปหน่อย แต่หนูตายในอพาร์ตเมนต์ก็ไม่ดีต่อสุขภาพของพวกคุณแน่ๆ เธอสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ ถ้าคุณเชื่อใจเธอมากกว่านี้และลองตรวจดูในห้อง เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น คุณว่างั้นไหมครับ?”

คนเป็นแม่รู้สึกค่อนข้างอายขึ้นมาหลังจากฟังลุค

เธอเคยคิดว่าลูกสาวแค่ทำเรื่องให้วุ่นวายไปเอง แต่ความจริงแล้วลูกสาวของเธอก็ไม่ได้โกหกแม้ว่าสันนิษฐานของเธอจะไม่ได้ถูกต้องซะทีเดียว

แม่กล่าวขอโทษเด็กสาว “แม่ขอโทษนะอลิซ่า แม่ผิดเอง อย่าโกรธแม่เลยนะ ลูกโอเคไหม?”

เด็กหญิงตัวน้อยรีบส่ายหัวแล้วเข้ากอดแม่ “หนูขอโทษค่ะแม่ หนูไม่ควรแอบดูหนังสยองขวัญนั่นเลย พวกผู้ร้ายในหนังซ่อนศพไว้ในผนังแล้วก็มีคนมาเจอเพราะกลิ่น หนูเลย...”

แม่กอดเธอกลับแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรจ้ะ ลูกดูทีวีก็เพราะแม่ต้องทำงานทุกวันและลูกก็เหงา มันเป็นความผิดของแม่เอง”

ลุคยิ้มพลางวางนามบัตรไว้บนโต๊ะแล้วพูดว่า “ดูเหมือนความเข้าใจผิดจะคลี่คลายแล้ว นี่คือช่องทางติดต่อของผมและคู่หู คุณสามารถโทรมาได้อีกถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แต่อลิซ่า เรามาพนันกันอีกสักตาดีไหม? เธอจะชนะถ้าเธอไม่ต้องโทรหาเราในช่วงสิบวันต่อจากนี้ ตกลงไหม?”

อลิซ่าที่อยู่ในอ้อมกอดแม่ยิ้มทั้งน้ำตาและโบกมือให้เขา “ตกลงค่ะ!”

ระบบ: คุณเอาชนะอลิซ่าได้และสามารถได้รับความสามารถของเธอ/ คุณได้รับการยอมรับจากอลิซ่า ตอนนี้คุณสามารถเรียนรู้ความสามารถทั้งหมดของเธอได้แล้ว รายการความสามารถของอลิซ่า: ประสาทรับกลิ่นเฉียบคม (ยีนเอ็กซ์; เงื่อนไข: พลังกาย 20): 1,000 เครดิต

ลุคฉีกยิ้มกว้างจนเซลิน่ารู้สึกว่ามันดูน่าขนลุก ทำไมเขาถึงมีความสุขขนาดนั้นหลังจากช่วยเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ? หรือว่าเขาจะเป็นโลลิค่อน?

แต่ลุคมีความสุขจริงๆ

ลุคเหมือนได้เก็บความสามารถมาได้อย่างฟรีๆ โดยแทบไม่ต้องทำอะไรเลย

นอกจากนี้ เงื่อนไขพลังกายและแต้มเครดิตก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

ลุคกดเรียนรู้ความสามารถนั้นโดยไม่ลังเล

หลังจากได้รับ "ประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " มา ลุคก็เข้าใจกฎของระบบมากขึ้น

เงื่อนไขพลังกาย 20 น่าจะเป็นเกณฑ์พื้นฐานสำหรับความสามารถบางอย่าง

แม้ตอนที่ลุคยังไม่ได้เรียนรู้ความสามารถนี้ตอนเข้ามาที่ในอพาร์ตเมนต์อลิซ่า ลุคก็ได้กลิ่นแปลกๆ จางๆ บางอย่างในอพาร์ตเมนต์แล้ว

นั่นหมายความว่า เมื่อเขามีคุณสมบัติถึงเกณฑ์ ร่างกายของเขาก็มีความสามารถพิเศษอยู่เช่นกัน เช่น ประสาทสัมผัสการดมกลิ่นที่ดีขึ้นหรือแม้แต่การรักษาตัวเอง

การเรียนรู้ความสามารถจึงเหมือนกับการทำความเข้าใจวิธีใช้ประสาทสัมผัสการดมกลิ่นให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นมากกว่า

จมูกของเขาที่เคยไวพอประมาณ ทำได้เพียงแยกแยะกลิ่นได้ในตอนแรก

แต่หลังจากเรียนรู้ "ประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " ลุคสามารถบอกได้โดยสัญชาตญาณว่ากลิ่นในอากาศนั้นมาจากไหน

ตัวอย่างเช่น เขาได้กลิ่นหอมแชมพูที่คุ้นเคยของเซลิน่าในทุกที่ที่เธอเดินผ่าน

และลุคจะรู้ได้โดยสัญชาตญาณทันทีว่าเพิ่งมีเจ้าของกลิ่นเดินผ่านไป

มันเป็นความรู้สึกที่น่าทึ่งจริงๆ

วิธีการสังเกตโลกแบบนี้คล้ายกับวิธีที่ค้างคาวใช้คลื่นเสียงความถี่สูงเพื่อสัมผัสสภาพแวดล้อม

อลิซ่าไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นหนู ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอยังเด็กเกินไป และอีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะหนังสยองขวัญที่เธอดู แต่ส่วนใหญ่น่าจะเป็นเพราะเธอไม่รู้ตัวว่าประสาทสัมผัสของตัวเองนั้นไวเกินมนุษย์ปกติแค่ไหน

ลุคมีความสุขในบ่ายวันนั้น แต่ทว่าในวันรุ่งขึ้นกลับไม่เป็นเช่นนั้น

เรียกได้ว่า "ทุกขลาภอย่างแท้จริง" และเมื่อซูเปอร์เพลย์บอยบางคนมีกำหนดการเข้าร่วมประชุมในฮิวสตัน

ลุคและเซลิน่าถูกส่งตัวไปที่หอประชุมตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและเตรียมพร้อมสำหรับปัญหาที่อาจเกิดขึ้น

นั่นเองที่ทำให้ลุคได้ตระหนักถึงผลข้างเคียงของ "ประสาทรับกลิ่นเฉียบคม"

ผลข้างเคียงที่ว่าก็คือ... จมูกของเขาไวเกินไป

มีคนอยู่ในหอประชุมเกือบสองร้อยคน และยังมีคนทยอยเข้ามาอีกเรื่อยๆ

ไม่ว่าจะเป็นเพศไหน ส่วนใหญ่ต่างก็ประโคมน้ำหอมมา บางคนก็มีกลิ่นตัวแรง และบางคนถึงขั้นเท้าเหม็น

ลุคแทบจะอ้วกออกมา

ท้ายที่สุดลุคต้องยอมสวมหน้ากากอนามัยเพื่อที่จะฝืนไม่ให้อ้วกออกมา

แม้ปกติลุคจะเป็นคนใจเย็น แต่ในใจเขาตอนนี้กลับด่าสาปส่งบร็อคอย่างรุนแรง

พวกเขาเป็นนักสืบแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรง ไม่ใช่หน่วยรบพิเศษ พวกเขาไม่ได้เก่งเรื่องการอารักขาบุคคลสำคัญ และไม่เคยได้รับการฝึกฝนมาด้วยซ้ำ

บร็อคจงใจส่งพวกเขามาในจุดที่น่าจะมีโอกาสเกิดเรื่องวุ่นวายได้มากที่สุด

ลุคเองก็จากไปไหนไม่ได้ เขาจะบอกคนอื่นว่าเขาใกล้จะสลบเพราะเหม็นกลิ่นพวกนี้ก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

นอกจากนี้ ถ้าลุคไป เซลิน่าก็ต้องอยู่คนเดียว และถ้าเกิดอะไรขึ้น เธอคงต้องรับผิดชอบไปเต็มๆ

.

.

.

.

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127