ตอนที่ 19 : การฟักไข่นกเทอเรอร์เบิร์ด

ตอนที่ 19 : การฟักไข่นกเทอเรอร์เบิร์ด

【ไข่นกเทอเรอร์เบิร์ด : ปัจจุบันอยู่ในสถานะฟักไข่; ตัวอ่อนนกเทอเรอร์เบิร์ดภายในเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างแล้ว】

เมื่อเห็นผลการตรวจสอบ ซูเฟิงก็ไม่รู้ว่าจะผิดหวังหรือดีใจดี เขาผิดหวังที่จะไม่ได้ลิ้มรสไข่นกจากโลกนี้ แม้ว่าดาวบลูสตาร์จะมีอาหารอย่างไข่ข้าว แต่เขาก็ยังทำใจกินไข่ที่เริ่มเป็นตัวแล้วได้ยากอยู่ดี

ในทางกลับกัน เขาดีใจเพราะไข่พวกนี้สามารถฟักเป็น ลูกนกเทอเรอร์เบิร์ด ได้ อย่างไรก็ตาม การฟักไข่อาจไม่ง่ายอย่างที่คิด และตอนนี้เขาก็ขาดปัจจัยที่เหมาะสมในการฟักไข่นกยักษ์เหล่านี้

วันนี้ดึกเกินกว่าจะทำอะไรได้ เขาจึงทำได้แค่หาที่วางฟางแห้งและหนังสัตว์เพิ่มเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ไข่ รอจนกว่าจะถึงวันรุ่งขึ้นค่อยจัดการ...

วันรุ่งขึ้น

ซูเฟิงนอนหลับจนถึงเช้าตรู่ หลังจากตื่นนอน เขากินผลไม้รองท้อง และใช้เวลาครุ่นคิดหาวิธีฟักไข่

การฟักไข่ต้องรักษาอุณหภูมิของไข่ให้คงที่ และอุณหภูมิต้องไม่สูงเกินไป

ขณะที่กำลังจมอยู่ในความคิด เขาได้ยินเสียงวิ่งมาจากนอกถ้ำ

"เฟิง ตื่นหรือยัง? เมื่อไหร่เราจะไปเล่นโคลนกัน?" ชิวตะโกนมาแต่ไกลขณะวิ่ง

ซูเฟิงลูบหัวชิว "การทำ เครื่องปั้นดินเผา ต้องรอแป๊บนึงนะ ข้าต้องคิดวิธีทำรังให้ไข่นกก่อน"

ชิวมองไปยังจุดที่มีฟางและหนังสัตว์คลุมไว้อย่างงงๆ

"รังเหรอ? ทำรังให้พวกมันทำไม? เจ้าไม่ชอบกินไข่นกเหรอ? ไข่นกเทอเรอร์เบิร์ดอร่อยจะตาย"

พูดไปเขาก็เลียริมฝีปากไป

ซูเฟิงส่ายหัว "ไข่พวกนี้มีลูกนกอยู่ข้างในแล้ว ข้าอยากจะฟักพวกมัน"

ชิวถามด้วยความงุนงง "ฟัก... ฟักพวกมันเหรอ? ลูกนกจะฟักออกมาได้เหรอถ้าไม่มีแม่นก?"

"ได้สิ เวลาแม่นกฟักไข่ มันจะเอาไข่ไว้ใต้ท้อง เหตุผลที่ทำแบบนั้นคือเพื่อรักษาอุณหภูมิของไข่ให้คงที่"

เมื่อเห็นชิวยังงง ซูเฟิงจึงอธิบายต่อ "และเราแค่ต้องรักษาอุณหภูมิของไข่ให้เท่ากับตอนที่แม่นกฟัก ก็เป็นไปได้ที่จะฟักลูกนกออกมา"

ตาของชิวเป็นประกาย และถามว่า "งั้นถ้าเผ่ามีนกเทอเรอร์เบิร์ดเยอะๆ ทีมล่าสัตว์ก็ไม่ต้องออกไปล่าแล้วใช่ไหม?"

"ใช่ ถ้าเผ่ามีนกเทอเรอร์เบิร์ดมากกว่าที่เรากินไหว ทีมล่าสัตว์ก็ไม่จำเป็นต้องออกล่าเพื่อให้คนในเผ่าไม่อดอยาก"

เมื่อได้รับคำยืนยันจากซูเฟิง ชิวก็คว้ามือเขาและเริ่มลากออกไปข้างนอก "เฟิง งั้นเรารีบไปทำรังให้ไข่นกกันเถอะ"

เห็นท่าทางกระตือรือร้นของชิว ซูเฟิงยิ้มอย่างจนใจ "เดี๋ยวก่อน ขอข้าคิดก่อนว่าจะทำยังไง ข้ายังคิดไม่ออกเลยว่าจะรักษาอุณหภูมิยังไง"

"เฟิง งั้นรีบคิดเร็วๆ สิ! ข้าจะรออยู่ตรงนี้แหละ"

ซูเฟิงยังคงครุ่นคิด "เราทำรังให้ไข่พวกนี้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวข้าค่อยคิดหาวิธีไประหว่างทำ"

ขณะที่มือยุ่งอยู่กับการทำงาน สายตาของเขาก็กวาดมองข้าวของต่างๆ ในห้อง ทันใดนั้น ตาเขาก็เป็นประกาย แล้วเขาก็เริ่มครุ่นคิดอีกครั้ง

เขาเหลือบมองชิวที่กำลังช่วยทำรัง และตาของเขาก็เป็นประกายอีกครั้ง

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเขาขณะพูดว่า "ชิว เจ้าอยากให้เผ่ามีนกเทอเรอร์เบิร์ดกินไม่หมดไหม?"

ชิวมองซูเฟิงอย่างงงๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงถามแบบนี้ แต่ก็ตอบไปตามสัญชาตญาณ "อยากสิ"

รอยยิ้มของซูเฟิงกว้างขึ้นเรื่อยๆ "แต่ถ้าอยากให้เผ่ามีนกเทอเรอร์เบิร์ดกินไม่หมด เราต้องทำหลายอย่างเลยนะ ระหว่างฟักไข่ เราต้องคอยดูอุณหภูมิและความชื้นตลอดเวลา"

เขาพูดต่อ "ข้ามีเรื่องยุ่งๆ ต้องทำทุกวัน อาจจะไม่มีเวลามาดูแลพวกมัน"

"หา? งั้นเราจะทำยังไงดีล่ะ?" ชิวยิ่งงงหนักเข้าไปอีก หลังจากคิดครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า "ข้าช่วยดูให้ก็ได้ เจ้าแค่บอกมาว่าข้าต้องระวังเรื่องอะไรบ้าง"

รอยยิ้มของซูเฟิงกว้างขึ้นไปอีก เขาลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า "แต่มันไม่ใช่แค่เฝ้าดูไข่ทุกฝีก้าวก่อนฟักนะ พอลูกนกฟักออกมาแล้ว เราต้องหาอาหารให้พวกมัน ขุดพืชจับแมลงให้พวกมันกินทุกวันด้วย"

โดยไม่ลังเล ชิวตบอกตัวเอง "ไม่มีปัญหา! ปล่อยเป็นหน้าที่ข้า ข้ามีเพื่อนๆ อยู่ พวกเขาช่วยดูได้เหมือนกัน"

ซูเฟิง ผู้ไม่ปรานีแม้แต่กับเด็ก ยิ้มกริ่ม "งั้นข้าคงต้องรบกวนเจ้าแล้วนะชิว เดี๋ยวข้าจะสอนวิธีดูแลไข่พวกนี้ให้"

หลังจากสานรังเสร็จ ซูเฟิงวางแผนจะไปที่ถ้ำรวมที่เด็กๆ พวกนี้อาศัยอยู่ เพราะจะสะดวกกว่าถ้าให้พวกเขาดูแลไข่นกที่นั่น

เขาไม่กังวลเลยว่าเด็กจำนวนมากจะทำไข่แตกตอนเล่นหรือด้วยเหตุผลอื่น ท้ายที่สุด อาหารเป็นสิ่งที่ได้รับการยกย่องอย่างสูงในโลกนี้

ไม่ว่าจะผู้ใหญ่หรือเด็กอายุไม่กี่ขวบ ทุกคนรู้ซึ้งถึงคุณค่าของอาหาร เด็กๆ ในโลกนี้มีความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย คล้ายกับเด็กในยุคโบราณบนดาวบลูสตาร์

ทั้งสองคนมาถึงถ้ำรวม และเด็กๆ แถวนั้นก็เข้ามารุมล้อม

"เฟิง เมื่อไหร่เราจะไปเล่นโคลนกัน?"

ซูเฟิงอธิบายอย่างอดทน "เดี๋ยวอีกแป๊บเราค่อยไป อย่าเพิ่งรีบ ให้ข้าทำรังฟักไข่นกให้เสร็จก่อน แล้วเราค่อยไปกัน"

เขาตอบคำถามเด็กๆ ทีละคน และเด็กๆ ก็เข้ามามุงดู

ซูเฟิงเอาทรายละเอียดจากแม่น้ำที่หามาได้ใส่ลงใน หม้อหิน เพื่อให้ความร้อน และเขายังโยนเศษหินที่ไม่เปราะบางลงในกองไฟด้วย

เมื่อหินและทรายร้อนได้ที่ เขาใส่มันลงใน ถังหิน ที่เตรียมไว้ เขาวางหินร้อนไว้ที่ก้นถังก่อน จากนั้นเติมทรายแม่น้ำ และสุดท้ายปูด้วยใบไม้สดหนึ่งชั้น

จากนั้นเขาก็วางรังที่ทำเสร็จแล้วไว้ข้างบน เนื่องจากรังถูกทำมาให้หนาและใหญ่มาก มันจึงป้องกันไม่ให้อุณหภูมิส่งผ่านไปยังรังโดยตรงจนร้อนเกินไป และในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้ความร้อนภายในรังรั่วไหลออกไป

เขาวางหินร้อนและทรายเพิ่มรอบๆ รัง และบุภายในรังด้วยขนอ่อนจากนกไม่ทราบชนิดและใบไม้แห้งที่ช่วยเก็บความร้อนได้

เขาวางไข่ลงในรัง โรยขนอ่อนและใบไม้แห้งทับอีกชั้น แล้วคลุมด้วยหนังสัตว์ โดยเหลือช่องว่างเล็กน้อยเพื่อให้อากาศถ่ายเท

สุดท้าย เขาปิดถังหินด้วยแผ่นหิน โดยเหลือช่องว่างเล็กน้อยเช่นกัน

"เสร็จแล้ว" ซูเฟิงตบมือ

กลุ่มเด็กๆ จ้องมองกระบวนการทั้งหมดของซูเฟิงตาไม่กะพริบ และถามด้วยความสงสัย "แค่นี้พอเหรอ? ลูกนกจะฟักออกมาได้จริงๆ เหรอด้วยหินกับทรายแค่นี้?"

ซูเฟิงยิ้มบางๆ "แน่นอนว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้น ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องระวัง เดี๋ยวข้าจะสอนว่าต้องทำอะไรต่อไป"

พูดพลาง เขาก็เริ่มอธิบายให้เด็กๆ ฟัง

ไข่นกต้องถูกพลิกกลับด้านทุกระยะ ประมาณ 3 ถึง 4 ครั้งต่อวัน

หินและทรายสามารถเก็บความร้อนได้เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง เมื่ออุณหภูมิของหินและทรายลดลง ต้องเปลี่ยนใหม่เพื่อรักษาอุณหภูมิภายในรัง

เมื่อเอามือล้วงเข้าไปในรัง ถ้ารู้สึกอุ่นสบายและไม่ร้อนจนลวกมือ ถือว่ากำลังดี เนื่องจากไม่มีเทอร์โมมิเตอร์ เขาจึงไม่รู้อุณหภูมิที่แน่นอนที่ต้องการ ทำได้แค่ทดลองด้วยวิธีนี้

ยิ่งไปกว่านั้น แค่อุณหภูมิอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องมีความชื้นในระดับหนึ่งด้วย พวกเขาสามารถพรมน้ำลงบนหินและทรายรอบๆ และน้ำจะกลายเป็นไอน้ำเมื่อโดนความร้อน

เนื่องจากถังหินมีช่องว่างเพียงเล็กน้อย ไอน้ำจะอบอวลอยู่ภายในถัง อย่างไรก็ตาม ความชื้นมากเกินไปก็ไม่ดี หากสัมผัสไข่แล้วเจอชั้นน้ำเกาะที่ผิวไข่ ต้องหาวิธีระบายความชื้นออก

"ถังหินใบเดียวคงไม่พอใช่ไหม? เราต้องเตรียมอีกใบไหม? พอหินกับทรายในถังนี้เย็นลง เราจะได้เตรียมอีกถังไว้ล่วงหน้า แล้วย้ายทุกอย่างไปใส่อีกถังได้เลย"

ซูเฟิงหันไปมองคนพูด คือลีนั่นเอง ที่เข้ามาร่วมมุงดูตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้

เขาชมว่า "ลี ท่านฉลาดมาก! ด้วยวิธีนั้น อุณหภูมิในรังจะไม่ลดลงตอนที่เราเปลี่ยนถังหินใหม่"