สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 87

ตอนที่ 87 - ค่อยกลับมาตอนที่คุณตัวหอมดีกว่า

อาการสติแตกชั่วขณะของเบรนด้ามลายหายไปหลังจากลุคตบเธอ และเธอก็ตัวอ่อนยวบราวกับตุ๊กตายางไร้ลม ในที่สุดก็เป็นแม่ของเธอที่ดึงตัวเธอกลับไป

เอเซลมีสติสัมปชัญญะและมีความคิดมากกว่าลูกสาวของเธออย่างชัดเจน

เธอได้เห็นพวกผู้ชายที่ลุคทรมาน และถูกบดขยี้ด้วยเท้าของเขา และใครก็ตามที่ฟื้นสติหลังจากสลบก็ไม่สามารถหยุดร้องโวยวายด้วยความเจ็บปวดได้

เสียงกรีดร้องของพวกเขานั่นเองที่ดึงดูดพวกอสุรกายที่น่าสะพรึงกลัวเข้ามา ในท้ายที่สุดพวกผู้ชายที่ส่งเสียงร้องก็ถูกฆ่าตาย ส่วนเธอถูกลักพาตัวออกมาจากรถและถูกพาไปยังถ้ำใต้ดิน

เธอยังได้รับรู้จากลูกชายที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาด้วยว่าลุคเป็นคนช่วยเขาไว้

ลูกสาวของเธอได้ทำเรื่องที่น่าอับอายขายหน้าออกไป ทั้งที่ลุคเป็นคนช่วยชีวิตเธอและลูกชายเอาไว้

ใครจะรู้ว่าเธอและเบรนด้าจะสามารถหนีออกมาจากถ้ำได้แบบมีชีวิตรอดหรือไม่หากไม่มีลุคช่วยเหลือ

และชัดเจนว่าลุคเป็นคนเรียกเจ้าหน้าที่ FBI มาด้วย มีเพียงเด็กสาวที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางอย่างเบรนด้าเท่านั้นที่จะมองข้ามเรื่องนั้นไป

หลังจากพวกผู้หญิงได้รับการช่วยเหลือแล้ว ลุคและเซลิน่าก็ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์กู้ภัย

แจ็คกลับออกมาจากถ้ำแล้ว ซึ่งบ่งบอกว่าคงจะเหลืออสุรกายอยู่ในนั้นเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น จึงไม่มีความจำเป็นที่ลุคและเซลิน่าจะต้องรั้งอยู่ที่นี่ต่อ

แม่และลูกๆ ของเธอ รวมถึงเหล่านายอำเภอท้องถิ่นของวูล์ฟไคล์ ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของ FBI ส่วนนักสืบจากฮิวสตันสองนายต้องอยู่ที่นี่เพื่อเก็บพยานหลักฐานสำหรับตอนที่พวกเขาต้องเริ่มมีปากเสียงกับทางวูล์ฟไคล์ในภายหลัง

ไม่ว่าอย่างไร ลุคก็ได้จัดการนายอำเภอและรองนายอำเภอของพวกเขาไปแล้ว ดังนั้นมันจะต้องเกิดเรื่องยุ่งยากตามมาแน่นอน

เฮลิคอปเตอร์พุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่ฮิวสตัน

บนเฮลิคอปเตอร์ สายตาของเซลิน่าหันกลับมาจากเฮลิคอปเตอร์ของ FBI มาที่ลุค

ครู่ต่อมา เธอก็กอดลุคและจูบที่แก้มของเขา “ขอบคุณนะ”

ลุคพ่นลมหายใจออกทางจมูก “นี่คือวิธีที่คุณขอบคุณคนที่ช่วยชีวิตงั้นเหรอ? เป็นคนอื่นคงเลี้ยงข้าวคนที่ช่วยชีวิตไปสักปีครึ่งแล้ว”

เซลิน่ารีบปฏิเสธทันที “ฉันไม่มีเงินหรอก อีกอย่าง ฉันไม่ได้ขอบคุณที่คุณช่วยฉันไว้นะ”

ลุครู้สึกแปลกใจ “งั้นคุณขอบคุณผมเรื่องอะไรล่ะ?”

เซลิน่ากล่าว “ก็ขอบคุณที่นายหยุดยัยนั่นไม่ให้ตบฉันไงล่ะ”

ลุคพยักหน้า

เซลิน่ากล่าว “หลังจากที่นายอธิบาย ฉันก็คิดเหมือนกันว่ามันไม่คุ้มเลยที่จะโดนตบ ฉันคงจะโกรธจนนอนไม่หลับแน่ๆ ถ้าโดนตบเข้าจริงๆ”

ลุคแอบหัวเราะในใจ นี่คุณไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าตัวเองหลับลึกแค่ไหน? พวกนั้นอุ้มคุณไปราวกับลูกหมูแต่คุณยังไม่ตื่นเลยสักนิด

“เพราะงั้น ขอบคุณนะ” เซลิน่าหลับตาลงและไม่ได้พูดอะไรอีก

ลุคนิ่งไปครู่หนึ่ง เขายิ้มและมองออกไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืน

นักบินเฮลิคอปเตอร์แอบบ่นในใจ: เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เพิ่งรอดตายจากหายนะมาได้ทั้งที พวกคุณควรจะจูบกันให้ดูดดื่มกว่านี้ไม่ใช่เหรอ? จะมาจูบแค่แก้มกันเพื่ออะไร?

หมอและพยาบาลรับตัวลุคขึ้นเตียงไปทันทีที่เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยลงจอดที่โรงพยาบาล

เซลิน่าที่อยู่ในสภาพดีกว่า มีแพทย์หญิงได้ซักถามอาการและล้างแผลขีดข่วนตามร่างกายของเธอ จากนั้นเธอก็ได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้

เซลิน่าไม่ได้วางแผนที่จะกลับบ้านทันที อีกอย่างเธอแทบจะไม่มีอะไรที่เป็นของเธอติดตัวเลย แม้แต่เสื้อผ้าและรองเท้าที่เธอใส่อยู่ก็เป็นของพวกโจรลักพาตัว

ในไม่ช้าลุคก็ถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัด หลังใช้เวลาผ่าตัดไปชั่วครู่หนึ่ง

ลุคค่อนข้างประหลาดใจที่ยังเห็นเซลิน่า “ไปคุยกันที่ห้องพักฟื้นของผมเถอะ”

คุณหมอกล่าวอย่างจนใจ “คุณควรหยุดพูดแล้วพักผ่อนให้มากๆ นะครับ”

ลุคทำได้เพียงหุบปาก

เพื่อให้ได้พักผ่อน ลุคต้องจัดการธุระเซลิน่าให้เสร็จ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีวันยอมออกไปจากโรงพยาบาลแน่

คุณหมอกำชับลุคสองสามเรื่อง แล้วจึงเดินออกจากห้องไป

หมอเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มาดูแลคู่หูในโรงพยาบาลมาเยอะแล้ว จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้ว ในที่สุดลุคก็พูดขึ้นว่า “ไปหาโทรศัพท์ โทรหาสำนักงานตำรวจ ติดต่อเจ้าของบ้านเช่าเรา แล้วก็กลับบ้านไปเถอะ อย่างน้อยคุณควรจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและหยิบเงินมาบ้างถ้าไม่อยากจะหิวตายอยู่ที่นี่”

เซลิน่าพยักหน้าแต่ยังไม่ยอมขยับไปไหน

ลุครู้สึกจนปัญญา “เอาน่า เป็นเด็กดีแล้วไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายซะ กลับมาตอนที่คุณตัวหอมกว่านี้ดีกว่าไหม โอเคนะ?”

เซลิน่าดมกลิ่นตัวเอง “ที่นี่ก็มีห้องน้ำนี่นา ทำไมฉันต้องกลับบ้านไปอาบด้วยล่ะ?”

ลุคกล่าว “...นี่คุณไม่ได้ฉุกคิดบ้างเลยเหรอว่าเสื้อผ้าของคุณมันเหม็นอย่างกับอึน่ะ? อย่าลืมสิว่าในถ้ำนั่นมันโสโครกแค่ไหน คุณควรไปล้างกลิ่นพวกนั้นซะ แล้วก็ถือโอกาสเอาเสื้อผ้ามาให้ผมด้วย”

ในที่สุดเซลิน่าก็ยอมจากไป

ลุคหัวเราะเบาๆ และตรวจดูรางวัลที่เขาได้รับจากเหตุการณ์นี้

ภารกิจ: กำจัดกลุ่มล่ามนุษย์และช่วยเหลือเหยื่อ ค่าประสบการณ์รวม: 1,000. เครดิตรวม: 1,000. อัตราส่วนการมีส่วนร่วม: 100%. EXP +1,000. เครดิต +1,000.

ภารกิจ: กำจัดอสุรกายกินคนในถ้ำและช่วยเหลือเหยื่อ ค่าประสบการณ์รวม: 1,000. เครดิตรวม: 1,000. อัตราส่วนการมีส่วนร่วม: 85%. EXP +850. เครดิต +850.

ผลตอบแทนค่อนข้างดีทีเดียว แต่ลุคก็ไม่ได้ตื่นเต้นจนเกินไป

การมีชีวิตรอดนั้นดีกว่ารางวัลใดๆ ทั้งหมด และการได้นอนบนเตียงที่แสนสบายคือความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว

ลุคหลับตาลงและผ่อนคลาย จนกระทั่งผล็อยหลับไป

ลุคไม่ได้ตื่นจนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น

แม้ว่ามันไม่ใช่การนอนที่ยาวนานนัก แต่เขาก็ฟื้นฟูพลังงานกลับมาเต็มที่หลังจากผ่านไปห้าชั่วโมง

นี่แหล่ะคือข้อดีของค่าพลังกายที่สูงส่ง

ลุคหันมองไปด้านข้าง และพบว่าเซลิน่ากำลังหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงพับข้างๆ โดยมีผ้าห่มคลุมตัวไว้

ลุคยิ้มออกมา

เขามักจะมีอารมณ์ที่ดีเสมอเมื่อได้เห็นเธอ

ลุคเดินไปเข้าห้องน้ำเงียบๆ เพื่อทำธุระส่วนตัว

เมื่อกลับออกมา เขาดมกลิ่นตัวเองและขมวดคิ้ว กลิ่นสาบอสุรกายเฮงซวยนั่นยังคงหลงเหลืออยู่

ลุคคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่ได้ปลุกเซลิน่า เขาเพียงแค่เปิดหน้าต่างทิ้งไว้และปล่อยให้อากาศยามเช้าพัดเข้ามาในห้อง

เขาต้องยอมรับว่าบรรยากาศที่วุ่นวายในเมืองทำให้เขารู้สึกปลอดภัย

ในป่าเมื่อคืนนี้แม้ว่ามีอากาศที่สดชื่นที่สุด แต่มันก็เต็มไปด้วยพวกวิปริตและอสุรกายที่น่าเกลียดน่ากลัว

สิ่งมีชีวิตทุกตัวในชนบทแถบนั้นช่างดิบเถื่อนและก้าวร้าวเสียจริง

ประตูห้องเปิดออก และพยาบาลคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอมองลุคและพูดด้วยความประหลาดใจว่า “คุณควรจะพักผ่อนให้มากกว่านี้นะคะ โดยเฉพาะแขนของคุณ...”

ลุคยิ้ม “ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ แขนผมหัก แต่ขาของผมยังปกติดี”

พยาบาลรู้สึกตกใจแปลกๆ ขณะที่จ้องมองรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนของลุค

ในฐานะพยาบาลที่ดูแลลุค เธอรู้ดีว่านักสืบหนุ่มคนนี้บาดเจ็บสาหัสเพียงใด

.

.

.

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127