บทที่ 15 เกมเพลย์ใหม่บ้าบออะไรเนี่ย!

ฉางเล่อแสยะยิ้มมุมปาก เย็นชาราวกับราชามังกรปากเบี้ยว—ก่อนจะทำหน้าเจื่อนๆ ก้มลงเก็บข้าวขาหมูที่พ่นใส่โต๊ะเมื่อกี้

"เฮ้ย!"

"ไอ้ NPC ตัวจิ๋วนี่มันซ่าขนาดนี้เลยเรอะ?!"

"แต่งตัวหรูหราอลังการขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นมินิบอส?"

เขาลองจิ้มไปที่กองกำลังที่กำลังประจันหน้ากับเมืองจันทร์เสี้ยวในหน้าจอ

[กองอัศวินลงทัณฑ์แห่งศาสนจักรเทพธิดาจันทรา]

[กองกำลังที่มีภารกิจหลักในการจัดการเหตุการณ์พิเศษในเมืองจันทร์เสี้ยว ในกรณีจำเป็นสามารถใช้เป็นภาชนะรองรับการฉายเจตจำนงของเทพธิดาจันทรา เพื่อรองรับการจุติของร่างเงาเทพธิดาจันทราได้]

"..."

ฉางเล่อมีเครื่องหมายคำถามเต็มหัว

ทำอะไรนะ?

ใครจุติ?

เทพธิดาจันทราจุติ?

ไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?

แค่เมืองร้างระดับ 1 เล็กๆ แค่นี้ ยังต้องให้เทพธิดาจันทราจุติลงมาเลยเหรอ?

จุติมาทำอะไร?

มาขโมยมันฝรั่งกิน?

หรือจะมาตามเก็บกางเกงในขาดๆ ที่ชาวบ้านปะชุนไม่ไหวแล้ว?

ชาวเมืองจันทร์เสี้ยวจนจะตายอยู่แล้ว!

ต่อให้เป็นกางเกงในเก่าๆ ที่สืบทอดมาจากปู่ของปู่ ย่าของย่า ที่ใส่ไม่ได้แล้วจริงๆ พวกเขายังอุตส่าห์ตัดเป็นชิ้นเล็กๆ เอาไปทำผ้าอ้อมให้เด็กแรกเกิดเลย!

ก็ผ้าแบบนี้มันนุ่มนี่นา!

ต่อให้เป็นกร็องเดต์ จอมงกที่สุดในโลก ก็ยังไม่สามารถขูดรีดเหรียญทองแดงเกาะเพิ่มได้แม้แต่เหรียญเดียวจากผืนดินแห่งนี้!

เมืองแบบนี้ เทพเจ้าจะลงมาทำอะไร?

ทำ—

เอ๊ะ?

ฉางเล่อเลิกคิ้ว รู้สึกทะแม่งๆ

ทำ... ทำ... ทำฉันเหรอ?

หา? จริง~ดิ~พวก~นาย~

[ในฐานะเทพเจ้าที่เพิ่งกำเนิดใหม่ ท่านสวมใส่ผ้าคลุมแห่งความลึกลับ ทำให้พระองค์ ไม่สามารถแยกแยะค่ายที่ท่านสังกัดได้]

[แต่ ทว่า เทวสถานะของเทพเจ้าที่อ่อนแอ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็นับว่าเป็นอาหารอันโอชะเสมอ]

[ติ๊ง]

เสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจเต้นแรงดังขึ้น

พร้อมกับตัวอักษรสีทองเข้มที่บิดเบี้ยวเด้งขึ้นมา

[เกมเพลย์ใหม่เปิดให้บริการแล้ว!]

[กระดานเดิมพันแห่งทวยเทพ]

[ทวีปเดคาชอมบี ดินแดนที่เหล่าทวยเทพพักพิง]

[ดินแดนที่ทวยเทพหมายปอง ดินแดนที่ทวยเทพเข่นฆ่า]

[กฎป่ามืด ใช้ได้กับที่นี่เช่นกัน]

[กิน หรือ ถูกกิน นั่นคือปัญหา]

[ที่นี่ไม่ใช่แดนสุขาวดี แต่เป็นเกาะมรณะที่เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและการเข่นฆ่า!]

[สะสมแต้มความเสียหายเพื่อปลดล็อกรางวัลมากมาย!]

ฉางเล่อถึงบางอ้อ

เข้าใจละ

ในเมื่อเกมระบุชัดเจนว่ามีคำจำกัดความอย่าง "เทพเจ้า" งั้นการที่ในเกมนี้จะต้องไปปะทะกับเทพองค์อื่นก็เป็นเรื่องปกติสินะ

เพราะร่างอวตารของฉางเล่อ—ก็คือเทพเจ้าองค์หนึ่งนี่นา

โหว ฟังดูเท่ชะมัด!

ฉางเล่อถูมือรัวๆ อย่างตื่นเต้นเหมือนแมลงวัน

งั้นคอนเซปต์ที่เท่ขนาดนี้ พอทำออกมาเป็นเกม จะต้องเป็นเกมเพลย์ที่เท่ขนาดไหนกันนะ!

...

"ตึ๊ง ตึ๊ง~"

"Great! Excellent! Amazing!!!"

"Unbelievable!!!!" (เผื่อใครไม่รู้แปลว่า เหลือเชื่อ)

"..."

ฉางเล่อทำหน้าเหมือนคนท้องผูก ใช้นิ้วลากหน้าจอ เอาหัวโตๆ ของตัวละครสีทอง เวอชั่ร Q สี่ตัวมารวมกันเป็นหัวโตแบบเคลื่อนไหวได้ แล้วทำลายล้างแถวแนวตั้งทั้งแถว

อะไร อะไร อะไร!

ฉันถามนายว่านี่มันอะไร!

Looking my ass! (ปล.แปลตามต้นฉบับ)

ชื่อเกมเพลย์ฟังดูเท่ซะไม่มี—กระดานเดิมพันแห่งทวยเทพ!

คำอธิบายเกมเพลย์ก็ฟังดูเท่ซะไม่มี—เข่นฆ่า ป่ามืด เกาะมรณะ!

มันต้องมาแนว Roguelike เดือดๆ ให้มันสมศักดิ์ศรีหน่อยสิ?

เกมเรียงเพชร นี่มันบ้าอะไรฟะ!

ฉางเล่อถูหน้าจอด้วยความโกรธ!

อ๊าก! ห้าเรียง! พลาดห้าเรียงไปแล้ว!

แต่พอลองคิดดู เกมเพิ่งเปิดเซิร์ฟก็คงอยากให้ผู้เล่นค่อยๆ ปรับตัว ถ้าขืนใส่ความยากระดับ Roguelike มาตั้งแต่ยังไม่เข้าใจระบบเกม คงจะไล่แขกผู้เล่นที่ไม่ชอบความยากและไม่ชอบแนว Roguelike ไปได้เยอะเลย

เกมเรียงเพชรก็เรียงเพชรไปเถอะ ก็ไม่ใช่เกมเพลย์ถาวรที่ต้องเล่นทุกสัปดาห์สักหน่อย—ฉันคงไม่ดวงซวยถึงขนาดโดนเทพองค์อื่นท้าดวลทุกสัปดาห์หรอกมั้ง?

ความยากของเกมไม่มากนัก ถ้าดวงดีหน่อยก็ทำคอมโบผ่านด่านได้สบายๆ

และต่างจากเกมเรียงเพชรทั่วไปตรงที่ โหมดนี้ไม่จำกัดจำนวนครั้งในการเดิน แต่จำกัดเวลา

ภายในเวลาที่กำหนด ถ้ากำจัดตัวหมากได้มากพอ ก็จะสร้างความเสียหายให้กับ "เจตจำนงเทพธิดาจันทรา" ที่อยู่ด้านบนตารางเรียงเพชรได้

ถ้าหลอดเลือดของเจตจำนงเทพธิดาจันทราหมด ก็ถือว่าผ่านด่าน

ฉางเล่อดูของรางวัลแล้ว ถือว่าเยอะมาก

ไม่เพียงแต่ให้เงิน ให้วัสดุอัปเกรด แต่ยังให้ทรัพยากรสุ่มกาชาด้วย

งานนี้ไม่เล่นไม่ได้แล้ว

พร้อมกับเสียง "Unbelievable" ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ หลอดเลือดของเจตจำนงเทพธิดาจันทราก็ค่อยๆ ลดลง

แกร๊ก...

แกร๊ก...

ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างกำลังจะแตกสลาย

...

เมืองจันทร์เสี้ยว กลับกลายสภาพเป็นซากปรักหักพังอีกครั้ง

พวกอัศวินลงทัณฑ์พุงพลุ้ยเหล่านั้น แม้ฝีมือจะงั้นๆ แต่ฐานะทางการเงินไม่ธรรมดา

หลังจากลองใช้เวทมนตร์โจมตีเมืองจันทร์เสี้ยวไปสองสามครั้ง บารอนโบรดี้ก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ามิติ หยิบม้วนคัมภีร์ระเบิดออกมาปึกหนึ่ง

ม้วนคัมภีร์ระเบิดปึกนี้ล้วนผลิตจากร้านเรือธงของปรมาจารย์ผู้สร้างม้วนคัมภีร์ที่เก่งกาจที่สุดในราชรัฐออเรนซ์ มูลค่าของม้วนคัมภีร์ปึกนี้ปึกเดียว ก็สามารถซื้อร้านค้าขนาดกลางใจกลางเมืองจันทร์เสี้ยวในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดได้สบายๆ

แต่ตอนนี้ พวกมันเป็นเพียงอาวุธขว้าง ที่ถูกฉีกออกแล้วร่ายมนตร์ "ลอยตัว" เสริมเข้าไป ก่อนจะถูกขว้างใส่เมืองที่ทรุดโทรมม้วนแล้วม้วนเล่า

ตูม!

จุดที่ม้วนคัมภีร์ระเบิดตกลงไป เกิดการระเบิดของเวทมนตร์ระลอกแล้วระลอกเล่า

อิฐหินแตกกระจาย ดินกระเด็นว่อน!

แรงงานและทหารที่หลบอยู่ใต้กำแพงเมืองส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาเป็นระยะ

บางคนโดนม้วนคัมภีร์ระเบิดจนบาดเจ็บ สูญเสียขาหรือแขนไปในพริบตา หรือสูญเสียอวัยวะส่วนอื่นที่สำคัญพอๆ กัน

บางคนก็โดนหินที่กระเด็นมาใส่จนหัวร้างข้างแตก ร้องครวญครางก่อนจะถูกคนลากตัวไปที่ใจกลางเมืองอย่างทุลักทุเล

เหล่าผู้รักษาพันแผลให้พวกเขาด้วยผ้าพันแผลชุดสุดท้ายของเมือง ส่วนคนที่พิการหรือบาดเจ็บสาหัสกว่านั้น มีเพียงท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะรักษาได้

แสงสีเขียวจากคทาของลูเน็ตตกลงบนร่างทหารที่เสียขาซ้ายไป ทำให้เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของเขาค่อยๆ เงียบลง

แต่ทหารที่เคารพรักท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์สังเกตเห็นว่า มือของนางกำลังสั่น

"ท่านไหวไหมขอรับ?"

เขาถามเสียงแผ่ว: "มือของท่านสั่นนะ"

"ไม่เป็นไรหรอก มันมีความคิดเป็นของตัวเองน่ะ"

ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์ยังมีอารมณ์มาเล่นมุกฝืดๆ อีกแน่ะ

คุณดิกคินสัน ผู้ดูแลเสบียงที่วิ่งกระหืดกระหอบกลับมา รู้สึกว่าสีหน้าของท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์ซีดกว่าเมื่อหลายวันก่อน จึงตัดสินใจเงียบๆ ว่าจะแบ่งมันฝรั่งส่วนของตัวเองในคืนนี้ให้นางหนึ่งหัว

เอ้ย ไม่สิ แบ่งให้หัวครึ่งเลยดีกว่า

นางเป็นแค่เจ้าหน้าที่ธุรการ ไม่ได้มีประโยชน์ต่อการสู้รบ กินน้อยหน่อยก็ไม่เป็นไร

ลูเน็ตมือสั่นเทา นั่นคือการต่อต้านจากคทาที่ชำรุดเสียหายที่นางฝืนบังคับให้มันทำงาน

นางรู้สึกได้ว่ามีเลือดซึมออกมาจากฝ่ามือ ทำให้คทาเปียกชุ่มและลื่นจนจับได้ยาก

พวกมันกำลังโจมตีเมืองแล้ว

ลูเน็ตคิดในใจ

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ดวงจันทร์ลอยขึ้นมาจากทิศตะวันออก มอบพลังให้กับอัศวินลงทัณฑ์ และสร้างแรงกดดันทางจิตใจให้กับทหารแห่งเมืองจันทร์เสี้ยว

ดวงจันทร์ ดวงจันทร์

ทำไมดวงจันทร์ถึงสว่างไสวและน่าเกรงขามในเวลานี้กันนะ?

นางมองท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง ความโศกเศร้าก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจอย่างอดไม่ได้

"ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์!"

มีทหารวิ่งกระหืดกระหอบมารายงาน: "พวกมัน... พวกมันอาบแสงจันทร์ กำลังจะเริ่มบุกแล้ว!"

"...ข้ารู้แล้ว ประจำตำแหน่งให้ดี ข้าจะอยู่ข้างหลังพวกเจ้าเอง"

ลูเน็ตกำคทาแน่น เลือดหยดลงมาจากร่องนิ้ว แต่ฟ้ามืดแล้ว จึงไม่มีใครมองเห็น

หมายเหตุ : กร็องเดต์ คือ สำนวนเปรียบเทียบถึงคนที่ขี้เหนียวหรือโลภมากสุด ๆ

คำนี้มาจากตัวละครในนิยายเรื่อง Eugénie Grandet ของนักเขียนฝรั่งเศส Honoré de Balzac

ในเรื่อง ตัวละครตระกูลกร็องเดต์มีชื่อเสียงเรื่อง ความตระหนี่สุดขีด ถึงขั้นไม่ยอมเสียเงินแม้แต่นิดเดียว

เทวสถานะ : ความเป็นเทพเจ้า/สถานะเทพเจ้า

กฎป่ามืด : เป็นแนวคิดเชิงปรัชญาและวิทยาศาสตร์ที่ใช้อธิบายปริศนาเฟอร์มิ ว่าทำไมเรายังไม่พบสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาจากต่างดาว โดยสมมติว่าจักรวาลคือป่ามืดที่ทุกอารยธรรมซ่อนตัวและพร้อมทำลายผู้อื่นเพื่อความอยู่รอด เนื่องจากการเปิดเผยตัวตนนำมาซึ่งความเสี่ยงสูงสุดจากการถูกโจมตี ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด ผู้ที่อ่อนแอกว่าจะถูกเอาเปรียบหรือถูกกำจัดออกไป

Roguelike คือแนวเกมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมคลาสสิกชื่อ Rogue ลักษณะเด่นของเกมแนว Roguelike คือ ด่านสุ่มใหม่ทุกครั้งที่เล่น ตายแล้วต้องเริ่มใหม่เกือบทั้งหมด ต้องปรับกลยุทธ์ตามของหรือสกิลที่สุ่มได้

ปล. ขอทับ roguelike ตรงๆหรือจะให้ทับศัพท์บอกได้เลย