บทที่ 7 ฮี่ ฮี่ ฮี่

อา สิ่งที่เรียกว่าพรจากเทพเจ้า ก็แค่ฉางเล่อเอาม้วนคัมภีร์เพิ่มประสบการณ์ที่ได้จากภารกิจมาทุ่มใส่แม่ชีน้อยจนหมด แล้วก็ทำการเลื่อนขั้นไปหนึ่งครั้งก็เท่านั้นเอง

เขาสามารถดูเลเวลของทหารจันทร์ทมิฬล่วงหน้าได้ เพื่อให้มั่นใจว่าการที่เลื่อนขั้นแม่ชีน้อยไปหนึ่งครั้งจนถึงเลเวล 10 แล้วเลื่อนขั้นอีกครั้งจนถึงเลเวล 20 จะเพียงพอที่จะบดขยี้ทหารนอกเมืองเหล่านั้นได้อย่างราบคาบ

[ผู้ภาวนาของท่านกำลังจัดทัพ โปรดลองใหม่อีกครั้งในอีกสองชั่วโมง]

"อะไรกัน... แค่นี้ก็ล็อกไม่ให้เล่นต่อแล้วเหรอ?"

ฉางเล่อจิ้มแขนไส้กรอกของแม่ชีน้อยบนหน้าจอด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

บนหัวของแม่ชีน้อยมีอีโมติคอนเด้งขึ้นมา

[⌯'ㅅ'⌯］

ดูเหมือนอารมณ์ดีแฮะ

อืม...

ฉางเล่อยกมุมปากขึ้นยิ้ม

ความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เกมนี้มอบให้เขาคือ: การตอบสนองที่ชัดเจนมาก

บริษัทเกมดูเหมือนจะสร้างปฏิกิริยาของตัวละครต่อการกระทำของผู้เล่นไว้หลากหลายมาก ทำให้ผู้เล่นรู้สึกว่าสามารถโต้ตอบกับตัวละครได้ทุกที่ทุกเวลา เพิ่มความอินกับเกมได้เต็มเปี่ยม

แถมการหาทรัพยากรเพิ่มค่าสถานะในเกมก็ดูจะไม่ยาก

เขาแค่ใช้วัสดุเลื่อนขั้นและม้วนคัมภีร์ประสบการณ์ไปนิดหน่อย ก็เพิ่มค่าความชอบของแม่ชีน้อยขึ้นมาได้ 3% แล้ว

ชื่อเสียงของลัทธิ "ฉางเล่อ" ก็เพิ่มขึ้นมาอีกหลายสิบแต้ม

นี่คือ "ความพึงพอใจ" ที่เกมหลายเกมในปัจจุบันไม่สามารถมอบให้ผู้เล่นได้

ทั้งที่แค่ปรับปรุงเล็กๆ น้อยๆ ก็สร้างความสุขให้ผู้เล่นได้แล้ว แต่ค่ายเกมบางค่ายกลับหยิ่งยโสจนไม่เห็นหัวใคร

เอาแต่พูดว่ามันแหลมคมเกินไป... น่ารังเกียจชะมัด

หลังจากจิ้มแม่ชีน้อยเล่นอีกสักพัก ฉางเล่อก็ออกไปขุดดินเปิดแมพอย่างพึงพอใจ

แผนที่เมืองจันทร์เสี้ยวไม่ได้ใหญ่มาก แต่หีบสมบัติส่วนใหญ่ซ่อนอยู่ในซอกหลืบ

พอฉางเล่อขุดแมพไปได้ 60% แต้มศรัทธาในมือก็มีถึง 3,600 แต้ม

ถ้าคิดตามเรต 160 แต้มต่อการสุ่มหนึ่งครั้ง บวกกับตั๋วสุ่มที่ได้จากภารกิจ ตอนนี้เขามีสิทธิ์สุ่มได้ 35 ครั้งแล้ว

ไม่รู้ว่าจะงมหาตัว 6 ดาวจากตู้ถาวรได้สักตัวไหม หรือจะได้ลูเน็ต 1 ดาว จากตู้ UP

[ผู้ภาวนาของท่านกำลังอธิษฐานต่อท่าน]

จู่ๆ หน้าจอก็มีกล่องข้อความเด้งขึ้นมา

"หือ?"

ฉางเล่อออกจากหน้าสำรวจ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มุมขวาล่างของหน้าหลักมีทางเข้าเล็กๆ เพิ่มขึ้นมา [ห้องอธิษฐาน]

ตอนนี้ในห้องอธิษฐานมีร่างที่สงบเสงี่ยมคุกเข่าอยู่ สองมือกุมประสานกัน

[ต้องการเริ่มการสนทนาครั้งแรกกับผู้ภาวนาหรือไม่?]

[หากตอบโต้ได้อย่างเหมาะสมในการสนทนา จะได้รับค่าความชอบของผู้ภาวนาและแต้มศรัทธาจำนวนมาก]

เดี๋ยวนะ แต้มศรัทธา?

เอาไว้เปิดกาชาเหรอ?

มาแล้วๆ พ่อมาแล้วจ้า!

ฉางเล่อรีบพุ่งเข้าห้องอธิษฐานทันที

พอเข้าห้องอธิษฐานปุ๊บ ฉางเล่อก็สบถในใจทันที

ความประณีตของเกมภาษาต่างดาวนี้แผลงฤทธิ์อีกแล้ว!

นี่คือห้องเล็กๆ ที่มีโทนสีโดยรวมเป็นสีทองเข้ม บนพื้นมีเทียนไขที่จุดไฟวางระเกะระกะ ดูเหมือนจะได้รับการจัดแต่งใหม่

แม่ชีน้อยสวมชุดคลุมยาวสีขาว นั่งคุกเข่าอย่างสง่าผ่าเผยอยู่ที่นั่น

"ทวยเทพ... ของข้า"

"โปรดอนุญาตให้ข้าเอ่ยนามอันสูงส่งของท่าน"

"แด่ 'เทพฉางเล่อ' จากดินแดนอันไกลโพ้น ขอบคุณท่านที่ประทานพร และเมตตาผู้ศรัทธา..."

ฉางเล่อเร่งเสียงขึ้น กดหูฟังให้แน่น ปล่อยให้เสียงใสๆราวกับบทสวดนั้นดังก้องอยู่ในสมอง

แม่ชีน้อยเงยหน้าขึ้น แสงเทียนสะท้อนวูบวาบในดวงตาของเธอ ระยิบระยับดั่งแสงดาว

โมเดลนี้มันสุดยอดจริงๆ

ตอนนี้ ความผิดหวังและเจ็บใจที่ไม่ได้เลือกซัคคิวบัส ได้มลายหายไปจนหมดสิ้นต่อหน้าดวงตาสีทองอ่อนที่ใสกระจ่างคู่นี้

ฉางเล่อกำลังเลียหน้าจอเพลินๆ จู่ๆ ด้านล่างก็เด้งตัวเลือกคำตอบขึ้นมาสี่ข้อ

[โปรดตอบ:]

* ......

* ไงไงไง ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า!

* มอบร่างกายของเจ้ามาซะ! ผู้ศรัทธาของข้า!

* จากนี้ไป มาครองโลกด้วยกันเถอะ ฮี่ ฮี่ ฮี่...

"..."

ฉางเล่อไม่ได้ตอบทันที เพราะเขามีอาการพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

อย่าเพิ่งพูดถึงข้อ 1 กับ 2 ถ้าเลือกข้อ 3 ค่าความชอบของแม่ชีน้อยคงร่วงกรูดจนติดลบแน่ๆ

อืม... เว้นแต่เธอจะเป็นพวกหน้าเนื้อใจเสือ ภายนอกดูใสซื่อบริสุทธิ์แต่ภายในใจดำมืด...

ข้อ 4...

ถ้าพูดประโยคนี้ออกไป รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะวิ่งเข้าสู่เส้นทางของเทพมารเต็มตัวเลยแฮะ...

อย่าว่าแต่สะสมค่าความชอบเลย เผลอๆ วินาทีถัดไปแม่ชีน้อยคงวิ่งหนีออกจากประตูแล้วกรีดร้องว่า: ตัวสกปรกอะไรเนี่ย!

"..."

หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย ฉางเล่อเลือกที่จะเงียบ แล้วใช้นิ้วจิ้มไปที่แก้มของเธอบนหน้าจอ

จากนั้น ลูเน็ตก็เงยหน้าขึ้น

หืม?

ดวงตาของเด็กสาวส่องประกายสีทองระยิบระยับ มีแสงแห่งความมีชีวิตชีวาไหลเวียนอย่างบอกไม่ถูก

พลังการผลิตของบริษัทเกมต่างดาวนี้แสดงออกมาบนใบหน้านี้ได้อย่างถึงพริกถึงขิง — ฉางเล่อถึงกับแยกไม่ออกชั่วขณะว่านี่คือตัวละครในเกม หรือคนที่มีตัวตนจริงในมิติเวลาไหนสักแห่ง

เขาตาฝาดไปหรือเปล่า?

บนใบหน้าขาวผ่องดั่งดวงจันทร์นั้น แก้มทั้งสองข้างกลับแดงระเรื่อขึ้นอย่างเงียบงัน

ดวงตาสีทองอ่อนคู่นั้นสั่นไหวเล็กน้อยในช่วงเวลาหนึ่ง ถ่ายทอดความทำตัวไม่ถูกและความเขินอายชั่ววูบของเด็กสาวออกมาได้อย่างหมดจด

"นะ นะ นะ นะ นี่เธอ..."

ฉางเล่อเหมือนโดนยิงเข้าที่หัวใจ แต่ก็ยังไม่กล้าโยนมือถือทิ้ง

เขาได้แต่จ้องมองดวงตาที่ใสซื่อและใบหน้าที่ไร้ที่ตินั้น แล้วโพล่งออกมาว่า: "เธอจะหน้าแดงหาพระแสงอะไรฟะ!"

ฉั... ฉันเองก็หน้าแดงหาพระแสงอะไรเหมือนกัน!

แค่ตัวละครในเกม... จำเป็นต้องทำสมจริงขนาดนี้เลยเหรอ?!

จำเป็นเหรอ?!

ฉางเล่อสูดหายใจลึก แล้วคำรามออกมา: "จำเป็น!!!"

"ขออีกเยอะๆเลย!!"

ในหอพักมหาวิทยาลัยชิงโจวยามค่ำคืนอันเงียบสงัด จู่ๆ ก็มีเสียงด่าทอดังขึ้น

"ใครวะ! เป็นบ้าอะไร!"

"ดึกดื่นป่านนี้ไม่หลับไม่นอน ฝันเปียกอยู่รึไงวะ?!"

"..."

ด่าฉันเหรอ?

ฉางเล่อหดคอ เมื่อกี้เขาเสียงดังไปหน่อยจริงๆ

แต่ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว?

ตอนนี้มัน — เขาใช้นิ้วโป้งเลื่อนหน้าจอลง สายตาจับจ้องไปที่เวลา

นี่มันเพิ่งจะ 4.30 — 4.30?!

ตอนนี้คือตีสี่ครึ่ง?!

ฉางเล่อเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เขาเล่นเกมนี้ติดต่อกันมา 6 ชั่วโมงครึ่งแล้วเหรอ?!

ไม่ใช่สิ นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ — ที่สำคัญที่สุดคือ ภารกิจรายวันของเกมอนิเมะอีกตั้งหลายเกมในมือเขายังไม่ได้เคลียร์เลยนะ!

ไม่น้า!

สถิติล็อกอินต่อเนื่อง 2,885 วันขององเมียวจิ!!!

บัตรเดือนของเกมอีกตั้งหลายเกม!

บริษัทเกมพวกนี้ไม่ได้ใจดีขนาดนั้นหรอก พวกมันไม่ชดเชยให้ทางเมลหรอกนะ!

หลังจากดิ้นทุรนทุรายอยู่พักหนึ่ง ฉางเล่อก็นอนแกล้งตายอยู่บนเตียง

เขาถึงกับทิ้งนางสนมเก่าๆในวังตั้งมากมาย เพื่อสนมใหม่คนเดียวเนี่ยนะ...

...

พลังอันแผ่วเบาตกลงบนศีรษะของลูเน็ต

นั่นคือการตอบรับของเทพเจ้าหรือ?

เธอคิด

อืม... เอ๊ะ?

แล้วแรงที่จิ้มแก้มเธอนั่นมันคืออะไรกัน?

คือ... รสนิยมแปลกๆของเทพเจ้าหรือ?

เธอกะพริบตา รู้สึกผิดที่แอบนินทาเทพเจ้าในใจ

"ข้าจะเริ่มการโจมตีเพื่อฝ่าวงล้อมในอีก 20 นาทีข้างหน้า ขอท่านโปรด... ช่วยข้าด้วยเถิด"

อัศวินเวริคเตรียมพร้อมแล้ว

ทหารทานเสบียงมื้อสุดท้ายของพวกเขาจนหมด ขัดดาบจนเงาวับ ชโลมน้ำมันลงบนเกราะ

ทุ่มสุดตัว ในขณะที่กองทัพสนับสนุนของจันทร์ทมิฬยังมาไม่ถึง นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา

ดังนั้นในช่วงเวลาเตรียมตัวสุดท้ายนี้ เธอจึงมาที่ห้องอธิษฐาน เพื่อส่งคำอธิษฐานอันจริงใจแด่เทพฉางเล่อ

รอประมาณหนึ่งนาที เธอก็ได้ยินเสียงผู้ชายที่หนุ่มแน่นและน่าเกรงขามดั่งระฆังใบใหญ่นั้นอีกครั้ง

"ไปเถิด"

พระองค์ตรัส

"เราจะ เฝ้ามอง"

ลูเน็ตเอามือทาบหน้าอก และกำคทาแน่น

หมายเหตุ :

บัตรเดือนคือแพ็กเกจที่ผู้เล่นจ่ายเงินครั้งเดียว แล้วรับสิทธิประโยชน์ทุกวันเป็นเวลา 1 เดือน